Συναυλια με το βραβευμενο σχημα «Εστουδιαντινα Νεας Ιωνιας»

Σμύρνη, τώρα φεύγω από σένα

η φτωχή μου σ αφήνει καρδιά

Μαύρη μοίρα με σέρνει στα ξένα

Και με πόνο σου λέω έχε γεια

Σμύρνη στου ονείρου το χάδι

Θα ξυπνήσεις και πάλι χρυσή…

Μα για μας μες στο ξένο σκοτάδι

Μόνος ήλιος θα λάμπεις εσύ

(«Ο Στεναγμός της Σμύρνης», λέγεται αυτό το τραγούδι και είναι σαν να το ακούς να σέρνεται πίσω από το αεράκι που φεύγει από τα απέναντι παράλια).

Μια βραδιά που θα μείνει αξέχαστη σε όσους την παρακολούθησαν, πρόσφερε η Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας, το μουσικό σχήμα από το Βόλο, την Δευτέρα το βράδυ στο αμφιθέατρο του εργατοϋπαλληλικού κέντρου Κομοτηνής.

Τι να πει κανείς για αυτή την ομάδα των μουσικών που κρίνεται από τη δύναμη του συναισθήματος που μπορούν να παράγουν ως σολίστες και ως σύνολο; Η Εστουδιαντίνα της Νέας Ιωνίας είναι μία εξαίσια ορχήστρα, σπουδαία, μεγάλη και συγκινητικότατη.

Ορχήστρα που παράγει ήχο γάργαρο, γεμάτο, κομψό και λυγερόκορμο, μουσικό σύνολο που ξέρει πως να σπάει τη μέση του όταν χορεύει, πώς να φτερουγίζει τους στεναγμούς του όταν χάνει αυτήν που αγαπάει, και πώς να ανεμίζει τα πέπλα του έρωτα και της νοσταλγίας του.

Αριστούργημα δηλαδή.

Η ιστορία της Εστουδιαντίνας

Η ΕΣΤΟΥΔΙΑΝΤΙΝΑ Νέας Ιωνίας αποτελεί την πιο σοβαρή έως τώρα προσπάθεια ανασύστασης αυτού του είδους ορχήστρας, που άκμασε στα παράλια της Μικράς Ασίας στα τέλη του 19ου αιώνα, έγινε η πιο αυθεντική μουσική γέφυρα Ανατολής και Δύσης και διέδωσε το σμυρναίικο τραγούδι ακόμη και έξω από τα όρια του Ελληνισμού.

Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα αυτό το είδος ορχήστρας, εξελισσόμενο διαρκώς, αποτέλεσε το “μουσικό σπουδαστήριο” (όπως δηλώνει και το όνομά της), στο οποίο μαθήτευσαν οι μεγαλύτεροι μουσικοί της Μικράς Ασίας, από την Κωνσταντινούπολη μέχρι τα νότια παράλια.

Η “Εστουδιαντίνα” υπήρξε ένα είδος ορχήστρας με ιδιαίτερο γεωπολιτιστικό χαρακτήρα. Γεννήθηκε από τις ανάγκες μιας ακμάζουσας οικονομικά κοινωνίας που προσπαθούσε να συνδυάσει δυναμικά τα εθνικά, πολιτιστικά και δημιουργικά της στοιχεία. Έγινε η αυθεντικότερη μουσική γέφυρα ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, ένα ισχυρό εργαλείο πολιτιστικής προσέγγισης δύο τόσο διαφορετικών κόσμων.

Αυτό το είδος της ορχήστρας επανίδρυσε η νεοσύστατη πόλη Μικρασιατικής καταγωγής, ο Δήμος Νέας Ιωνίας Βόλου. Αυτή τη στιγμή, και μετά από προσπάθειες χρόνων, σημαντικοί μουσικοί, ερμηνευτές, μελετητές και μουσικολόγοι συμπράττουν ώστε να αποδοθεί σωστά το ύφος μιας μουσικής που χαρακτήριζε εκείνη την εποχή.

Απώτερος στόχος της ορχήστρας, είναι η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος για στιγμές της πρόσφατης ζωντανής πολιτιστικής μας ιστορίας, σε συνδυασμό με την προβολή νέων προσώπων που μοχθούν να διατηρήσουν και να συνεχίσουν αυτά που κάποιοι θέλησαν να σβήσουν οριστικά από τη μνήμη μας.

Τα κομμάτια που παρουσίασε αυτή η πολυμελής ορχήστρα ήταν ως επί τον πλείστον γλεντζέδικα (με την καλή έννοια) και ανάλαφρα, τα οποία προέρχονται από την παράδοση του Σμυρναίικου τραγουδιού. Τραγούδια όπως το Πασαλιμανιώτισσα, Τικ Τακ (τικι τικι τακ, κάνει η καρδιά μου), Δε σε Θέλω πια, Γλέντα τη ζωή, Τζιβαέρι, Καροτσέρη και άλλα πολλά έκαναν τους παλιούς να αναπολήσουν ωραίες εποχές του παρελθόντος και τους νεότερους να πάρουν μια μυρουδιά από αυτήν την αλησμόνητη εποχή.

Ο Χρίστος Τσιαμούλης, η Λιζέτα Καλημέρη, η Σοφία Παπάζογλου και ο ερμηνευτής παραδοσιακών τραγουδιών Παναγιώτης Λάλεζας ήταν οι συνοδοιπόροι αυτής της ξεχωριστής βραδιάς που απόλαυσε πλήθος συμπολιτών μας.

Αξίζουν συγχαρητήρια στον Δήμο Κομοτηνής για αυτή την τόσο όμορφη βραδιά που δυστυχώς ο άσχημος καιρός δεν επέτρεψε να παρακολουθήσουν τη συναυλία και άλλοι Κομοτηναίοι (ο αρχικός τόπος της συναυλίας ήταν το θερινό δημοτικό θέατρο) αφού το εργατοϋπαλληλικό κέντρο αποδείχθηκε πολύ μικρό για να χωρέσει το πλήθος που έφτανε μέχρι έξω.

Τάσος Συκάκης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.