«Το σκεπασμα ειναι θρησκευτικη εντολη και κανεις δεν πρεπει να παρεμβαινει»

Σε μία προσπάθεια να εξετάσει το θέμα που προέκυψε και συζητείται εντόνως τον τελευταίο καιρό, την ισλαμική μαντίλα, ο ΠτΘ ξεκινά σήμερα έναν κύκλο συνεντεύξεων με ανθρώπους σχετικούς με το θέμα, αναζητώντας όλες τις παραμέτρους που οδηγούν στη χρήση της ή στην απαγόρευσή της. Σήμερα μιλά με τον Μουφτή Κομοτηνής, σοφολογιώτατο Μέτσο Τζεμαλί, για το τι συμβολίζει η μαντίλα στο Ισλάμ και τι ορίζει το Κοράνι. Ο Μέτσο Τζεμαλί τοποθετείται υπέρ της χρήσης της διότι, κατά την άποψή του, σε ένα δημοκρατικό κράτος οι πολίτες πρέπει να κάνουν ελεύθερα τις επιλογές τους και αυτό που πρέπει να ενδιαφέρει όλους μας πρώτιστα είναι το εσωτερικό του ανθρώπου και όχι αυτό που βλέπουμε.

Να σημειωθεί ότι με μεγάλη πλειοψηφία, και συγκεκριμένα με 494 ψήφους υπέρ, 36 κατά και 31 αποχές, οι γάλλοι βουλευτές υιοθέτησαν το νόμο που απαγορεύει την ισλαμική μαντίλα και άλλα θρησκευτικά σύμβολα στα δημόσια σχολεία.

Οπως τονίζει ο κ. Τζεμαλί, στο Κοράνι υπάρχουν δύο εδάφια που αναφέρονται στο συγκεκριμένο θέμα, ο ίδιος δε ο Μωάμεθ έδωσε εντολή να σκεπαστούν οι γυναίκες, με τη φράση «μη δείχνετε την ομορφιά σας στους ξένους», κάτι που ισχύει εδώ και τόσα χρόνια.

«Στους μοντέρνους καιρούς που ζούμε κάποια μουσουλμανικά κράτη απαγόρευσαν να ισχύσει αυτό και βλέπουμε σήμερα και σε κάποια ευρωπαϊκά κράτη να εφαρμόζεται αυτή η απαγόρευση, όπως για παράδειγμα στη Γαλλία.

Κατά την άποψή μου, πρώτον αφού είναι θεϊκή εντολή και το επιβάλλει η θρησκεία του ανθρώπου κανείς δεν έχει δικαίωμα να του το απαγορεύσει και η απαγόρευση προσωπικά μου δημιουργεί ερωτηματικά για το δικαίωμα του άλλου να επιβάλλει κάτι τέτοιο. Δεύτερον, ο Θεός δεν βλέπει τον δούλο του αν φοράει καλά ρούχα ή αν είναι ή δεν είναι όμορφος. Όλοι είναι όμορφοι γιατί τους δημιούργησε αυτός, αλλά θέλησε η γυναίκα – στην αραβική γλώσσα λέγεται «ναμούς» στα ελληνικά «τιμή» – να κρατάει την τιμή της. Και στο χριστιανισμό υπάρχει αυτό και μεγάλο παράδειγμα -είναι η Μαριάμ εμείς τη λέμε μητέρα Μαρία – η οποία στις εικόνες φορά μαντίλα. Τρίτον, από τη στιγμή που το αναφέρει το Κοράνι δεν πρέπει να γίνονται επεμβάσεις. Τι πειράζει σε κάποιον αν μία κοπέλα φορά μαντίλα στο Πανεπιστήμιο; Ένας σοφός είπε ότι «πολλά ρούχα είδα χωρίς άνθρωπο, αλλά κανένα άνθρωπο δεν είδα χωρίς ρούχα». Η ουσία είναι ο άνθρωπος να είναι μορφωμένος και όταν σκεπάζεται κρύβει μία αξία. Πάντοτε το μυστικό είναι μυστικό και το ναμούς είναι μυστικό και το μυστικό είναι κρυφό και με το σκέπασμα η γυναίκα κάτι κρατά, κρατά την αξία της. Αυτός είναι ο σκοπός και η φιλοσοφία της χρήσης της μαντίλας. Και αφού το λέει η θρησκεία, δεν πρέπει κανείς να το απαγορεύει, πρέπει να αφήνει ελευθερία στον άνθρωπο να κάνει ό,τι θέλει. Φωνάζει ο χότζας για προσευχή και όποιος θέλει πάει να προσευχηθεί. Κανέναν δεν βάζουμε με το ζόρι, αλλά και όποιον έρχεται να κάνει προσευχή δεν μπορούμε να τον εμποδίσουμε. Ο Χριστιανός, όταν χτυπά η καμπάνα δεν πηγαίνει με τη βία στην εκκλησία και όποιος πάει δεν έχει το δικαίωμα να τον εμποδίσει κανείς. Αν απαγορευτεί ο σταυρός τι θα κερδίσει αυτός που θα επιβάλλει αυτήν την απαγόρευση; Το σκέπασμα είναι θρησκευτική εντολή και κανείς δεν πρέπει να παρεμβαίνει. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη».

Σύμφωνα με το Κοράνι, δεν υπάρχουν κατηγορίες ανθρώπων. Ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα και της έδωσε τα δικαιώματά της και ο άνδρας έχει τα δικά του δικαιώματα. Μέσα στην οικογένεια τα δικαιώματα είναι ίδια. «Το ερώτημα που προκύπτει είναι τι πειράζει τον άλλον αν η κόρη μου φορά το μαντήλι. Είναι δημοκρατικό αυτό; Ποια, τελικά, είναι τα όρια της δημοκρατίας; Από πού ξεκινούν και μέχρι πού φθάνουν; Όταν λέμε δημοκρατία, πρέπει να ξέρουμε την έννοιά της, διαφορετικά ας μην τη χρησιμοποιούμε ως μαγική λέξη ή ως ιδεολογική μαγεία. Τι πειράζει τον κ. Σιράκ ή τον Ετσεβίτ αν το κορίτσι στο πανεπιστήμιο φορά μαντήλα; Να βλέπει κάτω από το μαντήλι, τι μόρφωση έχει, τι άνθρωπος είναι. Αυτό είναι το σημαντικό, κατά την άποψή μου.

Στα ελληνικά πανεπιστήμια υπάρχουν κορίτσια με μαντήλια και ξέρετε γιατί χαίρονται; Γιατί δείχνει τη θρησκευτική ελευθερία που υπάρχει εδώ».

Στο σημείο αυτό ο κ. Τζεμαλί χρησιμοποιεί ως παράδειγμα τη συνάντηση που είχε με τον Μέγα Αλέξανδρο ο κυνικός φιλόσοφος Διογένης. Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος τον ρώτησε γιατί ζει μέσα στο κιούπι και του ζήτησε να τον ακολουθήσει υποσχόμενος να του δώσει υπουργείο, αυτός αρνήθηκε λέγοντας ότι διδάσκει. Όταν του υποσχέθηκε ότι αν τον ακολουθήσει θα τον κάνει υπουργό, ο Διογένης του έδωσε την ίδια απάντηση και μάλιστα του είπε ότι δεν έχει το δικαίωμα να σκοτώσει κανένα. Τότε ο Μέγας Αλέξανδρος τον ρώτησε τι διδάσκει και αυτός του απάντησε: «Αλέξανδρε να ξέρεις το πρώτο σχολείο είναι η μάνα και ο πατέρας. Και τον μαθητή τον διδάσκει ο δάσκαλος, τον στρατιώτη ο διοικητής του, την κοινωνία το κράτος και το κράτος ο Θεός». Ήταν σκεπασμένος με δύο πανιά ο Διογένης, αλλά κάτω από τα σκεπάσματα βρισκόταν ο σοφός Διογένης. Αυτός πρέπει να είναι ο σκοπός μας. Να ανακαλύπτουμε τι έχει μέσα του ο άνθρωπος», κατέληξε ο κ. Μέτσο Τζεμαλί.