Οι μαθητες διδασκουν την προστασια του περιβαλλοντος

Σε λιγότερο από τρεις μήνες 60 μαθητές του 1ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής γνώρισαν από κοντά τις πληγές του περιβάλλοντος στη λίμνη Ισμαρίδα και στον ποταμό Βοσβόζη, μέσα από μια εργασία για το περιβάλλον που πραγματοποίησαν με τη βοήθεια των δασκάλων τους. Τα βασικά συμπεράσματα είναι ότι οφείλουμε να προστατεύουμε το περιβάλλον, γιατί όταν απειλείται απειλούμαστε κι εμείς, το κράτος πρέπει να είναι αυστηρό, οι νέες γενιές είναι πιο ευαίσθητες απέναντί του και το νερό που πίνουμε δεν είναι τόσο αθώο όσο θα θέλαμε.

Ο Νίκος Κιοσσές είναι μαθητής της 5ης Δημοτικού στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής και δίνει την ταυτότητα της έρευνάς τους: «Δουλέψαμε με τα άλλα παιδιά με θέμα τον ποταμό Βοσβόζη και τη λίμνη Ισμαρίδα. Έμαθα κάποια γεωγραφικά στοιχεία του τόπου μας». Ο Νίκος διατυπώνει ότι ο Βοσβόζης δεν είναι πολύ καθαρός, κατά συνέπεια ούτε η Ισμαρίδα Λίμνη όπου χύνεται.

Η Μαίρη Νεφέλη Γούλα είναι επίσης μαθήτρια της 5ης και συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της στο περιβάλλον. «Βρήκαμε φυτά και ζώα, δηλαδή στοιχεία από την πανίδα και τη χλωρίδα στην Ισμαρίδα» μια και ο Βοσβόζης κράτησε τη χλωρίδα μόνο σε κάποιες πηγές. «Στην Ισμαρίδα έμειναν αρκετά ζώα αν και το βάθος της δεν ξεπερνάει το ένα μέτρο. Εξαιτίας των πολλών φυτών και των αγροτών που αρδεύουν το νερό για να ποτίσουν τα χωράφια τους το νερό έχει λιγοστέψει». Τα λάθη των ανθρώπων σχετίζονται με τα σκουπίδια που πετούν στις εκδρομές τους αντί να προσέχουν και να τα παίρνουν μαζί τους.

Η Λίζα Παράσχου είναι συμμαθήτρια της Μαίρης και του Νίκου και προσθέτει ότι η εργασία τους εμπλουτίστηκε από ποιήματα που έγραψαν. «Μάθαμε γεωγραφικούς όρους και πώς πρέπει να προστατεύουμε το περιβάλλον και τα είπαμε και στους γονείς μας».

Η Χρύσα Κοτζαμπάση πηγαίνει στην 6η τάξη και τα μεγάλα σφάλματα τα καταλογίζει στους γεωργούς: «Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η λίμνη οφείλονται στην υπερβολική άντληση των γεωργών, το ότι ρίχνουν φυτοφάρμακα, μολύνεται η λίμνη με αποτέλεσμα να εξαφανίζονται τα ψάρια. Η Ισμαρίδα είναι η μοναδική λίμνη γλυκού νερού στο νομό, προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ, που υπογράφτηκε στον ομώνυμο οικισμό του Ιράν το 1971». Η Άννα Καρακίτσου πηγαίνει στην 6η τάξη κι εντυπωσιάστηκε από το περιβάλλον της Ισμαρίδας. Αυτό που θα φρόντιζε αν πήγαινε για πικ- νικ είναι να μην πετάξει σκουπίδια. «Προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ αλλά μόνο στα χαρτιά». Για το τις πταιει η Άννα είναι σαφής: «Το κράτος φταίει». Για το Νίκο φταίνε αυτοί που παραβιάζουν τη συνθήκη και «είναι διάφοροι λαθροκυνηγοί», «θα έπρεπε όμως να προστατευτεί γιατί είναι η μόνη αβαθής λίμνη γλυκού νερού στη Βόρεια Ελλάδα».

Η Μαίρη πιστεύει ότι όλοι έχουν τις ευθύνες τους: «Όταν πηγαίνουνε μια εκδρομή κάποια σχολεία, μερικοί μαθητές τρώνε και τα πετάνε κάτω παρόλο που οι δάσκαλοι τούς λένε να τα μαζέψουν».

Η Αγγελική Μπανιώτου πάει στην 6η τάξη και συμφωνεί με την Μαίρη για τα σκουπίδια, σημειώνοντας ότι μαζεύουν συχνά και τα σκουπίδια που αφήνουν άλλα σχολεία. Για τη λίμνη Ισμαρίδα αναζητά τις ευθύνες πιο ψηλά: «Το κράτος πρέπει να πάρει τα κατάλληλα μέτρα, να κάνει νόμους και να προστατέψει το περιβάλλον όσο πιο πολύ μπορεί».

Η Άννα υποστηρίζει ότι χρειάζεται να φροντίζουν όχι μόνο για τις λίμνες και τα ποτάμια, «αλλά και για τα δάση, τη φύση γενικότερα, γιατί το περιβάλλον είναι ο κόσμος γύρω μας και πρέπει να τον προστατεύουμε».

Η Νατάσα Καζάκου είναι μαθήτρια της 5ης τάξης και συμπληρώνει ότι πριν την εκπόνηση της εργασίας όλο το σχολείο έκανε εκπαιδευτικές εκδρομές και είδαν από κοντά τη λίμνη και τον Βοσβόζη: «Φταινε όλοι και το κράτος, το κράτος όμως κάνει ένα σημαντικό βήμα, μαθαίνει σ’ εμάς τα παιδιά, το αύριο της χώρας μας, να προστατεύουμε το περιβάλλον και το αποτέλεσμα μπορεί να φανεί μετά από χρόνια: να έχουμε πιο καθαρό περιβάλλον και να είμαστε περήφανοι γι’ αυτό».

Ο Αργύρης Σαμουρκασίδης είναι μαθητής της 6ης και ενδιαφέρεται για τις πληροφορίες που συνέλεξαν: «Μάθαμε το βάθος και τη γεωγραφική θέση του Βοσβόζη. Το κράτος πρέπει να φροντίσει για τα σκουπίδια και για τη συλλογή τους, και για τα λύματα που πέφτουν. Ο Βοσβόζης πέφτει στην Ισμαρίδα και τη βρομίζει και τα ζώα δεν μπορούν να ζήσουν».

Η Λίζα θεωρεί ότι μέσα από την εκπαίδευση ετοιμάζονται για ενεργοί πολίτες.

Η Ιωάννα Μακρή πηγαίνει στην 4η τάξη και δίνει χρήσιμες για όλους μας πληροφορίες από την επίσκεψή τους στο βιολογικό καθαρισμό: «Μας είπαν ότι το νερό είναι καθαρό κι εμείς πήραμε ένα δείγμα και το εξετάσαμε και είδαμε ότι δεν είναι καθαρό. Γι’ αυτό το λόγο γράψαμε και μια επιστολή διαμαρτυρίας προς τον δήμαρχο αλλά δεν τη στείλαμε ακόμη».

Το άνοιγμα στην ύπαιθρο

Ο διευθυντής του σχολείου κ. Στέργιος Φωτίου εξηγεί ότι κάθε χρόνο υλοποιούν ένα πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και φέτος ασχολήθηκαν για δεύτερη φορά με το νερό. Ξεκίνησαν από το πόσιμο νερό, το νερό που μαζεύεται για τη γεωργία και τη βιομηχανία. «Φέτος ασχοληθήκαμε μ’ ένα ποτάμι που εδώ και αιώνες έρχεται από τη Ροδόπη και πηγαίνει στη λίμνη του Μητρικού και παρακολουθήσαμε τη ροή του». Το αντικείμενα της έρευνας επιλέγεται μετά από απόφαση του Συλλόγου των Διδασκόντων, υπάρχει κάποιος υπεύθυνος, στη συγκεκριμένη περίπτωση η δασκάλα της 4ης Φώφη Δόλωμα και υλοποιείται από τους δασκάλους, τον Χριστόδουλο Σεϊτανίδη της 6ης και την Σαραντία Καρρά της 5ης.

Το πανεπιστήμιο Αιγαίου υλοποιεί ένα περιβαλλοντικό πρόγραμμα, στο οποίο μπορούν να συμμετάσχουν όσα σχολεία επιθυμούν και να λάβουν κάποια χρηματοδότηση από το υπουργείο Παιδείας. Ανάμεσα στα σχολεία είναι και το 1ο Δημοτικό Σχολείο Κομοτηνής που θα αγοράσει με τη χρηματοδότηση μια φωτογραφική μηχανή και μία κάμερα που θα τους διευκολύνουν στην όποια έρευνα. Τους μικρούς εξερευνητές όπως τους αποκαλεί ο κ. Φωτίου τους μαθητές, τους ξετρέλανε το πρόγραμμα. «Τα παιδιά της πόλης δεν έχουν επαφή με την ύπαιθρο. Γνώρισαν τόπους που δεν υπήρχε περίπτωση να δουν με τις οικογένειές τους, όπως η Ισμαρίδα».

Συνολικά συμμετείχαν 60 μαθητές των τριών τάξεων, ενώ τις εκδρομές «παρακολούθησαν» όλοι. «Τα ποτάμια μας τα επιβαρύνουμε πάρα πολύ και πρέπει να τα προσέξουμε. Τα αποτελέσματα από τις αναλύσεις που κάναμε εμφανίζουν ότι η μόλυνση έρχεται στους ανθρώπους, γιατί ποτίζονται χωράφια, πίνουν νερό τα ζώα, καταλήγουν στη θάλασσα και η λίμνη Μητρικού έχει έναν υπερβολικό ευτροφισμό κι έχουν εξαφανιστεί τα ψάρια».

Αυξημένα ποσοστά φωσφόρου

Η κ. Φώφη Δόλωμα ξεκίνησε τις έρευνες με τους μαθητές στις αρχές Μαρτίου: «Ανεβήκαμε στα Σύμβολα, την περιοχή που υδροδοτεί την Κομοτηνή και τα παιδιά διαπίστωσαν πόσο καθαρό είναι το ποτάμι. Εντόπισαν ζώα και πουλιά, πήραμε νερό, το θερμομετρήσαμε, το εξετάσαμε στο κτηνιατρικό εργαστήριο Κομοτηνής και είναι καθαρό. Κατεβαίνοντας περνάει και από τον Ήφαιστο. Τα σκουπίδια της εκεί περιοχής είναι πάρα πολλά. Τα παιδιά έμειναν έκπληκτα. Συλλέξαμε νερό και στην εξέταση φάνηκε ότι είναι περισσότερο μολυσμένο από τις πηγές. Στην τρίτη εξόρμηση κατευθυνθήκαμε στα Κρανοβούνια και τα Παγούρια, είδαμε πολύ ευτροφισμό, κάτι που φαίνεται και στις φωτογραφίες. Στο βιολογικό είδαμε όλα τα στάδια καθαρισμού των αστικών λυμάτων. Μας διαβεβαίωσαν ότι το νερό είναι πολύ καθαρό και δεν επιβαρύνει την Ισμαρίδα. Εξετάσαμε νερό και από κει στο ίδιο κτηνιατρικό εργαστήριο: ο αριθμός κολοβακτηριδίων κι ένας άλλος δείκτης είναι αυξημένοι. Έκανε εντύπωση και στον μηχανικό που το εξέτασε, τον κ. Αποστολίδη». Η Ισμαρίδα λίμνη βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση λόγω των πολλών βροχών. Το νερό που πήραν σαν δείγμα εστάλη και στο χημικό μηχανικό της ΔΕΥΑΚ, τον κ. Παπαδόπουλο. «Μας ενδιέφεραν τα ποσοστά του φωσφόρου, τα νιτρικά ή νιτρώδη που θα βρίσκαμε. Ρωτήσαμε έναν γεωπόνο με τον οποίο συνεργαζόμαστε από τη Δ/νση Γεωργίας, τον κ. Αιμίλιο Κουτσιάκη. Μας είπε ότι ο φώσφορος είναι τριπλάσιος από το φυσιολογικό ποσοστό. Τα νιτρώδη είναι 17 φορές επάνω, προέρχονται από τα λιπάσματα και είναι καρκινογόνα».

Η ΔΕΥΑΚ έκανε την ανάλυση, αλλά δεν έδωσε τις φυσιολογικές τιμές.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.