Εκλογες και fair play
Διαβάζουμε συχνά ότι η κρίση που βιώνει η χώρα μας είναι αφορμή για μια καινούρια πορεία. Για ένα καινούριο ξεκίνημα με λογική και σύνεση. Λογική και σύνεση διακριτές τόσο στη λειτουργία αυτού του τόσο άξενου και αντιπαραγωγικού και αναποτελεσματικού κράτους όσο και στη νοοτροπία των πολιτών. Αρετές δυσδιάκριτες τα τελευταία ιδιαίτερα χρόνια που μεταμόρφωσαν τη χώρα και τους πολίτες της σε απαράγωγους καταναλωτές, επιδοτούμενους μάλιστα βουλιμικά από κυβερνήσεις και τράπεζες.
Η λογική και η σύνεση που έλειψαν τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό βίο και όλοι όσοι αγαπούν αυτήν την πατρίδα και δεν θέλουν να τη «δέσουν» για ίδιον όφελος –όπως ανέφερε και στη χθεσινή θαρραλέα συνομιλία με την εφημερίδα μας, ο π. υφυπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Πεταλωτής –διατηρώντας τις θέσεις εξουσίας που κατέχουν και τα πολιτικά φέουδα ισχύος, το σίγουρο είναι ότι θα προσπαθήσουν να επαναφέρουν. Αμετακλήτως, αν και καθόλου δεν είναι βέβαιο ότι αυτοί που αλυσόδεσαν περιοχές για διατήρηση των προσωπικών τους «θρόνων», έχουν όντως συνέλθει, αφού πρώτα έχουν συνειδητοποιήσει ότι κατέστησαν αφερέγγυοι και επικίνδυνοι.
Καθόλου δεν είναι βέβαιο ότι έχουν συνέλθει, γιατί εξακολουθούν να θεωρούν τους πολίτες-πρόβατα, αφελείς, αδιάβαστους, ηλιθίους και πλέον και φτωχούς, που δεν τους μένει τίποτα άλλο, παρά να ικετεύσουν τις μεγαλειότητές τους για ένα ξεροκόμματο, μια θεσούλα!!! Κι ακόμη καθόλου μάλλον δεν έχουν συνέλθει γιατί πιστεύουν ότι ο τρόπος με τον οποίο μοίραζαν τα χαρτιά της τράπουλας μέχρι τώρα «βαφτίζοντας το ψάρι κρέας» θα εξακολουθήσει να τους «βγαίνει». Γιατί θέλουν να εξακολουθήσουν να πιστεύουν στην αξία του ψέματος και της κοροϊδίας, βοηθεία τινών εξίσου συστημικών μέσων μαζικής επικοινωνίας, που δέχονται επί πληρωμή να μεταβαφτίσουν το ψάρι σε κρέας, όντας πεπεισμένοι ότι τα πρόβατα ακόμη και τώρα που πεινούν θα τους αποθεώνουν και για τα ψέματα και για την κοροϊδία και για τις κλοπές τους, μέσα από τις οποίες επαύξησαν και τις προσωπικές τους περιουσίες και αυτές των κολλητών τους.
Με όλο αυτό το νεφέλωμα της αλαζονείας στο κεφάλι αδυνατούν όμως ν’ αντιληφθούν ότι οι καιροί αλλάζουν, και η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι καιροί όντως κατά περιόδους αλλάζουν. Στη δεκαετία του ’60 έτσι, τη συνολική εξέγερση της κοινωνίας και της νεολαίας κανείς δεν την περίμενε και, ιδιαίτερα, η κυβερνώσα συντηρητική και αυταρχική δεξιά του τότε, αλλά αυτή και ήρθε και αποτελέσματα είχε.
Εν συμπεράσματι τα πρόβατα κάποτε εξεγείρονται…
Γι’ αυτό και, επειδή οι καιροί όντως έχουν αλλάξει και ο έλληνας σήμερα στερείται του βασικότερου αγαθού της υγείας –πεθαίνει στο δρόμο πλέον- της παιδείας και το κυριότερο όλων της εργασίας, σ’ αυτές τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να επιδειχθεί σεβασμός στον πολίτη, σεβασμός στους κανόνες της δημοκρατίας και το κυριότερο σεβασμός στη λογική, την οποία όλοι σ’ ένα συντεταγμένο κράτος οφείλουμε να υπηρετούμε.
Αυτή είναι και η προσπάθεια η δική μας ως εφημερίδας, διακριτή θεωρούμε, αφού με μεγάλες δυσκολίες σε επίπεδο επιλογών και σύνθεσης απόψεων, επιχειρούμε τα κάτωθι:
• να είμαστε «παρατηρητές» του συνόλου της πολιτικής ζωής, με λογικές και επιχειρηματολογημένες θέσεις για να εγκαθιδρύσουμε επιτέλους έναν ορθολογικό πολιτισμό, έναν πολιτισμό «φώτων» που οφείλουμε χρόνια τώρα πρωτίστως στην κοινωνία μας
• να περιμένουμε τα πράγματα να εξελιχθούν στο χρόνο, ν’ ανακοινωθούν τα ψηφοδέλτια και οι προσωπικότητες που τα συναπαρτίζουν και τότε μόνον να παραθέσουμε απόψεις και θέσεις, γιατί ναι θα έχουμε και θέση. Μόνο που αυτή θα εστιάζει διαφορετικά: Θα στηρίζει την αξιοσύνη, θα αναφέρεται στις ικανότητες και θα επιμένει στην καθαρότητα του προσώπου και στη δέσμευσή του στο δημόσιο καλό και το κοινό συμφέρον και όχι στην ατομική εξυπηρέτηση και το προσωπικό συμφέρον. Μικρή πόλη γαρ είμεθα και γνωριζόμαστε μεταξύ μας…
• θα ακολουθήσει τους κανόνες του «παιχνιδιού». Δηλαδή θα προσπαθήσει να ενημερώσει το ίδιο για όλους τους πολιτικούς χώρους, και, κυρίως, θα αντιπαρατεθεί και θα συζητήσει με επιχειρήματα σε κοινά τραπέζια διαλόγου.
• δεν θα κάνει επίσης παραχωρήσεις στο λαϊκισμό, όσο τουλάχιστον το αντιλαμβάνεται.
Τέλος, θα εξακολουθήσει να μάχεται ελπίζοντας ότι, ναι, στο χέρι μας είναι ν’ αλλάξουμε την πολιτική, προτάσσοντας πάνω από όλα το καλό του συνόλου και της κοινωνίας, όσο δύσκολο αυτό και αν είναι. Απεκδυόμενοι μαζί με πολλούς νυν υπηρέτες της πολιτικής, την παραφιλολογία, την σπέκουλα, τα λαϊκά δικαστήρια που στηρίζονται στην εμπάθεια και όχι στην πραγματικότητα, αλλά σε λόγια του αέρα και σε κουτσομπολιά. Παραμένοντας πιστή, ακόμη κι αν η εποχή είναι «πονηρή» και «ρεζίλι», στην αξία των αυτονοήτων, ήτοι πριν ομιλήσουμε τουλάχιστον ιδίοις όμμασι να έχουμε καταναλώσει, ή έστω να έχουμε διαβάσει από μόνοι/μόνες μας όλα όσα οι λοιποί καλοθελητές μάς έχουν μεταφέρει… Γιατί ναι, οι λέξεις έχουν κι αυτές τη δική τους αντικειμενική, μερικώς έστω, οντότητα…
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
