Η ανυπαρξια του δημοσιου νεοελληνικη συνειδηση

Το πώς αντιμετωπίζει ένας πολίτης τον χώρο που τον περιβάλλει είναι δείγμα της συνολικής κοινωνικής προόδου. Γιατί το επίπεδο μιας χώρας σε καμιά περίπτωση δεν κρίνεται από την ευμάρεια, την πολυτέλεια και την αριστοκρατικότητα που ο κάθε επιμέρους πολίτης στεγάζει στο σπίτι του. Αν οι κάτοικοι μιας πόλης έχουν πολιτισμό και παιδεία, αυτό δεν το δείχνουν τα καλοσκουπισμένα πατώματα του σπιτιού τους, το δείχνουν όμως η καθαριότητα στα πάρκα, στους δρόμους, τις πλατείες, σ’ όλους τους δημόσιους χώρους που αυτός κινείται και όντας ο ίδιος πολιτισμένος θεωρείται αυτονοήτως ότι και οι χώροι της πόλης του θα είναι έτσι. Αυτονόητη λειτουργία και για τον ίδιο και για τους έχοντες αναλάβει τη διαχείρισή του. Τα πράγματα όμως στη χώρα μας δεν είναι καθόλου έτσι, η ευθύνη για τον δημόσιο χώρο ούτε έχει ποτέ καλλιεργηθεί ούτε υφίσταται.

Τα αποτελέσματα πολλά. Κανένας δημόσιος οργανισμός δεν μπορεί να παράξει λόγω έλλειψης προσωπικού κι εμείς ακόμη συζητάμε αν είναι καλό να μετακινούνται οι υπάλληλοι του δημοσίου, που εν τούτοις πληρώνονται κανονικά ακόμη, είναι μόνιμοι και καμία ανησυχία μήπως σε λίγο καιρό περιπέσουν στην ανεργία έχουν.
Καμία, έχουν όμως την πολυτέλεια να σκέφτονται αν θα σπαταλήσουν βενζίνη. Πάντως, γενικά, ή θα κοιταχτούμε στα μάτια όλοι και θα συνειδητοποιηθούμε πέρα από τις γνωστές συνδικαλιστικές προστασίες απαιτώντας κοινωνική αλληλεγγύη και συνενοχή ή στο τέλος δεν θα μείνει τίποτε όρθιο.

Όχι για τίποτ’ άλλο, αλλά γιατί ο δημόσιος χώρος είναι ενιαίος και τον συναποτελούν και οι άνεργοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Και για ν’ αρχίσει αυτός να υπάρχει θα πρέπει ν’ αρχίσουμε να τον δημιουργούμε. Αισθανόμενοι π.χ. ντροπή που 8 μήνες μετά δημόσιοι και ιδιωτικοί ούτε καν τις πινακίδες των υπηρεσιών δεν έχουμε αλλάξει, αδιαφορώντας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.