Η συνηθεια του εχειν

«Στην Ελλάδα η συνήθεια ανάγεται σε θεμέλιο της συμπεριφοράς. H καθιστική της νοοτροπία τυλίγει σαν ιστός αράχνης τις ψυχές και παραλύει την κοινωνία. Ο χρόνος μας οφείλεται σε έκπτωση από μια στατική αιωνιότητα… η ελευθερία μας είναι η ίδια η αναγκαιότητα που φαντασιώνεται ότι δεν υπάρχει…». Στ. Ράμφος.
Έτσι είναι, δεν φταίνε για όλα οι κακοί ξένοι. Φταίει και λίγο το στάσιμο DNA μας. Και οι αδρανείς συλλογικότητες και οι ναρκωμένες ατομικότητες…

Δεν ήταν όλα καλά και ήρθαν οι κακοί ξένοι να τα ανατρέψουν. Και δεν είναι ότι οι ξένοι ήρθαν να μας κάνουν ντα και να μας δώσουν πόδι από την Ευρώπη, είναι ότι οι ξένοι είναι ακόμη εδώ γιατί… ακόμη δεν χρεοκοπούμε! Είμαστε σε αναμονή χρεοκοπίας σαφώς και φέτος, αλλά ακόμη «έχουμε ψωμί» και δεν μας το λένε κατάμουτρα. Έχουμε δημόσια περιουσία και η κυβέρνηση θέλει δουλειά και τα κεφάλια μέσα, όχι τα χέρια κάτω από το τραπέζι, για να τα διαθέσει ως ελκυστικά φιλέτα. Θα μου πείτε, ο λαός θέλει να τα διαθέσει το δημόσιο τα φιλετάκια του; Σαφώς και η κοινωνική αντίδραση σε μια τέτοια προοπτική, ειδικά αν ενσκήψει απότομα και μαζικά, θα είναι όχι αμελητέα. Τη συνήθεια του έχειν ως λαός τώρα ξυπνήσαμε να την υπερασπιστούμε… Για αυτό όμως δυστυχώς κάθε κυβέρνηση, που χάνει κάτι από την πρωτινή της δόξα μιας ενδεχόμενης νίκης σε ψήφους, φαίνεται να «τρομοκρατεί» τον πολίτη εξουθενώνοντάς τον όσο μπορεί, κόβοντας κόβοντας, κόβοντας, ώστε να μας οδηγήσει η ανάγκη πια του καθενός χωριστά στο ξεπούλημα. Ένα «πούλημα», εδώ που τα λέμε, δεν θα ήταν κακό, αρκεί να μην γίνει «ξεπούλημα» και να μην αρχίσει και πάλι ο χορός της μίζας.

Γιατί, τι να σκεφτεί το έρμο το μυαλό μας όταν ξεκινήσαμε για πολλή δουλειά και σοβαρή δουλειά να βρούμε μια λύση και βλέπουμε ότι τελικά μάλλον κάποιοι από κάθε τάξη, κάστα και υπηρεσία θα μπουν σε χρυσά κελιά για λίγο και πάλι όλοι γύρω από το τραπέζι (κάτω να μην πάνε…).
Η αγωνία βέβαια για μια πιθανή κατάρρευση ενός μέλους της ευρωζώνης πάντα υπάρχει στους γείτονες. Η αυτάρκεια όμως έχει πολύ δρόμο ακόμη και οι καθυστερήσεις δεν ωφελούν.

Ωφελεί όμως η ωριμότητά μας για την προετοιμασία μιας αντίστασης όχι με αίμα και αποκλεισμό της κοινωνικής ζωής, αλλά με απεργία από τον παλιό μας εαυτό, τον βολεμένο. Αναγκαία όσο ποτέ η συμμετοχή στο μέλλον μας και αν κάποιοι Καμίνηδες και Μπουτάρηδες γίνουν γραφικοί ως Γκλέτσοι στην εποχή μας και στον τόπο του καθενός μας χωριστά…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.