Παντα οι αλλοι

Η οδηγία της δασκάλας ήταν σαφής και προτρεπτική: σε κάθε γράμμα που μαθαίνουν τα παιδιά της πρώτης δημοτικού καλό είναι να αναζητούν σε εφημερίδες και περιοδικά που υπάρχουν στο σπίτι λέξεις που αρχίζουν ή περιέχουν αυτό το γράμμα, και να τις κόβουν για να τις κολλούν στο τετράδιο. Ειδάλλως να ζωγραφίζουν κάτι σχετικό ή ό,τι άλλο. Προτεραιότητα έχει η αναζήτηση λέξεων και η αναγνώρισή τους μέσα από έντυπα.
Σε ένα πρόχειρο γκάλοπ μητέρα της πόλης μας ανακάλυψε ότι λιγότερα από τα μισά παιδιά από τα 22 μιας τάξης Α δημοτικού έβρισκαν αυτές τις λέξεις σε έντυπα από το σπίτι για το λόγο ότι στο σπίτι δεν κυκλοφορούν, λέει, εφημερίδες και περιοδικά!

Αντιπαρέρχομαι την πρόχειρη δικαιολογία «πού λεφτά για εφημερίδες και περιοδικά» και μένω στις άλλες: «τα νέα τα μαθαίνουμε από την τηλεόραση» ή «γιατί να διαβάζω τους εξαγορασμένους δημοσιογράφους;».
Ακόμη κι έτσι να είναι τι εικόνα θα έχει ένα παιδί όταν δεν έχει δει ποτέ τους γονείς του να διαβάζουν εφημερίδες – σημειωτέον φθηνότερες από σύνδεση ίντερνετ και σαφώς πιο ποικίλες τουλάχιστον από τις ηλιθιότητες της τηλεόρασης – όταν δεν έχει εικόνα της ανάγνωσης μέσα στο σπίτι και της αναζήτησης της ενημέρωσης καθημερινά. Και δεν είναι μόνο η ενημέρωση, είναι και η αναζήτηση του γραπτού λόγου, η διαμόρφωση κοινής γνώμης, κρίσης και κριτικής στάσης. Είναι τόσα πολλά που χάνονται με την προσήλωση μόνο σε ένα μέσο ενημέρωσης και δη την απομάκρυνση από το έντυπο.

Και θα έρθει η Κυριακή και θα ξαναψηφίσουμε τους ίδιους, αυτούς που ξέρουμε ότι «φταίνε» για όσα εμείς δεν διαβάζουμε, αυτούς που ξέρουμε ότι μας έφεραν σε κάτι που δεν θέλουμε άσχετα αν δεν το παρακολουθούμε. Στο εξωτερικό, στο δρόμο, στο μετρό, στο αυτοκίνητο, στα φανάρια όλοι διαβάζουν. Και δεν είναι καθηγητές πανεπιστημίου όλοι.

Εμείς προτιμούμε να παίζουμε παιχνίδια στο κινητό ή να σεργιανάμε σε μπλογκς που μας κάνουν να γελάμε και να κοροϊδεύουμε. Μονομέρεια και αφέλεια. Μετά δεν θα φταίμε ποτέ εμείς αλλά πάντα αυτοί που δεν μάθαμε να τους τιμωρούμε, αφού ενημερωθούμε πλήρως για όσα πράττουν.

Έτσι αφού ψηφίσουμε τον τάδε θα μάθουμε κατόπιν ότι έταξε τζαμιά, αφού ψηφίσουμε τον δείνα θα καταλάβουμε ότι έλεγε ψέματα, αφού ψηφίσουμε τον έναν θα μάθουμε ότι έκρυβε λεφτά και χασούρα δημόσιου χρήματος, αφού ψηφίσουμε τον άλλο θα μάθουμε ότι καθάριζε την πόλη για να κρύψει τη δική του βρωμιά και ανεπάρκεια…
Όλα είναι αλληλένδετα να πάρει η ευχή. Ακόμη και η εφημερίδα στο σπίτι με τη διαμόρφωση κοινωνικής και πολιτικής συνείδησης του ανθρώπου από την πρώτη δημοτικού!

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.