Δολοφονια

Είχε μαλώσει λένε με τον Μάκη. Τον είχε πάνω από δέκα χρόνια στη… «δούλεψή» του… Του έμαθε τα μονοπάτια της δημοσιογραφίας, προφανώς όμως δεν του έμαθε όμως τα κατατόπια της για να ξεφύγει όταν η πίεση ήταν ασφυκτική… Και ως συνήθως την πλήρωσε. Πολύ ακριβά ομολογουμένως και πρωτοφανώς σκληρά για την ελληνική κοινωνία.

Η δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια, αν δεν γινόταν εν μέσω θέρους -έχουσι γνώση οι δολοφόνοι- θα ήταν το έσχατο μήνυμα για αυτή την κοινωνία. Η χώρα παραδόθηκε σε αδίστακτες ομάδες δολοφόνων, που πατούν την σκανδάλη με χαρακτηριστική άνεση.
Η κοινωνική αβεβαιότητα σάρωσε τα πάντα κυρίως όμως τη ζωή των παιδιών. Ο Σωκράτης Γκιόλιας είχε ένα παιδί δύο ετών.

Αν το θαύμα της Ελλάδας είχε σαθρές βάσεις αυτές αφορούν στον πολιτισμό και την ιδιοσυγκρασία μας και έπειτα τη διοίκηση και την οικονομία. εν είχε πολιτισμικές βάσεις, διοικητικές δυνατότητες και οικονομικές προοπτικές.
Στον αστερισμό του άγχους ο πολίτης, του ΔΝΤ η χώρα. Ο εκφοβισμός πέτυχε και όποιος πλέον πληγώνει το κατεστημένο της μαφίας και της διαφθοράς πεθαίνει.

Όποιος μιλούσε για έγκλημα, ήταν εγκληματίας. Και οι αληθινοί εγκληματίες έτριβαν τα χέρια τους.
Μετά τον εκφοβισμό θα έρχεται συχνά πυκνά το έγκλημα και ο σώζων εαυτόν σωθήτω…
Και ο δημοσιογράφος ο απλός δεν είναι ασφαλής. Ούτε αυτός που χρωστά επιταγές. Ούτε ο μπλόγκερ θα είναι που κατακλύζει με διαμαρτυρίες εκ του ασφαλούς δήθεν τη μπλογκόσφαιρα… Όλοι…

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.