Κατι αλλαζει στους ελληνικους θεσμους

Με απόφαση – σταθμό για την οποία θα διαβάσετε στη σελίδα 4 του σημερινού ΠτΘ, ο Άρειος Πάγος κήρυξε για πρώτη φορά αθώο μουσουλμάνο Έλληνα πολίτη που επί χρόνια καταδικαζόταν για αντιποίηση θρησκευτικής αρχής. Πρόκειται για τον αυτοαποκαλούμενο Μουφτή Ξάνθης, Μεχμέτ Εμίν Αγγά ο οποίος από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας, είχε καταδικασθεί σε τετράμηνη φυλάκιση για θρησκευτικά μηνύματα που είχε εκδώσει προς τους μουσουλμάνους της περιοχής του, υπογράφοντας ως Μουφτής.

Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι η αντιποίηση θρησκευτικής αρχής ή λειτουργίας, θα υπήρχε μόνο αν ασκούσε διοικητικά ή δικαιοδοτικά καθήκοντα, κάτι που ο κ. Αγγά δεν πράττει.

Να σημειωθεί ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στο Στρασβούργο, είχε καταδικάσει την Ελλάδα το 1999, επειδή τα ελληνικά δικαστήρια είχαν καταδικάσει με τη σειρά τους τον Ιμπραήμ Σερήφ, επειδή εξέδωσε θρησκευτικό μήνυμα, μιλώντας σε θρησκευτική συγκέντρωση και φορώντας ένδυμα θρησκευτικού ηγέτη (Μουφτή). Πολλές φορές κατά το παρελθόν οι θρησκευτικές ελευθερίες στη χώρα μας βρέθηκαν στον Προκρούστη αντιδημοκρατικών συμπεριφορών που υπαγορεύθηκαν από την καθεστωτική θέση που κατέχει στην ζωή της χώρας η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Η θέση αυτή, ασφαλώς, υπαγορεύεται από την μακραίωνη παράδοση που έχει συνδέσει την πορεία των Ελλήνων με την χριστιανική πίστη. Ταυτόχρονα, η επίκληση στο ελληνικό Σύνταγμα, της «Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», δημιουργεί προφανείς ταυτίσεις του κορυφαίου καταστατικού χάρτη της χώρας, που είναι το Σύνταγμα, με την «επικρατούσα θρησκεία».

Έγκριτοι όμως συνταγματολόγοι, έχουν κατ’ επανάληψιν γνωμοδοτήσει ότι ο όρος «επικρατούσα θρησκεία», δεν περιποιεί κάποια ειδική μεταχείριση προς την Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησία, αλλά διαπιστώνει το προφανές της ύπαρξης κατά συντριπτική πλειοψηφία χριστιανών ορθοδόξων στα όρια της ελληνικής επικράτειας.

Οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κλονίσουν την θρησκευτική ασφάλεια του ελληνικού λαού, η οποία είναι ισχυρή και συνδέεται με την καθ’ όλα αποδεκτή θρησκευτική συνείδηση των πολιτών.

Από την άλλη όμως, επειδή τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν υπόκεινται σε θρησκευτικές, πολιτικές, ή εθνικές διακρίσεις, επειδή η λειτουργία ενός σύγχρονου και ευνομούμενου κράτους δεν νοείται χωρίς να γίνονται σεβαστές οι μειονότητες και τα δικαιώματά τους επειδή η πεμπτουσία της Δημοκρατίας είναι η ανοχή και η ελευθερία δράσης εκείνου που ανήκει σε μειονότητες ή και κάθε λογής μειοψηφίες.

Για αυτούς τους λόγους η απόφαση του Αρείου Πάγου για τους μουσουλμάνους και τους βουδιστές, τώρα, και για όποιες άλλες ομάδες πολιτών, άλλοτε, με διαφορετικές αποχρώσεις θρησκευτικών πεποιθήσεων που λειτουργούν στα πλαίσια της νομιμότητας και ασπάζονται τις αρχές του κράτους – δικαίου, κρίνονται θετικές και δίνουν το μήνυμα για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας που θα βασίζεται στην ανοχή του διαφορετικού και θα του δίνει άφοβα πεδίο δράσης.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.