Η πιστοποιηση των αγροτικων προιοντων
Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για τους παραγωγούς αγροτικών προϊόντων της περιοχής μας διοργανώθηκε χθες στην Κομοτηνή, στην αίθουσα του ξενοδοχείου «Φιλία». Θέμα της ημερίδας ήταν η αναγκαιότητα της πιστοποίησης των αγροτικών προϊόντων για ένα βιώσιμο μέλλον της ελληνικής γεωργίας, ενώ ανάμεσα στους διαπρεπείς ομιλητές συγκαταλεγόταν ο Ευρωβουλευτής κ. Σπύρος Δανέλλης. Την ημερίδα συνδιοργάνωσαν η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, το ΓΕΩ- Τ.Ε.Ε Θράκης, ο ΕΛ.Γ.Ο. «ΔΗΜΗΤΡΑ» και η ΕΑΣ. Ροδόπης.
Σπύρος Δανέλλης «Η πιστοποίηση είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την βιωσιμότητα της ελληνικής γεωργίας»
«Εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την βιωσιμότητα της ελληνικής γεωργίας» χαρακτήρισε την πιστοποίηση ο Ευρωβουλευτής κ. Δανέλλης, εξηγώντας ότι «για να είμαστε ανταγωνιστικοί, θα πρέπει να παράγουμε ποιοτικά προϊόντα και να βρουν τον δρόμο τους στην αγορά». «Για να ανταποκριθεί η αγορά στα προϊόντα μας», προσέθεσε, «θα πρέπει να ξέρουμε την ταυτότητα του προϊόντος. Δεν αρκεί μόνο να λέμε ότι έχουμε όλες τις προϋποθέσεις για να παράγουμε καλά και ασφαλή προϊόντα. Αν τα προϊόντα μας δεν είναι ταυτοποιημένα, διαφοροποιημένα, ξεχωριστά, μοναδικά δεν μπορούν να έχουν την προστιθέμενη αξία, που έχει ένα αντίστοιχο ταυτοποιημένο προϊόν, το οποίο έχει περάσει από τις διαδικασίες της πιστοποίησης. Μόνο έτσι μπορείς να διασφαλίσεις τον καταναλωτή και ως εκ τούτου θεωρώ ότι είναι αδιανόητο σήμερα να εξακολουθούμε να νομίζουμε ότι μπορεί η ελληνική γεωργία θα είναι βιώσιμη εάν ο παραγωγός δεν μπορεί να πιστοποιήσει το προϊόν του, όσο ποιοτικό κι αν είναι αυτό το προϊόν».
«Προϋπόθεση η αλλαγή νοοτροπίας και η συμμετοχή στα συλλογικά σχήματα»
Για το κατά πόσον η γεωργία στην Ελλάδα μπορεί να καλύψει την απόσταση, που τη χωρίζει με τις προηγμένες στον τομέα ευρωπαϊκές χώρες, ο κ. Δανέλλης δεν εμφανίστηκε απαισιόδοξος, πλην όμως έθεσε ως προϋπόθεση την αλλαγή μιας νοοτροπίας, «που έρχεται από τα παλιά», όπως χαρακτηριστικά σημείωσε. «Δεν αντιληφθήκαμε», εξήγησε, «ότι με τις αλλαγές των καιρών θα έπρεπε και εμείς να προσαρμοστούμε». «Τα περίφημα ενδιάμεσα στάδια που υπάρχουν μεταξύ της παραγωγής και της αγοράς του προϊόντος από τον καταναλωτή», εξήγησε, «αυτά τα ενδιάμεσα στάδια, τα οποία χαρακτηρίζουμε ενδιάμεσους κρίκους της διατροφικής αλυσίδας, δεν είναι πολυτέλεια ούτε μια κατάρα για τον παραγωγό». «Αυτό ο παραγωγός θα πρέπει να το αντιληφθεί», συνέχισε, «και αυτό θα γίνει αλλάζοντας νοοτροπία και συμμετέχοντας. Γιατί κάθε παραγωγός δεν μπορεί να κάνει από μόνος του όλα αυτά που πρέπει να γίνουν, γιατί δεν έχει το χρήμα και τις γνώσεις, ούτε το χρόνο για να ασχοληθεί με όλα αυτά. Για αυτό το λόγο θα πρέπει να βρούμε την εμπιστοσύνη μας στα συλλογικά σχήματα. Είναι γεγονός ότι οι συνεταιρισμοί, πλην κάποιων λαμπρών εξαιρέσεων, ακολούθησαν την πορεία των κομμάτων και με τη λογική των πελατειακών σχέσεων και της εμπορευματοποίησης. Έχασαν κάθε ρόλο και βεβαίως κάθε αξιοπιστία. Θα πρέπει όμως να ξαναβρούμε τα συλλογικά τμήματα, γιατί οι ομάδες παραγωγών είναι αυτές που υποστηρίζονται και από τη νέα ΚΑΠ και μέσα από αυτή τη συμμετοχικότητα οι παραγωγοί θα μπορούν να κάνουν αυτό που σήμερα δεν μπορεί να κάνει κανένας μόνος του. Μόνο μέσα από αυτή την διαδικασία μπορεί να είναι βιώσιμη η γεωργία».
«Φωτεινά» παραδείγματα ελληνικών πιστοποιημένων προϊόντων, που «κάνουν θαύματα»
Κλείνοντας, ο κ. Δανέλλης δεν παρέλειψε να δώσει παραδείγματα προϊόντων, που εξαιτίας της πιστοποίησής τους και της αλλαγής νοοτροπίας των παραγωγών τους, άρχισαν να ανεβάζουν τις μετοχές τους στο «διεθνές χρηματιστήριο αναγνωρισιμότητας». Μια τέτοια περίπτωση αφορά στο ελληνικό ελαιόλαδο, όπου όπως εξήγησε, «οι διάφοροι παραγωγοί που κατάφεραν πρώτον να παράγουν ένα εξαιρετικό προϊόν και δεύτερον να το τυποποιήσουν πιστοποιούμενο, έχουν κάνει θαύματα στην αγορά». Αντίστοιχο τέτοιο παράδειγμα είναι αυτό του ελληνικού κρασιού, που από τότε που οι παραγωγοί άρχισαν να ενδιαφέρονται για την ποιότητά του, να το πιστοποιούν και να το προβάλλουν, όπως σημείωσε ο κ. Δανέλλης, «είναι πιο κοντά στα στάνταρς της Ευρωπαϊκής αγοράς και έχει κάνει επίσης θαύματα». «Αυτά και άλλα προϊόντα, όπως το μέλι, έχουν την ανάλογο διαβατήριο», κατέληξε ο Ευρωβουλευτής, σημειώνοντας ότι «η τυποποίηση προφανώς προϋποθέτει πιστοποίηση γιατί αλλιώς δεν έχει κανένα νόημα».
Νικόλαος Βάγιας «Τα οφέλη για τον παραγωγό, μείωση του κόστους παραγωγής και πρόσβαση στην αγορά»
Στα οφέλη, που μπορεί να αποκομίσει ένας παραγωγός από την πιστοποίηση των προϊόντων του, επικέντρωσε αρχικά ο Διευθυντής Ανάπτυξης του ΕΛ.Γ.Ο. «ΔΗΜΗΤΡΑ», κ. Νικόλαος Βάγιας. Το πρώτο και σημαντικό όφελος έχει να κάνει με τη μείωση του κόστους παραγωγής. «Ένας παραγωγός που χρησιμοποιεί σύγχρονα και πιστοποιημένα συστήματα παραγωγής», εξήγησε ο κ. Βάγιας, «θα έχει μείωση του κόστους παραγωγής μακροπρόθεσμα και σίγουρα τις πρώτες ύλες, τα φυτοφάρμακα και τα λιπάσματα θα τα χρησιμοποιεί στις ελάχιστες ποσότητες». «Επιπλέον ο παραγωγός θα ενισχυθεί από το κράτος για τη δουλειά που κάνει», συνέχισε, «και κατά τρίτον το τελικό προϊόν θα έχει μια προστιθέμενη αξία και μια τιμή διαφορετική στην αγορά».
Πώς θα ενταχθεί ο παραγωγός σε σύστημα πιστοποίησης
Πέρα από τα οφέλη της πιστοποίησης, ένα σημαντικό θέμα για τους παραγωγούς είναι το πώς θα καταφέρουν να ενταχθούν στα αντίστοιχα συστήματα. «Για να ξεκινήσει ένας αγρότης να πιστοποιήσει το προϊόν που παράγει», εξήγησε ο κ. Βάγιας, «καταρχήν πρέπει να εξεταστεί σε ποιο σύστημα θα ενταχθεί». «Υπάρχουν πολλά συστήματα ποιότητας στον πρωτογενή τομέα», συνέχισε, «και τα πιο βασικά είναι τα πιστοποιητικά συστήματα AGRO που αφορούν συγκεκριμένες καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι και τα σιτηρά για την περιοχή εδώ. Πρέπει ο παραγωγός να κάνει αίτηση σε φορέα πιστοποίησης μέσα από τις ομάδες παραγωγών ή μέσω της Ένωσης και από εκεί και πέρα θα πρέπει να ακολουθήσει τις απαιτήσεις του συστήματος, δηλαδή του προτύπου. Γιατί όταν μιλάμε για συστήματα ποιότητας εννοούμε ότι υπάρχουν κάποια πρότυπα, κάποιες προδιαγραφές. Ακολουθεί τις προδιαγραφές και μετά από ένα χρόνο πιστοποιείται. Εφόσον έχει πιστοποιηθεί, μπορεί αυτό το προϊόν ή ο εκκοκιστής ή ο νηματουργός να το εξάγει ή να το παράγει και να το έχει πιστοποιημένο με σήμα ποιότητας ή και παράλληλα ο αγρότης να πάρει επιδότηση. Αυτό είναι το σύστημα AGRO. Άλλα συστήματα είναι βιολογικής γεωργίας, παραδοσιακών προϊόντων και όλα αυτά πρέπει να τα δούμε στην πορεία πώς θα τα στηρίξουμε».
Κώστας Μπούντας «Στην Ευρώπη δεν υπάρχει προϊόν που να μην είναι πιστοποιημένο, αλλά στην Ελλάδα είμαστε πολύ πίσω»
Την ελπίδα του ότι η ενημέρωση, που θα λάβουν οι παραγωγοί, θα γεννήσει έναν γόνιμο προβληματισμό και θα τους δώσει κίνητρο για να επιχειρήσουν τα επόμενα βήματα προς την αναβάθμιση των προϊόντων τους, εξέφρασε αρχικά ο προϊστάμενος του Κέντρου «Δήμητρα» Κομοτηνής, κ. Κώστας Μπούντας. «Στην Ευρώπη δεν υπάρχει προϊόν που να εισαχθεί στην διατροφική αλυσίδα και να μην είναι πιστοποιημένο», υπογράμμισε, αναγνωρίζοντας ότι στην Ελλάδα «είμαστε πολύ πίσω». «Τα συστήματα πιστοποίησης», όπως επισήμανε, «είναι αναπτυγμένα μόνο στις περιοχές που γίνονται εξαγωγές, γιατί δεν μπορεί να γίνει αλλιώς». Αναφορικά με τη διαδικασία, εξήγησε ότι είναι δύσκολη και χρονοβόρα, καθώς επίσης ότι η πιστοποίηση σημαίνει πρακτικά πως το προϊόν παράγεται με συγκεκριμένες, εγκεκριμένες προδιαγραφές, που εξασφαλίζουν την ποιότητα και την ασφάλειά του, αλλά και την ιχνηλασιμότητά του, δηλαδή τη δυνατότητα εντοπισμού σε περίπτωση που παρουσιαστούν προβλήματα, όχι μόνο του παραγωγού, αλλά και του αγροκτήματος στο οποίο παράχθηκε. «Αυτό είναι κάτι αυτονόητο στις άλλες χώρες», τόνισε κλείνοντας ο κ. Μπούντας.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
