«Κίω», προγραμματικά αλλά και στην πράξη, σημαίνει προχωρώ

24.06.2019 22:01

Μία ακόμη εξαιρετική χοροθεατρική παράσταση από την ταλαντούχα Γιούλη Ιωαννίδου και το «Χοροτάξιό» της

Δείτε περισσότερα στο: http://www.paratiritis-news.gr/

Με την ίδρυση της Σχολής Χοροθεάτρου «Χοροτάξιο», η Κομοτηνή απέκτησε τη δυνατότητα να παρακολουθεί χοροθεατρικά δρώμενα υψηλού επιπέδου.
 
Εξάλλου, το «Χοροτάξιο» δεν είναι μια ακόμη Σχολή Χορού, κλασικού ή σύγχρονου  ─αντικείμενά της είναι κι αυτά─ αλλά είναι αυτό που αγαπά και υπηρετεί, με μοναδική αφοσίωση και ταλέντο, η ιδρύτριά της  Γιούλη Ιωαννίδου, πλήρως αφιερωμένη στην έννοια του Χοροθεάτρου ως σύμμεικτης τέχνης που  συνεργάζεται και υιοθετεί πολλές από τις τέχνες που συγκλίνουν, περισσότερο κατανοητά, στην τέχνη του θεάτρου. Υιοθετεί έτσι και ενσωματώνει στο γλωσσάρι του χορού και της κίνησης την εικαστικότητα και τη μουσικότητα τεχνών που ενδυναμώνουν έτι περαιτέρω την κίνηση και καθιστούν το φως και τον ήχο συνοδά της σώματα, ολοκληρωμένα σύμπαντα με εστίαση στο κορμί του χορευτή.
 

«Κίω», ένα ταξίδι  στον χρόνο εμπνευσμένο από το έργο πρωτοπόρων καλλιτεχνών



Πέμπτη παράσταση η φετινή της Γιούλης Ιωαννίδου που παρακολουθήσαμε με τον τίτλο «Κίω» και την ευκρινή επεξήγηση «open studio». Ήτοι η πρόθεση της χορογράφου ήταν ν’ ανοίξει στο κοινό το εργαστήρι της και να αποχαιρετίσει τη φετινή χορογραφική χρονιά παρουσιάζοντας το έργο της μέσω των μαθητών της.
 
Υπό την αίρεση  όμως του «Κίω», που σημαίνει προχωρώ, πορεύομαι μέσω της κίνησης και της δημιουργίας. Στο πρόγραμμα της παράστασης εξάλλου εμφατικά σημειώνεται ότι η «Κίω» είναι ένα ταξίδι  στον χρόνο εμπνευσμένο από το έργο πρωτοπόρων καλλιτεχνών». Πρωτοπόρων καλλιτεχνών στους οποίους συμπεριλαμβάνεται αυτονοήτως και η  χορεία  των λαμπρά υπηρετησάντων τον κλασικό χορό,  το ταξίδι δεν εξαντλείται όμως μόνο σ’ αυτούς. Στο «Κίω», ο διάλογος με τους πρωτοπόρους που ανανέωσαν  και εξέλιξαν την τέχνη του χορού, ανοίγοντάς την  στην εποχή της, την κάθε εποχή, αφού «ο χορός είναι η πραγμάτωση της ζωντανής κοινότητας των ανθρώπων», είναι διαρκής τόσο με την ιστορία των πρωτοπόρων όσο και με τη ζωή του χορού σήμερα.


 
 Ακριβή κατάκτηση για μια επαρχιακή πόλη της ακριτικής Ελλάδας και της Θράκης, που γνωρίζει από τώρα ότι το αύριο του «Χοροτάξιο και των παραστάσεών του θα ακουμπά σίγουρα σ’ ένα άλλο κομμάτι της ζωντανής χοροθεατρικής τέχνης, της τέχνης εν όλω και των εκφράσεών της σήμερα.


 
Στις έντεκα σκηνές από το open studio του «Χοροτάξιο» που παρακολουθήσαμε, σε σκηνοθεσία της Γιούλης Ιωαννίδου και χορογραφίες της ίδιας αλλά και της Αγγελικής Καλογεροπούλου και της Δέσποινας Παπουτσά, επί σκηνής βρέθηκαν έτσι, μέσω του έργου τους,  οι πρωτοπόροι της ρυθμικής αγωγής  Emile- Jacques Dalcroze και Rudolf von Laban, oι χορευτές και εισηγητές νέων στοιχείων στην τέχνη του χορού την εποχή τους: Agripina Vaganova,  Isadora Dunkan, Doris Humphrey, John Skinner,  William Forsythe,  Yvonne Rainer, Kurt Jooss, και η αγαπημένη του ελληνικού κοινού, αξέχαστη χορογράφος Pina Baush, η συνεισφορά των οποίων στον χορό είναι ευκρινώς παρουσιασμένη στο  πρόγραμμα της παράστασης με τις αναλυτικές αναφορές στον καθένα/καθεμιά τους.
 

Έντεκα σκηνές, σε συνεχή ροή και κίνηση, με ενιαία αισθητική και κορυφαίους τους ρόλους των φωτισμών και της μουσικής

 


Προηγουμένως γράψαμε ότι είναι η πέμπτη παράσταση της Γιούλης Ιωαννίδου που παρακολουθήσαμε, αν και  η προγραμματική δήλωση αναφέρει ότι πρόκειται για open studio. Πρόκειται όμως για την πέμπτη ολοκληρωμένη παράστασή της, εξ ου και είναι πλήρως δικαιολογημένη η απόδοση των ρόλων της  σύλληψης του έργου και της  σκηνοθεσίας του στη Γιούλη Ιωαννίδου. Γιατί ναι μεν επρόκειτο για έντεκα σκηνές, σε συνεχή ροή και κίνηση όμως, με ενιαία αισθητική και κορυφαίους τους ρόλους των φωτισμών και της μουσικής, που δεν είναι καθόλου συμπληρωματικοί, αλλά σχολιάζουν, ειρωνεύονται, τονίζουν ή επιτονίζουν την κίνηση.
 
Μια ακόμη εξαιρετική παράσταση, ένα όλον που μας μετέφερε την εικόνα μιας Κομοτηνής, που δύναται να είναι η Κομοτηνή ενός ενιαίου σύγχρονου κόσμου, παρούσα στα σύγχρονα που ορίζουν το σήμερα και τις ζωές μας, ΦΙΛΟΤΕΧΝΩΝΤΑΣ.
 
Υ.Γ.1 : Στην παράσταση συμμετείχαν οι: Αντωνία Αβραμίδη, Σοφία Αϊδήνογλου, Μπαδενούρ Αμέτ, Δήμητρα Αντωνακάκη, Δήμητρα Αντωνιάδου, Χριστίνα Αποστόλου, Μύριαμ Αρναουτάκη, Ελίς Αχμέτ, Φλάβια Βάσκου, Ζωή Βιδούρα, Καλλιόπη Βιδούρα, Μουσταφά Μπεστέ Γαγαλή, Αριάνα Γεμενιτζή, Σωτήρης Γιαζιτζιόγλου, Νάγια Γκοτοσίδη, Ρωξάνη Διαμαντούδη, Χρυσαφένια Δούκα, Λαμπρινή Ευστρατίου, Κατερίνα Ζαφειριάδη, Γιούλη Ιωαννίδου, Κωνσταντίνα Ιωάννου, Μαρίλια Καΐκα, Αγγελική Καλογεροπούλου, Όλγα Καμπουράκη, Βασιλεία Καραφύλλη, Ιωάννα Κατραντζή, Σταυρούλα Κατραντζή, Ζωή Κιουτσούκη, Κρυσταλλένια Κιουτσούκη, Χριστίνα Κιουτσούκη, Άννα Κογκούλη, Γεωργία Κοκκινάκη, Αργυρώ Κοκκίνη, Κατερίνα Κοκκίνη, Σταυρούλα Κοκκορού, Ελένη Κολάτσου, Παναγιώτα Κοσσιώρη, Ζωή Κοτζαμπάση,  Βαλέρια Κουδουμάκη, Νίνα Κουκαλιώτη, Άννα Κουφάκη, Ολίβια Κτενά, Χαρά Κυρατζόγλου, Στεργιάνα Κωνσταντινίδου, Άννα Λαζαρίδου, Αθηνά Λεωνιδάκη, Λυδία Μαλέσκα, Σύνθια Μάμμου, Κατερίνα Μαριά, Ελτσίν Μεμέτ, Αλμίνα Μουφτήογλου, Μαριέτα Μπάτζιου, Σωτηρία Μπόζου, Νεφέλη Μπότσαρη, Αλεξάνδρα Ξαγοράρη, Κωνσταντίνα Παπαγιάννη, Μαρία-Χρυσή Παπαγιάννη, Δέσποινα Παπουτσά, Άννα Πατρωνίδη, Δήμητρα Πολύζου, Αγγελική Πρεπάκη, Ελευθερία Ρηγοπούλου, Δέσποινα Σαμουρκασίδου, Αθανασία Σαραντίδη, Σοφία Σβάρτζκοπφ, Μαρία Σκοπιανού, Χλόη Σόφτα, Αθηνά Σωτηρίου, Δήμητρα Τεντζεράκη, Αφροδίτη Τολούδη, Αθανασία Τουρουνίδου, Δήμητρα Τρανού, Εμμανουέλα Φίλη, Ευγενία Φραγκίδου, Μπεννού Χασάν, Αγνή Χατζηδημητρίου, Μιράι Χουσεΐν, Άννα-Μαρία Ψαράκη
 
 Υ.Γ.2 : Επίσης, η επικεφαλής του «Χοροτάξιο» κ. Γιούλη Ιωαννίδου ευχαριστεί, μέσω του προγράμματος, τις Μυρτώ Λειβαδάρου, Ιωάννα Χιτζή, Ξένια Φωτοπούλου για τη βοήθειά τους στα παρασκήνια, τον Γιάννη Παντούλη για τη μουσική κονσόλα, τον Σάκη Βαργεμτζίδη για τη φωνητική ενορχήστρωση της Yvonne Rainer, τον Μιχάλη Βαμβακά για την αφίσα, την εταιρεία Νi.Κ. Sound  για τους φωτισμούς και τον ήχο και την 2Κ Project για τη βιντεοσκόπηση.

ΓΝΩΜΕΣ

DUTH CORNER

Magazine