Τρια ποιηματα απο την Ισιδωρα Δραγανιδου

Σαν ταξιδιώτες χωρίς σκοπό.
Με μόνο στόχο την περιπλάνηση
σε ένα χαμένο αύριο.
Γυρνάμε στον κόσμο, στον χρόνο,
στις μνήμες.

Μισούμε το μέλλον,
γιατί δεν θα μπορέσουμε να το έχουμε.
Μισούμε την ευτυχία,
γιατί ποτέ δεν θα μπορέσουμε να την αγγίξουμε.
Τίποτα δεν μας ανήκε ποτέ
και ποτέ δεν θα μας ανήκει τίποτα.

Νοέμβρης.
Στην εκπνοή του Φθινοπώρου
μια σταγόνα πέφτει
και προκαλεί αλλεπάλληλους κύκλους.
Νοιώθω να διαπερνούν και το δικό μου σώμα.
Και αυτό γίνεται ανάγκη∙
ανάγκη αόρατη

Στην εκπνοή του φθινοπώρου
γεννήθηκες εσύ.
Κι εγώ κάθε Νοέμβρη
μαζεύω τις σταγόνες της βροχής μία μία.
Ίσως μια μέρα φανείς,
να ‘χω να ξεπλύνω τις στεναχώριες σου.

Η πόλη άλλαξε
Πέρασαν χρόνια.

Οι γειτονιές δεν είναι πια οι ίδιες
Τα σοκάκια δεν είναι πια τόσο ρομαντικά σκοτεινά
Το πάρκο μας δεν είναι πια τόσο πράσινο
Το παγκάκι μας δεν υπάρχει.
Τα Σάββατα έγιναν καθημερινές

Όλα άλλαξαν.
Άλλαξα και σπίτι
Είναι πιο μεγάλο, να χωράει τη μοναξιά μου
Πιο φωτεινό, να μη βλέπουν το σκοτάδι μου
Τον καφέ μου τον πίνω πια σκέτο
Ίσως να μη με γνωρίσεις την μέρα που θα ξανάρθεις.

Η πόλη άλλαξε
Μαζί της άλλαξα και εγώ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.