Στεφανος Αλεξιαδης: «Ισως και το σκοταδι να εχει αληθειες μεσα του»

Ο συγγραφέας του «ΟΙΜΩΓΗ» επιστρέφει στην Κομοτηνή, την πόλη των φοιτητικών του χρόνων, που αποτελεί και τόπο της ιστορίας που αφηγείται στο νέο ψυχολογικό θρίλερ που φέρει την υπογραφή του και είναι «αφιερωμένο» στην δύσκολη περίοδο της εφηβείας

Ήταν Απρίλιος του 2024 όταν με την αφορμή της παρουσίασης του πρώτο συγγραφικού του δημιουργήματος, του «ΟΙΜΩΓΗ» γνωστοποίησε από την συχνότητα του «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» ότι το επόμενο μυθιστόρημά του θα διαδραματίζεται στην Κομοτηνή.

Έναν χρόνο μετά, ο συγγραφέας Στέφανος Αλεξιάδης επιστρέφει σήμερα, Παρασκευή, 11 Απριλίου στην πόλη των φοιτητικών του χρόνων και συγκεκριμένα στον γνώριμο χώρο του Βιβλιοπωλείου «Δημοκρίτειο» για την παρουσίαση του δεύτερου μυθιστορήματός του «Και Εγένετο Φως» η ιστορία του οποίου, όπως είχε υποσχεθεί, διαδραματίζεται στην Κομοτηνή, μια πόλη που όπως εξήγησε ο ίδιος θεωρεί ως «άλλη πατρίδα του».

Η Κομοτηνή άλλωστε όπως εξήγησε μιλώντας και αυτή τη φορά στο «Ράδιο Παρατηρητής 94fm» τον «αγκαλιάζει» κάθε φορά, πλέον μέσα και από τις συγγραφικές του δουλειές, εξού και την επέλεξε ως τόπο δράσης του νέου του βιβλίου το οποίο, όπως και η «ΟΙΜΩΓΗ» ανήκει στο είδος του ψυχολογικού θρίλερ.

Στην σημερινή παρουσίαση που είναι προγραμματισμένη για τις 19:00, την άποψή τους για το βιβλίο, παρουσία του συγγραφέα, θα καταθέσουν οι κ.κ.Νατάσσα Βαφειάδου και Ελένη Δρακάκη.

Μια πρώτη «γεύση» ωστόσο για τα γραφόμενά του, δίνει σήμερα ο Στέφανος Αλεξιάδης μέσα από τις σελίδες του «ΠτΘ».

Ο λόγος στον ίδιο…

ΠτΘ: κ.Αλεξιάδη το νέο σας βιβλίο «Και εγένετο φως» χαρακτηρίζεται ως ψυχολογικό θρίλερ, στο οποίο επιμένετε συγγραφικά. Τι σας έχει ωθήσει σε αυτό;

Σ.Α.: Γενικά θεωρώ πως τα crime βιβλία, είτε αυτά λέγονται αστυνομικά μυθιστορήματα, είτε ψυχολογικά θρίλερ – δεν τα πάω πολύ καλά με τις ταμπέλες- είναι βιβλία που μπορούν με μεγαλύτερη ευκολία να μιλήσουν για κοινωνικά ζητήματα, για θέματα που απασχολούν την κοινωνία. Οπότε μέσα από αυτά προσωπικά βρίσκω την ευκαιρία να  μιλήσω για τα θέματα που θέλω να μιλήσω. Αυτός ήταν ο λόγος που οδηγήθηκα στο ψυχολογικό θρίλερ και δημιούργησα το «Και  εγένετο φως», στο οποίο θέλησα να μιλήσω για την εφηβεία.

ΠτΘ: Σε τι ακριβώς αφορά το περιεχόμενό του και ποια η αφορμή για την συγγραφή του;

Σ.Α.: Το «ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ  ΦΩΣ» είναι ένα βιβλίο το οποίο έχει ως άξονα τον έφηβο. Έχει ως κεντρικό θέμα την εφηβεία και τη δυσκολία με την οποία περνάει αυτή η χρονική περίοδος στη ζωή του ανθρώπου. Για να πω και δυο λόγια  για την υπόθεση, στο βιβλίο αυτό έχουμε για πρωταγωνιστή, έναν δεκατετράχρονο έφηβο, τον Μάρκο, ο οποίος μετακομίζει στην πόλη της Κομοτηνής από τη Θεσσαλονίκη, με συνθήκες όχι τόσο ευνοϊκές, καθώς στην πόλη  μαθαίνουνε πως έχουν υπάρξει δυο δολοφονίες εφήβων, από έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζουμε ποιος είναι και μοναδικό στοιχείο που έχει η αστυνομία μια θήκη κινητού τηλεφώνου με έναν κίτρινο αρκούδο στην πίσω όψη. Έτσι δικαιολογείται και το εξώφυλλο του βιβλίου. Δεν θα ήθελα να χαλάσω στους ακροατές την επιθυμία να διαβάσουν το βιβλίο, ωστόσο να πω ότι στην ουσία το βιβλίο «αγγίζει» την αδιαφορία που πολλές φορές υφίστανται οι έφηβοι από τους γονείς, αλλά και γενικότερα από τους ενήλικες ανθρώπους και τις συνέπειες που μπορεί αυτή η αδιαφορία να φέρει. Είναι ένα βιβλίο αυτοτελές, ωστόσο βλέπουμε έναν γνώριμο – από την «ΟΙΜΩΓΗ» ήρωα – την αστυνόμο Θεοδοσίου, χωρίς όμως να υπάρχει καμία συνέχεια της προηγούμενης ιστορίας.

«Το αστυνομικό μυθιστόρημα μου δίνει το έναυσμα να ξεκινήσω να μιλάω γι’ αυτά που θέλω»

ΠτΘ: Είναι λοιπόν ενδεχομένως η αφορμή σας να γράψετε το βιβλίο αυτό, ο τρόπος με τον οποίο έχει σκληρύνει η εποχή στην οποία ζούμε και οι χρόνοι της;

Σ.Α.: Είναι σημαντικό αυτό που λέτε και παίζει ρόλο. Πάντοτε όμως οι εποχές ήταν σκληρές. Δεν είμαι πολύ σύμφωνος με το ότι τώρα πια η εποχή είναι πιο σκληρή σε σχέση με το παρελθόν. Θεωρώ πως απλώς τώρα μαθαίνουμε περισσότερα πράγματα λόγω της υπερπληροφόρησης που υπάρχει στα μέσα. Ωστόσο επειδή η εφηβεία είναι μια περίοδος πραγματικά επικίνδυνη για τα παιδιά, είναι ένα δύσκολο χρονικό διάστημα κατά το οποίο τα παιδιά βρίσκονται σε μεταβατική περίοδο, δε ξέρουν τι πραγματικά είναι κ.α.  πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί μαζί τους. Το αστυνομικό μυθιστόρημα διαβάζεται πολύ τον τελευταίο καιρό, λόγω του ότι οι εποχές το επιτάσσουν. Με όλα αυτά που συμβαίνουν το crime βιβλίο έχει αρχίσει και ανεβαίνει πολύ. Αυτός ήταν ο λόγος που με οδήγησε κι  εμένα να μιλήσω για τα θέματα που θέλω, μέσα από το συγκεκριμένο είδος βιβλίου, γιατί  ένα κοινωνικό βιβλίο από μόνο του, νομίζω ότι θα με δυσκόλευε να το γράψω. Το αστυνομικό μου δίνει το έναυσμα να ξεκινήσω να μιλάω για αυτά που θέλω.

«Ένα ψυχολογικό θρίλερ που βασίζεται στην ουσία στην ψυχοσύνθεση των ηρώων»

ΠτΘ: Θα προτείνατε σε έναν έφηβο να διαβάσει το βιβλίο;  

Σ.Α.: Δύσκολη ερώτηση. Θεωρώ πως θα μπορούσε να το διαβάσει οποιοσδήποτε είναι από 17  και πάνω, ωστόσο έχω έναν μαθητή ο οποίος ήταν 15, ο οποίος με τη σύμφωνη γνώμη των γονιών του διάβασε το «ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ» και μάλιστα του άρεσε και πάρα πολύ. Δεν έχει σκληρές εικόνες. Μπορεί να «ακούμε» το θρίλερ στο εξώφυλλο, αλλά δεν έχει σκληρές εικόνες. Είναι ψυχολογικό  θρίλερ γιατί βασίζεται στην ουσία στην ψυχοσύνθεση των ηρώων. Οπότε θεωρώ πως ναι, ίσως ένας άνθρωπος από τα 15-16 και μετά μπορεί  να το διαβάσει. Σε μικρότερη ηλικία δεν θα το συνιστούσα.

«Ήθελα να αποδομήσω το φως που έχουμε όλοι στο μυαλό μας ως κάτι θετικό»

ΠτΘ: Δίνετε στον αναγνώστη και ένα πολύ δυνατό ερέθισμα από το εξώφυλλο κιόλας, με τον υπότιτλο που ιντριγκάρει τον αναγνώστη ρωτώντας «αν τελικά το σκοτάδι είναι που προσέφερε την αλήθεια».

Σ.Α.: Εργάστηκα πολύ σκληρά προκειμένου να γράψω στο εξώφυλλο κάτι που θα ιντριγκάρει τον κόσμο. Παρόλα αυτά ήθελα να ιντριγκάρει πρώτα απ’ όλα εμένα και μετά να αρέσει και στον κόσμο. Το φως και το σκοτάδι είναι δυο έννοιες πολύ συνώνυμες, τουλάχιστον στο μυαλό μου. Αν σκεφτούμε τι είναι το φως και τι είναι το σκοτάδι, αν κοιτάξουμε βαθιά μέσα σε ένα φωτεινό σημείο ή σε ένα σκοτεινό  σημείο, αυτό που θα αντικρίσουμε και στις δυο  περιπτώσεις είναι το μαύρο. Είναι λοιπόν δυο έννοιες σχεδόν ταυτόσημες. Αν δεν υπήρχε το ένα, δεν θα υπήρχε το άλλο. Χωρίς το φως δεν υπάρχει  σκοτάδι. Κι αν δεν υπήρχε σκοτάδι πώς θα γεννιόταν το φως;  Οπότε θεωρώ ότι αυτός είναι ο βασικός άξονας πάνω στον οποίο στηρίχτηκα, γιατί ήθελα να αποδομήσω το  φως που  έχουμε όλοι στο μυαλό μας ως κάτι θετικό, ίσως και το σκοτάδι κάποιες φορές έχει  αλήθειες μέσα του.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.