Σε αγνωστη γη με την Μαρια Δημαση

Ραντεβού στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής θα δώσουν σήμερα το απόγευμα στις 19:30 οι φίλοι της ποίησης της Μαρίας Δημάση, για την εκδήλωση «Δύοντος του ηλίου, “Τerra incognita II”», κατά τη διάρκεια της οποίας, φίλοι και συνοδοιπόροι της Καθηγήτριας του Τμήματος Ανθρωπιστικών Σπουδών ΔΠΘ θα μιλήσουν για την προσωπική τους συνομιλία µε τη συλλογή της “Τerra incognita II” και θα αναγνώσουν ποιήματα από αυτή.

Στην εκδήλωση, παρουσία της ποιήτριας, θα συμμετέχουν υπό τον συντονισμό της Τζένης Κατσαρή-Βαφειάδη οι: Πασχάλης Κατσίκας ποιητής, Βάντα Παπαϊωάννου-Βουτσά συγγραφέας, Χρήστος Χαρτοµατσίδης συγγραφέας, Θωµάς Βουγιουκλής ποιητής, Κωνσταντίνος Ταβουλτσίδης ποιητής, και θα ακουστούν μελοποιηµένα ποιήματα προηγούμενων συλλογών της από τον συνθέτη Ηλία Περδίκη.

Η κ. Δημάση μίλησε στο Ράδιο Παρατηρητής για την συλλογή της, την έμπνευση για αυτή, ενώ αναφέρθηκε και στις άλλες συγγραφικές της προσπάθειες, όπως το εγχειρίδιο νεοελληνικής λογοτεχνίας που εγκρίθηκε από το ΙΕΠ και περιλαμβάνεται στο πολλαπλό βιβλίο.

Αυθόρμητη ανάγκη για έκφραση

Η Συλλογή Τerra incognita II συνέβη ως αποτέλεσμα της μέθεξης, κατά την κ. Δημάση, με αφορμή τα ποιήματα της πρώτη συλλογής, Τerra incognita, με την συντονίστρια της εκδήλωσης κ. Κατσαρή Βαφειάδη, την οποία χαρακτήρισε ηθική αυτουργό για να υπάρξει η δεύτερη πράξη της ποιητικής συλλογής.

«Με κάνει πάρα πολύ χαρούμενη και συγκινημένη και θρασεία, γιατί μοιράζομαι την ψυχή μου με θράσος» σημείωσε, αρνούμενη τον τίτλο της ποιήτριας, παρότι είχε βραβευτεί παλαιότερα για το ποιητικό της έργο, καθώς όπως ανέφερε, απλώς κάποιες στιγμές έχει τη διάθεση και κάποιες δυνατότητες να εκφράζεται μέσω του ποιητικού λόγου και αυτό την κάνει ιδιαίτερα ευτυχή.

Σύμφωνα με την ίδια η γραφή είναι ουσιαστικά ένα παράθυρο προς τον κόσμο και την ψυχή μας διά και προς τον κόσμο. «Γιατί τι είναι η ζωή μας τελικά; Είναι μία διαρκής εναλλαγή χαράς, λύπης, στενοχώριας, αγωνίας, ενθουσιασμού. Κάθε φορά που πιέζομαι πάρα πολύ από αβάσταχτες καταστάσεις χαρμολύπης, εκφράζομαι είτε διδάσκοντας, με μια επί 47 χρόνια θητεία και μαθητεία στην εκπαίδευση, είτε ζωγραφίζοντας, είτε γράφοντας» ανέφερε, έχοντας και βιβλία στο ενεργητικό της.

«Ο τρόπος που προσπαθώ να εκφραστώ δεν είναι αποτέλεσμα μιας στρατηγικής που έχω. Είναι αποτέλεσμα αυθόρμητης ανάγκης για έκφραση και κάθε φορά εστιάζει σε ένα πεδίο το οποίο εκείνη τη στιγμή μου δημιουργεί μια αίσθηση πληρότητας και τις δυσχέρειες της καθημερινής ζωής» τόνισε.

Όσο για το αν θα υπάρξει και τρίτη πράξη για το Τerra incognita; Η κ. Δημάση θεωρεί πως οι πηγές έμπνευσης είναι αμέτρητες και αστείρευτες όσο είμαστε ζωντανοί, και θεωρώντας τον εαυτό της «συλλέκτρια εμπειριών», διαβεβαίωσε πως θα υπάρχει συνέχεια, όχι ακριβώς ποιητικής μορφής, αλλά μικρά πεζά διηγήματα «μπονσάι».

Μια διαφορετική προσέγγιση στα εγχειρίδια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας

Φυσικά η κ. Δημάση δεν περιορίζεται στα πεζά και τα ποιήματα, αλλά έχει και παρουσία στον χώρο της εκπαίδευσης με το εγχειρίδιο που συμμετείχε με τίτλο «‘Μες από φεγγερά περάσματα’ σε σύμπαν λογοτεχνικό» να είναι ένα από τα τέσσερα στη Νεοελληνική Λογοτεχνία (Α΄ Γυμνασίου) που εγκρίθηκε από το ΙΕΠ για το πολλαπλό βιβλίο.

«Ελπίζω πως θα ανταποκριθεί η εκπαιδευτική κοινότητα και θα αγκαλιάσει μία διαφορετική οπτική για τα πράγματα, καταργώντας επιτέλους το κρατικό μονοπώλιο του ενός εγκεκριμένου εγχειριδίου» σημείωσε, με το δικό τους να είναι ένα από τα τέσσερα διαθέσιμα.

Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας της ιδίας, της Ευαγγελίας Αραβανή και του Ιωάννη Γκουτσίδη, υπό την φιλολογική επιμέλεια της κ. Τζένης Κατσαρή Βαφειάδη ενώ η Γρηγορία Καρολίνα Κωνσταντινίδου είχε τον σχεδιασμό & ανάπτυξη Ψηφιακών Μαθησιακών Αντικειμένων (Ψ.Μ.Α.) και υποστήριξη της συγγραφικής ομάδας στη σύνδεση των δραστηριοτήτων με τη διδακτική πράξη.

Η κ. Δημάση μετέφερε την πεποίθησή της πως η λογοτεχνία είναι πάρα πολύ σημαντικότερη από το τεχνοκρατικό ιδεώδες που κυριαρχεί όλο και περισσότερο στο χώρο της εκπαίδευσης, αποτελώντας το αντίβαρο μιας ταυτότητας πολιτισμικής, η οποία πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει.

Ήδη είχε προβληματισμούς για τον τρόπο που διδάσκεται πλέον η λογοτεχνία, ειδικά το γεγονός ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχει ανθολόγιο για το Δημοτικό Σχολείο, το πρώτο βιβλίο λογοτεχνίας που παίρνουν στα χέρια τους οι μαθητές δίνεται στην Α Γυμνασίου.

Το διαφορετικό που κομίζουν είναι ότι ενώ ακολουθούν σε πολύ μεγάλο βαθμό επιλογές κειμένων από τον εθνικό λογοτεχνικό κανόνα, δηλαδή κλασικούς Έλληνες συγγραφείς, περιλαμβάνουν διάσημους ξένους συγγραφείς, αλλά έχουν και νέους Έλληνες και ξένους συγγραφείς με βάση τις αρχές της πολιτισμικής θεωρίας, που λέει ότι πρέπει να διδάσκω τη λογοτεχνία και με κείμενα που μιλούν πιο άμεσα στο παιδί των δεκατριών ετών.

«Είναι ένα βιβλίο με θάρρος, το οποίο κινείται ανάμεσα στο πολιτισμικό, εθνικό, θρησκευτικό εγώ του εμείς, αλλά και στο πολιτισμικό, εθνικό, θρησκευτικόεγώ των άλλων» σημείωσε, τονίζοντας πως η λογοτεχνία πρέπει να καλλιεργεί όχι μία άκριτη αποδοχή, όχι απεμπολώντας στοιχεία της ταυτότητας του εγώ ή του εμείς αλλά να βοηθήσει στην ανάπτυξη ενός ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ του εγώ, του εμείς και του άλλου.

Παράλληλα περιλαμβάνουν δραστηριότητες που εκκινούν από την κατανόηση του κειμένου και φτάνουν μέχρι τη δημιουργική γραφή τις οποίες οι μαθητές καλούνται να υλοποιήσουν πάνω στο εγχειρίδιο. Τέλος αξιοποίησαν λελογισμένα την Τεχνητή Νοημοσύνη, χρησιμοποιώντας απεικονίσεις για το κείμενο «O μικρός Σουκρής» του Μενέλαου Λουντέμη. Μάλιστα καλούν τους μαθητές να δημιουργήσουν με βάση την τεχνητή νοημοσύνη, δίνοντάς τους οριοθετημένες δραστηριότητες αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης για να καταλάβουν την χρησιμότητά της, σε μια άσκηση στον κριτικό ψηφιακό γραμματισμό.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.