Καταφυγιο
Της ποίησης
Φίλε μου, οι καιροί είναι πληγωμένοι,
τρίζουν απ’ το φορτίο της ματαιότητάς τους
Οι άνθρωποι ξέχασαν να κοιτάζουν κοντά τους,
προσκυνητές Θεών χάρτινων και πλαστικών.
Μα ο ουρανός αποθεώνεται στη γαλανή του κορυφή,
στην απόλυτη έκσταση της κυανής, καθάριάς του χαίτης.
Μα οι μακρινές θάλασσες βουίζουν, μας φωνάζουν
σαν αφρισμένες άσπρες μέλισσες στα πράσινα χάδια τους.
Μα τα κορίτσια φόρεσαν ξανά
τα καλοκαιρινά φορέματά τους.
Και μόνο για λίγο μπορούμε να ξεχάσουμε
το χτύπο του κουρασμένου ρολογιού του κόσμου.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
