Η  ποκοτη

Μια όχιντρα, μια πόκοτη, μια γ’ναίκα χωριοντέλα,
όλο πλιαλούσε στα χωριά κι είχε μεγάλη τρέλα.

Κι ένα αφίκριστο παιδί, ξωπίσω της πλιαλεί,
Νεγκάσκιε, μα δεν κατάφερε, να τ’ς πάρει ένα φιλί.

Μια μέρα που τόνε ντάμωσε, του χωρατεύει και τ’ λέει
Γιατί χωριοντελίζεις πίσω μου; Κι έκαμε τάχα πως κλαίει.

Τράχωμα πλιο δεν έχω ‘γω, και μην κοσιάζεις, θα πέσεις.
Μην κουντάς άλλο τ’ μοίρα σου, κούγε που σου μιλώ.

Σους κι ας τ’ άγροικα σ’, κι έχω ντάντανο μεγάλο,
Γω θέλω να σε παντρευτώ, δεν νταγιαντίζω άλλο.

Ο νιος τη ζούφωξε στη γωνιά, δεν σταματά να ποσώνει,
να λέει πόσο τ΄ν αγαπά και πόσο βαλαντώνει.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.