Γιορταζει τα 30 χρονια ζωης ο Συλλογος Καλλιτεχνων ν. Ροδοπης «Αθηνιων»

Άρης Ασσαριωτάκης:  «Ένας σύλλογος που έχει τριάντα χρόνια συμπυκνωμένη πείρα δραστηριοτήτων εικαστικού περιεχομένου, η  ποσότητα και η  ποιότητα των  δραστηριοτήτων του θα είναι  σε επίπεδο σεβαστό από το κοινό του»

Επετειακή χρονιά είναι το 2025 για τον σύλλογο Καλλιτεχνών ν. Ροδόπης Αθηνίων, ο οποίος προγραμματίζει μια σειρά εκδηλώσεων για να τιμήσει αυτή την επέτειο, να δείξει το έργο που έχει όλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και την κατεύθυνση που θα ακολουθήσει για τα επόμενα 30 χρόνια.

Για τα όσα προγραμματίζουν για να τιμήσουν την επέτειο, αλλά και να δώσουν ξανά το στίγμα τους στην περιοχή, μίλησε στο Ράδιο Παρατηρητής ο κ. Άρης  Ασσαριωτάκης, Πρόεδρος του Συλλόγου Καλλιτεχνών ν.Ροδόπης «Αθηνίων».

Αλληλοεπιδρώντας με παλιούς φίλους, δημιουργώντας νέους

Όπως τόνισε ο κ. Ασσαριωτάκης, θέλουν να γιορτάσουν το κλείσιμο των 30  χρόνων ύπαρξης του  συλλόγου, ένα διάστημα καθόλου ευκαταφρόνητο για ένα σύλλογο ο οποίος ασχολείται με τα εικαστικά, ένα εξαιρετικά δύσκολο αντικείμενο που δεν  αφομοιώνεται εύκολα από το κοινό. Και μόνο η συνέχιση ύπαρξης του Συλλόγου λοιπόν αποτελεί επιτυχία, ιδιαίτερα όταν σε όλο αυτό το διάστημα είναι ιδιαίτερα εξωστρεφής, με εκδηλώσεις οι οποίες είναι  αποδεχτές και  αγκαλιάζονται  από το  κοινό  της Ροδόπης.  «Ένας σύλλογος που έχει τριάντα χρόνια συμπυκνωμένη πείρα δραστηριοτήτων  εικαστικού  περιεχομένου, αβίαστα  κανείς μπορεί να συμπεράνει ότι η  ποσότητα και η  ποιότητα των  δραστηριοτήτων του θα είναι  σε ένα τέτοιο  επίπεδο,  που είναι  σεβαστό  από το κοινό του» σημείωσε, και αυτό θέλουν να υπενθυμίσουν, υποσχόμενοι πως θα συνεχίσουν στον ίδιο ρυθμό, ένταση και ποιότητα.

Με αφορμή λοιπόν την συμπλήρωση τριάντα χρόνων ύπαρξης, θέλουν μέσα από τις εκδηλώσεις τους, να αλληλεπιδράσουν με τα μέλη τους, τους φίλους τους, και να δημιουργήσουν νέους.

Εκδηλώσεις ψυχαγωγικού και όχι πανηγυρικού χαρακτήρα

Για αυτό και έχουν κάνει μια προσεγμένη επιλογή  εκδηλώσεων ψυχαγωγικού περισσότερο  περιεχομένου και όχι πανηγυρικού, φιλοξενώντας σε μία εξ αυτών στις 6 Ιουνίου στον αύλειο  χώρο της Παπαδριελλείου  Πινακοθήκης τον Λουδοβίκο των Ανωγείων, ένα καλλιτέχνη το έργο του οποίου συνάδει με τη δραστηριότητα του συλλόγου, και έτσι θα έχουν τη χαρά να τον φιλοξενήσουν και ελπίζουν ότι οι φίλοι τους θα τους τιμήσουν με την  παρουσία τους.

Επίσης ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη ένας παιδικός διαγωνισμός, ο οποίος  απευθύνεται σε παιδιά της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, μια  δράση μέσα από  την  οποία  φιλοδοξούν να εξοικειώσουν τους μικρούς μαθητές αυτής  της τρυφερής ηλικίας με το δύσκολο καλλιτεχνικό  αντικείμενο που  είναι τα  εικαστικά, που ελπίζουν ότι θα το ενσωματώσουν, θα το αγαπήσουν και στη συνέχεια  θα  τους συντροφεύει  στο υπόλοιπο της ζωής τους και μόνο  όφελος  θα  έχουν  μέσα  από  αυτή  τη γνωριμία και την  εκμάθηση  των εικαστικών τεχνών. 

Αντικείμενα εικαστικής τέχνης ως δώρα

Τέλος μέσα στον Απρίλιο σχεδιάζουν ένα μπαζάρ, σε μια προσπάθεια όχι εμπορευματοποίησης, αλλά να «εκπαιδεύσουν» τους συμπολίτες μας να αγοράζουν αντικείμενα εικαστικής τέχνης και να τα χρησιμοποιούν σαν δώρα. 

«Αντί δηλαδή να πάρουν για παράδειγμα ένα κιλό γλυκά ή ενδεχομένως ένα φασόν  πλαστικό αντικείμενο  ή ένα  χρηστικό εργαλείο για τους  φίλους τους, θα  μπορούσαν να στραφούν και  να πάρουν ένα  αντικείμενο προσιτής αξίας καλλιτεχνικό  έργο το οποίο θα είναι από  χέρια  ντόπιων καλλιτεχνών» κάτι που θεωρεί πως θα απογειώσει την αξία του δώρου, που θα μείνει να τους συντροφεύει για μια  ολόκληρη ζωή, δίνοντας μια άλλη ποιοτική αξία.

Έτσι θα γίνει μια υβριδική προσπάθεια προς αυτή  την  κατεύθυνση, και αν ευδοκιμήσει θα  το υιοθετήσουν και θα αναζητήσουν τρόπο να το εξελίξουν.

«Το κοινό αποφασίζει αν είναι βλάσφημα ή όχι τα έργα»

Ερωτηθείς για το θέμα της εισβολής στην Εθνική Πινακοθήκη του βουλευτή της Νίκης, «κατεβάζοντας» έργα που θεωρούσε βλάσφημα, ο κ. Ασσαριωτάκης τόνισε πως υπάρχουν δύο διλήμματα, το δίλημμα  του θρησκευτικού σεβασμού  από τη μία και της δεδομένης ευαισθησίας που πρέπει  να επιδεικνύουμε σαν πολιτισμένοι άνθρωποι, ειδικά οι Έλληνες που προέρχονται από  μια  χώρα που  γέννησε τον πολιτισμό. 

Θεωρεί δε πως και οι δύο πρωταγωνιστές δεν χειρίστηκαν το θέμα με τον  σωστό τρόπο. Ο καλλιτέχνης, κατά τη γνώμη του, πρέπει να  είναι  συντονισμένος με το κοινό στο οποίο  απευθύνεται.

«Ας υποθέσουμε ότι  ένας  σύγχρονος καλλιτέχνης διαφωνεί με  κάποια πράγματα κοινωνικού και  θρησκευτικού περιεχομένου. Αυτό είναι  απόλυτα  αποδεχτό και  μπορεί να  το κάνει. Θα πρέπει όμως να  λάβει υπόψη  του και την  άγραφη ηθική, τη θρησκευτική ηθική  και την νομοθετημένη  ηθική που υπάρχει. Να πάρει  τις συνισταμένες και των τριών και  να  ακολουθήσει ένα  μονοπάτι τέτοιο που  να  ασκήσει την  δριμεία του κριτική μέσα  από το έργο  του, αλλά όμως με ένα τέτοιο  τρόπο ούτως ώστε να μην αποσυντονιστεί» σημείωσε, εξηγώντας πως ο καλλιτέχνης θα πρέπει να βρει έναν  τρόπο να συνομιλήσει με το κοινό του για να πει  αυτό που θέλει  χωρίς  να  προσβληθεί το κοινό.

«Γιατί αν κάνεις κάτι το οποίο απερίσκεπτα το διακινήσεις στο καλλιτεχνικό  έργο,  χάνεις κατευθείαν την  επαφή σου με  το  κοινό που είναι  απαραίτητη για να πεις αυτό που θέλεις» σημείωσε, αναφερόμενος στο δικό του έργο, τη Θεά Μνήμη  με τις 57 πεταλούδες, που επειδή το έκανε  με συγκεκριμένο τρόπο στην κατάλληλη  στιγμή και με συγκεκριμένο περιεχόμενο, κανείς φονταμενταλιστής δεν τον κατηγόρησε ότι είναι  δωδεκαθεϊστής ή ότι είμαι  ειδωλολάτρης,  επειδή μίλησε για μια  θεά και μάλιστα προσπάθησε να  την  ταυτίσει με μια εν ζωή κυρία.

«Έτσι κατάφερα να διατηρήσω  την επαφή μου  με το κοινό μου  που  ήθελα  να  απευθυνθώ  και να  πω αυτό που είναι χωρίς να προσβάλω κάποια πράγματα, αλλά να πω όμως αυτό που θέλω» ανέφερε.

Από την άλλη όμως θεωρεί κατάπτυστη την συμπεριφορά  του βουλευτή, ο οποίος  μπήκε μέσα στην πινακοθήκη  και  τα έκανε γυαλιά-καρφιά. «Αυτά τα  πράγματα είναι  απαράδεκτα  κατά  τη  γνώμη μου. Τι θα κάνουμε τώρα, θα κάνουμε καλλιτεχνική αστυνομία, να κυνηγούμε  τους καλλιτέχνες που κάνουν αυτό το πράγμα;» αναρωτήθηκε.

Πιστεύει πάντως πως και ο καλλιτέχνης και ο βουλευτής,  ξεχνούν και παραγκωνίζουν  κάτι πολύ  σημαντικό, ότι ο μεγάλος κριτής στα έργα αυτά  δεν  είναι  ούτε  ο υποκριτικά υπερασπιστής του  θρησκευτικού  συναισθήματος βουλευτής της ΝΙΚΗΣ, αλλά ούτε και  ο καλλιτέχνης θα έπρεπε να θεωρεί  ότι με  αυτόν τον τρόπο θα προσελκύσει  το μήνυμά του.  «Το κοινό  αποφασίζει. Ας αφήνανε το κοινό  να αποφασίσει περί  του έργου  και ο  κόσμος δεν  είναι ηλίθιος,  μπορεί να καταλάβει» κατέληξε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.