Ενα παραμυθενιο μυστηριο ζωντανευει την Κομοτηνη

Με μεγάλη συμμετοχή μικρών και μεγάλων πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 30 Μαΐου η παρουσίαση του νέου παιδικού- εφηβικού βιβλίου της Ευδοκίας Ποιμενίδου, «Το ρωσικό κειμήλιο και η ψεύτικη πριγκίπισσα – Μυστήριο στην Κομοτηνή» στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κομοτηνής, σε συνεργασία με το Bookstop και τις Εκδόσεις Κύφαντα.

Μαζί με την συγγραφέα μίλησαν οι εκπαιδευτικοί Χρύσα Βουδιάδου, εκπαιδευτικός 7ου Δημοτικού, Έλσα Γιαμακίδου, εκπαιδευτικός 10ου Δημοτικού και Αθανασία Κιοσέ, υπεύθυνη σχολική βιβλιοθήκης 13ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής.

Παράλληλα με την παρουσίαση, τμήματα της Ε΄ τάξης του 7ου, του 10ου και του 13ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής ολοκλήρωσαν το ευφάνταστο κυνήγι θησαυρού στην αυλή της Βιβλιοθήκης που είχαν ξεκινήσει το πρωί της Παρασκευής.

Για το βιβλίο, αλλά και όλη τη σειρά «Τόποι Μυστηρίου», της οποίας είναι μέρος, μίλησε η κ. Ποιμενίδου στο Ράδιο Παρατηρητής, που αναφέρθηκε στα σημεία έμπνευσής της, τα στοιχεία που συμπεριέλαβε σε αυτό αλλά και την εμπειρία της συγγραφής ενός παραμυθιού.

Η Κομοτηνή ανάμεσα στις πόλεις της σειράς μυστηρίου

Η έμπνευση της σειράς, ανέφερε, ανήκει στον κ. Κώστα Στοφόρο,  έναν  ιδιαίτερα έμπειρο δημοσιογράφο και συγγραφέα  παιδικής λογοτεχνίας, ο  οποίος κάνει τους ιστορικούς  περιπάτους  στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας σε  συνεργασία με το Μουσείο  Σχολικής Παιδικής  Ζωής και Εκπαίδευσης.

Είχε λοιπόν την έμπνευση να βγει  μια  σειρά παιδικών βιβλίων  που  θα μιλούν για έναν τόπο το καθένα με τίτλο «Τόποι Μυστηρίου», και όταν της πρότεινε να συμμετάσχει, του είπε άμεσα πως αναλαμβάνει την Κομοτηνή, στην οποία μεγάλωσε.

Ήδη έχουν εκδοθεί τέσσερα βιβλία της  σειράς, «Το  άγαλμα του  Πραξιτέλη,  μυστήριο στα  Λαφιώτικα» του κ. Στοφόρου, «Τα τρία κλειδιά και  το μυστικό  του  Ευριπίδη,  Μυστήριο  στη Σαλαμίνα», το τρίτο της κ. Ποιμενίδου και το τέταρτο «Μυστικά  κρυμμένα  στο μπαούλο, Μυστήριο  στον  Πειραιά». Θα  ακολουθήσει «Η  κυρά  της Φυλακωπής, Μυστήριο  στη Μήλο», του  Δημήτρη Μάλλη και θα  κλείσει ο πρώτος κύκλος της  σειράς  με  το βιβλίο  της Αργυρώς Μουντάκη «Το μπαούλο του παππού, Μυστήριο στα Χανιά».

Επαφή με τις αναμνήσεις

Η κ. Ποιμενίδου κατάγεται από την Ξυλαγανή και μεγάλωσε στην Κομοτηνή, παρόλο που δεν ζει πια σε αυτή, και αυτές τις ρίζες κρατά ζωντανές και μέσα από το βιβλίο. «Νομίζω για όλους  τους ανθρώπους που έχουν απομακρυνθεί  από τη γενέτειρά τους, από τον  γενέθλιο τόπο, αυτός εξιδανικεύεται κατά κάποιον τρόπο. Μέσα  το μυαλό  μας έχει μείνει το  ιδανικό της παιδικής  ηλικίας και μαζί  μ’ αυτό εξιδανικεύουμε και τον τόπο που μεγαλώσαμε» σημείωσε.

Έτσι γράφοντας το βιβλίο έφερνε εικόνες από την  εφηβική της ηλικία στην Κομοτηνή,  τα σημεία αναφοράς  που  εντάχθηκαν σε αυτό.

Ενέπλεξε βέβαια όλη τη Ροδόπη σε αυτό, περιλαμβάνοντας το Λαογραφικό Μουσείο της Ξυλαγανής, αλλά και τη Μαρώνεια, μια  από τις αρχαιότερες  πόλεις της Ελλάδας, από όπου ξεκινά η ιστορία, με τους ήρωές της να παραθερίζουν σε αυτή, και σε μια έκθεση έργων τέχνης, όπου  συμμετέχει το Λαογραφικό Μουσείο Ξυλαγανής εμφανίζεται το ρωσικό κειμήλιο το οποίο είναι  δώρο των τσάρων σε έναν παλιό Ξυλαγανιώτη.

Από εκεί και πέρα ακολουθεί το μυστήριο, μια κλοπή αντικειμένου, «να  υπάρχουν  δηλαδή κάποιοι  “κακοί”. Το κακό δεν υπάρχει απόλυτα πουθενά, το ξέρουμε αυτό, αλλά  έπρεπε  να δώσουμε αυτές  τις έννοιες στα  παιδιά. Πάντα η παιδική λογοτεχνία το επιδιώκει  αυτό, και  φυσικά  πάντα στο τέλος να  επιβραβεύεται το καλό, να  κυριαρχεί το καλό και να υπάρχει πάντα και ένα αισιόδοξο μήνυμα στα παιδιά».

Στοχευμένη η συγγραφή του παραμυθιού

Το παραμύθι, σημείωσε, είναι κάτι που ψυχαγωγεί, οπότε πρέπει να είναι  και κάτι αυθόρμητο. Όταν όμως γράφεις κάτι που πρέπει να έχει ένα θέμα και  στοχευμένα να επιδιώκει στους σκοπούς  που έχουν τεθεί, τότε τα πράγματα είναι πιο δύσκολα, μιας και είχαν και όριο στην έκταση του βιβλίου. Για αυτό και κάποια πράγματα έπρεπε να παραλειφθούν από τα όσα έγραψε, ώστε να μπορέσει να έρθει στα όριά του.

Την ίδια ώρα έκανε την προσπάθεια να προσεγγίσει κάπως τα παιδιά και να προσελκύσει το ενδιαφέρον τους βαθύτερα και όχι μόνο επιφανειακά. «Για να  μπορέσω  να μιλήσω εγώ για τη Μαρώνεια, για την Κομοτηνή,  για το Μουσείο  Καραθεοδωρή,  για  παράδειγμα που το αναφέρω μέσα, ή για το Σπαθί, να  δώσω κάποιες  πληροφορίες, για το πάρκο,  για τους εβραίους και ό,τι είχα  στο μυαλό μου, έπρεπε να προσελκύσω πρώτα το  ενδιαφέρον των παιδιών, με  το  ανάλαφρο, το μυστηριακό, αυτό  που τα προσελκύει, αυτό  που  κάνει το ανάγνωσμα ενδιαφέρον  στα μάτια τους» ανέφερε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.