Αρκουδα

Το κρεβάτι τους ήταν ψηλό και σιδερένιο. Απέναντι απ’ το δικό μου.

Στο δωμάτιο, προσφυγικά της Νέας Ελβετίας, με αυλή, παράγκα για κουζίνα, τρύπια σιδερένια πόρτα να κλείνει την αυλή. Στο βάθος το σπιτάκι της κυρα-Θανασίας και του μπαρμπ’-Αντρέα.

Το δωμάτιο ήταν και σαλόνι, με τραπεζάκι και τέσσερις ψάθινες καρέκλες, ήταν και κρεβατοκάμαρα με βαριά ξύλινη ντουλάπα.

Όταν έκανε κρύο, φέρναμε στη μέση την γκαζιέρα απ’ την κουζίνα και καθόμασταν κοντά. Έκαιγε τα πόδια.

Πώς ήρθε η άσπρη αρκούδα, μεγάλη και ζεστή και τρομερή, εκείνη τη νύχτα; Στον ύπνο της μικρής που ήμουν. Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 κάπου.

Μεγάλη άσπρη αρκούδα επιβλητική, απ’ το βάθος των εικόνων (βάθος των αιώνων;),  τρομερή και δυνατή, στο σώμα το τότε. Πώς πλησίασε; Γιατί; Στο κέντρο του υψώθηκε παντοδύναμη.

Βγαίνοντας από εκείνην, ανέβηκα ουρλιάζοντας στο κρεβάτι τους. «Μεγάλη άσπρη αρκούδα». Ανάμεσά τους.

Από τότε προστατευμένη.

Εδώ, στον ίδιο τόπο.

*Η Βασιλική Κοντογιάννη είναι Ομ. Καθηγήτρια του ΔΠΘ και ποιήτρια, με πιο πρόσφατη συλλογή της τα «Σημεία πορείας» (εκδ. Librofilo & Co, 2024).

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.