Από το Κόζουλτζια στο Ορμένιο ν. Έβρου: Μερικά νέα στοιχεία για την οικογένεια του Ιωάννη Δημικόνη - Παρατηρητής της Θράκης | Παρατηρητής της Θράκης | Νέα από την Θράκη, την Ελλάδα & τον Κόσμο

[Η Χρυσούλα Ιωαννίδου, γεννημένη και μεγαλωμένη στο Ορμένιο ν. Έβρου, εξακολουθεί να ζει και να δημιουργεί στην περιοχή. Διετέλεσε Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας, ενώ σήμερα ασχολείται με την αγροτική ζωή και τη συγγραφή και διάσωση ιστοριών του παρελθόντος, με πιο πρόσφατο βιβλίο της το πόνημα με τίτλο «Ορμένιο 1925-2025. Στα χώματα της μνήμης ‒ Μαρτυρίες προσφυγιάς, Κατοχής, Εμφυλίου και ξενιτιάς» (Βιβλιοθήκη Ορμενίου, 2026).

Στην ενότητα «στα σοκάκια της μνήμης» επιχειρεί, μεταξύ άλλων, να καταγράψει την ιστορία προσφυγικών οικογενειών που εγκατέλειψαν το Ουρούμκιοϊ και το Κόζουλτζια, και εγκαταστάθηκαν στο Ορμένιο, τη Φτελιά και άλλες περιοχές του ν. Έβρου, όπως αυτή του παρόντος, του Ιωάννη Δημικόνη και της Καλλίνως, που εγκατέλειψαν το Κόζουλτζια και ήρθαν στο Ορμένιο.

στο δε δεύτερο, με ημερομηνία 21 Ιουνίου 1927, καταγράφονται αναλυτικά όσα του παραχώρησε το ελληνικό κράτος, όπως δάνειο στέγασης, θύρες, παράθυρα κλπ. και τα οποία θα ξεπλήρωνε αργότερα με γραμμάτια (Οικογενειακό αρχείο Ιωάννη Δημικόνη)

Η κ. Ιωαννίδου, αν και έχει ήδη καταγράψει την πορεία της συγκεκριμένης οικογένειας από την παλιά πατρίδα στο Ορμένιο, επιστρέφει τώρα με μερικές ακόμη πληροφορίες, αποδεικνύοντας πως η έρευνά της είναι διαρκής και συνεχώς φέρνει στην επιφάνεια νέες ψηφίδες της ιστορίας του οικισμού (βλ. σχετικά την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας, ΕΔΩ).]

«Υπεύθυνος Δήλωσις» του Ιωάννη Δημικόνη, προς το Γραφείον Εποικισμού Ν. Ορεστιάδας, με ημερομηνία 7/5/1928, ότι τυγχάνει μετανάστης από τη Βουλγαρία (Οικογενειακό αρχείο Ιωάννη Δημικόνη)

13 Οκτωβρίου του 1926 αναφέρει το προσφυγικό βιβλιάριο του Ιωάννη (Γιουβάν) Δημικόνη ότι εγκαταστάθηκε με τη γυναίκα του, Καλλίνω, και τον γιο τους, Κωνσταντίνο, στο Ορμένιο. Τότε, ο Ιωάννης ήταν πενήντα χρονών, η γυναίκα του σαράντα πέντε και ο γιος τους εφτά ‒ υπήρχε τόσο μεγάλη διαφορά ηλικίας ανάμεσα στον Γιουβάν και τον Κωνσταντή γιατί τον είχαν υιοθετήσει.

Διοικητικό έγγραφο με ημερομηνία 22 Νοεμβρίου 1935, σύμφωνα με το οποίο ο Επιμελητής Γεωργίας Ορεστιάδας, εκτελώντας διαταγή του Γραφείου Γεωργικής Περιφερείας Αλεξανδρουπόλεως, προέβη, παρουσία αστυνομικού οργάνου, σε διοικητική αποβολή ενός μουσουλμάνου κατοίκου του Ορμενίου για καταπάτηση αγρού 2.400 τ.μ. και απόδοσή του στον πρόσφυγα Ιωάννη Δ. Δημικόνη (Οικογενειακό αρχείο Ιωάννη Δημικόνη)

Ο Γιουβάνς είχε το παρατσούκλι Χαπούηζς (φυλακισμένος δηλαδή) και πρόσφατα έμαθα γιατί… Ο Γιουβάνς έμεινε είκοσι χρόνια στη φυλακή για έναν φόνο που δεν έκανε. Συγκεκριμένα, κάποιο από τα μεγαλύτερα αδέρφια του έκανε τον φόνο και τον φόρτωσαν στον Γιουβάν που ήταν ανήλικος. Δεν μπορώ να δικαιολογήσω πραγματικά αυτήν την πράξη. Νόμιζαν ότι, λόγω του ότι ήταν ανήλικος, δεν θα τον κρατούσαν τόσο πολύ στη φυλακή;

Πιστοποιητικό με ημερομηνία 14/2/1940, σύμφωνα με το οποίο ο Πρόεδρος της Κοινότητας Ορμενίου Θ. Θεοδωρίδης πιστοποιεί ότι ο Ιωάννης Δημικόνης του Δήμου δήλωσε ένα τετράτροχο όχημα ζευγμένο από δυο βόδια ως ιδιόκτητό του, το οποίο καταγράφηκε και στο σχετικό μητρώο (Οικογενειακό αρχείο Ιωάννη Δημικόνη)

Μέσα στη φυλακή, ο Γιουβάνς έμαθε την τέχνη του μαραγκού. Όταν βγήκε και παντρεύτηκε ήταν τριάντα πέντε χρονών. Αφού με τη γυναίκα του δεν είχαν αποκτήσει μέχρι τότε παιδί, παρακάλεσε τους γονείς του Κωνσταντή να τους τον δώσει. Εκείνοι δέχτηκαν και το παιδί υιοθετήθηκε από τον Γιουβάν και την Καλλίνω.

Όταν έφυγαν από το Κόζουλτζια, εγκαταστάθηκαν και ρίζωσαν στο Ορμένιο, μεγαλώνοντας τον μικρό Κωνσταντή. Ποιος να σκεφτόταν ότι ο θάνατος θα χτυπούσε την πόρτα τους είκοσι περίπου χρόνια μετά τον ερχομό τους, και μάλιστα ότι θα έφευγε από τη ζωή ο Κωνσταντής;

Ένα ακόμη πιστοποιητικό, της επόμενης ημέρας, δηλαδή της 15ης Φεβρουαρίου 1940, σύμφωνα με το οποίο δηλώθηκε στο σχετικό μητρώο από τον Πρόεδρο της Κοινότητας πως ο Ιωάννης Δημικόνης έχει και μία «θήλυ βουβάλαν», οκτώ ετών, χρώματος μαύρη (Οικογενειακό αρχείο Ιωάννη Δημικόνη)

Τι κι αν πέρασαν τα χρόνια, η οικογένεια του Δημικόνη κράτησε όλα τα έγγραφα που υπήρχαν στο σπίτι. Έτσι, ένα από τα έγγραφα που μου έδωσε ο Ιωάννης, γιος του Κωνσταντή και εγγονός του Γιουβάν, αναφέρει ότι το 1940 πρόεδρος του χωριού ήταν ο Θ. Θεοδωρίδης. Επίσης, έχουν κρατήσει άδειες για τα αμάξια-κάρα που είχαν και τα ζώα που τα έσερναν, καθώς και για τα ζώα που είχαν στον στάβλο. Όλα αυτά τα έγγραφα προσθέτουν μια ακόμη ψηφίδα στην ιστορία του χωριού και γι’ αυτό ευχαριστώ πολύ τον Ιωάννη που μου τα εμπιστεύτηκε, για να βρούμε σ’ αυτά πολλά ιστορικά στοιχεία για εκείνη την εποχή, από το 1925 έως το 1960.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Απο το Κοζουλτζια στο Ορμενιο ν. Εβρου: Μερικα νεα στοιχεια για την οικογενεια του Ιωαννη Δημικονη