Και θα φτωχυνουμε και δεν θα αναπτυχθουμε

Οι εργασιακές σχέσεις τις ημέρες αυτές με την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος όλων. Την άποψη ότι αυτά δεν θα οδηγήσουν στην αύξηση της απασχόλησης αλλά αντίθετα στην αύξηση της ανεργίας εκφράζει ο πρόεδρος του σωματείου Diaxon και μέλος του Δ.Σ. του Εργατικού Κέντρου Κομοτηνής κ. Νίκος Κλεισάρης, με δεδομένα ότι μετά το 1998 ίσχυσαν αντεργατικά μέτρα που δεν είχαν ως αποτέλεσμα την μείωση της ανεργίας.

Η Ισπανία πήρε τα μέτρα νωρίς, αλλά η ανεργία καλπάζει

ΠτΘ: κ. Κλεισάρη, τα νέα μέτρα θα οδηγήσουν στην μείωση της ανεργίας;
N.K.: Στο πλαίσιο της μείωσης του κόστους εργασίας με στόχο την μείωση της ανεργίας και την αύξηση της απασχόλησης θα κάνω ένα γενικό σχόλιο, γιατί κάθε μέτρο θα πρέπει να το κρίνουμε διαχρονικά. Αν εξετάσουμε από το 2000 και μετά θα δούμε το Εργατικό Δίκαιο, όσον αφορά στην προστασία του εργαζομένου, να έχει αποδομηθεί. Η απασχόληση δεν έχει αυξηθεί και σήμερα η ανεργία έχει φτάσει στο 30% στους δε νέους είναι ανεξέλεγκτη.

ΠτΘ: Το αντεπιχείρημα είναι ότι φθάσαμε σε αυτό το σημείο γιατί δεν πήραμε μέτρα.
Ν.Κ.: Τα μέτρα θα παρθούν τώρα. Το ερώτημα όμως είναι πότε θα κρίνουμε τα αποτελέσματα αυτών των μέτρων.

ΠτΘ: Δεν δίνουν ασφαλές χρονοδιάγραμμα, αλλά λένε ότι είναι το μόνο φάρμακο για να γίνει ανταγωνιστικότερη η ελληνική οικονομία.
Ν.Κ.: Η Ισπανία τα πήρε νωρίτερα αυτά τα μέτρα, αλλά, εξ όσων γνωρίζω, σήμερα έχει 35% ανεργία, η οποία μπορεί να είναι και μεγαλύτερη. Η ανεργία καλπάζει εκεί, παρά το γεγονός ότι πήραν νωρίτερα τα μέτρα. Απλά για να δούμε σφαιρικά το ζήτημα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το κεφάλαιο, ως γνωστόν, δεν έχει πατρίδα, -ο καπιταλισμός, έτσι όπως εκφράζεται σήμερα, μετά τα Θατσερικά κόλπα που έγιναν στην Ευρώπη και λόγω της παγκοσμιοποίησης που ακολούθησε η Αμερική, η παγκόσμια αυτή αυτοκρατορία, – οπότε θα μεταβεί εκεί που θα κερδίσει τα περισσότερα. Το ερώτημα είναι αν μπορούν οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι να οδηγηθούν σε μισθούς Κίνας, Ινδίας, Σομαλίας και αν αυτοί οι εργαζόμενοι σε αυτές τις χώρες μπορούν να ανέβουν. Αυτό, η κυβέρνηση, η τρόικα και όποιοι τεχνοκράτες το υποστηρίζουν δεν έχει πάτο. Συνέχεια θα ζητούν μικρότερους μισθούς με την αιτιολογία ότι τα κεφάλαια θα πάνε αλλού, όπου έχουν μεγαλύτερο κέρδος λόγω της αγοράς εργασίας, γιατί ο καπιταλισμός, όπως γνωρίζουμε όλοι, βρίσκει συνεχώς νέες αγορές. Σήμερα έχει μπει στην αγορά της Κίνας, όπου έχουν γίνει τεράστιες επενδύσεις. Ενημερωτικά να πω ότι το μέσο ημερομίσθιο στην Κίνα είναι δύο ευρώ ή κατ’ αντιστοιχία τρία δολάρια. Η αγορά της Κίνας και της Ινδίας έχει τεράστιο εργατικό δυναμικό, μαζί και οι δύο χώρες περίπου αριθμούν 2,5 δις εργατικό δυναμικό. Σήμερα συζητάμε σε μια Ευρώπη που έχει κοινωνικό μπαγκράουντ να γίνει το ίδιο. Το ερώτημα είναι γιατί ξεκινούν από την Ελλάδα. Σαφώς και είχαμε προβλήματα, όπως διαρθρωτικά, διαστρεβλώσεις, κανείς δεν αντιλέγει σε αυτό. Πιστεύω όμως ότι το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας ξεκινούσε από την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, η οποία μεταφράζονταν και στο εργατικό δυναμικό της χώρας και στις στρεβλώσεις του πολιτικού συστήματος, όπως για παράδειγμα οι επικουρικές συντάξεις, οι οποίες ήταν μεγαλύτερες της κύριας. Κανείς δεν λέει αυτά τα σκανδαλώδη επικουρικά ταμεία να μην θιγούν. Είναι πρόκληση κάποιος να έχει κύρια σύνταξη χίλια ευρώ και παίρνει επικουρική χίλια πεντακόσια. Εδώ θα πρέπει να μιλήσουμε για το μέσο μισθό, γιατί αυτό είναι ένα ακραίο παράδειγμα και δεν αποκρυσταλλώνει πλήρως το τι γίνεται. Συγχρόνως με τις περικοπές των μισθών, να μην αναφέρουμε ότι από το 1958 παίρνουν από τα ταμεία τα λεφτά με τα περιβόητα θαλασσοδάνεια μέχρι και τα ομόλογα τελευταία, όσον αφορά στις συντάξεις είναι γνωστό ότι το ΙΚΑ δεν έχει λεφτά και άρα ζει με τις εισφορές του προηγούμενου μήνα από τους ήδη εργαζόμενους. Η αύξηση της ανεργίας και η μείωση των μισθών θα επιφέρει μεγάλο πρόβλημα στο ΙΚΑ ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στις συντάξεις. Δεν ξέρω αν το βλέπουν αυτό και αν το σχέδιό τους είναι να γίνει αυτόματη προσαρμογή, δηλαδή επειδή δεν έχει λεφτά το ΙΚΑ να μειωθούν και άλλο οι συντάξεις. Αν και δεν υπάρχει λογική σε αυτό, είναι μια λογική συνέχεια. Οι εισφορές του ασφαλισμένου και εργοδότη είναι περίπου 45% και σε ένα μέσο μισθό τα ασφαλιστικά ταμεία είναι 400 ευρώ

Η μείωση μισθών θα επιφέρει αδυναμία πληρωμής συντάξεων

ΠτΘ: Μήπως και οι εισφορές ήταν πολύ υψηλές τόσα χρόνια;
Ν.Κ.: Ας το εξετάσουν. Εγώ δεν φέρνω αντίρρηση επ’ αυτού του θέματος. Απλά με το ισχύον σύστημα αν ένας εργαζόμενος των 1000 ευρώ είχε κρατήσεις με τον εργοδότη του 450 ευρώ, αυτή τη στιγμή με τη μείωση που θα γίνει θα πάει στα 350 ευρώ. Αυτόματα θα υπάρξει μια αδυναμία πληρωμής συντάξεων συν την ανεργία.

ΠτΘ: Ο κ. Σάββας Ρομπόλης σε δήλωσή του υπολογίζει ότι 2,2 δις ευρώ θα έχουν μείωση τα ταμεία από την μείωση των κατώτατων αμοιβών και την ανάλογη μείωση των εισφορών. Μήπως αυτή η αποδιάρθρωση οδηγεί την Ελλάδα σε ένα καθεστώς λειτουργίας ως μιας μη ευρωπαϊκής χώρας η οποία όμως θα έχει όλες τις προϋποθέσεις να καταγράψει τα επόμενα χρόνια αναπτυξιακά μεγέθη ανάλογα με εκείνα της Ινδίας της Κίνας με αποτέλεσμα να αναθερμάνει την οικονομία της και σταδιακά να δημιουργηθούν νέες κοινωνικές δυνάμεις που θα μπορέσουν να ξεφύγουν από το σημερινό καθεστώς;
Ν.Κ.: Όταν λέμε ότι μια χώρα αναπτύσσεται εννοούμε ότι αναπτύσσεται ο λαός της. Όταν μιλάμε για παγκόσμια οικονομία και 20% να πέσουν όλες οι συμβάσεις, και όχι μόνο ο κατώτερος μισθός, γιατί θα ακολουθήσουν και οι κλαδικές, πάλι θα υπάρχουν κάποιοι που θα είναι χειρότερα από εμάς. Συνεπώς το κεφάλαιο γιατί να έρθει στη χώρα της «επαγγελίας» και να μη βρει νέες αγορές με πιο φθηνό εργατικό δυναμικό και μεγαλύτερο όγκο εργαζομένων, γιατί η χώρα μας είναι 10 εκατομμύρια και είναι και γερασμένη; Οι νέοι άνθρωποι στους οποίους στηρίζεται μια χώρα φεύγουν στο εξωτερικό, συν το πρόβλημα της υπογεννητικότητας, συν ότι πριν την κρίση είχαμε εισφοροδιαφυγή, συν την αύξηση της ανεργίας, συν την μείωση των εισροών στα ασφαλιστικά ταμεία, όλα αυτά δημιουργούν ένα μείγμα εκρηκτικό. Όσο και αν κατεβούν οι μισθοί σε πέντε χρόνια θα δείτε ότι την αύξηση της απασχόλησης δεν θα τη δούμε, γιατί η ιστορία δείχνει ότι ποτέ δεν συνέβη στο παρελθόν. Η Ελλάδα δεν είχε υψηλά κόστη εργατικά τόσα χρόνια που είναι στην ΕΕ.

ΠτΘ: Είχε όμως ισχυρό πλέγμα προστασίας του εργαζόμενου. Λέγεται ότι ο εργοδότης ήταν δεμένος χειροπόδαρα από τις συμβάσεις που υπέγραφε…
Ν.Κ.: Δεν νομίζω. Η αγορά εργασίας στον ιδιωτικό τομέα έχει μεγάλη ελαστικότητα και τώρα και το 2000 γιατί το 1998 είχε ψηφισθεί ο νόμος της τετράωρης απασχόλησης, της εκ περιτροπής εργασίας. Πιθανόν να υπήρχε μια δέσμη μέτρων για τις απολύσεις.

Οι Τροϊκανοί κρίνουν με βάση την αγορά εργασίας της Γερμανίας, του Βελγίου και της Ολλανδίας

ΠτΘ: Οι τροϊκανοί μας είπαν να κάνουμε επιχειρησιακές συμβάσεις προκειμένου να μπορεί ο εργοδότης να φτιάχνει συμβάσεις ανάλογα με την βιωσιμότητα της επιχείρησης, πέρασε ένα χρόνος και έγινε μια επιχειρησιακή σύμβαση στη ΝΕΟΓΑΛ στη Δράμα και ξεσηκώθηκε το σύμπαν καταγγέλλοντας τον εργοδότη. Οι Έλληνες δεν τηρούν τελικά τα υπεσχημένα και θέλουν μετά και επιπρόσθετη βοήθεια;
Ν.Κ.: Εκτός από το δημόσιο στην Ελλάδα υπήρχε πιθανότητα ένας νέος να μπει σε μια εργασία και να τελειώσει με αυτή; Στη ΝΕΟΓΑΛ όταν η κ. Κατσέλη υπέγραψε το νόμο είχαν πει ότι σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν πρόβλημα που έχουν δύο αρνητικούς ισολογισμούς να δίνεται η δυνατότητα υπογραφής επιχειρησιακής σύμβασης. Η ΝΕΟΓΑΛ πήγε να υπογράψει σύμβαση με κέρδη και δεν δέχτηκε το υπουργείο Εργασίας βάσει του νόμου που ψηφίστηκε.

ΠτΘ: Είπαν ότι δημιουργήθηκε ένα νέο γραφειοκρατικό μοντέλο γύρω από τις επιχειρησιακές συμβάσεις που λειτουργούσε εκ των πραγμάτων αναιρετικά σε ό,τι αφορά την λειτουργίας τους
Ν.Κ.: Στο δια ταύτα, επειδή οι τροϊκανοί δεν ξέρουν τι σημαίνει ελληνική οικονομία και αγορά εργασίας, θεωρούν ότι εδώ είναι Γερμανία Βέλγιο Ολλανδία. Ας αναφερθούμε στη δική μας περιοχή. Πόσα σωματεία στην πάλαι ποτέ ανθούσα ΒΙΠΕ Κομοτηνής είχαν επιχειρησιακές συμβάσεις; Μόνο ένα σωματείο η DIAXON, είχε, τα άλλα, έστω κι αυτά που σήμερα λειτουργούν, ή δεν έχουν σωματεία ή πληρώνονται όλα με τις κλαδικές συμβάσεις. Δεύτερον το 85% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα δουλεύει σε επιχειρήσεις που είναι κάτω από 15 άτομα και με τον παλιό νόμο για να κάνεις σωματείο απαιτούνταν 21 μέλη. Εφόσον δεν υπήρχε δυνατότητα σωματείου με μία σύμβαση πανελλαδική πληρώνονταν οι εργαζόμενοι, δηλαδή του κλάδου. Να ζητήσουμε από τους φορείς μας να ανατρέξουν στο υπουργείο εργασίας και να δουν πόσες επιχειρησιακές συμβάσεις είχε η περιοχή. Δεν είχε, γιατί δεν ήθελαν οι εργοδότες, και δεν είναι μόνο η Κομοτηνή αλλά όλη η Ελλάδα

ΠτΘ: Λέτε ότι τους εργοδότες τους κάλυπτε η κλαδική σύμβαση;
Ν.Κ.: Ναι, και δεύτερον και για να καταρρίψω τον ισχυρισμό ότι επειδή η αγορά εργασίας είναι δύσκαμπτη θα σας πω κάποια προβλήματα της ΣΕΛΜΑΝ στη Χαλκίδα και εδώ. Απέλυε 4% το μήνα βάσει νόμου. Τι δυσκαμψία είναι αυτή; Επίσης η ΓΣΕΕ ζητούσε πάντα να εξομοιωθούν οι αποζημιώσεις απόλυσης του μισθωτού με του εργατοτεχνίτη. Το 95% των εργαζομένων είναι δηλωμένοι ως εργατοτεχνίτες. Ένας εργαζόμενος με 15 χρόνια υπηρεσίας ως εργατοτεχνίτης θα πάρει αποζημίωση τριάντα ημερομίσθια σε περίπτωση απόλυσης. Έπειτα οι κλαδικές κάλυπταν εξειδικευμένους εργαζόμενους. Αυτόν ο εξειδικευμένος πώς θα πληρωθεί με κατώτερη σύμβαση; Για παράδειγμα ένα ηλεκτρολόγος μηχανολόγος απασχολεί μια επιχείρηση, μια άλλη έχει επίσης ένα. Αυτοί θα κάνουν μεταξύ τους σωματείο; Μα πάντα πληρώνονταν βάσει της κλαδικής σύμβασης. Θα τους δώσουν το κατώτατο ημερομίσθιο. Μα το κατώτατο μιλά για το ανειδίκευτο προσωπικό. Στην ουσία αν δεν υπάρχουν κλαδικές συμβάσεις ισοπεδώνουμε την ειδικότητα. Ο εργοδότης θα προσλάβει ένα απόφοιτο μηχανικό πανεπιστημίου και θα τον αμείβει όσο θέλει. Ισχύει αυτό παγκόσμια κάπου; Από το 2000 και μετά όσοι νόμοι ψηφίσθηκαν ήταν εναντίον των εργαζομένων γιατί λοιπόν δεν μείωσαν την ανεργία και την αύξησαν;

Μπήκαμε στην κρίση σαν καρυδότσουφλο στον ωκεανό

ΠτΘ: Η ανεργία κάλπασε στην Ελλάδα μετά το 2009. Η Νέα Δημοκρατία έλεγε ότι η ανεργία ήταν στο 8% το 2008 και σήμερα η επίσημη ξεπερνά το 18%
Ν.Κ.: Είχε γεμίσει η πόλη με stage και όλη η Ελλάδα.

ΠτΘ: Η ελληνική οικονομία παρά τους νόμους που είχαν ψηφισθεί, δεν είχε ανεργία, η οικονομία αναπτύσσονταν. Eίχαμε μέχρι το 2004 ρυθμούς ανάπτυξης μέχρι και 4,5% που σημαίνει ότι η αγορά εργασίας, δεν παρήγαγε τα σημερινά ελλείμματα. Πώς το εξηγείτε αυτό;
Ν.Κ.: Με τρομάζει η πολιτική και ο τρόπος που παρουσιάζει τα πράγματα. Όταν ήρθα στην Κομοτηνή βλέπαμε τα εργοστάσια να κλείνουν και η επίσημη ανεργία στην Ροδόπη ήταν 7,5%. Πώς έδιναν αυτό το νούμερο; Όσον αφορά στο ρυθμό ανάπτυξης θεωρώ ότι ήταν πλασματικός, πατούσε σε πήλινα πόδια ή με αυτά τα ψευτοπρογράμματα, με αποτέλεσμα τώρα με την κρίση να μπούμε όχι σαν αδύναμος κρίκος αλλά σαν καρυδότσουφλο στον ωκεανό.

ΠτΘ: Μα και τώρα το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο χρηματοδοτεί πεντάμηνα προγράμματα σε δήμους.
Ν.Κ.: Μία από τα ίδια. Μετά τα Κοινωνικά προγράμματα θα καταγράψουν μείωση της ανεργίας. Είναι λοιπόν τι θέλουν να δείξουν οι πολιτικοί. Παλιότερα η ΒΙΠΕ είχε πενήντα εργοστάσια και από το 2000 και μετά κάθε μέρα έκλεινε και ένα.

Η κατάργηση της μετενέργειας θα βλάψει τους εργαζόμενους

ΠτΘ: Οι εργαζόμενοι τι θα πρέπει να προσέξουν για το θέμα της μετενέργειας;
Ν.Κ.: Η σύμβαση μετά τη λήξη της λειτουργεί για έξι μήνες. Εάν τα δύο μέρη δεν τα βρουν, βάσει του 1896/90, η σύμβαση μετατρέπεται σε ατομική, οι όροι δηλαδή της σύμβασης ακολουθούν την ατομική σύμβαση. Τώρα το εξάμηνο θα γίνει τρίμηνο και οι όροι της σύμβασης δεν θα ακολουθούν την ατομική σύμβαση. Ο εργαζόμενος θα υπογράφει εκ νέου σύμβαση. Αυτό είναι εγκληματικό και αυτό θα αφορά και τις κλαδικές και τις επιχειρησιακές συμβάσεις, για τις οποίες είπαμε ότι δεν είναι και πολλές. Ένα άλλο θέμα σχετικό με τις κλαδικές συμβάσεις είναι ότι έχουν δύο στοχεύσεις. Ο πρώτος αφορά στους εργαζόμενους που δουλεύουν περίπου σε ομοειδείς επιχειρήσεις και ο δεύτερος στα δικαιώματα που έχει κάθε εργαζόμενος ανάλογα με την ειδικότητά του, για παράδειγμα ο χειριστής φορτωτή. Όποιος έχει αυτή την ειδικότητα πληρώνεται με αυτή την κλαδική και οι επιχειρήσεις για παράδειγμα του κλάδου ιματισμού. Θα ξαναπώ ότι το 85% των εργαζομένων δεν ανήκαν σε συνδικαλιστική οργάνωση, γιατί δούλευαν σε μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις κάτω από 15 άτομα, οπότε ζητώντας η τρόικα να συνάψει επιχειρησιακή σύμβαση δεν μπορεί να γίνει. Πιθανόν να έχει στο μυαλό της τη Γερμανία. Δεν ξέρω αν τους έχουν περιγράψει την αγορά εργασίας στην Ελλάδα και ζήτησαν να κάνουμε επιχειρησιακές και όχι κλαδικές συμβάσεις

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι η κατάργηση της μετενέργειας θα βλάψει τους εργαζομένους;
Ν.Κ.: Βεβαίως θα βλάψει, γιατί σε μια διαπραγμάτευση ανάμεσα σε μια εταιρεία και ένα συνδικάτο θεωρητικά ο νόμος θεωρεί ότι ο εργαζόμενος και ο εργοδότης είναι ίσοι, αλλά όταν έχεις 30% ανεργία και όλα αυτά που γίνονται με περικοπές μισθών και ο φόβος, γιατί η αγορά εργασίας είναι και ψυχολογικό θέμα, τι δύναμη θα έχει ένα σωματείο να υπογράψει σήμερα μια σύμβαση, όταν το σωματείο και ο εργοδότης γνωρίζουν το ποσοστό ανεργίας, όταν αυτό που θα προσφέρει ο εργαζόμενος μπορεί να το προσφέρει, και ένας άλλος που έξω από τα κάγκελα περιμένει με το μισό μισθολογικό κόστος; Και βέβαια επικρέμεται και η δαμόκλειος σπάθη ότι λόγω κρίσης μπορεί να κλείσει η επιχείρηση. Συνεπώς μπορεί κατά το νόμο τα δύο μέρη να είναι ίσα αλλά ο αδύναμος κρίκος είναι ο εργαζόμενος.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.