Η γευστικη απολαυση συναντα το μερακι και την εντιμοτητα

Μόλις λίγα χιλιόμετρα έξω από την πόλη της Κομοτηνής, στην παραλία του Φαναρίου, βρίσκεται η ταβέρνα «Ακρογιάλι». Είναι ανοικτή κάθε μέρα, όλο το χρόνο, όλες τις ώρες. Αν θέλετε, λοιπόν, να ξεφύγετε από τον θόρυβο της πόλης και την ρουτίνα της καθημερινότητας, τότε αυτός είναι ο προορισμός σας!

Η εμπειρία των υπευθύνων και το πλούσιο μενού, το όμορφο περιβάλλον, η φιλική εξυπηρέτηση προσφέρουν στιγμές ξεκούρασης και χαλάρωσης. Κύριο δε χαρακτηριστικό το καλό φαγητό και οι προσιτές τιμές. Ορεκτικά και άλλες λιχουδιές, ψάρια και θαλασσινά και μεγάλη ποικιλία κρεατικών, όλα φτιαγμένα κατά τον παραδοσιακό τρόπο και φτιαγμένα από τους υπευθύνους του μαγαζιού ικανοποιούν κάθε γαστρονομική επιθυμία.

Φρέσκο ψάρι και εκλεκτοί μεζέδες σας περιμένουν για αξέχαστες μέρες και νύχτες στο πανέμορφο «Ακρογιάλι» με θέα το Θρακικό Πέλαγος…
Στο όμορφο «Ακρογιάλι» απολαμβάνοντας ένα πολύ όμορφο απόγευμα συναντήσαμε τον υπεύθυνό του τον κ. Βασίλη Πηλικίδη, που μας μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε -και αντιμετωπίζει ακόμη και μέχρι σήμερα- λόγω της ελληνικής γραφειοκρατίας, αλλά και για τις σχέσεις του με τους πελάτες. Μας μίλησε, επίσης, για την ανάγκη καλύτερης οργάνωσης στο θέμα της τουριστικής προβολής της περιοχής, αλλά και για την ανάγκη στήριξης από πλευράς πολιτείας…

Ήθελα να επενδύσω για το καλό του τόπου

Τίποτε δεν είναι εύκολο όσο έχεις να αντιμετωπίσεις το ελληνικό κράτος και την γραφειοκρατία του και αυτό φαίνεται στο παράδειγμα του κ. Πηλικίδη. Το 2003, μετά από δημοπρασία, ο κ. Πηλικίδης ανέλαβε το «Ακρογιάλι» με στόχο, όπως λέει και ο ίδιος, «να επενδύσω και για το καλό του τόπου. Και επένδυσα και αυτό είναι ορατό. Έριξα χρήματα, αλλά από το 2003 που ήρθα όλα έγιναν παράνομα. Μέχρι τότε όλα ήταν νόμιμα. Βρήκα ένα κτίριο εγκαταλελειμμένο, θα το χαρακτήριζα αποθήκη, και το έκανα μαγαζί. Ήταν ένα δημόσιο κτίριο, το οποίο με διάφορες παρεμβάσεις έγινε μαγαζί και όλοι μου έδιναν συγχαρητήρια. Στη συνέχεια έκανα και τα άλλα μαγαζιά».

Τα πρόστιμα που πλήρωσα μου έδωσαν δύναμη να συνεχίσω

«Τον πρώτο χρόνο που πήγα να δουλέψω άρχισαν τα πρόστιμα, από το Λιμενικό, από την Πολεοδομία, από την Κτηματική Υπηρεσία και έφθασα στο σημείο να έχω πληρώσει μέχρι 200.000 ευρώ πρόστιμο. Αυτό όμως μου έδωσε τη δύναμη να παλέψω και σήμερα βρίσκομαι εδώ, όχι γιατί είμαι νόμιμος, αλλά εξαιτίας της δουλειάς μου, της επιμονής και υπομονής μου. Με το δήμο δεν είχα κανένα πρόβλημα, που μπορεί να έκανε τα λάθη του ασυνείδητα, συνειδητά, δεν με ενδιαφέρει. Το κτίριο ανήκει στα Τουριστικά Ακίνητα και εγώ μπερδεύτηκα και έγινα το μπαλάκι. Πλήρωσα το ποσό που σας είπα για πρόστιμα, πλήρωσα πρόστιμα για το «Χασιέντα», αλλά δεν το έβαλα κάτω. Πληρώνω και συνεχίζω. Είμαι εδώ δικαστικώς και όχι γιατί το θέλει η δημαρχεία. Ο δήμαρχος, βέβαια, με στήριξε, αλλά η κατάσταση είναι απαράδεκτη. Όταν θέλεις ένας νομός να πάει μπροστά, θα πρέπει να στηριχθεί ο επιχειρηματίας από όλους τους φορείς. Όταν βλέπεις ότι ένας άνθρωπος ξοδεύει χρήματα για να δημιουργήσει κάτι και εσύ τον πατάς με το μαχαίρι στο λαιμό, δεν μπορεί να πάει μπροστά ο τόπος».

Ο κ. Πηλικίδης πέρσι πλήρωσε πεντέμισι χιλιάδες για να εγκαταστήσει ένα σύστημα κατά των κουνουπιών. Εβδομήντα μπεκ ψεκάζουν κάθε δέκα λεπτά ανά δεκάλεπτο από τις οκτώ έως και τις εντεκάμισι. «Δε φοβάμαι τα έξοδα. Αλλά αυτό πρέπει να το καταλάβουν και οι πολιτικοί φορείς και γενικότερα η πολιτεία, που με πατά με τα πρόστιμα».

Σε ερώτηση, αν όλη αυτή η ταλαιπωρία είναι αποτέλεσμα καταγγελιών, ο κ. Πηλικίδης απαντά θετικά. «Θέλω να πιστεύω ότι είναι θέμα καταγγελιών. Υπάρχουν υπάλληλοι που κατανοούν, όμως για να πάει μπροστά ο τόπος, θα πρέπει να θέσουμε λίγο στην άκρη το γράμμα του νόμου, γιατί αν γίνει αυτό, θα πρέπει όλοι να κλείσουμε τα μαγαζιά μας και να φύγουμε. Πιστεύω ότι, αν ο αείμνηστος Αλμπανίδης ήταν δήμαρχος, θα με στήριζε όταν έβλεπε να κάνω αυτά που έκανα».

Το συμβόλαιο του κ. Πηλικίδη λήγει το 2015. «Για να τα διατηρήσω όλα αυτά όμως που έκανα πληρώνω κάθε χρόνο πρόστιμα 7000 ευρώ και πολλά χρήματα στη δημαρχεία για ενοίκιο, η οποία βέβαια είναι εκτός και πληρώνω εγώ. Δεν αντέχω όμως άλλο και με αυτήν την κρίση τα πράγματα είναι δύσκολα», τονίζει, ενώ εκφράζει και την αισιοδοξία του ότι ο «Καλλικράτης» θα δημιουργήσει νέες θετικές προϋποθέσεις.

Ανάγκη μεγαλύτερης οργάνωσης

Ο κ. Πηλικίδης κάνει λόγο για ανάγκη καλύτερης και μεγαλύτερης οργάνωσης όσον αφορά στην τουριστική προβολή της περιοχής, γεγονός που θα έχει πολλές και θετικές επιπτώσεις. «Πέρσι έγινε μια εκπομπή, η «Κυριακή στο χωριό» από την ΕΤ3 στο Φανάρι. Δεν ξέρετε τι κόσμος πέρασε μετά από αυτήν από το μαγαζί! Κατά τη διάρκεια της εκπομπής παρουσιάστηκε το μαγαζί στην πλατεία με ορισμένα φαγητά και σπεσιαλιτέ. Πολλοί ήταν αυτοί που πέρασαν και ήρθαν στο μαγαζί και μου είπαν ότι ήρθαν γιατί είδαν την εκπομπή. Δεν γνώριζαν το Φανάρι προηγουμένως. Δεν υπάρχει τουριστική προβολή για το Φανάρι. Δεν υπάρχει οργάνωση, δεν υπάρχει ένας τουριστικός οδηγός. Έρχονται, κλείνουν δωμάτια στα ξενοδοχεία του Φαναρίου και φεύγουν εξαιτίας των κουνουπιών. Κλείνουν δωμάτιο για δέκα μέρες και την άλλη μέρα φεύγουν. Έρχεται κόσμος το χειμώνα και κάθεται και αγναντεύει την παραλία, η οποία δεν υπάρχει σε όλη την Ελλάδα, αλλά δυστυχώς δεν μπορέσαμε ως Θρακιώτες να την εκμεταλλευτούμε, γιατί λείπει η τουριστική προβολή. Βλέπετε, η γειτονική Ξάνθη κάθε λίγο, όλη τη χρονιά, διοργανώνει εκδηλώσεις, εμείς ένα Φανάρι έχουμε και δεν μπορούμε να το διαφημίσουμε».

Πρέπει να είσαι ειλικρινής με τον πελάτη

Τα ψάρια που υπάρχουν στο «Ακρογιάλι» είναι από τη Σαμοθράκη και δεν είναι εισαγωγής, «γιατί δεν μπορείς να κοροϊδεύεις τον κόσμο από τη στιγμή που δουλεύεις με Ξάνθη και Κομοτηνή. Δεν φιλοξενούμε γερμανούς και εγγλέζους, αλλά ντόπιους και, αν δεν τους προσέξεις, θα έρθουν μια φορά και δεύτερη και δε θα ξανάρθουν. Για να είμαι ειλικρινής, προσωπικά ξεκίνησα λίγο στραβά και το λέω γιατί μ’ αρέσει η αλήθεια. Δεν ήξερα, είχα άγνοια. Ταρακουνήθηκα το πρώτο εξάμηνο και αναρωτήθηκα πού πάω. Ξεκίνησα με έναν μάγειρα που μου έλεγε τι θα κάνουμε. Στην αρχή ξεκινήσαμε καλά αλλά οι τιμές δεν ήταν καλές και το φαγητό μας δεν ήταν καλό. Πουλούσαμε ακριβά και το φαγητό μας δεν είχε την ποιότητα που έπρεπε. Μόλις το συνειδητοποίησα άλλαξα μάγειρα και για να φθάσω στο σημείο αυτό που είμαι σήμερα και να φθάνουν οι πελάτες να λένε «θα πάμε στο «Ακρογιάλι» για να φάμε καλά» πέρασαν έξι χρόνια! Η ανηφόρα είναι δύσκολη, η κατηφόρα είναι εύκολη. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις πώς θα τηγανίσεις το ψάρι και πώς θα το προσφέρεις στον πελάτη. Δεν κοροϊδεύουμε τον κόσμο. Ποτέ δεν χρησιμοποιούμε εισαγωγής».

Όσον αφορά στο μυστικό της επιτυχίας, ο κ. Πηλικίδης λέει ότι είναι τα αγνά υλικά και τα φρέσκα. «Αυτό ζητά, θέλει να φάει σωστά και καλά. Όπως όταν ήμουν πελάτης, δεν μου άρεσε να με κοροϊδεύουν, δεν μ’ αρέσει να κοροϊδεύω τον κόσμο. Θα πω στον πελάτη «έχω γαρίδα κατεψυγμένη δική μας». Δε θα του πω ποτέ ότι αυτή η γαρίδα είναι φρέσκια, αν και δε θα το καταλάβει και αυτό σας το λέω υπεύθυνα, είμαι όμως υποχρεωμένος να του το πω. Ο πελάτης θέλει την αλήθεια και θα του πάρεις την ψυχή».

Τα πάντα χειροποίητα

Ο επισκέπτης που θα επισκεφθεί το «Ακρογιάλι» θα πρέπει να γνωρίζει ότι τίποτα δεν είναι έτοιμο, αλλά όλα είναι σπιτικά. «Τα πάντα γίνονται μέσα στο μαγαζί, από την μελιτζάνα, από το τζατζίκι και την πατάτα. Αυτή τη στιγμή έρχονται κάθε εβδομάδα τέσσερα πούλμαν από την Αθήνα και όταν φεύγουν μου λένε ότι είναι σαν να φάγανε σπίτι τους».

Όσον αφορά στις τιμές, αυτές είναι λογικές. «Είναι πιο φθηνές από την Κομοτηνή και μπορεί να άλλαξε το ΦΠΑ, οι τιμές δεν άλλαξαν. Και στα τσίπουρα και στα ούζα και στα κρασιά και στο φαγητό και στις σαλάτες. Οι μερίδες είναι στα επτά ευρώ, η πατάτα είναι φρέσκια δική μας, όλα είναι δικά μας, σπιτικά. Γι’ αυτό και οι πελάτες μας προτιμούν».
Να σημειωθεί ότι πέρα από το ψάρι, το «Ακρογιάλι» σερβίρει και κρεατικά, της ώρας βέβαια.

Σήμερα το μενού είναι σαρδέλες και γαύρος

Έκδηλα τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης. «Μέχρι πέρσι πουλούσαμε κάθε Σαββατοκύριακο πενήντα με εξήντα κιλά ψάρια. Και τώρα παίρνουμε δέκα κιλά γιατί θα έρθουν κάποιοι φίλοι και θέλω να είμαι έντιμος απέναντί τους και πουλάμε γαύρο και σαρδέλα. Άλλα χρόνια πουλούσαμε σαργούς, φαγκριά, συναγρίδες. Σήμερα το μενού είναι σαρδέλες και γαύρος. Τα έχεις και είσαι αρχηγός. Θα υπάρχουν και μερικά ακριβά, μήπως και κάποιοι θέλουν να φάνε».

Είμαι εδώ συνέχεια

Το «Ακρογιάλι» είναι ανοιχτό χειμώνα καλοκαίρι. «Να είναι καλά οι γνωριμίες και έτσι έχουμε και το χειμώνα κόσμο από όλη την Περιφέρεια, ακόμη και από την Θεσσαλονίκη. Είμαι εδώ συνέχεια», τονίζει ο κ. Πηλικίδης.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.