«Ζουμε μαζι με τους Τουρκους, μοιραζομαστε τον ιδιο ουρανο, τον ιδιο Ηλιο»

Ο Γιώργος Γκουζιβελάκης μένει στο χωριό της Γεμιστής, μια ανάσα από τα σύνορα με την Τουρκία. Βλέπει τους Τούρκους καθημερινά, μερικές φορές συνεργάζεται μαζί τους, στο ποτάμι που τους χωρίζει και τους ενώνει ταυτόχρονα. «Είναι ακριβώς απέναντί μας μια ζωή. Είναι κομμάτι της ζωής μας. Έχουμε συνηθίσει την παρουσία τους. Φαντάζομαι ότι το ίδιο ισχύει και για εκείνους» δηλώνει στον «Κόσμο» ο κυριος Γιώργος και σημειώνει: «Πήγαμε τις προάλλες στην Κεσσάνη και μας υποδέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Μας πρόσφεραν ό,τι είχαν, μας φιλοξένησαν πολύ ζεστά».

Πόσο κοντά στην Τουρκία μένετε;

Πολύ κοντά. Είμαστε ακρίτες με το παραπάνω. Σηκωνόμαστε το πρωί βλέποντας τη σημαία της Τουρκίας και την τουρκική φρουρά από απέναντι.

Έχει σημειωθεί κανένα πρόβλημα στις σχέσεις σας με τους γείτονες;

Όχι, εμείς είμαστε συνηθισμένοι άνθρωποι. Απλοί και καθημερινοί, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με τους ανθρώπους.

Συνεργασία έχετε αναπτύξει;

Από παλιά έχουμε συνεργασία. Βέβαια όταν ζεις στα σύνορα, δεν μπορείς να κάνεις πάρα πολλά. Υπάρχουν κανόνες που τηρούνται.

Έχετε να θυμηθείτε κάποια παραδείγματα;

Ναι, πάρα πολλά. Για παράδειγμα υπήρχαν μέρες που δεν είχε το ποτάμι νερό και ψαρεύαμε μαζί. Παίρναμε νερό από το ίδιο σημείο. Το μοιραζόμασταν ακριβοδίκαια, να ζήσουμε κι εμείς, να ζήσουν κι εκείνοι. Πολλές φορές συνέβησαν παρόμοια περιστατικά, όλοι οι κάτοικοι του χωριού έχουν κάτι να θυμηθούν.

Τι σκέφτεστε όταν βλέπετε Τούρκο από απέναντι;

Είναι ακριβώς απέναντί μας μια ζωή. Είναι κομμάτι της ζωής μας. Έχουμε συνηθίσει την παρουσία τους. Φαντάζομαι ότι το ίδιο ισχύει και για εκείνους. Κι εκείνοι όταν ξυπνούν και ανοίγουν το μάτι τους βλέπουν Έλληνα από απέναντι, εμάς.

Δεν είμαστε εχθροί;

Τι εχθροί; Σε καμία περίπτωση δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε πρόβλημα με τους ανθρώπους. Ζούμε μαζί με τους Τούρκους, μοιραζόμαστε τον ίδιο ουρανό, τον ίδιο Ήλιο.

Μερικές φορές οι ηγέτες δεν το σκέφτονται αυτό…

Ναι, αλλά εμείς είμαστε απλοί, κοινοί άνθρωποι και δεν θα πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ.

Έχετε επαφές; Πραγματοποιείτε επισκέψεις;

Πήγαμε τις προάλλες στην Κεσσάνη και μας υποδέχτηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Μας πρόσφεραν ό,τι είχαν, μας φιλοξένησαν πολύ ζεστά.

Τι συμπεραίνετε, έχουμε κοινά χαρακτηριστικά;

Είναι όντως φιλόξενος λαός. Πολύ φιλόξενος, σ΄ αυτό μοιάζουμε.

Πόσοι κάτοικοι μένουν στη Γεμιστή;

200 μόνιμοι κάτοικοι. Οι εγγεγραμμένοι στους καταλόγους είναι 350, αλλά έχουν φύγει. Απομείναμε τα γεροντάκια στην Γεμιστή.

Γιατί έτσι; Το χωριό σας είναι μια ανάσα από το κέντρο, την Αλεξανδρούπολη.

Μια ανάσα από το κέντρο, αλλά σχολείο δεν έχουμε, φροντιστήρια δεν έχουμε, οπότε έφυγαν οι νέοι. Δεν κάθονται οι νέοι στο χωριό εύκολα.

Εσείς πόσα παιδιά μεγαλώσατε;

Εγώ μεγάλωσα δυο παιδιά και δεν έμεινε κανένα στο χωριό. Τι να μείνουν να κάνουν;

Η παραγωγή σας πώς πήγε φέτος; Σας βλέπω ακόμη να πουλάτε πεπόνια…

Έχουμε ακόμη πάρα πολλά πεπόνια, ακόμη και στα χωράφια.

Πήρατε καλύτερη τιμή φέτος σε σχέση με πέρσι;

Καλύτερη τιμή, ναι. Όχι, όπως άλλα χρόνια, 10 και 15 ευρώ. Πουλάω και μέλι μαζί, το μέλι 5 και 6 ευρώ. Τα πεπόνια 40 και 50 λεπτά τα μικρά, 60 και 70 λεπτά τα μεγάλα. Έκανε ξηρασία και έγιναν πολύ γλυκά φέτος.

Συμφέρει η παραγωγή, αφήνει κέρδη στον παραγωγό;

Αν πουλιέται, όπως φέτος, ναι συμφέρει. Δυο τόνους το στρέμμα βγάλαμε φέτος. Αν πάνε 25 και 30 λεπτά είναι καλά. Είναι ευαίσθητη παραγωγή, έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις αρρώστιες. Στην Γεμιστή πάντως όλοι βάζουμε και από λίγα πεπόνια. Στα χρόνια μας ο αγρότης πρέπει να ασχολείται με όλα.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.