Ζητουν παιδικο σταθμο στη Σαλπη

Η Χριστίνα, η Μιλένα και η Μόνικα μεγαλώνουν τα παιδιά τους στη Σάλπη, χωριό που υπάγεται διοικητικά στο δήμο Ιάσμου. Είναι τριών και τεσσάρων ετών, όπως και άλλα έξι παιδιά του χωριού. Ο αριθμός τους δεν είναι επαρκής για να γίνει παιδικός σταθμός και η ηλικία τους είναι μικρή για να πάνε στο νηπιαγωγείο, κατά συνέπεια δε μπορεί να γίνει νηπιαγωγείο στο χωριό. Στο σχολείο της Σάλπης οι μαθητές είναι δέκα και απολαμβάνουν την άπλα μιας αυλής χωριού, με κούνιες και δέντρα. Είναι η τελευταία φουρνιά παιδιών από τους ντόπιους κατοίκους, καθώς το νέο αίμα είναι οι παλιννοστούντες που ήρθαν στη Σάλπη, ακούγοντας πως «το χωριό είναι πλούσιο», όπως λεει χαρακτηριστικά η Χριστίνα. Οι εννέα πιτσιρικάδες που θέλουν να πάνε παιδικό σταθμό μεταφέρονται σύμφωνα με τις δυνατότητες που έχουν οι γονείς τους στο σχολείο της Νέας Καλλίστης, χωριό που υπάγεται διοικητικά στο δήμο Αιγείρου.

Η Χριστίνα, η Μιλένα και η Μόνικα θα ήθελαν να εργαστούν, πλην όμως τα παιδιά επιστρέφουν στη 1.00 από τον παιδικό σταθμό κι επιπλέον δουλειές υπάρχουν στην Κομοτηνή, αλλά όχι και στη Σάλπη. Το ταξί που διεκδικούν για να πηγαίνει τα παιδιά τους στην Καλλίστη δικαιολογείται μόνο για μεταφορά παιδιών νηπιαγωγείου αλλά όχι και για τα νήπια.

Στην αρχή της χρονιάς κάποιοι γονείς ζήτησαν να δημιουργηθεί νηπιαγωγείο στη Σάλπη για εννέα παιδιά. Μόνο τα τρία παιδιά ήταν ηλικίας πέντε ετών, άρα σε ηλικία που επιτρέπει να πάνε στα νήπια. Τα υπόλοιπα ήταν τριών και τεσσάρων ετών, άρα ως μόνη λύση πρόβαλε η Νέα Καλλίστη, η οποία ανήκει μεν διοικητικά στο δήμο Αιγείρου, αλλά είναι πολύ κοντά χιλιομετρικά με τη Σάλπη.

Η Χριστίνα Κυρσανίδου έχει δύο παιδιά, από τα οποία το ένα, ο Μανόλης, είναι τεσσάρων χρονών και πηγαίνει στον παιδικό σταθμό της Νέας Καλλίστης. Ζητά να γίνει παιδικός σταθμός ή νηπιαγωγείο στη Σάλπη για να μη χρειάζεται να μετακινείται ο Μανόλης κάθε μέρα στην Καλλίστη. «Συνολικά είναι εννιά παιδιά. Τα πηγαίνουν οι πατεράδες τους στο σχολείο. Πρέπει ν’ αφήνουν όμως τη δουλειά τους για να πάνε. Να έρχεται αυτοκίνητο από το δήμο Ιάσμου για να πηγαίνει τα παιδιά στο σχολείο» ζητάει.

Το μεγάλο παιδί της Μιλένας Αλμανίδου, ο Σταύρος, είναι τριών χρονών και πηγαίνει στον παιδικό της Νέας Καλλίστης μόνο όταν ο άντρας της που δουλεύει στην Κομοτηνή μπορεί να το μεταφέρει. «Θα ήταν καλό να υπάρχει ένα σχολικό για να πάει τα παιδιά στην Καλλίστη». Το παιδί προτιμάει τον παιδικό γιατί έχει παρέα και μαθαίνει πράγματα. Όταν επιστρέφει το μεσημέρι στο σπίτι φέρνει ζωγραφιές και λεει πώς πέρασε τη μέρα του. Δεν πηγαίνει, βέβαια, καθημερινά.

Όταν ζήτησαν να γίνει νηπιαγωγείο τούς εξήγησαν ότι τα παιδιά είναι διαφορετικών ηλικιών και πολύ μικρά.

Ο Θέμις είναι 4 ετών και πηγαίνει στον παιδικό σταθμό της Νέας Καλλίστης. «Χαίρεται πολύ. Κάθε πρωί που ξυπνάει λεει ‘μαμά θα πάω στο σχολείο’. Αγαπάει πολύ τη δασκάλα του και το σχολείο» μεταφέρει η μητέρα του, η Μόνικα Αδαμίδου, εξηγώντας ότι τον Θέμη τον πηγαίνει στο σχολείο ο γείτονας. «Δε μπορώ να δουλέψω γιατί το παιδί γυρνάει στη 1.00 από το σχολείο. Αν γινόταν, θα θέλαμε να μένουν μέχρι τις 4.00 για να βρούμε μια δουλειά στην Κομοτηνή. Ζητάμε από τους άλλους να πηγαίνουν στο σχολείο τα παιδιά μας κι αυτό θα κρατήσει τρία χρόνια. Τουλάχιστον να τα κρατάνε περισσότερο για να βρούμε δουλειά, ή να έρχεται αυτοκίνητο να τα μεταφέρει».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.