«Υψηλο το πολιτιστικο υποβαθρο της Βουλγαριας»

Με τις καλύτερες εντυπώσεις επέστρεψαν από τη Βουλγαρία οι συντελεστές της παράστασης του ΔΗΠΕΘΕ «Η κυρία έχει νεύρα», όπου συμμετείχαν στο Φεστιβάλ Περπερικό στην πόλη Κίρτζαλι. Εντυπώσεις που έχουν να κάνουν όχι μόνο με την αποδοχή της παράστασης από το κοινό της εν λόγω πόλης αλλά και γενικότερα με το αναπτυγμένο πολιτιστικό επίπεδο της γειτονικής χώρας.

Θετική χαρακτήρισε την αντίδραση των θεατών ο ηθοποιός Παναγιώτης Σταματόπουλος. «Υπήρξαν αντιδράσεις και αυτό το έβλεπες στα μάτια τους στο τελείωμα της παράστασης. Έβλεπες τι αποκόμισαν από την όλη παράσταση. Το κοινό αποτελούνταν κυρίως από μεγάλους σε ηλικία οι οποίοι είχαν δει πολύ θέατρο και συνεχίζουν ακόμη να βλέπουν. Και το πλέον εντυπωσιακό ήταν ότι μετά την παράσταση , ήταν όρθιοι, δεν έφευγαν και ήθελαν να κουβεντιάσουν».

Την διαφορά παιδείας μεταξύ των δύο λαών τονίζει σε ένα πρώτο σχόλιό του ο κ. Σταματόπουλος. «Στη Βουλγαρία βρέθηκα για πρώτη φορά. Κάποτε κάποιος φίλος μου είχε πει ότι τα κράτη της Ανατολικής Ευρώπης είναι περισσότερο αναβαθμισμένα σε θέματα πολιτισμού και αθλητισμού, γιατί ο αθλητισμός και ο πολιτισμός χρησιμοποιούνταν σαν χάπι για να μη σκέφτονται άλλα πράγματα. Σήμερα μετά την επίσκεψή μου μου κάνει εντύπωση βλέποντας μία πόλη, το Κίρτζαλι, η οποία είναι αντίστοιχη σε πληθυσμό της Κομοτηνής,- ανεξάρτητα αν ο μισός πληθυσμός της έχει μεταναστεύσει, -να έχει τρία θέατρα. Στο θέατρο στο οποίο παίξαμε εμείς και το οποίο ήταν 350 θέσεων προορίζονταν για ερασιτέχνες, ενώ τα δύο άλλα που ήταν μεγαλύτερα ανακαινίζονταν και είναι ισάξια του εθνικού θεάτρου.

Θα χρησιμοποιήσω επίσης ένα άλλο παράδειγμα. Μαζί μας ήταν ο Χρίστος Χαρτοματζίδης ο οποίος κάποια στιγμή εκεί στο ξενοδοχείο που μέναμε έρχεται και μου δείχνει τρία βιβλία Το ένα ήταν αρχαία ελληνική ποίηση στη βουλγαρική γλώσσα, Πίνδαρος, Αρχίλοχος, Σαπφώ, και ήταν βιβλίο για το Γυμνάσιο. Το άλλο βιβλίο ήταν η Αντιγόνη του Σοφοκλή επίσης στα βουλγαρικά για το λύκειο. Αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι ορισμένα πράγματα δεν ήταν προπαγάνδα».

Καταθέτοντας τις εντυπώσεις του ο Κ. Σταματόπουλος τονίζει ότι σε όλη τη διαδρομή από τα σύνορα μέχρι το Κίρτζαλι δεν συναντάς διαφημιστική ταμπέλα προϊόντος πλην της Κοκα κόλα. «Βλέπεις ταμπέλες με την επωνυμία του μαγαζιού και γύρω – γύρω διαφήμιση στην κόκα κόλα». Ένα άλλο που τον εντυπωσίασε ήταν η καθαριότητα, τα μεγάλα πάρκα που όπως επισημαίνει «σου δίνουν την εντύπωση σαν να ξέχασαν ένα δάσος μέσα στην πόλη. Επίσης μου έκαναν εντύπωση οι ρυθμοί των ανθρώπων, οι οποίοι δεν βιάζονται και πολύ. Γυρνώντας από τη Βουλγαρία έχοντας αποκομίσει κάποιες εικόνες και περνώντας τα σύνορα διέκρινες τη διαφορά από τον τρόπο καλλιέργειας των χωραφιών από τα χωριά, από τις πόλεις οι οποίες είχαν διαφορετική όψη από τη δική μας περιοχή».

Κριτικάροντας όμως την όλη οργάνωση του φεστιβάλ ο κ. Σταματόπουλος τονίζει την ανάγκη περισσότερης οργάνωσής του. «Ένα φεστιβάλ δεν πρέπει να περιορίζεται στο να ανεβούν κάποιες παραστάσεις. Πρέπει να δίνει την ευκαιρία στους διάφορους θιάσους που συμμετέχουν να γνωριστούν μεταξύ τους, να συζητήσουν, να ανταλλάξουν ιδέες, να γίνει κάποια ημερίδα σχετική Είναι γεγονός ότι το φεστιβάλ δεν ήταν και πολύ οργανωμένο. Την ίδια μέρα που παίξαμε είδα κάποιους να κολλάνε κάποιες αφίσες που ανήγγειλαν την παράστασή μας. Την ίδια ημέρα δώσαμε και συνέντευξη τύπου στην οποία ήρθαν κάποιες κυρίες από κανάλια για αυτό έχω αμφιβολίες για το κατά πόσο πρόλαβε ο κόσμος να ενημερωθεί. Περίμενα κάτι πολύ πιο οργανωμένο και περισσότερο κόσμο, αλλά μάλλον ο κόσμος δεν ενημερώθηκε και έτσι ήταν υποτονικά τα πράγματα. Ίσως φυσικά αυτό να είχε σχέση και με το οικονομικό θέμα, αλλά, εγώ προσωπικά θα το ήθελα πιο οργανωμένο».

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.