Υπο τη δαμοκλειο σπαθη του μνημονιου. Σε δευτερη μοιρα το κυπριακο
Ιδιαίτερες χαρακτηρίζονται οι εκλογές που θα διεξαχθούν την Κυριακή στην Κύπρο.
Η ιδιαιτερότητα της εκλογής συνίσταται στο ότι για πρώτη φορά στα χρονικά, το Κυπριακό ζήτημα και η επίλυσή του δεν βρίσκεται στην προτεραιότητα των πολιτών .
Οικονομική κρίση και ανεργία αλλά και τα μέτρα του υπό ψήφιση μνημονίου αποτελούν τις κρίσιμες παραμέτρους βάσει των οποίων ο κυπριακός λαός θα ψηφίσει.
Λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες ο «Παρατηρητής της Θράκης» συνομιλεί με δύο Κύπριους φοιτητές, τον Βασίλη Κυριάκου και τον Μάριο Τάσου για το θέμα των κυπριακών εκλογών, το κλίμα που έχει δημιουργηθεί αλλά και για τις προβλέψεις τους.
«Τραγελαφικό η υπογραφή του προσχεδίου του μνημονίου να γίνει με αριστερή κυβέρνηση»
ΠτΘ: Την Κυριακή διεξάγονται οι εκλογές για την ανάδειξη προέδρου στην Κύπρου μέσα σε ένα κλίμα οικονομικής κρίσης, με την ανεργία των νέων να αυξάνεται συνεχώς. Ποιο κατά την άποψή σας είναι το διακύβευμα αυτών των εκλογών;
Β.Κ.: Το ζητούμενο σε αυτές τις εκλογές είναι το ποιος, μέσα σε πολλά εισαγωγικά, θα σώσει τον Κυπριακό λαό από την δαμόκλεια σπάθη του μνημονίου. Στο σημείο αυτό βέβαια να αναφέρουμε ότι όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα στη Βουλή έχουν υπογράψει τα μνημονιακά μέτρα που υπάρχουν στο προσχέδιο της συμφωνίας με την τρόικα. Το τραγελαφικό ή το κωμικοτραγικό της υπόθεσης είναι ότι η υπογραφή του προσχεδίου έγινε με αριστερή διαχείριση και μάλιστα η κυβέρνηση ανέλαβε και την ευρωπαϊκή προεδρία, χωρίς όμως να καταφέρει να σώσει οτιδήποτε. Η υπογραφή του μνημονίου δεν έγινε κατά την προσωπική μου άποψη για τεχνικούς λόγους, σε μια προσπάθεια των κομμάτων να δουν τι θα γίνει με τις εκλογές και ποιος θα είναι ο άμεσα διαχειριστής αυτής της κατάστασης και ποιος θα το φορτωθεί.
Όσον αφορά στην ανεργία το φαινόμενο έχει πάρει στην Κύπρο την ανιούσα και τον τελευταίο χρόνο Ισπανία, Ελλάδα και Κύπρος έχουν την μεγαλύτερη αύξηση ειδικά στους νέους. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι γονείς των αρχιτεκτόνων πήραν τηλέφωνο στο ίδιο το υπουργείο και στον σύλλογο για πρακτική άσκηση, γεγονός που δείχνει ότι τα πράγματα είναι οριακά και μάλιστα προσωπικά πιστεύω ότι η κατάσταση είναι η ίδια που ήταν στην Ελλάδα πριν τρία χρόνια με το μνημόνιο 1.
Προσωπικά πιστεύω ότι παίζεται ένα δράμα στην Κύπρο και όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα είναι πολύ καλοί παίχτες, πολύ καλοί ηθοποιοί. Δεν διαφέρουν σε πολλά σημεία και για μένα οι μόνες διαφορές που έχουν είναι το αν είναι εθνικιστής ο ένας και ο άλλος πατριώτης. Αυτό έχει τις ρίζες του κυρίως στο 1974, στην εισβολή και στο πραξικόπημα, και πάει πολύ πίσω ακόμη, στο 1955 και το 1959. Κανείς από αυτά τα κόμματα που διεκδικούν την προεδρία της Δημοκρατίας και οι υποψήφιοί τους δεν συγκρούονται ούτε με το κεφάλαιο ούτε με θεσμό της ΕΕ ούτε με το ευρώ. Εγώ θεωρώ ότι το πρώτο μνημόνιο της Κύπρου ήταν η ένταξη στην Ευρωζώνη και στο ευρώ, όταν οι μισθοί έπεσαν στο μισό δηλαδή ό,τι έπαιρνες σε κυπριακή λίρα, το έπαιρνες και με το ευρώ στο μισό.
Σε αυτές τις εκλογές πρωταρχικό θέμα είναι το οικονομικό
ΠτΘ: Το κυπριακό πιστεύετε ότι έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα σε αυτές τις εκλογές;
Μ.Τ.: Κατ’ αρχήν να αναφέρω ότι εκφράζω προσωπική άποψη και όχι κάποια συγκεκριμένη παράταξη. Είναι αλήθεια ότι πρωταρχικό θέμα σε ό,τι αφορά στις εκλογές που έρχονται είναι το οικονομικό, ενώ στις προηγούμενες ήταν το κυπριακό, το οποίο έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα και αυτό είναι λογικό. Όταν ο άλλος δεν έχει να φάει, δεν μπορεί να σκεφθεί μακροπρόθεσμα τι θα γίνει, αν θα του πάρουν το σπίτι. Είναι σίγουρα πολύ σημαντικό θέμα αυτό, αλλά λόγω της οικονομικής κρίσης έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα. Είναι αλήθεια ότι το μνημόνιο δεν έχει υπογραφεί αν και έχει αποφασισθεί η σύναψή του και όπως είπε και ο Βασίλης αυτό έγινε με μια αριστερή κυβέρνηση, κάτι που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως οξύμωρο. Προσωπικά πιστεύω ότι στο σημείο αυτό τίθεται το θέμα ποιοι στα αλήθεια κυβερνούν μια χώρα. Την Κύπρο την Ελλάδα ή και το παγκόσμιο στερέωμα ποιοι το κυβερνούν; Η ίδια η κυβέρνηση της Κύπρου μέσω του κ. Χριστόφια τα έριξε στις τράπεζες. Και το ερώτημα που τίθεται είναι αν κυβερνούν οι τράπεζες ή οι εκλεγμένοι από το λαό. Φαίνεται πως κυβερνούν οι τράπεζες. Επιστρέφοντας στο θέμα των κυπριακών εκλογών θα πω ότι όλοι οι βουλευτές, όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, ψήφισαν το μνημόνιο, το οποίο όμως δεν υπέγραψαν. Άρα σε ό,τι έχει να κάνει με την οικονομική κατάσταση της Κύπρου, εφόσον υπογραφεί το μνημόνιο, θα ακολουθηθεί μια πορεία στην οποία συμφωνούν όλοι. Πιστεύω ότι η προηγούμενη διακυβέρνηση, η διακυβέρνηση Χριστόφια, ήταν καταστροφική για την Κύπρο. Με την έκρηξη που έγινε στο Μαρί, βάσει του πορίσματος του εισαγγελέα κρίθηκε ένοχος ο πρόεδρος κ. Χριστόφιας, ο οποίος όμως δεν παραιτήθηκε και γενικότερα επειδή η οικονομία πήγε προς τα κάτω, ανεξάρτητα αν φταίει ή όχι, θα το πιστωθεί η κυβέρνησή του.
Β.Κ: Μέσα σε όλη τη φαρσοκωμωδία που παίζεται στην Κύπρο με ένα αριστερό κόμμα να κυβερνά βλέπουμε και τούτο, να έχει απεμπολίσει το ΑΚΕΛ ακόμη και αυτή την αντιμπεριαλιστική του γραμμή. Η έκρηξη που έγινε στο Μαρί έγινε ουσιαστικά κατ’ εντολή των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ότι αυτό το φορτίο που είναι στα ανοικτά ύδατα της Κύπρου, και μάλιστα στα διεθνή ύδατα, και κατευθύνονταν στη Συρία πρέπει να πάει στα δικά τους χωράφια. Η συμμαχία με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ οδήγησε για μένα σε διεθνή πειρατεία, ότι δηλαδή μπήκε σε διεθνή ύδατα πήρε το φορτίο και το εγκατέστησε χωρίς καμία πρόβλεψη και προκάλεσε τον θάνατο αυτών των ανθρώπων.
ΠτΘ: Πιστεύετε ότι όποιος από τους τρεις υποψηφίους εκλεγεί η πορεία της Κύπρου είναι προδιαγεγραμμένη;
Μ.Τ.: Το μέλλον δεν μπορεί να προβλεφθεί με 100% βεβαιότητα. Είναι γεγονός ότι όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα ψήφισαν το μνημόνιο και αυτό μας δείχνει μια κατεύθυνση. Ελπίζω να μην επαληθευτούν οι φόβοι μου και να υπάρξει ένα καλύτερο μέλλον.
Η υπογραφή του μνημονίου έχει να κάνει άμεσα με τη λύση του Κυπριακού
ΠτΘ: Είπατε ότι αυτή τη στιγμή εκείνο που απασχολεί τους Κύπριους πολίτες είναι το θέμα το οικονομικό. Εξίσου όμως σημαντικό είναι και το λεγόμενο κυπριακό θέμα…
Μ.Τ.: Κατ’ αρχήν ο Χριστόφιας διαπραγματεύθηκε και όπως ακούστηκε συμφώνησε για 50.000 εποίκους να παραμείνουν στο νησί. Λογικά τώρα, εξ όσων ακούγεται, θα πρέπει η νέα κυβέρνηση να διαπραγματευθεί σε νέα βάση, κάτι το οποίο είναι πισωγύρισμα, γιατί χάθηκαν τέσσερα χρόνια άδικα, άσκοπα, και επειδή θα αλλάξει η κυβέρνηση θα πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε αν και οι όροι που συμφώνησε ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν με βρίσκουν σύμφωνο.
Β.Κ: Προσωπικά θεωρώ ότι η υπογραφή του μνημονίου έχει να κάνει άμεσα και με τη λύση του Κυπριακού, ότι το ένα δένει με το άλλο, υπάρχει μια αλληλοδιαπλοκή των πραγμάτων, όπως επίσης πιστεύω, ότι, όπως όλες οι χώρες και όλοι οι λαοί είμαστε μέσα σε ένα παγκόσμιο παιχνίδι ιμπεριαλιστικό των μεγάλων δυνάμεων, το ίδιο γίνεται και σε αυτή την περιοχή. Τώρα σκέφτονται και οι ίδιοι οι Γερμανοί, αν θα βοηθήσουν ή όχι την Κύπρο γιατί δεν είναι συστημικός κίνδυνος για την ευρωζώνη και από την άλλη δεν αφήνουν και τα ρωσικά κεφάλαια να έρθουν στην περιοχή.
Ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης ήταν αυτός ο οποίος πίεσε την Κύπρο να υπογράψει μνημόνιο και να ζητήσει δάνειο. Η σύναψη του δανείου με την τρόικα σημαίνει ότι το χρέος της Κύπρου μεγάλωσε, γιατί από 77% ανέβηκε αυτόματα στο 144%, δηλαδή τώρα με τη νέα σύναψη του δανείου και του μνημονίου δίνοντας στον άρρωστο δηλητήριο το πρόβλημα θα χειροτερέψει και θα διογκωθεί. Από την άλλη όταν είσαι κάτω από τέτοιους οικονομικούς όρους και μέσα σε πολλά εισαγωγικά όρους οικονομικής κατοχής αυτό έρχεται να κάνει και με τους όρους επίλυσης του Κυπριακού που θα είναι πολύ χειρότεροι και από αυτό, το για μένα άσχημο, διχοτομικό σχέδιο Ανάν. Το μέλλον θεωρώ ότι θα το λύσει ο ίδιος ο τέταρτος παίκτης, ο οποίος εμφανίζεται δειλά – δειλά στο προσκήνιο. Τώρα είναι οικοδόμοι στο μέλλον θα είναι κάποιοι άλλοι και ελπίζω στο τέλος να είναι όλος ο λαός μαζί.
Το πολιτικό παιχνίδι στην Κύπρο παίζεται με όρους ποδοσφαίρου
ΠτΘ: Στις τελευταίες εκλογές στην Ελλάδα είδαμε να σπάει το διπολικό σύστημα. Θα δούμε και στην Κύπρο κάτι ανάλογο;
Μ.Τ.: Στην Κύπρο δεν το παρατηρούμε αυτό, γιατί εξάλλου δεν υπάρχουν και άλλα δυνατά κόμματα, είναι μόνο το ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ.
Β.Κ.: Πέρα από αυτό υπάρχουν και ιστορικοί λόγοι. Η αντίσταση εναντίον των Εγγλέζων το 1955-1959 με το παρασκήνιο που υπήρχε, η Συμφωνία της Ζυρίχης – Λονδίου το 1960, και κυρίως το 1974 με το πραξικόπημα και με την εισβολή μοίρασε τον κόσμο σε πατριώτες και εθνικιστές. Οι ψηφοφόροι ειδικά των δύο μεγάλων κομμάτων μου θυμίζουν τους ποδοσφαιρικούς οπαδούς. Πριν από λίγο άκουγα τον ραδιοφωνικό σταθμό «Άστρα» μετά από ένα ποδοσφαιρικό αγώνα που έγινε σήμερα μεταξύ «Ομόνοιας» και «Ανόρθωσης» που ταύτιζαν τη νίκη της Ομόνοιας με τη νίκη του ΑΚΕΛ στις επερχόμενες εκλογές και το ανάποδο. Στην Κύπρο το ποδόσφαιρο είναι κομματικοποιημένο τελείως και οι ψηφοφόροι των κομμάτων δρουν με ένα παρόμοιο τρόπο. Όμως θα κάνω μια πρόβλεψη, είναι λίγο ρίσκο, ότι ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ θα πάρει ένα ποσοστό αισθητά χαμηλότερο από όσο παίρνει το ίδιο το ΑΚΕΛ, δηλαδή παίρνει περίπου 33% μπορεί να πάρει περίπου 25%. Μάλλον θα με ξεπεράσει η πρόβλεψή μου, γιατί όντως το παιχνίδι παίζεται πολύ οπαδικά. Υπάρχει αρκετός απογοητευμένος κόσμος αλλά θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ είναι ο πρώτος μνημονιακός υπουργός υγείας, ήταν αυτός που επέβαλε το χαράτσι στα νοσοκομεία, δηλαδή δέκα ευρώ για την είσοδο. Όλα τα αντιεργατικά μέτρα, η υπογραφή του μνημονίου, η ανεργία, η διαχείριση του «Στάβλου του Αυγεία» από ένα αριστερό κόμμα δεν νομίζω ότι θα το βοηθήσει.
Μ.Τ.: Συμφωνώ, αλλά πιστεύω ότι ο λόγος θα είναι ότι η προηγουμένη διακυβέρνηση μέσα σε τέσσερα χρόνια διέλυσε την Κύπρο. Ο κόσμος θα κρίνει με βάση το έργο της κυβέρνησης.
ΠτΘ: Ποιοι κατά την άποψή σας είναι οι παράγοντες που θα κρίνουν το αποτέλεσμα των εκλογών;
ΜΤ.: Πιστεύω ότι το ατύχημα στο Μαρί θα παίξει μεγάλο ρόλο, γιατί σύμφωνα με το πόρισμα του Γενικού Εισαγγελέα και με το γενικό αίσθημα του λαού ο Δημήτρης Χριστόφιας εκλεγμένος από τις τάξεις του ΑΚΕΛ ήταν ένοχος και δεν ήταν εκεί μόνο οικονομικό το θέμα αλλά εκεί πέθαναν και άνθρωποι, δηλαδή θα παίξει ρόλο αυτό συν το γεγονός ότι η Κύπρος είναι χάλια οικονομικά και αυτό συνέβη αυτά τα τέσσερα τελευταία χρόνια και άρα η κυβέρνηση του συγκεκριμένου κόμματος απέτυχε και λογικό επακόλουθο ο λαός να θέλει αλλαγή.
Είναι λάθος οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς να είναι διάσπαρτες
ΠτΘ: Δηλαδή η αλλαγή μπορεί να έρθει με τον κ.Αναστασιάδη;
Μ.Τ.: Τα exit polls και οι δημοσκοπήσεις αυτό λένε.
Β.Κ.: Πάντως προφητικά ο ίδιος ο Χριστόφιας είπε στην μητέρα του ότι θα είναι ο υπουργός που θα βαδίσει το Γολγοθά και στο τέλος θα σταυρωθεί. Θεωρώ ότι τον κυριότερο ρόλο θα τον παίξει το οικονομικό θέμα, κάποια πράγματα, δυστυχώς ή ευτυχώς, ξεχνιούνται, δηλαδή από το δυστύχημα – δολοφονία στο Μαρί έχουν περάσει περίπου δύο χρόνια, σήμερα ο καθένας βλέπει την φτώχεια του, την ανεργία, την τσέπη του, ήδη το 25% των νέων είναι άνεργο. Σημαντικό επίσης ρόλο θα παίξει η συσπείρωση του κόσμου και αν θα πάμε σε δεύτερο γύρο εκλογών, θα παίξει ρόλο αυτοί που ψήφισαν το Γιώργο Λιλίκα ποιον θα στηρίξουν, ίσως στηρίξουν τον κ. Μαλά. Αυτό δεν είναι βέβαιο, αλλά γενικά μάλλον ο επικρατέστερος αυτός που θα εκλεγεί είναι ο Αναστασιάδης. Είναι μέλος του Λαϊκού Ευρωπαϊκού Κόμματος, είναι μνημονιακός, συναντήθηκε πριν λίγες ημέρες με την Μέρκελ, όταν γινόταν το συνέδριο του Λαϊκού Ευρωπαϊκού Κόμματος και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και τον τραγουδιστή τον Χατζηγιάννη να δηλώνει ότι, όπως στην Ελλάδα υποστηρίζει τον κ. Σαμαρά, υποστηρίζει και τον κ. Αναστασιάδη στην Κύπρο. Θεωρώ πως είναι λάθος το γεγονός ότι οι δυνάμεις της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Κύπρο είναι διάσπαρτες και δεν κατεβάζουν ένα υποψήφιο που θα έλεγε τρία πράγματα, διαγραφή του χρέους, εθνικοποίηση των τραπεζών, έξοδο από την ΕΕ και,το ευρώ Επίσης το άλλο τραγελαφικό είναι ότι το ΑΚΕΛ μπορεί να κατηγορεί το τραπεζικό σύστημα αλλά την ίδια στιγμή κάνει ανακεφαλαιοποίηση του ίδιου του βιαστή του λαού. Είναι μια φαρσοκωμωδία όλο αυτό που συμβαίνει.
ΠτΘ: Πιστεύετε ότι αν η Ριζοσπαστική Αριστερά κατέθετε αυτές τις τρεις προτάσεις θα ακολουθούσε ο λαός;
Β.Κ.: Όχι τόσο σε θέμα ποσοστού και αυτό δεν έχει τόση μεγάλη σημασία. Είναι ότι οι ιδέες και η χάρτα αναγκών και δικαιωμάτων του σήμερα θα έβγαιναν μπροστά και θα έβγαιναν στους επόμενους αγώνες που για μένα θα γεννηθούν. Όπως είναι τα πράγματα de facto θα γίνουν αγώνες από τον εργατόκοσμο και την νεολαία. Αυτό δηλαδή θα μπόλιαζε τους επερχόμενους αγώνες. Ήταν λάθος για να κάνουμε την αυτοκριτική μας.
Το θέμα είναι αν τον πλούτο τον διαχειρίζεται ο λαός ή εταιρείες
ΠτΘ: Πριν λίγο καιρό είχαμε την ανακήρυξη της ΑΟΖ της Κύπρου. Τι πήγε στραβά και σήμερα έφθασε η Κύπρος να υπογράφει μνημόνιο;
Β.Κ: Πολλοί εναποθέτουν τις ελπίδες τους στο φυσικό αέριο. Να θυμίσουμε όμως ότι και η Σαουδική Αραβία, και το Ιράν και το Ιράκ και πολλές άλλες χώρες έχουν πετρέλαιο. Το θέμα είναι να δούμε ποιοι κάνουν κουμάντο σε αυτό και αν ο λαός τους ζει καλύτερα Το θέμα δηλαδή είναι ποιος διαχειρίζεται τον πλούτο και αν δεν τον διαχειρίζεται με κάποιο τρόπο ο ίδιος ο λαός, και τρόποι υπάρχουν και αυτό το λέει και η ιστορία, και το διαχειρίζεται η Nobel Energy, μια αμερικανοεβραϊική εταιρεία και τα λεφτά πάνε εκεί. Παρόλα αυτά όλοι υπόσχονται ότι κάτι θα κάνουν με το φυσικό αέριο και μέσα σε όλο αυτό το παραμύθι βγαίνει και ο υποψήφιος, ο Γιώργος Λιλίκας,και λέει ότι θα πουλήσει άμεσα τα κοιτάσματα φυσικού αερίου του οικοπέδου 12, ώστε το χρέος της Κύπρου να διαγραφεί. Όντως αυτή η λύση φαίνεται μέσα σε όλα αυτά η πιο πραγματική και η πιο ρεαλιστική, αν και δεν ασπάζομαι ούτε τον κ. Λιλίκα ούτε τον κ. Αναστασιάδη ούτε τον κ. Μάλα. Αυτό το πράγμα για μένα σημαίνει πουλάω το δημόσιο πλούτο, και αυτό λέει και ο ίδιος ο Λιλίκας, όσο -όσο προκειμένου να μην έχω χρέος και μνημόνιο. Όμως κανείς δεν βλέπει το παράδειγμα της Ισλανδίας μιας χώρας που έχει τους μισούς κατοίκους από την Κύπρο και πρόσφατα με μια απόφαση ενός ευρωπαϊκού δικαστηρίου κατάφερε μέσα από δημοψηφίσματα, αγώνες και κυρίως μέσα από το δρόμο, να διαγράψει το χρέος της. Μιλάμε για ένα νησί 200.000 ανθρώπων.
Ο τέταρτος καλός πρέπει να είναι ο ίδιος ο λαός
«Έτυχε να διαβάσω ξανά ένα ποίημα του Καβάφη. Τιτλοφορείται «Ας φρόντιζαν». Στην τελευταία περίπου στροφή αναφέρει «Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο». Προσωπικά το ασπάζομαι αυτό και για τους τρεις υποψηφίους και δεν βλέπω και κανένα άλλο για την ώρα. Και οι τρεις καταστρέφουν το ίδιο τον κυπριακό λαό, την Κύπρο τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Και συνεχίζει ο Καβάφης:
«Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν».
Και αυτοί οι στίχοι με βρίσκουν σύμφωνο. Εγώ θεωρώ τον τέταρτο καλό ότι θα πρέπει να είναι ο ίδιος ο λαός. Πρέπει να σημειώσουμε ότι είναι οι πρώτες εκλογές από το 1960 και έπειτα που γίνονται στο φάσμα της μεγαλύτερης απεργίας που έχει γίνει ποτέ στην Κύπρο. Η προηγούμενη μεγάλη απεργία έγινε από τους μεταλωρρύχους πριν την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας επί Αγγλοκρατίας. Τώρα είχαμε μια μεγάλη απεργία των οικοδόμων, η οποία άρχισε πριν από είκοσι μέρες και έληξε σήμερα, χωρίς την ουσιαστική κίνηση των κομμάτων, αλλά αποφασίσθηκε από την ίδια τη βάση, από τις ίδιες τις συνελεύσεις των οικοδόμων, και επειδή δεν υπήρξε η στήριξη κανενός μορφώματος που να έχει μια απήχηση στον κόσμο, γιατί να πούμε ότι διάφορα εγχειρήματα υπάρχουν, αυτή η απεργία απέτυχε. Αυτό το οποίο κατάφεραν, γιατί σήμερα έγινε η ψήφιση της συμφωνίας ήταν να γίνει μια συλλογική σύμβαση εργασίας για ενάμισι χρόνο που θα στηρίζεται σε μειώσεις μισθών. Και αυτό το χαιρέτισαν όλοι».
Κάθοδος του ακροδεξιού ΕΛΑΜ
«Στην Κύπρο έχουμε εμφάνιση της ακροδεξιάς γιατί αφενός ο φιλόξενος λαός της Κύπρου δεν βλέπει λύση από την αριστερά και αφετέρου η αριστερά διαχειρίζεται μια κατάσταση που αντί να καταγγείλει το Σύμφωνο μετανάστευσης, τη Συνθήκη του Δουβλίνου, τη Συνθήκη της Σένγκεν, στη ρητορεία της κατηγορεί και εμπεριέχει στο λεξιλόγιό της τη λέξη λαθρομετανάστης, λες και υπάρχει κάποιος άνθρωπος λαθραίος, λες και οι Κύπριοι δεν υπήρξαν μετανάστες στην Αγγλία και στις ΗΠΑ. Όλα αυτά αβαντάρουν και το αυγό της Χρυσής Αυγής που έχει γίνει φίδι στην Κύπρο και αυτό το πράγμα αυγατίζει και μέσα από τα κλαμπ των ποδοσφαιρικών ομάδων, ειδικά των δεξιών ποδοσφαιρικών ομάδων, του ΑΠΟΕΛ σε πρώτο πλάνο, του Απόλλωνα και της Ανόρθωσης. Ένας νεολαίος που δεν βρίσκει πρόσφορο έδαφος να εκφρασθεί, εύκολα κατευθύνεται σε ένα τέτοιο μόρφωμα. Θα πρέπει να πούμε ότι το ΕΛΑΜ, το αντίστοιχο αδελφό της Χρυσής Αυγής, είχε δηλωθεί στην αρχή ως Χρυσή Αυγή, όμως το δικαστήριο, λαθεμένα κατά την άποψή μου, δεν δέχθηκε αυτή την ονομασία. Καλό είναι να ξέρουμε ποιος είναι ξεκάθαρα. Οπότε κατεβαίνει στις εκλογές έτσι. Σημαντικό επίσης είναι να πούμε ότι ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος της Κύπρου είναι συμπαθών του ΕΛΑΜ και μάλιστα μιλά για καλά παιδιά, μορφωμένα. Βέβαια το ΕΛΑΜ δεν έχει αποκτήσει την δυναμική κινηματική του δρόμου που έχει ο φασισμός γιατί αυτή είναι και η διαφορά του φασισμού με την ακροδεξιά. Η ακροδεξιά είναι με γραβάτα ο φασισμός δρα εξωκοινοβουλευτικά για να μπει και να διαχειρισθεί την κατάσταση. Πριν λίγο καιρό είχαμε και την επίσημη επίσκεψη του Κασιδιάρη και των εκπροσώπων της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο όπου παρουσία τους ανακοινώθηκε ότι θα κατέβει και υποψήφιος του ΕΛΑΜ στις εκλογές», αναφέρει ο κ. Κυριάκου
«Ιστορικά όταν κάποια χώρα έχει προβλήματα τότε εμφανίζονται ακραία φαινόμενα, όπως η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα και το ΕΛΑΜ στην Κύπρο», προσθέτει ο Μάριος Τάσου. «Ο κόσμος στρέφεται προς το ΕΛΑΜ, γιατί πολύ απλά ο Κύπριος εργαζόμενος βλέπει ότι δεν έχει δουλειά και ότι έχουν οι μετανάστες και αυτό είναι ένα θέμα που τον ωθεί στο να κατευθυνθεί προς το ΕΛΑΜ. Το ΕΛΑΜ δεν έχει τη δυναμική που έχει η Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα και ένας λόγος είναι το ότι η Κύπρος δεν έχει φθάσει στο οικονομικό επίπεδο της Ελλάδας».
«Πάντως είχε παιχθεί ένα μεγάλο παιχνίδι στην Κύπρο με τα επιδόματα. Έχω μια άλλη άποψη από την κυρίαρχη. Διαβάζοντας κανείς το Ευρωπαϊκό Δίκαιο θα δει ότι το κράτος μέλος είναι υποχρεωμένο να δώσει στους νόμιμους μετανάστες, ακόμη κι αν αποδειχθεί ότι είναι πολιτικός πρόσφυγας, κάποια επιδόματα. Η εικόνα προς τα έξω, ειδικά από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, διογκώθηκε και ταυτόχρονα σε αυτό συντέλεσε και το γεγονός ότι υπήρχαν ντόπιοι, οι οποίοι ήταν άνεργοι και το εύκολο θύμα κάθε φορά είναι ο διπλανός μας και όχι ο απέναντί μας. Είναι μια ρητορεία η οποία αναπαράγεται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης δυστυχώς και από την άλλη βλέπουμε το διοικητή της Εθνικής Τράπεζας ενώ έχει ένα άλλο αντίστοιχο φλασάκι στυλ Λαγκάρντ να διαφεύγει στο εξωτερικό ως κύριος. Αυτοί διαφεύγουν. Βλέπουμε το μεγαλοεπιχειρηματία Σακόλα και τον όμιλό του να διογκώνει τα κέρδη του και από την άλλη το μέσο ποσοστό του οικογενειακού προϋπολογισμού να πέφτει. Πρέπει να δούμε ποιος δημιούργησε την κρίση και να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα. Δηλαδή αυτός που δημιούργησε την κρίση πρέπει να την πληρώσει. Και σαφώς δεν την δημιούργησαν οι εργαζόμενοι», υποστηρίζει από την πλευρά του ο Βασίλης Κυριάκου.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
