«Υπαρχουν μεγαλοι εμποροι που κανουν την μοιρασια. Σου λενε ακομη και που θα πας»

Ο Τσου μπαου Τσου είναι ένας από τους χιλιάδες κινέζους που με τα προϊόντα τους έχουν κατακλύσει την ελληνική αγορά. «Βγάζουμε ένα μεροκάματο» δηλώνει εκείνος και σπεύδει να επισημάνει ότι «ευτυχώς η Ελλάδα είναι φιλόξενη χώρα» Έχει έρθει στη Θράκη από την μακρινή Κίνα, χωρίς να ξέρει αν θα καταφέρει ποτέ να επιστρέψει στον τόπο του. Στη Θράκη σήμερα, γιατί αύριο ποιος ξέρει πού;. «Σπάει» για λίγο το νόμο της σιωπής και μιλά για την χώρα του, την οικονομία, τη δουλειά του μικροπωλητή…

Πότε ήρθατε στην Ελλάδα;

Πριν δυόμισι χρόνια. Μαζί με τον αδερφό μου. Δεν είχαμε δουλειά στην Κίνα. Έφευγαν όλοι. Φύγαμε κι εμείς.

Πόσο χρονών είστε;

28 ετών. Έχω έναν αδερφό μεγαλύτερο, είναι τριάντα ετών και μένει μαζί μου. Στην Κίνα έχουν μείνει οι γονείς μας.

Σε ποιο μέρος της Κίνας;

Στο «Μητσουνί», ένα μικρό χωριό δυο εκατομμυρίων κατοίκων.

Κι εδώ στην Ελλάδα πού μένετε;

Στη Θεσσαλονίκη. Σε ένα δωμάτιο μένουμε τέσσερις μαζί. Συγγενείς και φίλοι. Μοιραζόμαστε έτσι τα έξοδα, μένει κάτι και σε μας.

Τι πουλάτε συνήθως;

Ρολόγια, ραδιόφωνα, ξυπνητήρια, στολίδια. Ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Αλλά εγώ συνήθως παίρνω μικρά πράγματα, με μειωμένο βάρος για να μπορώ να τα κουβαλώ, όλη μέρα γυρίζω στους δρόμους δεν μπορώ να κουβαλώ βαριά πράγματα.

Πόσες ώρες δουλεύετε;

Ααα, δεν υπάρχουν ώρες. Γυρίζω όλη τη μέρα στους δρόμους με την ελπίδα ότι θα πουλήσω όσο το δυνατόν περισσότερα από τα πράγματα που έχω μαζί μου. Και κάθομαι μέχρι αργά το βράδυ στα πιο κεντρικά σημεία των πόλεων, πάλι για να πουλήσω στους περαστικούς που κάνουν την βόλτα τους.

Σε σας τι κέρδος μένει;

Συνήθως 7 με 10 ευρώ. Τα περισσότερα πάνε στους εμπόρους που μας προμηθεύουν τα προϊόντα. Υπάρχουν μεγάλοι έμποροι στην Θεσσαλονίκη που κάνουν την μοιρασιά. Σου λένε ακόμη και πού θα πας. Πρέπει ν’ ακούς πιστά τις οδηγίες τους, αν θέλεις να σου ξαναδώσουν εμπόρευμα.

Από πού τα παίρνουν οι προμηθευτές σας;

Από την Κίνα. Υπάρχουν κάποιοι που τα προμηθεύονται χονδρικώς από Κινέζους, άλλοτε στην Αθήνα και άλλοτε στη Θεσσαλονίκη. Κάποιοι έχουν τα πολλά κι εμείς αναλαμβάνουμε να τα πάμε μέχρι και στην πιο απομακρυσμένη πόλη γι’ αυτό βλέπετε παντού Κινέζους. Στην αρχή άκουγα όλους τους Έλληνες να λένε: «Κι εδώ έφτασαν;», τώρα μας έχετε συνηθίσει.

Όταν δεν ξεπουλάτε τα προϊόντα σας και είστε μακριά από το δωμάτιο που νοικιάζετε πού κοιμάστε;

Όπου με βρει το βράδυ, εκεί κοιμάμαι. Μέχρι να τελειώσουν τα προϊόντα γυρίζω. Αν δεν ξεπουλήσεις πάει να πει ότι δεν κάνεις γι’ αυτή την δουλειά.

Σήμερα είστε στην Κομοτηνή, αύριο;

Σήμερα στην Κομοτηνή, αύριο στην Ξάνθη, μεθαύριο στην Αλεξανδρούπολη και όπου να ‘ναι, αρκεί να βγει το μεροκάματο. Σας το ξαναλέω αν δεν πουλήσεις, δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Ούτε φυσικά φαγητό.

Γιατί φύγατε από την Κίνα;

Γιατί είμαστε πολλοί. Δεν έχει δουλειά για όλους, δεν έχει μεροκάματο. Δεν έχει μέλλον. Μου αρέσει η Κίνα, αλλά είμαστε πολλοί γι’ αυτήν. Μου αρέσει και η Ελλάδα πολύ, όσο τη γνωρίζω τόσο τη συνηθίζω. Κι εσείς οι Έλληνες είστε καλοί, οι περισσότεροι.

Σας μίλησε κανείς ποτέ άσχημα;

Ναι, συμβαίνουν και αυτά. Συνήθως οι καταστηματάρχες μας βλέπουν και μας διώχνουν. Η αγορά είναι άγριο πράγμα, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Εγώ είμαι μικρό ψάρι και μπορεί να με φάει όποιος θέλει.

Τους Ολυμπιακούς Αγώνες που θα φιλοξενηθούν στη χώρα σας θα τους παρακολουθήσετε;

Μπά, αυτά είναι για τους λίγους. Με τι λεφτά να πάω στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο το 2008; Σε ένα δωμάτιο είμαστε τέσσερις μαζί για λόγους οικονομίας. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, όπως πολλά άλλα ευχάριστα στον κόσμο είναι πάντα για τους λίγους, εγώ ανήκω στους πολλούς.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.