«Υπαρχει παντα και μια δευτερη και μια τριτη ευκαιρια. Το ονειρο μπορει να γινει πραγματικοτητα»
Η Εύη Κωνσταντινίδου είναι μαθήτρια του 2ου Λυκείου Κομοτηνής, συγκέντρωσε 19.006 μόρια και πέρασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα της Αλεξανδρούπολης. «Φέτος, στο 2ο Λύκειο είχα τύχει σε πάρα πολύ καλούς καθηγητές και ήμουν πολύ τυχερή. Με βοήθησαν πάρα πολύ και μου έδωσαν επιπλέον υλικό», δηλώνει για τους καθηγητές της και αποκαλύπτει πτυχές της διαδρομής που προηγήθηκε της επιτυχίας.
Τι βαθμούς έγραψες στις εξετάσεις;
Έγραψα: στη Βιολογία 20, στα Λατινικά 19,8, στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας 17,8, στην Έκθεση 17,8, στα Αρχαία 18,4 και στην Ιστορία 18,2.
Προσπάθησες σκληρά;
Η προσπάθεια ήταν μεγάλη λόγω της Γ Λυκείου που είχαμε τις Πανελλήνιες. Δεν ήταν ενός έτους προσπάθεια. Ξεκίνησε τρία χρόνια πριν, από την στιγμή που πήγα στο Λύκειο. Όλα τα χρόνια που πήγαινα σχολείο, προσπαθούσα. Υπήρχε ένα στερεό υπόβαθρο και αυτό με βοήθησε πολύ. Στην Γ Λυκείου προσπάθησα περισσότερο, και πιστεύω ότι ανταμείφθηκα πλέον.
Πόσες ώρες διάβαζες την ημέρα;
Διάβαζα αρκετές ώρες, δεν είχα ένα ωράριο standard. Διάβαζα για το φροντιστήριο και μετά για το σχολείο πολλές ώρες. Αν είχα διαγώνισμα, ξενυχτούσα κιόλας. Όσες ώρες απαιτούνταν κάθε ημέρα.
Πού γίνεται καλύτερη δουλειά, στο φροντιστήριο ή στο σχολείο;
Πιστεύω ότι γίνεται εξίσου καλή δουλειά. Φέτος, στο 2ο Λύκειο είχα τύχει σε πάρα πολύ καλούς καθηγητές και ήμουν πολύ τυχερή. Με βοήθησαν πάρα πολύ και μου έδωσαν επιπλέον υλικό. Φυσικά είχα και φροντιστηριακή στήριξη στο σπίτι, που κι αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα. Με βοηθούσε, έκανα επαναλήψεις και στο τέλος μπόρεσα να εμπεδώσω καλύτερα τις γνώσεις.
Ο ρόλος της οικογένειας, σ’ αυτή την δοκιμασία, είναι θετικός;
Η οικογένεια παίζει πρωταρχικό ρόλο στην όλη προσπάθεια, με στήριξε πάρα πολύ. Συνέπασχαν με εμένα κι οι γονείς μου. Είμαι αγχώδης τύπος και οι γονείς μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν, να με χαλαρώσουν και με βοήθησαν. Ήταν δίπλα μου σε καθετί που χρειαζόμουν, λειτουργούσαν πολύ σωστά, με βοήθησαν πολύ, με στήριξαν και τους ευχαριστώ.
Τελικά, νιώθοντας τώρα αυτή τη χαρά, τι συμπεραίνεις, άξιζε τον κόπο;
Άξιζε τον κόπο ναι. Δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να πω ότι το μετάνιωσα. Άξιζε η προσπάθεια και σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να γυρίσω πίσω και να πω, ότι δεν έκανα καλή προσπάθεια, ό,τι μπορούσα το έκανα.
Πολύς ή λίγος ο ελεύθερος χρόνος σου;
Ο ελεύθερος χρόνος φέτος ήταν σίγουρα μειωμένος, έβγαινα έξω, το Σάββατο ή την Κυριακή, για ένα καφέ, για να ξεσκάσω, με βοηθούσε πολύ αυτή η ανάπαυλα.
Γιατί επέλεξες την Παιδαγωγική Σχολή;
Ήθελα πάντα να είμαι στην εκπαίδευση. Μου άρεσε πάρα πολύ η φιλολογία και το παιδαγωγικό. Επειδή στην Φιλολογία υπάρχει πολύ χαμηλή επαγγελματική αποκατάσταση πλέον, προτίμησα τα παιδαγωγικά. Μου αρέσει πολύ η επικοινωνία με τα παιδιά, και γενικότερα ο εκπαιδευτικός τομέας και γι’ αυτό επέλεξα το παιδαγωγικό.
Δεν σ’ επηρέασε το επάγγελμα του πατέρα σου δηλαδή;
Ο μπαμπάς με επηρέασε θετικά, ποτέ, όμως, δεν μου είπε να επιλέξω το συγκεκριμένο επάγγελμα. Με άφησαν να επιλέξω ελεύθερα.
Η τάχιστη επαγγελματική αποκατάσταση συνέβαλε στο να το επιλέξεις;
Έπαιξε ρόλο, αλλά δεν ήταν ο πρωταρχικός λόγος. Δεν παίζει ρόλο για μένα τόσο αυτός ο παράγοντας, όσο να μου αρέσει το επάγγελμα και να με εκφράζει. Σε καμία περίπτωση δεν θα το έκανα, αν δεν με εξέφραζε.
Οι γνώσεις που αποκόμισες, είναι εφόδια για να πορευτείς σε ένα σύγχρονο κόσμο;
Είναι σίγουρα πολύ σημαντικές γνώσεις. Αποκτάς μια γενικότερη κουλτούρα και γνώση η οποία σε βοηθάει στην γενικότερη σταδιοδρομία σου. Ίσως, μπορέσω κάποια στιγμή, όταν εργαστώ, να τις μεταδώσω.
Τα φροντιστήρια είναι πολυδάπανη ιστορία για την μέση ελληνική οικογένεια. Τι θα μπορούσε να γίνει για να ενισχυθεί ο ρόλος του δημόσιου σχολείου;
Πολυδάπανη όντως. Ίσως θα έπρεπε να ενισχυθεί περισσότερο ο ρόλος του δημόσιου σχολείου. Οι καθηγητές που υπάρχουν στα δημόσια σχολεία, να κάνουν μεγαλύτερη προσπάθεια, ώστε να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των παιδιών. Να τους δείξουν ότι μπορεί να γίνει καλύτερη δουλειά. Οι καθηγητές που είχα εγώ φέτος με βοήθησαν πολύ και απέδειξαν ότι είναι ισάξιοι και ίσως ανώτεροι από το φροντιστήριο.
Φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε τέσσερα χρόνια από τώρα σε μια τάξη να διδάσκεις;
Έχω πολύ καλά πρότυπα από δασκάλους και καθηγητές, θα ήθελα να τα ακολουθήσω. Να τα μεταδώσω με τον πιο σωστό τρόπο. Να είμαι κοντά τους. Είναι πολύ σωστό ο εκπαιδευτικός να έχει πολύ καλές σχέσεις με το παιδί. Να είναι κοντά του, να το βοηθάει. Να μην είναι αυστηρός. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά, πρέπει να τα ακολουθήσει ένας δάσκαλος, αν θέλει να έχει σωστή επικοινωνία με το παιδί.
Ποιο όνειρο σε συντροφεύει τώρα;
Να βγάλω με το καλό την σχολή μου και να εργαστώ. Δεν συνηθίζω να κάνω πολύ μακροχρόνια όνειρα. Δεν μ’ αρέσει να ονειροπολώ περισσότερο.
Τι μήνυμα στέλνεις στους συνομηλίκους σου, που δεν τα κατάφεραν;
Η αποτυχία δεν είναι κάτι κακό. Υπάρχει πάντα και μια δεύτερη και μια τρίτη ευκαιρία. Το όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Ένα – δύο χρόνια δεν είναι τίποτα, μπροστά σε μια ολόκληρη ζωή. Αξίζει ο καθένας να προσπαθήσει.
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
