Ξεκινησαν οι «Μορφωτικες συναντησεις» 2010-2011

Οι «Μορφωτικές συναντήσεις 2010-2011», που διοργανώνει ο Μορφωτικός Όμιλος Κομοτηνής ξεκίνησαν τη Δευτέρα 4 Οκτωβρίου. Ο πρόεδρος του ΜΟΚ πατήρ Δημήτριος Βασιλειάδης έκανε λόγο για έναν θεσμό, που πραγματοποιείται για 5η φορά φέτος και ευχήθηκε να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια. Θέμα της πρώτης εκδήλωσης ήταν «Τρεις προτάσεις τοπικής ανάπτυξης μέσα στην οικονομική κρίση», το όποιο παρουσιάστηκε και αναλύθηκε από τον οικονομολόγο κ. Άρη Μανουδη. Η μεγάλη εμπειρία του συντοπίτη μας οικονομολόγου, η επιτυχημένη του πορεία στο χώρο και οι σχέσεις φιλίας και εκτίμησης με το Μορφωτικό Όμιλο, ήταν τα κίνητρα για να προσκληθεί και να συμβάλει στις εκδηλώσεις του Όμίλου.

Άρης Μανούδης «Οι κρίσεις παρέχουν αφορμές αυτογνωσίας»

Ο κ. Μανούδης ξεκίνησε τονίζοντας ότι «οι κρίσεις δημιουργούν πάντοτε ευκαιρίες αντιδράσεων ή μάλλον παρέχουν αφορμές αυτογνωσίας, που παίζουν καταλυτικό ρολό σε δραστικές αλλαγές». Αναρωτήθηκε δε στη συνεχεία, «είναι οικονομικοί οι λόγοι που έφτασε η Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού;». Ο ίδιος, εντούτοις, εκτίμησε ότι «αν και το αποτέλεσμα εκδηλώθηκε στην οικονομία στη χώρα μας, αίτια της κρίσης είναι η έλλειψη κοινωνικής συνείδησης, τόσο από τους πολίτες, όσο και από τους συνδικαλιστές και τους πολιτικούς, που έχουν επικεντρωθεί στα προσωπικά τους συμφέροντα και τις προσωπικές τους φιλοδοξίες». Οι τρεις άξονες, στους οποίους αναφέρθηκε, μέσω των οποίων θα μπορούσαμε να καταπολεμήσουμε την κρίση σε τοπικό επίπεδο, είναι ο τουριστικός τομέας, ο αγροτικός τομέας και η ενοικίαση δωματίων.

Αξιοποίηση της ενδοχώρας και του εσωτερικού τουρισμού

Όσον αφορά τον τουρισμό, εκτίμησε καταρχήν ότι κατόπιν των πολίτικων αλλαγών στην ανατολική Ευρώπη μετά το 1990, η Βόρεια Ελλάδα έχει αποκτήσει ενδοχώρα και από την αξιοποίηση της έχει να κερδίσει πολλά». «Επισκέψεις σε Θρακικές περιοχές», συνέχισε, «που συνδέονται με τον ελληνικό πολιτισμό και τα ομηρικά έπη, με μοναστήρια και εκκλησιές, που διατηρούν τα βυζαντινά χαρακτηριστικά τους, και σε παραθαλάσσιες ακτές με μοναδικές ομορφιές, είναι στοιχεία, που λόγω της ανάπτυξης σύντομων οδών προσπέλασης, καθιστούν τους βόρειους γείτονές μας αστείρευτη πηγή τουριστών». Επισήμανε δε ότι «στον όρο τουρισμός δεν περιλαμβάνονται μόνο οι ξένοι επισκέπτες, αλλά λόγω τον μεγάλων έργων που έχουν πραγματοποιηθεί εντός των συνόρων στους οδικούς άξονες, είναι δυνατό να προσελκύει και ο εσωτερικός τουρισμός. Τόποι χαμένοι στο χρόνο είναι πλέον μπροστά μας μετά από αυτές τις αλλαγές». Προς αυτήν, λοιπόν, την κατεύθυνση δεν παρέλειψε να απορρίψει την αντιγραφή ξένων προτύπων φιλοξενίας και να τονίσει τη στροφή στη δημιουργία «δικού μας χαρακτήρα τρόπων φιλοξενίας, προσαρμοσμένων στην ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου μας». Τόνισε επίσης ότι «σε κάθε περίπτωση απαιτείται πολιτική βούληση και ανάγκη δημιουργίας υποδομών στα τουριστικά μέρη της περιοχής μας».

Στη συνεχεία έκανε αναφορά και σε μια νέα μορφή τουρισμού, τον αγροτουρισμό, που ο ίδιος έχει ασχοληθεί εκτενώς, κάνοντας μάλιστα και μια μελέτη για το συγκεκριμένο θέμα. Προέτρεψε λοιπόν «να ξεφύγουμε από τα μεγάλα ογκώδη ξενοδοχεία, που πολλές φορές χαλούν τον περιβάλλοντα χώρο, και να στραφούμε στη δημιουργία μικρών μονάδων 5-10 κρεβατιών σε παραδοσιακούς οικισμούς και χωριά». Παραδεχόμενος ότι τέτοιοι παραδοσιακοί χώροι δεν έχουν απομείνει πολλοί, έστρεψε την προσοχή του και σε τρόπους δραστηριοποίησης στον τομέα του τουρισμού μέσα στις πόλεις, υπογραμμίζοντας δε ότι «αυτό δε σημαίνει κατ’ ανάγκην ιδιοκτησία μεγάλων ξενοδοχείων».

Τέλος, επέκρινε την πρακτική «να αναζητούμε τουρισμό για ορισμένες περιόδους του χρόνου, το λεγόμενο εποχιακό τουρισμό», και ανέλυσε κάποιες πρωτότυπες πρωτοβουλίες, που θα πρέπει να καταστούν παράδειγμα προς μίμηση για την ανάπτυξη του τουρισμού και στην περιοχή μας. Έθεσε, λοιπόν, ως παράδειγμα πρωτοβουλίες των τοπικών φορέων άλλων περιοχών, όπως η Κως και η Κόρινθος, όπου οργάνωσαν εκδηλώσεις σχετικά με τον Οδυσσέα και τον Ηρακλή αντίστοιχα, παρατήρησε ότι «και οι διάφοροι πολιτιστικοί σύλλογοι της περιοχής μας, που κάθε χρόνο πραγματοποιούν πολλές και αξιόλογες λαογραφικές εκδηλώσεις, θα μπορούσαν να συνεργαστούν για την ευρύτερη προβολή και αξιοποίηση της περιοχής». Στη συνέχεια, παρέβαλε το παράδειγμα της Ξάνθης, που δημιούργησε καρναβάλι και κατάφερε να ανταγωνίζεται πλέον και αυτό της Πάτρας. Δεν παρέλειψε τέλος να επικρίνει τους υπευθύνους για την οργάνωση της «Έκθεσης Θράκης», η οποία δεν αξιοποιείται, διασφαλίζοντας τη συμμετοχή των τοπικών παραγόντων, και δεν υπάρχει μια συνέχεια στα όργανα, που την οργανώνουν, με αποτέλεσμα κάθε χρόνο να ξεκινάμε από την αρχή».

Οργάνωση και συνεργασία για την ανάπτυξη στον αγροτικό τομέα

Δεύτερος τομέας, που αναφέρθηκε, ο οποίος θα μπορούσε να συμβάλλει στην τοπική ανάπτυξη, είναι ο αγροτικός. «Ο αγροτικός τομέας έχει δυστυχώς εγκαταλειφτεί», παρατήρησε. «Οι αγρότες μας», συνέχισε, «έχουν συνηθίσει στις επιδοτήσεις και κανείς δεν τους έχει προετοιμάσει για τη λήξη τους». Καταρχήν προκειμένου για την ανάπτυξη του αγροτικού τομέα, πρότεινε να συνδυαστούν τρόποι, που αφορούν και τον προαναφερθέντα αγροτουρισμό. Επιπλέον, τόνισε ότι αυτή η ανάπτυξη θα πρέπει να λάβει και μακροπρόθεσμο χαρακτήρα, προτείνοντας «να βασιστεί στα οφέλη, που αναγνωρίζονται παγκοσμίως με τη μεσογειακή δίαιτα. Αυτό παρέχει την ευκαιρία για καλλιέργεια πολλών προϊόντων και προώθησης τους στο εξωτερικό, όπου υπάρχουν φανατικοί καταναλωτές των παραδοσιακών προϊόντων της μεσογειακής διατροφής». Στη συνέχεια τόνισε την ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλιών και συνεργασίας μεταξύ των αγροτικών φορέων, θέτοντας κάποια πρωτοπόρα παραδείγματα από άλλες περιοχές της χωράς. Δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει και τη σωστή οργάνωση που θα πρέπει να περιβάλλει κάθε πρωτοβουλία. «Πολλά μπορούν να γίνουν», κατέληξε, αρκεί να υπάρχει θέληση, ενθουσιασμός και συστηματική προσπάθεια».

Αξιοποίηση της παρουσίας φοιτητών του δημοκρίτειου πανεπιστημίου

Τέλος, ένας αξιοποιήσιμος τομέας που θα μπορούσε, κατά τον κ. Μανούδη, να επενδύσει η τοπική κοινωνία, είναι η ενοικίαση δωματίων στους φοιτητές, ένεκα της παρουσίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου στην πόλη μας. Όπως παρατήρησε ξεκινώντας «η τοπική κοινωνία, φοβούμαι, δεν επωφελήθηκε, όσο θα έπρεπε από την ίδρυση του πανεπιστήμιου. Παρατήρησε, κατόπιν, ότι «πολλοί φοιτητές δεν μένουν μόνιμα στην πόλη μας, αλλά πηγαινοέρχονται, προκειμένου να γλιτώσουν το ενοίκιο για το διαμέρισμα, τα κοινόχρηστα, τη θέρμανση κ.λπ.». «Θα υπήρχαν πολλοί φοιτητές», συνέχισε, «που θα επέλεγαν έναν τρόπο διαμονής, κατά τον οποίο θα νοίκιαζαν για μερικές ήμερες το μήνα ένα δωμάτιο και για τους ιδιοκτήτες θα ήταν ένα πρόσθετο εισόδημα».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.