Βολτα στ Αστερια

Μια ατμοσφαιρική ταινία εποχής, με γρήγορη πλοκή, αγωνία και πολύ καλές ερμηνείες φιλοξενείται στην 2η αίθουσα των ΑΣΤΕΡΙΩΝ στις 7:15 και στις 9:45. Πρόκειται για το «Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ», σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Άλτμαν και πρωταγωνιστές, μεταξύ άλλων, την Κρίστιν Σκοτ Τόμας και τον Άλαν Μπέητς.
Ο Αντουάν Φουκουά συνθέτει ένα δυνατό αστυνομικό δράμα, με τον Ντένζελ Γουάσινγκτον να δοκιμάζει τη σκοτεινή πλευρά του και τον Ίθαν Χοκ να εκπαιδεύεται σε ανορθόδοξους τρόπους καταδίωξης του εγκλήματος.
Η ταινία προβάλλεται στην 1η αίθουσα των ΑΣΤΕΡΙΩΝ στις 7:00 και στις 9:45 και το Όσκαρ Α΄ ανδρικού ρόλου πηγαίνει στον Ντένζελ Γουάσινγκτον.

Training Day

Ένας παλιός μπάτσος αναλαμβάνει τη μύηση του νέου στα της αστυνομικής εργασίας. Ο χώρος δράσης (απειλητικό το Λος Aντζελες), οι δύο συνεργάτες (απόλυτο το ταίριασμα των Denzel Washington και Ethan Hawke) και ο τρόπος κλιμάκωσης του σασπένς, από πλευράς Fuqua, μας αποκαλύπτουν μια διαφορετική αστυνομική περιπέτεια, που φτάνει να συγκινήσει μέχρι και τους εκλέκτορες της Αμερικανικής Ακαδημίας.

Είναι από τις σπάνιες φορές που ο Denzel Washington φοράει κοστούμι κακού. Η γοητεία φυσικά του Αφροαμερικανού ηθοποιού είναι ο κυριότερος λόγος που η ταινία ξεφεύγει από την τυπική αστυνομική ταινία. Εκτός από την υποψηφιότητα του εξαίρετου Denzel Washington στην κατηγορία της καλύτερης αντρικής ερμηνείας προέκυψε και δεύτερη στον Ethan Hawke, που είναι επαρκής στο ρόλο του Ρούκι. Το σενάριο χτίζεται πάνω σε ένα αγώνα δρόμου. Ο κακός, διεφθαρμένος και τρομακτικός μπάτσος (αυτός είναι ο Washington) πρέπει να ξεπληρώσει το χρέος του στη ρωσική Μαφία μέσα σε 24 ώρες. Ο νεαρός συνεργάτης του (Ethan Hawke), καθαρός και πρωτάρης, πρέπει να μπει γρήγορα στα κόλπα, παρά τη θέλησή του. Το πρώτο μέρος είναι εντυπωσιακό, σφύζει από ένταση και διακριτική σκηνοθεσία εκ μέρους Fuqua και η σκιαγράφηση των χαρακτήρων είναι σχεδόν ιδανική. Δυστυχώς η συνέχεια και, κυρίως, το φινάλε μας αφήνουν μια γεύση πικρή καθώς θεωρούμε πως ο σκηνοθέτης έχασε την ευκαιρία να κατασκευάσει μια πραγματικά μεγαλειώδη στο είδος της ταινία.

Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ

Ο βετεράνος Robert Altman αποδεικνύει, για μια ακόμα φορά, πως ο παλιός είναι αλλιώς. Ακόμα και μετά το “Pret a porter” που δεν δέχτηκε τις καλύτερες κριτικές, ακόμα και μετά το “Kansas City” που έπεσε, περιέργως στο κενό, επιστρέφει με μια καθόλα σπουδαία ταινία. Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο δράμα που εκτυλίσσεται το 1930: «πολυεπίπεδο» στην κυριολεξία, καθώς δείχνει τις παράλληλες ζωές των μελών της αργόσχολης τάξης που μένουν στον πάνω όροφο, και της τάξης των υπηρετών που μένουν στον κάτω όροφο.

Το σκηνικό είναι ένα αρχοντικό στην αγγλική εξοχή, σαν αυτά όπου διαδραματίζονται οι αστυνομικές ιστορίες της Agatha Christie: πράγματι, τόσο το ντεκόρ, όσο και το εκρηκτικό καστ των πρωταγωνιστών (Kristin Scott Thomas, Maggie Smith, Alan Bates, Charles Dance) θυμίζουν το χαριτωμένο, αν και ελαφρό είδος του who dunnit. Αλλά ο Altman προχωρεί πολύ περισσότερο: η ταινία είναι ένα σχόλιο πάνω στην ταξική κοινωνία, ειδικά στη βρετανική της εκδοχή. Η αστυνομική ιστορία, που όντως θυμίζει το «Δέκα μικροί Ινδιάνοι», είναι ένα πρόσχημα και μια πηγή σασπένς για μια ταινία που βασίζεται στις λεπτομέρειες.

Το σενάριο -έξυπνο, μελετημένο, γεμάτο υπαινιγμούς – οφείλεται τόσο στον ίδιο το σκηνοθέτη όσο και στον ηθοποιό Bob Balaban, που έχει παίξει, μεταξύ άλλων, στον «Μεξικάνο» και στον «Ιάκωβο τον ψεύτη». Το «Έγκλημα στο Γκόσφορντ Παρκ» μπορεί να συνοψιστεί στο «Τσάι στις τέσσερις. Δείπνο στις οκτώ. Φόνος τα μεσάνυχτα», αλλά ο ρυθμός του, οι ερμηνείες και η κλιμάκωσή του παραμένουν στην καλύτερη παράδοση ενός απροσδιόριστου κινηματογραφικού είδους. Ο Robert Altman τοποθετεί στο κέντρο της δράσης μια υπηρέτρια (Kelly McDonald) για να περιγράψει τη σαγήνη και τη σήψη μιας ολόκληρης κοινωνικής κάστας. Και το κάνει με τον πιο αριστοτεχνικό τρόπο.

Μ.Α.
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.