Βιβλιοπαρουσιαση του «Μη μου λες αντιο»

Με μία αίσθηση εμπιστοσύνης στη γυναικεία αλληλεγγύη και με αγάπη στην έκφραση, η Αναστασία Καλλιοντζή διοχετεύει τα όποια συναισθήματα και πάθη στη δημιουργική οδό της γραφής κι ετοιμάζεται για την έκδοση του δεύτερου βιβλίου της. Το «Μη μου λες αντίο» παρουσιάστηκε το βράδυ της Τετάρτης στο Ίδρυμα Παπανικολάου από το δημοσιογράφο Δημήτρη Πέτροβιτς και είχε τη θερμή υποδοχή του κοινού.

Στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιδρύματος Παπανικολάου έγινε το βράδυ της Τετάρτης παρουσίαση του βιβλίου της Αναστασίας Καλλιοντζή «Μη μου λες αντίο». Αφορμή της συγγραφής του βιβλίου ήταν η φοιτητική εμπειρία της συγγραφέως στην Κομοτηνή. Την εκδήλωση διοργάνωσαν οι εκδόσεις Λιβάνη με τη στήριξη της ΔΕΠΑ Κομοτηνής.

Με λίγο άγχος αλλά ικανοποιημένη που γινόταν η βιβλιοπαρουσίαση στην Κομοτηνή, η κ. Καλλιοντζή συνομίλησε με φίλους της πριν την έναρξη της εκδήλωσης.

Ο κ. Βασίλης Κυπριανίδης, ως οικοδεσπότης, ευχαρίστησε τη συγγραφέα για την παρουσία της, «την θεωρούμε ως δικό μας ζεστό και καλοδεχούμενο πρόσωπο». Ο προiστάμενος της Α/θμιας Εκπαίδευσης Ν. Ροδόπης, κ. Βασίλης Βασιλειάδης αντιμετώπισε ως σημαντικό γεγονός την διοργάνωση, υποστηρίζοντας: «Με την αναφορά στην Κομοτηνή, το βιβλίο θα συμβάλλει στη γνώση της πόλης μας». Χαρακτήρισε τα βιβλία γενικότερα «Θησαυρό γνώσεων».

Ο δημοσιογράφος, κ. Δημήτρης Πέτροβιτς σχολίασε αρχικά ότι αντικείμενο του βιβλίου είναι τα συναισθήματα, η ψυχή, η αναφορά στον έρωτα. «Με συνύρπασε» σημείωσε, συνεχίζοντας: «Είναι ένα ξεχωριστό οδοιπορικό στα μονοπάτια του έρωτα, ίσως το βασικότερο συναίσθημα πάνω στο οποίο οικοδομούνται σημαντικές σχέσεις».

Ο κ. Πέτροβιτς ταξίδεψε, διαβάζοντας, στα μαγικά νερά, στα μνημεία και την πόλη και ευρύτερα τη Θράκη, «κολυμβήθρα, όπου όποιος λούζεται αποκτά αθάνατες ιδιότητες». Περιέγραψε την ιστορία που διαπραγματεύεται το «Μη μου λες αντίο» την πορεία της ηρωίδας, Χριστίνας Σακάρη, που έρχεται για σπουδές στη Νομική Κομοτηνής, «επιθυμώντας να κατακτήσει την επιστήμη και να γνωρίσει τον κόσμο σε βάθος».

Στο περιθώριο της εκδήλωσης η κ. Καλλιοντζή απάντησε σε κάποιες σύντομες ερωτήσεις.

ΠτΘ: Έρχεστε στην Κομοτηνή, την πόλη που σας ενέπνευσε να γράψετε το «Μη μου λες αντίο». Κλείνει κάποιος κύκλος σήμερα, το έργο βρίσκει την έδρα του;

Α.Κ.: Ακριβώς αυτό. Ο κύκλος δεν κλείνει ποτέ σε ό,τι αφορά εμένα και την Κομοτηνή. Επιστρέφω πάντα στον τόπο του εγκλήματος, όπως οι δολοφόνοι. Είναι σίγουρο ότι σήμερα ανοίγει ένας νέος κύκλος για μένα και το βιβλίο αυτό επιστρέφει στην έδρα του.

ΠτΘ: Πως νιώθετε, έχοντας κρατήσει αποστάσεις από την πόλη και τους δράστες όλων όσων έχουν συμβεί;

Α.Κ.: Δεν μπόρεσα ποτέ να κρατήσω αποστάσεις, γι’ αυτό δεν θα μπορούσα να είμαι αντικειμενική. Λατρεύω την πόλη, λατρεύω τους κατοίκους της, σε σημείο που όταν με ρωτούν «από που είσαι»; απαντώ είμαι Κομοτηναία.

ΠτΘ: Τι ήταν αυτό το καλό που σας τράβηξε στην πόλη και ποια τα προβλήματα;

Α.Κ.: Το κλίμα της πόλης, η ιδιαιτερότητά της, το ότι στην πόλη συνυπάρχουν ο χριστιανισμός και το ισλάμ για έξι περίπου αιώνες, αρμονικά τις περισσότερες φορές.

ΠτΘ: Για τους νεοφερμένους φοιτητές το ανατολίτικο χρώμα της πόλης συχνά λειτουργεί αρνητικά.

Α.Κ.: Ίσως αυτοί δεν έχουν αρκετά ανοιχτό μυαλό.

ΠτΘ: Να περάσουμε σε κάτι άλλο. Μια πολυάσχολη γυναίκα, εργαζόμενη και μητέρα πώς τα καταφέρνει να βρίσκει χρόνο για κάτι που αγαπάει; Η αγάπη είναι τόσο ισχυρή που ξεπερνάει τα εμπόδια;

Α.Κ.: Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά.

ΠτΘ: Να συμπεράνω ότι θα υπάρξει και συνέχεια;

Α.Κ.: Το δεύτερο βιβλίο μου θα βγει στα βιβλιοπωλεία στις 30 Νοεμβρίου. Το δούλεψα με πάρα πολύ όρεξη και θα έχει τον τίτλο «Όλα ήταν τόσο μα τόσο υπέροχα». Θα προϊδεάσω τους αναγνώστες ότι πρόκειται να βρεθούν αντιμέτωποι με ένα «μπαούλο» 834 σελίδων.

Δεν θα μπορούσα βέβαια να αντισταθώ στον πειρασμό και να συμπεριλάβω μια σκηνή που διαδραματίζεται στην Κομοτηνή.

ΠτΘ: Ποιο είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου σας;

Α.Κ.: Είναι το ακριβώς αντίθετο, από το «Μη μου λες αντίο», με την εξής έννοια: στο πρώτο βιβλίο μου, οι ήρωες δεν φοβόντουσαν το πάθος, ενώ στο δεύτερο το φοβούνται κι από εκεί αρχίζει μια προδιαγεγραμμένη καταστροφική πορεία, αλλά ίσως και λυτρωτική γι’ αυτούς.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι η γυναίκα αφήνεται στη γραφή για να βγάλει πάθη που δεν της δικαιολογούν κοινωνικά;

Α.Κ.: Το πιστεύω ακράδαντα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι γυναίκες συγγράφουν μία σειρά από αυτοβιογραφίες.

ΠτΘ: κ. Καλλιοντζή, καλή επιτυχία με το νέο σας βιβλίο. Σας περιμένουμε για μία επόμενη παρουσίαση.

Α.Κ.: Μετά χαράς.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.