ΒΑΤΕΡΛΟ: ΤΟ ΜΙΖΑΔΟΡΟ ΠΟΛΛΟΙ ΜΙΣΗΣΑΝ ΤΗΝ ΜΙΖΑ ΟΥΔΕΙΣ
Εδώ και χρόνια ιδιαίτερα τώρα σε διαφορετικές κατάστασης φαινόμενα η έστω πολιτικές συγκυρίες, παρακολουθούμε ανεπανάληπτα μαθήματα «κάθαρσης». Σκάνδαλα οικονομικά αποκαλύπτονται, διώξεις ασκούνται «δίκες»με σκοπό την καταγγελία και τον «εξοβελισμό» της του κατάρας του χρωματισμού, την δήθεν απαλλαγή από το άγχος της εξαγοράς του πολιτικού κόσμου, πως το κατάφερε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟ και αυτό εκεί που πολλοί έκαναν διαρκές διακοπές πάνω στα κότερα που έγραφαν και σήμερα στην πλώρη τους «αλαζονεία και μοιρασιά» βρέθηκε μεταξύ διασταυρωμένων πυρών, στην χειρότερη πολιτικά θέση από την στιγμή του εκσυγχρονισμού πριν από χρόνια, ο φρόνιμος μας κοντεύει να γίνει τέλειος αφού ανεξαρτήτως πολιτικού χρήματος η δαμόκλειος σπάθη, της δικαιοσύνης επικρέμεται….. Διαρκώς και ενίοτε εκπίπτει εναντίον της κεφαλής των παραβατών …. Αυτή, όμως, είναι διαδοχή. Υπάρχει και η άλλη που ενεργεί παράλληλη και αναιρεί πλήρως ότι οικοδομεί η πρώτη. Αν το ένα ηθικό δίδαγμα είναι ο πολιτικός που χρηματίζεται στην Αθήνα ή στην επαρχία που χρειάζεται πρέπει να τιμωρείται και να εξοβελίζεται από του θώκους, το άλλο εξίσου ισχυρό και διδακτικό, είναι ότι τίποτε δεν γίνεται χωρίς λάδωμα και η μίζα η κατασπάραξη τον επιδοτήσεων – και «τα μικρά δωράκια» δεν είναι μόνο απαραίτητο, αλλά κάθε όλα «νόμιμα» στοιχείο μίας και το αποφασίζουν τα βάθρα της Δημοκρατίας που κάνεις δεν τολμά να τα ελέγξει μια και πάνω από όλο είναι το στοιχείο του συστήματος του χρήματος και του κόμματος, που έχει μετατραπεί, σε καθεστώς το «νόμιμο» που αρκεί σε τέτοιο είδους περιπτώσεις ο επωφελούμενος φίλος, η μεσολαβητής να «κόψει» δελτίο παροχής υπηρεσιών, για να μπορεί να κυκλοφορεί λευκός … με πεντακάθαρο… το μέτωπο στην κοινωνία που εύκολα θα τον εκλέξει ως αντιπρόσωπο. Βρισκόμαστε πλέον μπροστά σε μια από τις χειρότερες μορφές υποκρισίας των κυβερνώντων. Αποδεχόμαστε του κρατικού μεσάζοντες και τους αποδέκτες των μείζον, αναγνωρίζοντας κατά κάποιον τρόπο τον οικονομικό ρόλο παίζουν οι διάφοροι φίλοι των πρωθυπουργών… όταν όμως πρόκειται γι συναλλαγές τις οποίες επιμελείται άμεσα ή έμμεσα το κράτος, ανάμεσα σε ποιους, μεσολαβούν οι μεσάζοντες : Ουσιαστικά σε οικονομικούς παράγοντες και πολιτικό πρόσωπα – υπουργούς στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι πως δεν μπορεί να φτάσει το «αντικοινωνικό συμβόλαιο» που όπως λένε έχει υπογράψει μαζί τους προκειμένου να αποφύγει τις συνέπειες των πράξεων της ίσως και τις ποινικές, πως η αλληλεξάρτηση τους δεν είναι επιφανειακή πάει σε βάθος και αν αυτή η αλληλεξάρτηση αποδεχθεί πως δεν τους προσφέρει πια οφέλη, τότε δεν υπάρχει αντάλλαγμα τη θέση του παίρνουν πια τα ανοιχτά χτυπήματα των διαφόρων … Αυτή η ίδια παράδοση της πολιτικής στα οικονομικά συμφέροντα που πολλές φορές ο δικομματισμός(ο ένας έπλυνε το χέρι του άλλου και τα δύο μαζί το προσωπείο του δικομματικού συστήματος) που υιοθέτησε η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ για να έχει το κεφάλι της ισχυρό και τα νώτα της φυλαγμένα, ίσως αποδειχτεί ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος, ίσως κατά το Βατερλό της. Αυτό έχει καταντήσει το φύλλο για ένα είδος συναλλαγή που είχε να κρύψει αρκετά πολιτικά παιχνίδια στην ελληνική πολιτική συγκυρία, πραγματικά που δεν μας τιμούν…
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
