Βασιλης Τερζης: «Πρεπει να μαθουμε να σχεδιαζουμε την αναπτυξη της περιοχης βασει των υγροτοπων»

Ο Βασίλης Τερζής, ξεναγός περιβάλλοντος του Κέντρου Πληροφόρησης της Λίμνης Βιστωνίδας μιλά σήμερα στον «Κόσμο». Για το λουκέτο που μπήκε στο Κέντρο, για τους 4.000 επισκέπτες που φθάνουν ετησίως στην περιοχή, αλλά και για τα δεινά μιας στρεβλής ανάπτυξης.

Τι κενό κάλυψε το Κέντρο Πληροφόρησης της Λίμνης Βιστωνίδας;

Το πρόβλημα ήταν ότι δεν είχαμε ένα χώρο όπου ο επισκέπτης θα ενημερώνεται για τη φύση και το περιβάλλον της περιοχής. Ερχόταν επισκέπτες και δεν μπορούσαν να παίρνουν κατευθύνσεις για το πώς θα κινηθούν στην περιοχή. Έτσι, δεν μπορούσε να αναδειχθεί η περιοχή γι’ αυτό και όλη η κίνηση ήταν προς τη Δαδιά.

Πόσοι επισκέπτες διάβηκαν το κατώφλι του Κέντρου;

4000 επισκέπτες κάθε χρόνο ερχόταν στο Κέντρο, μέχρι την αρχή του 2005.

Τι συνέβη και το Κέντρο έμεινε κλειστό από τότε μέχρι σήμερα;

Το Κέντρο πληροφόρησης ξεκίνησε να λειτουργεί με την αξιοποίηση Εθνικών και Ευρωπαϊκών πόρων, με την υλοποίηση προγράμματος του ΥΠΕΧΩΔΕ. Το διαχειρίζονταν οι Αναπτυξιακές Ξάνθης και Ροδόπης τότε, το πρόγραμμα έληξε το 98, πήρε παράταση μέχρι το 1999. Από το 99 έως το 2003 λειτουργήσαμε με άλλα αντίστοιχα προγράμματα, όπως το πρόγραμμα ΕΠΤΑΑ σε συνεργασία με το Δήμο Αβδήρων και την Αναπτυξιακή Ξάνθης. Από το 2003 και μετά δημιουργήθηκαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ οι αντίστοιχοι φορείς διαχείρισης, όπως: ΔΕΛΤΑ Νέστου Ισμαρίδας – Βιστωνίδας, όμως, αντιμετώπισαν προβλήματα. Λειτουργήσαμε τα Κέντρα πλέον στο πλαίσιο του φορέα μέχρι το 2004 και κάποιους μήνες το 2005.

Κι εσείς οι εργαζόμενοι;

Από τον Αύγουστο του 2005, αφού ένα χρόνο ουσιαστικά δουλεύαμε χωρίς να πληρωνόμαστε, δεν είχαμε τη δυνατότητα να υπογράψουμε συμβάσεις. Δεν είχαν υπογραφεί βλέπετε οι κανονισμοί των Φορέων. Υπήρχε πρόβλημα από το ΥΠΕΧΩΔΕ και καθυστέρησε πάρα πολύ. Οι πρόεδροι τότε το Φορέων δεν μπορούσαν να μας βάλουν να υπογράψουμε συμβάσεις. Ανοίγαμε το Κέντρο εμείς λίγες ώρες την ημέρα για να είναι κάπως ανοικτό μέχρι τον Αύγουστο το 2005 όπου πλέον το ΑΣΕΠ γνωμοδοτεί θετικά και μας συμπεριλαμβάνει ο Νόμος για τις μετατροπές των συμβάσεων σε συμβάσεις αορίστου και αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα καθώς μέχρι να υπογραφούν οι συμβάσεις και να γίνει ο κανονισμός, δεν μπορούσαμε να υπογράψουμε πλέον συμβάσεις έργου. Με αποτέλεσμα να κλείνει το Κέντρο και να το ανοίγουμε κάποιες φορές με ραντεβού, όταν δηλαδή πρόκειται για προγραμματισμένες επισκέψεις γκρουπ, κανονισμένες καιρό πριν.

Όλοι οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται θετικά από την μετατροπή της σύμβασης σε αορίστου χρόνου;

Τα τέσσερα παλιά μέλη θα υπογράψουν συμβάσεις αορίστου και δυο μέλη που δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις θα υπογράψουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου και αυτό μέχρι το 2007, μέχρι τότε έχει εξασφαλιστεί χρηματοδότηση από το Γ΄ Κ.Π.Σ. για τους φορείς. Θα πρέπει το ΥΠΕΧΩΔΕ να δει πώς θα επιχορηγήσει τους φορείς.

Πάντως το πρόβλημα δεν ήταν στους προέδρους των Φορέων ήταν στο ΥΠΕΧΩΔΕ το οποίο καθυστέρησε πάρα πολύ τις διαδικασίες. Και το πρόβλημα είναι επειδή είναι καινούργιοι οι Φορείς, δεν προϋπήρχαν, υπήρχαν πολλά νομικά προβλήματα.

Ποιες δυσμενείς επιπτώσεις είχαμε όλο αυτό το διάστημα που ήταν κλειστό το Κέντρο;

Έχασε την επικοινωνία με όλους τους επισκέπτες. Το 2005 είχαμε πολύ λιγότερο κόσμο από τους 4000 ετησίως που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια λειτουργίας.

Δεν είναι μόνο οι επισκέπτες που έρχονται στην περιοχή και βρίσκουν το Κέντρο κλειστό, το θέμα είναι ότι υπάρχει και μειωμένη παρακολούθηση του περιβάλλοντος έξω με αποτέλεσμα στα προβλήματα τα περιβαλλοντικά που προκύπτουν να υπάρχει αργή αντίδραση.

Οι ντόπιοι δείχνουν ενδιαφέρον για τη λειτουργία του Κέντρου;

Οι ντόπιοι σίγουρα ενδιαφέρονται και ένας λόγος που ενδιαφέρονται είναι ότι είναι χρήστες αυτής της περιοχής. Το πρόβλημα όμως έχει ξεκινήσει από την αρχή της Συνθήκης Ramsar, από το 95. Όταν επί τόσα χρόνια η πολιτεία με τις υπηρεσίες δεν προχώρησε το διαχειριστικό σχέδιο των προστατευόμενων περιοχών. Αποτέλεσμα να υπάρχει ένα ασαφές καθεστώς οριοθέτησης με ενιαία ουσιαστικά απαγορευτική διαδικασία σε όλη την περιοχή. Χωρίς να προχωρήσουμε στην οριοθέτηση και στην ζωνο-ποίηση της περιοχής γιατί άλλο τμήμα της Βιστωνίδας προστατεύεται απόλυτα και άλλο ελάχιστα. Με αποτέλεσμα γύρω από τους οικισμούς και τις ανθρώπινες δραστηριότητες να έχουμε το ίδιο καθεστώς προστασίας με αυτό στην ευρύτερη περιοχή. Όποιες δραστηριότητες και να ήθελαν να κάνουν οι ντόπιοι, έπρεπε πρώτα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα από τις υπηρεσίες οι οποίες δεν είχαν τις κατευθύνσεις και συνήθως τους απαντούσαν: «Εδώ είναι Ramsar, άρα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα» και έμεινε η πικρία για την υπερπροστασία της περιοχής.

Για την περιοχή δείχνουν ενδιαφέρον;

Οι κάτοικοι αυτών των περιοχών ενδιαφέρονται για την περιοχή απλώς θα πρέπει να τους δοθούν οι σωστές κατευθύνσεις. Οι υγρότοποι που είναι στην παραλιακή ζώνη χρησιμοποιούνται και ως χώροι παραθέρισης ή αναψυχής ή τουριστικής ανάπτυξης της θερινής περιόδου. Πρέπει επιτέλους να τακτοποιηθούν, να οργανωθούν οι οικισμοί, οι παραλίμνιοι και οι παραθαλάσσιοι, για να ξέρουν και οι δήμαρχοι πόσο θα τους αναπτύξουν; Έτσι, θα αντιμετωπιστεί και το θέμα της αυθαίρετης δόμησης γιατί από τη στιγμή που δεν υπάρχει η κατεύθυνση, χτίζει ο καθένας σε διάφορα σημεία και φτάνουμε μεταγενέστερα να πρέπει να μετακινήσουμε πληθυσμούς.

Το σίγουρο είναι ότι οι υγρότοποι υπάρχουν στην περιοχή και είναι απαραίτητοι για τις δραστηριότητες των κατοίκων. Πρέπει να μάθουμε να σχεδιάζουμε την ανάπτυξη της περιοχής βάσει των υγροτόπων.

Τι δείχνει η διεθνής δραστηριότητα, πώς αντιμετωπίζονται τέτοιου είδους ζητήματα;

Η διεθνής δραστηριότητα δείχνει ότι οι περιοχές αυτές έχουν μια παρακαταθήκη όσον αφορά το φυσικό περιβάλλον και θα πρέπει να αξιοποιηθεί και ίσως είναι η πιο βασική κινητήριος δύναμη για την οικονομική ανάπτυξη. Οι βιομηχανίες στην Ελλάδα φεύγουν και πάνε στο εξωτερικό αναζητώντας φθηνότερο εργατικό δυναμικό. Θα πρέπει να δώσουμε βαρύτητα στις προστατευόμενες περιοχές. Αυτές είναι που έλκουν τους επισκέπτες.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.