Βαμβακοπαραγωγοι: Αν δεν υπηρχε η επιδοτηση δεν θα τα βγαζαμε περα

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα στο βαμβάκι και μετά τη συνέντευξη του προέδρου της ΕΑΣ Νίκου Σκοπιανού φιλοξενούμε σήμερα τις απόψεις των βαμβακοπαραγωγών που από την πλευρά τους δεν φαίνονται ικανοποιημένοι από την τιμή με την οποία φέτος δίνουν την παραγωγή τους, ενώ παράλληλα μιλούν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ως επαγγελματίες αγρότες και καταγγέλλουν τους αγρότες – υπαλλήλους…

Συγκεκριμένα οι αγρότες υποστηρίζουν ότι η παραγωγή είναι όπως κάθε χρόνο, από κακή μέχρι και καλή. Μπορεί βέβαια κάποιοι όπως υποστηρίζουν «να θεωρούν την τιμή καλή αλλά για τους επαγγελματίες αγρότες θα έπρεπε η τιμή του βαμβακιού να είναι περίπου στο ένα ευρώ για να λες ότι βγάζεις ένα μεροκάματο και για την προσωπική σου εργασία, η οποία δεν μπορεί να υπολογισθεί. Η αγροτική δεν έχει ωράριο μπορεί να πας στο χωράφι για να δεις τι γίνεται στις δύο τα μεσάνυχτα, να αντιληφθείς ότι έσκασε ο πύραυλος και να απασχολείσαι μέχρι το πρωί. Θα κοιμηθείς σαν το άλογο ό,τι ώρα μπορείς και όπου βρεις. Αυτό όμως αφορά στους επαγγελματίες αγρότες και όχι αυτούς που έχουν το μπαμπά τους και δουλεύουν τα χωράφια. Το βαμβάκι είναι σαν το μωρό παιδί από τη στιγμή που γεννιέται, από την κοιλιά της μάνας του, δηλαδή τη γη, από τότε που θα ρίξεις το σπόρο, θέλει φροντίδα. Αν δεν το παρακολουθείς κάθε μέρα και πάθει μια πνευμονία, όπως το μωρό παιδί, έχεις χάσει όλο το παιχνίδι. Είναι μια αλυσίδα που πρέπει να την παρακολουθείς».

Να σταματήσουν οι επιδοτήσεις

Όπως επισημαίνουν οι αγρότες για να έχεις μια μέση παραγωγή θέλεις περίπου εκατόν ογδόντα ευρώ το στρέμμα, χωρίς θεομηνίες και διάφορες αρρώστιες, οπότε απαιτείται ψεκασμός που κοστίζει δέκα ευρώ ανά στρέμμα. Μια μέση παραγωγή περίπου τριακόσια κιλά επί 55 ευρώ σου αποδίδει έσοδα εκατόν εξήντα ευρώ. Αποτέλεσμα τα έξοδα να είναι παραπάνω. «Οπότε γιατί δουλεύουμε;» αναρωτιούνται επισημαίνοντας ότι το έλλειμμα το καλύπτει η επιδότηση για την οποία βέβαια έχουν αρνητική άποψη και είναι υπέρ της άποψης να σταματήσει να δίνεται. «Παρακαλάμε να κοπούν οι επιδοτήσεις και να βγει ο αγρότης; με πραγματικό προϊόν στην αγορά να μη τον ρωτάνε από πόσα στρέμματα έβγαλε την παραγωγή του. Τότε το προϊόν θα βρει την πραγματική του τιμή. Σήμερα οι έμποροι, όταν γνωρίζουν ότι θα πάρουμε επιδότηση, υπολογίζουν βάσει αυτού και όχι πόσο θα πάρω από τον πραγματικό μου κόπο. Τέρμα οι επιδοτήσεις, βέβαια, με την έννοια να κατεβεί το κόστος καλλιέργειας».

Για τον επαγγελματία αγρότη δεν υπάρχουν δυσκολίες- Δυσκολίες υπάρχουν για τους υπάλληλους που καλλιεργούν χωράφια

Οι αγρότες υποστηρίζουν ότι «δυσκολίες δεν υπάρχουν για τους παραγωγούς, αρκεί να είσαι όλο το 24ωρο και να αγαπάς την δουλειά σου. Αυτά όμως όσον αφορά στους επαγγελματίες αγρότες, Δυσκολίες αντιμετωπίζει ο δάσκαλος, ο γεωπόνος, ο υπάλληλος που δουλεύει χωράφια. Ο επαγγελματίας αγρότης δουλεύει μέρα νύχτα έως τα ογδόντα του», τονίζουν επισημαίνοντας όμως ότι υπάρχουν δυσκολίες που αφορούν «στην έλλειψη του κράτους και στους κερδοσκόπους- εταιρείες που ανεβάζουν τις τιμές είτε αυτές αφορούν στο βαμβάκι είτε στα καλλιεργητικά μας έξοδα κατά το δοκούν. Πέρυσι το βαμβάκι ξεκίνησε στα 30 λεπτά και έφθασε τα 58. Πριν δέκα μέρες το φάρμακο για την αποφύλλωση είχε 33 ευρώ το πεντάλιτρο και πήγε στα 85 και το άλλο από 85 το πήγαν 135. Όταν δεν έχω αγροτικό πετρέλαιο και θέλω χίλια ευρώ την ημέρα για να οργώσω είκοσι τέσσερις ώρες, όταν αυξάνεται η τιμή των λιπασμάτων, κάποτε τα πενήντα κιλά είχαν πεντακόσιες δραχμές και σήμερα τα σαράντα έχουν 22, 27 και 28 ευρώ, όταν αυξάνεται η ΔΕΗ, είναι δώρον άδωρον να κάνουμε λόγο για ικανοποιητικές τιμές.

Οι αρχισυνδικαλισταράδες φρόντισαν να περιορισθούμε στην παραγωγή βαμβακιού

Αιχμές όμως αφήνουν και κατά των συνδικαλιστικών τους ενώσεων για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην γεωργία και στην μονοκαλλιέργεια βαμβακιού. «Κάποτε είχαμε την πολυτέλεια να ασχολούμαστε με τα τεύτλα, τα βαμβάκια, τα καλαμπόκια, αλλά οι αρχισυνδικαλισταράδες φρόντισαν να σταματήσουν όλα αυτά. Κάθονταν στις καφετέριες και υπέγραφαν υπερωρίες είτε έκαναν μια πλασματική δήλωση για τους εαυτούς τους και φόρτωναν ότι έβγαζαν τονάζ δηλαδή λήστευαν και από εδώ και από εκεί και να το αποτέλεσμα.
Η ΠΑΣΕΓΕΣ είναι όπως ο δεσπότης, μέχρι να πεθάνει θα είναι εκεί. Τόσο γλύκα έχει αυτή η καρέκλα; Εδώ οι πρόεδροι των κρατών αλλάζουν κάθε τέσσερα ή οκτώ χρόνια και ο Καραμίχας είναι εκεί. Όπως είναι τα κόμματα σήμερα όλοι μαζί κάθονται τρων και πίνουν και εις υγείαν το κορόιδο. Βάζουν το χαράτσι μέσω των Ενώσεων και τελείωσε. Κατά τα άλλα συνδικαλιστικό όργανο. Από φιλότιμο κανένας μας δεν θα δεχόταν να είναι μια ζωή καρεκλοκένταυρος».

Δεν θα αποτρέπαμε ποτέ τους νέους από την αγροτιά, αρκεί βέβαια να υπάρχει σοβαρό κράτος

Οι ίδιοι βέβαια υποστηρίζουν ότι ποτέ δεν θα έλεγαν σε ένα νέο να μην ασχοληθεί με τα χωράφια. «Είναι δυνατόν να συμβουλέψει κάποιος στην Ελλάδα που είμαστε γωνιακό οικόπεδο, έχουμε εύκρατο κλίμα, τουρισμό, και παράγουμε τα καλύτερα προϊόντα να μην ασχοληθεί με την αγροτιά; Η Ελλάδα είναι γη της επαγγελίας πώς λοιπόν να αποτρέψεις κάποιον νέο να ασχοληθεί με την γη; Το καλαμπόκι μας εξάγεται και το παίρνουν οι βιομηχανίες παιδικών τροφών και το επιστρέφουν ως παιδική τροφή. Πουλάς είκοσι λεπτά ένα κιλό καλαμπόκι και αγοράζεις ένα βαζάκι παιδική τροφή δέκα ευρώ. Το βαμβάκι, ειδικά το θρακικό, είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένο για τα ποιητικά χαρακτηριστικά του, λόγω του πλήθους ουσιών του υπεδάφους. Με μια βέβαια προϋπόθεση πάντα να υπάρχει σοβαρό κράτος γιατί διαφορετικά θα σπάσει τα μούτρα του. Και αν μπεις στον κυκεώνα των προγραμμάτων με τα χέρια απλωμένα ζητάς να σε προσέξουν».

Χωρίς δάνεια δεν μπορείς να γίνεις επαγγελματίας αγρότης

Οι αγρότες υποστηρίζουν ότι χωρίς δάνεια δεν μπορείς να γίνεις επαγγελματίας αγρότης γιατί απαιτείται να έχεις και τα κατάλληλα εργαλεία ανεξάρτητα από τον αριθμό των στρεμμάτων που καλλιεργείς. «Άρα θα πρέπει να χρεωθείς και άρα θα πρέπει να πάρεις δάνειο. Αν έχεις λεφτά δεν θα γίνεις αγρότης, αλλά θα γίνεις τοκογλύφος, δεν χρειάζεται να κάνεις δουλειά. Ποιος ελεύθερος επαγγελματίας δεν χρειάζεται δάνειο και για αυτό εξάλλου υπάρχουν και τράπεζες», τονίζουν.

Ο υπουργός γεωργίας χρειάζεται δίπλα του αγρότες και όχι γραφιάδες

Την άποψη ότι ο εκάστοτε υπουργός «που είναι εκλεγμένος και μπορεί να είναι θεολόγος, γιατρός ή οτιδήποτε άλλο, κάτι που γίνεται μόνο στην Ελλάδα», θα πρέπει να έχει δίπλα του συμβούλους επαγγελματίες αγρότες εκφράζουν οι αγρότες. «Μόνο τότε η Ελλάδα θα πάει μπροστά, μόνο όταν οι σύμβουλοι του υπουργού είναι επαγγελματίες αγρότες έστω και αν δεν ξέρουν να γράφουν. Χρειάζεται μάχιμους αγρότες όχι γραφιάδες που έρχονται και φέρνουν το δορυφόρο και αρχίζει να λέει ότι είναι έτσι και όχι έτσι και αν εγώ όργωνα και είχα να κοιμηθώ τρεις μέρες και όργωσα μια αυλακιά παραπέρα μου κατεβάζουν όλη την δικονομία γιατί λένε είμαι παραβάτης».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.