Τριτη Πανελληνια Φθινοπωρινη Συναντηση Μανιταροφιλων

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 3 και 4 Νοεμβρίου στις περιοχές Δαφνώνα, Λειβαδίτη και Δασικού Χωριού Ερυμάνθου του νομού Ξάνθης η Πανελλήνια Φθινοπωρινή Συνάντηση Μανιταρόφιλων με διοργανωτή το Μανιταρογνωστικό Σύλλογο Ξάνθης. Η συγκομιδή μανιταριών ήταν μεγάλη και πολλοί ήταν αυτοί που είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν επιτόπου κυνήγι άγριας τρούφας, αλλά και ενημερωτικό σεμινάριο από το συγγραφέα Γιώργο Κωνσταντινίδη, στο οποίο ο συγγραφέας έδωσε εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες για τα επικίνδυνα και φαγώσιμα μανιτάρια. Με αφορμή την εκδήλωση αυτή ο ΠτΘ συζητά με τον Πρόεδρο του Μανιταρογνωστικού Συλλόγου Ξάνθης κ. Παπαδημητρίου…

ΠτΘ: κ. Παπαδημητρίου πριν λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε η δεύτερη Πανελλήνια Συνάντηση Μανιταρόφιλων. Πώς ξεκίνησε η ιδέα για την πραγματοποίησή της;

Α.Π.: Η Πανελλήνια Φθινοπωρινή Συνάντηση ξεκίνησε πριν τρία χρόνια. Ουσιαστικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η τρίτη αλλά είναι η δεύτερη με την επίσημη μορφή της και με την ονομασία Πανελλήνια Φθινοπωρινή Συνάντηση Μανιταρόφιλων. Πριν τρία χρόνια είχαμε την ιδέα να συναντηθούμε στο Λειβαδίτη, να μείνουμε στο καταφύγιο και να προβούμε σε δραστηριότητες σχετικές με τα μανιτάρια, όπως ήταν η αναζήτησή τους, να παρακολουθήσουμε σεμινάριο του συγγραφέα από τα Γρεβενά Κώστα Κωνσταντινίδη, αλλά να κάνουμε και κάποια ανταλλαγή εμπειριών και γενικώς να περάσουμε όμορφα το βράδυ εκεί. Το ίδιο έγινε και στις τρεις περιπτώσεις.

ΠτΘ: Συμμετείχαν μανιταρόφιλοι από πολλές περιοχές;

Α.Π.: Η συνάντηση είναι γνωστή ήδη. Από την πρώτη μας συνάντηση οι συμμετέχοντες πέρασαν πολύ καλά, στη συνέχεια το έμαθαν και άλλοι, κάναμε πέρσι, που ήταν και η πρώτη φορά της διοργάνωσης, καλή διαφήμιση και έτσι μαθεύτηκε στον κόσμο που ενδιαφερόταν. Πέρσι ήρθαν περισσότεροι και φέτος ακόμη περισσότεροι.

ΠτΘ: Πώς ξεκίνησε η αγάπη σας με τα μανιτάρια;

Α.Π.: Ίσως για αυτή παίζουν ρόλο και κάποια ανθρώπινα ένστικτα, όπως το ένστικτο της τροφοσυλλογής, εν πάση όμως περιπτώσει ίσως ήταν και τυχαία. Υπηρετούσα κάποτε ως καθηγητής στη Μύλο και μια ηλικιωμένη κυρία μου έδειξε τρία περίπου ειδών μανιτάρια. Από εκεί ξεκίνησε το ενδιαφέρον μου. Κατόπιν στην Ξάνθη άρχισα να τα τρώω, πήρα βιβλία, έβγαινα πολύ συχνά έξω στη φύση και έβρισκα μανιτάρια. Με συνεπήραν διάφορες ιδιότητές τους, όπως ωραία χρώματα, σχήματα, οσμές περίεργες και έτσι αποφάσισα να ασχοληθώ πιο σοβαρά και να τα δω και από επιστημονική άποψη, αν και ερασιτέχνης.

ΠτΘ: Έχει τη δυνατότητα ένας ερασιτέχνης να τα δει και από επιστημονική άποψη;

Α.Π.: Βεβαίως και διεθνώς αν ψάξει κανείς θα δει ότι ουκ ολίγοι μεγάλοι μυκητολόγοι έκαναν άλλα επαγγέλματα.

ΠτΘ: Υπάρχουν πολλά είδη μανιταριών στην περιοχή μας;

Α.Π.: Υπάρχουν πάρα πολλά. Συνάντησα πάνω από χίλια.

ΠτΘ: Τα μανιτάρια από κάποιους χαρακτηρίζονται επικίνδυνη τροφή. Είναι αλήθεια;

Α.Π.: Υπάρχουν κάποια που είναι πολύ επικίνδυνα. Συγκεκριμένα επικίνδυνα είναι δύο είδη που υπάρχουν και στην περιοχή μας, και κατά καιρούς βγαίνουν μάλιστα σε μεγάλες ποσότητες. Κατά μία έννοια λοιπόν δικαιολογείται και ο φόβος του κόσμου, γιατί πράγματι αν δεν γνωρίζει κάποιος πάρα πολύ καλά τα άγρια μανιτάρια δεν θα πρέπει να τα πλησιάζει. Υπάρχουν πολλά δηλητηριώδη. Βέβαια ο μεγαλύτερος αριθμός τους δεν είναι δηλητηριώδη, αλλά φυσικά θα ήταν ανόητο να ριψοκινδυνέψει κανείς χωρίς να γνωρίζει τα καλά.

ΠτΘ: Στις συναντήσεις που κάνετε κάθε χρόνο κάνετε και καταγραφή των ειδών που συναντάτε;

Α.Π.: Μέχρι σήμερα στις συναντήσεις καταγράφηκαν ένδεκα είδη, μάλιστα τον τελευταίο καιρό καταγράφηκαν τα δύο, δηλαδή στις τρεις αυτές χρονιές είχαμε κατά μέσο όρο τρεις νέες πανελλήνιες καταγραφές μανιταριών στη συνάντηση που κάναμε στο Λειβαδίτη και στη γύρω περιοχή. Αυτό σημαίνει όχι ότι δεν υπήρχαν πριν αλλά ότι για πρώτη φορά εντοπίστηκαν και αναγνωρίστηκαν είδη που δεν είχε καταγράψει κανένας άλλος συγγραφέας στην Ελλάδα.

ΠτΘ: Είναι τελικά ένας ανεκμετάλλευτος πλούτος το μανιτάρι;

Α.Π.: Εξαρτάται από ποιο πρίσμα το βλέπει κανείς. Αν εννοούμε την οικονομική του διάσταση θα έλεγα ότι στην περιοχή μας δεν μπορεί να γίνει τέτοια εκμετάλλευση, αν και έχουμε πάρα πολλά είδη τα οποία, όμως ειδικά στην περιοχή μας δεν βγαίνουν σε μεγάλες ποσότητες. Κατ’ αυτή την έννοια θα ήταν δύσκολο να γίνει εμπορική εκμετάλλευση στην περιοχή μας.

ΠτΘ: Όσον αφορά στην τροφική τους προσφορά;

Α.Π.: Είναι γνωστό ότι τα μανιτάρια δεν περιέχουν καθόλου λιπαρά, περιέχουν αρκετά ιχνοστοιχεία και βιταμίνες τα οποία μπορούν να ωφελήσουν τον οργανισμό και από αρκετές έρευνες που έχουν γίνει διεθνώς υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις, παρότι όχι ακόμη αποδείξεις, ότι ορισμένα από αυτά έχουν θεραπευτικές ιδιότητες και ιδιότητες ενισχυτικές της άμυνας του οργανισμού.

ΠτΘ: Είναι παρεξηγημένα τελικά τα μανιτάρια;

Α.Π.: Ναι κατά μία έννοια είναι. Αλλά κατά το γνωστό «ο φόβος φυλάει τα έρμα» ο κόσμος που δεν γνωρίζει όντως θα πρέπει να φυλάγεται και να μη τρώει τίποτα εάν δεν ξέρει τι είναι αυτό που έχει μαζέψει. Είναι παρεξηγημένα κυρίως λόγω δύο ειδών τα οποία είναι πάρα πολύ επικίνδυνα και τα οποία, όπως σας είπα, κατά καιρούς μπορεί να βγουν σε μεγάλες ποσότητες. Τα είδη αυτά κυρίως είναι εκείνα που δίνουν το κακό όνομα στα μανιτάρια. Από τα υπόλοιπα μανιτάρια λίγα είναι θανατηφόρα και επειδή η όψη τους και η εμφάνισή τους δεν μοιάζει με αυτά που εμπειρικά γνωρίζουν όλοι και μαζεύουν δεν προκαλούν τουλάχιστον στην Ελλάδα φόβο. Θέλω να πω δηλαδή ότι δεν γνωρίζουμε περιστατικά θανάτων από άλλα μανιτάρια, πλην αυτών των δύο που σας είπα.

ΠτΘ: Ποια είναι αυτά;

Α.Π.: Το βασικότερο είναι ο αμανίτης ο φαλλοειδής στα λατινικά Amanita phalloides και ένα πολύ συγγενικό είδος ο αμανίτης ο εαρινός, ο ανοιξιάτικος δηλαδή, που στα λατινικά λέγεται Amanita verna. Προκαλούν το ίδιο είδος δηλητηρίασης τη λεγόμενη φαλλοειδική δηλητηρίαση, η οποία είναι πολύ επικίνδυνη και έχει άσχημα συμπτώματα.

ΠτΘ: Κατά τη διάρκεια της συνάντησής σας κάνατε και κυνήγι τρούφας…

Α.Π.: Το μέλος του Συλλόγου Παναγιώτης Παναγιωτίδης εδώ και δύο χρόνια ασχολείται σοβαρά με το κυνήγι της άγριας τρούφας. Έχει πάει στο εξωτερικό, συγκεκριμένα στην Ιταλία, όπου και συναντήθηκε με άτομα που κάνουν κυνήγι τρούφας εκεί, απ’ όπου πήρε κάποια ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά και ξεκίνησε την αναζήτησή της με πολύ καλά μέχρι στιγμής αποτελέσματα.

ΠτΘ: Υπάρχει και εδώ τρούφα…

Α.Π.: Βεβαίως, μέχρι σήμερα έχουμε βρει δώδεκα διαφορετικά είδη τρούφας στην περιοχή μας…

ΠτΘ: Έχει σχέση με την τρούφα που σε κάποιες περιοχές της χώρας μας έχει ξεκινήσει η καλλιέργειά της…

Α.Π: Άλλο είναι η αναζήτηση τρούφας με εκπαιδευμένα σκυλιά και άλλο η καλλιέργεια. Συγκεκριμένα για την καλλιέργεια θα πρέπει να γνωρίζει, αυτός που ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με αυτή, ότι πρώτον οι τιμές είναι πολύ χαμηλότερες από τις αντίστοιχες της άγριας τρούφας. Επίσης θα πρέπει να κάνει πολύ καλή μελέτη, διότι η καλλιεργημένη τρούφα δεν μπορεί να παραχθεί σε οποιοδήποτε είδος εδάφους και χρειάζεται κάποια αναμονή τουλάχιστον τριών ετών για να αποδώσει. Παλιότερα ήταν περίπου εφτά με οκτώ χρόνια για να έχουμε την πρώτη παραγωγή.

ΠτΘ: Υπάρχουν πολλοί που ενδιαφέρονται για τα μανιτάρια;

Α.Π.: Στο σύνολο του πληθυσμού δεν θα το έλεγα, δηλαδή μάλλον δεν είναι αρκετοί αυτοί που λογικά θα έπρεπε να ενδιαφέρονται, και ίσως αυτό να οφείλεται και στο γεγονός ότι σαν έθνος είμαστε αυτό που λέγεται μυκοφοβικοί, δηλαδή φοβόμαστε τα άγρια μανιτάρια. Αυτό οφείλεται μάλλον στο γεγονός ότι δεν έχουμε πολύ μεγάλη παράδοση, όπως έχουν άλλες χώρες όπως η Ιταλία η Γαλλία, η Γερμανία, οι πρώην Ανατολικές χώρες. Στη χώρα μας μια κάποια παράδοση υπάρχει στη Δυτική Μακεδονία εξαιτίας των κλιματολογικών συνθηκών αλλά κα της ύπαρξης πολλών δασών που ευνοούν την ανάπτυξη αρκετά μεγάλων ποσοτήτων. Ουσιαστικά το μόνο τμήμα της χώρας μας όπου γίνεται και κάποιο εμπόριο μανιταριών, είναι η Δυτική Μακεδονία.

ΠτΘ: Παλιότερα στα χωριά απέτρεπαν τα παιδιά να τρώνε μανιτάρια…

Α.Π.: Πολύ καλά έκαναν. Θα πρέπει σήμερα πια για να είμαστε ασφαλείς να προσεγγίσουμε την αναζήτηση μανιταριών και κυρίως αυτή που έχει να κάνει με την κατανάλωσή τους με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή και θα πρέπει να την προσεγγίσουμε και με κάποιο επιστημονικό τρόπο. Δεν αρκεί να μας δείξει κάποιος εμπειρικός συλλέκτης ένα, δύο, τρία, πέντε είδη. Κυρίως πρέπει να μάθουμε ποια είναι τα επικίνδυνα, γιατί έχουν υπάρξει δηλητηριάσεις και σε άτομα, τα οποία, όπως έλεγαν, μια ζωή ολόκληρη μάζευαν μανιτάρια και κάποια στιγμή έπαθαν το κακό.

ΠτΘ: κ. Παπαδημητρίου σας ευχαριστώ πολύ.

Α.Π.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.