Του χαρτιου και του μολυβιου

Τα βάσανα του χαρτιού και του μολυβιού λέει ο τιμηθείς με το βραβείο Μπούκερ, Αυστραλός συγγραφέας Πίτερ Κάρεϊ, είναι τελείως διαφορετικά από τις μάχες. Σίγουρα είναι, γιατί μάχες σημαίνουν αίμα…

Είναι, επίσης, όμως, όταν διαπνέονται από ανθρωπισμό και συνδυάζουν –σπάνια στις μέρες μας- λογοτεχνική αρτιότητα, και υπέροχη παραμυθία.

Παραμυθία, όταν η λογοτεχνική γραφίδα δεξιοτεχνικά αφηγείται ότι οι τυραγνισμένοι της γης είχαν μέχρι τώρα στην ιστορία μέλλον, και ότι η αποτίναξη οιωνδήποτε ζυγών –ως αυτή της αποικιοκρατίας στην Αυστραλία, στην οποία επικεντρώνεται το μυθιστόρημα- δεν στηρίζεται στο φόβο των λοιπών πεπολιτισμένων κρατών, που «ψοφοδεώς» πολιτισμένα σιωπούν, αλλά στη δύναμη της αντοχής και της αξιοπρέπειας των ταλαιπωρημένων ανθρώπων.

Ποιος είναι ο Πίτερ Κάρεϊ όμως και τι αφηγείται στο βιβλίο του;

Η αληθινή ιστορία της συμμορίας Κέλι

Η Αληθινή Ιστορία της Συμμορίας Κέλι είναι το τραγούδι της Αυστραλίας όταν ακόμα βρίσκεται υπό το ζυγό της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και οι φτωχοί υποφέρουν μην έχοντας στον ήλιο μοίρα. Η διαμαρτυρία ενός ανθρώπου ακούγεται σπαρακτική, σκληρή, απίστευτη για την αδικία που τον κατατρέχει και τελικά τον οδηγεί στην αυτοκαταστροφή. Ο Νεντ Κέλι, ορφανός από πατέρα στην παιδική του ηλικία και διωγμένος από τη μάνα του στην εφηβεία, αλογοκλέφτης, αγρότης, κυνηγημένος, ληστής τραπεζών, εραστής, λαϊκός ήρωας και τέλος αδικοχαμένος, προδομένος αλλά πάντα άνθρωπος με πείσμα και περηφάνια, ελπίζει ότι θα δικαιωθεί και πολεμά για την ισότητα και την ελευθερία.

Το συγκλονιστικό αυτό μυθιστόρημα του Πίτερ Κάρεϊ είναι βασισμένο στα απομνημονεύματα του Νεντ Κέλι, ο οποίος στα τέλη του 19ου αιώνα τάραξε την αποικιοκρατούμενη Αυστραλία. Είναι ένας ύμνος για όλους τους βασανισμένους όπου γης.

Κι ένα μικρό απόσπασμα «από το 12ο πακέτο» του βιβλίου

…Τα βάσανα του χαρτιού και του μολυβιού είναι τελείως διαφορετικά απ’ τις μάχες.

Το φθινόπωρο του 1879 προσπάθησα να γράψω ξανά τις πενήντα οχτώ σελίδες που μου έκλεψαν οι Τζιλ σκίζοντας σελίδες ξεκινώντας απ’ την αρχή στο πλημμυρισμένο ρυάκι του λαμπερού φεγγαριού κι όταν είδα κι αποείδα το κεφάλι μου κουρκούτι κατέληξα σ’ αυτές τις σελίδες που έχεις στα χέρια σου κόρη μου.

Παινεύτηκα όταν ήμουν αράχνη και δεν μπορούσαν να σταματήσουν τον ιστό μου μα αυτό ήταν το Φλεβάρη κι ως το τέλος του Μάρτη πρέπει να παραδεχτώ ότι δεν μπορούσε να επαναλάβω αυτό που είχα καταφέρει πριν. Το γράμμα του Τζεριλντέρι χάθηκε για πάντα.

Κόρη μου κι αν κάνω λάθη στη γραμματική, μη θαρρείς πως είσαι ανώτερη απ’ τον πατέρα σου να σκέφτεσαι τις συνθήκες της σύνθεσής μου αυτής τη φθινόπωρο του 1879 που ο αστυνόμος Χέαρ κι ο ντεντέκτιβ Γουόρντ ήταν συνέχεια στο κατόπι μας κι αυτοί οι μαύροι ιχνηλάτες του Κουίνσλαντ οι δαίμονες του θανάτου που έσφαξαν πολλούς άντρες πριν φτάσουν στη μυρωδιά μας.

Ο Πίτερ Κάρεϊ του Booker 2002

Ο Πίτερ Κάρεϊ γεννήθηκε το 1943 στη Βικτόρια της Αυστραλίας και σπούδασε θετικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Monash. Αρχικά εργάστηκε ως κειμενογράφος σε διαφημιστικές εταιρείες.

Αργότερα έφυγε απ’ τη Μελβούρνη για το Λονδίνο και στη συνέχεια πήγε στο Σίντνεϊ.

Από τα μέσα του ΄80 ζει στη Νέα Υόρκη όπου διδάσκει δημιουργική γραφή στο New York University. Πήρε το πρώτο βραβείο Booker το 1988 και το δεύτερο το 2001.

Πίτερ Κάρεϊ λοιπόν ως παραμυθία, σήμερα, που οι λαοί εφησυχάζουν απολαμβάνοντας με αφάνταστη ηρεμία το αίμα, που ρέει στη Μέση Ανατολή. Κι «Επιφάνεια» όμως…

T.B.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.