Τωρα ο Γκαληπ επι τοιχου η κατω απο το μικροσκοπιο

Εγώ υποτίθεται ότι κατευθύνω τον Ντεντέ. Έτσι είπε ο Γκαλήπ.

Αυτό έμμεσα σημαίνει «Πιστεύω ότι εκ μέρους Σου υπαγορεύτηκε το άρθρο του Ντεντέ, το οποίο με κατακρίνει». Γεγονός το οποίο μου το είχε δηλώσει απροκάλυπτα προηγουμένως και μου είχε τηλεφωνήσει με αυτήν την υποψία ή πίστη.

Και βέβαια αυτή η παράνοια δεν θα μπορούσε να περιοριστεί σε ένα μόνο άρθρο, έπρεπε να συμπεριλάβει και άλλα άρθρα και συμπεριφορές του Ντεντέ. Δεν θεωρώ τόσο επίφοβο το σχόλιο ότι γράφει υπό την καθοδήγηση του Ονσούνογλου, όσο την μετάλλαξη αυτού του σχολίου.

Αυτό το σχόλιο στην πραγματικότητα είναι μία μεγάλη προσβολή για τον ίδιο τον Ντεντέ.

Επειδή γνωρίζω τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι μηχανισμοί στην μειονότητα, ουδέποτε δημοσιεύθηκε ανυπόγραφο στον μειονοτικό τύπο, δικό μου άρθρο στην εφημερίδα «Trakya΄nin Sesi”, και όταν αποχώρησα δεν παρέλειψα την εξής υποσημείωση: «Φέρω την ευθύνη όλων των υπογεγραμμένων και ανυπόγραφων άρθρων που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα μεταξύ της… συγκεκριμένης περιόδου» και όχι μετέπειτα.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει άνθρωπος που να μπορεί να καθοδηγεί τον Ντεντέ. Επιπλέον ουδέποτε προσέφυγα προσωπικά σε τέτοιου είδους πονηριές. Επίσης βρε Γκαλήπ, δεν το έχω αυτό ανάγκη.

Αν είναι να σε σχολιάσω και να σε κριτικάρω, μπορώ να το κάνω. Γιατί να χρησιμοποιήσω το Ντεντέ; Το κάνω μόνος μου με την υπογραφή μου και αναλαμβάνοντας μόνος μου την ευθύνη. Με έχεις δει μέχρι τώρα να προσπαθώ να κρύβομαι πίσω από κάποιον; Ή με έχεις δει να συμβαδίζω με την καθοδήγηση στην μειονότητα ή να αποθαρρύνομαι από την λογοκρισία;

Μέσα σε αυτά τα έξι χρόνια, από τότε που έγινες βουλευτής σε σχολίασα όλο και όλο μία φορά. Πνίγοντας κατά την άποψή μου ως συντάκτης το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης δέκα φορές μέσα μου. Επειδή έχω συνειδητοποιήσει εδώ και πολύ καιρό ότι κάποια πράγματα δεν θα αλλάξουν με γοργούς ρυθμούς στην μειονότητα και χρειάζεται πολύς καιρός για την αλλαγή.

Παρόλο που είσαι κι εσύ ένα προϊόν ενός μηχανισμού και μιας παράδοσης στην μειονότητα που πρέπει να αλλάξει.

Εγώ συγχύστηκα και φορτίστηκα, στην συγκεκριμένη εκδήλωση από τον προεκλογικό λόγο, παρόλο που το εκτίμησα ως προς το περιεχόμενο του Γιαννακίδη, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε ανεξέλεγκτα την ευκαιρία που του παρουσιάστηκε για να κάνει προπαγάνδα.

Από την άποψη της κοινωνικής και πολιτικής ηθικής. Σαν να είχε διοργανωθεί η βραδιά για αυτόν και ήταν μια προεκλογική συγκέντρωση. Η ομιλία του μπορεί και να διακόπηκε δέκα φορές από χειροκροτήματα.

Έλειπαν μόνο τα πλακάτ και οι σημαίες του ΠΑΣΟΚ.

Όσο για την δική σου γκάφα για τις επιδοτήσεις καπνού και την καπνοκαλλιέργεια, νομίζω ότι ενόχλησε όλους, όπως και εμένα, αλλά δεν έδωσα σημασία. Διότι οι «πολιτικοί» της μειονότητας μας έχουν πλέον συνηθίσει σε τέτοιου είδους γκάφες και απογοητεύσεις και γίναμε αναίσθητοι.

Εάν δεν ήταν ο Ντεντέ, αυτή η γκάφα δεν θα είχε κανένα απόηχο.

Εγώ σκεφτόμουν να κριτικάρω τον Γιαννακίδη, όχι εσένα. Μπορώ όμως να κάνω και αυτό.

Η συγκεκριμένη πρόκληση του Γκαλήπ ήταν η αιτία να πάρω χαρτί και μολύβι για μια πολιτική πολεμική μετά από την πάροδο δύο περίπου ετών.

Ο κομματικός φανατισμός του Γκαλήπ και τα αποτελέσματα αυτού

Η δεύτερη παρατήρηση (κατηγορία) που μου απηύθυνε ο Γκαλήπ. «Εσύ έτσι κι αλλιώς μιλάς πάντα κατά του ΠΑΣΟΚ. Προβάλλεις πάντα την Νέα Δημοκρατία». Χωρίς να υπάρχει ο λόγος. Έτσι ξαφνικά και ουρανοκατέβατα Θεέ και Κύριε.

Σαν να είχα εγώ κάποιο ζόρι με το ΠΑΣΟΚ ή την ΝΔ. Ή σαν να μην είχα κανένα ζόρι και από τα δύο, όπως με όλα τα κόμματα.

Δεν γνωρίζω αν θα υπάρξει και κάποιος άλλος μεταξύ αυτών που με ξέρουν είτε από την μειονότητα ή την πλειονότητα να μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο.

Σε αυτό το σημείο τώρα ξεπροβάλλει «ο ΠΑΣΟΚΙΚΟΣ φανατισμός» του Γκαλήπ.

Ο Γκαλήπ για να νομιμοποιήσει τον κομματικό του φανατισμό στην μειονότητα αναζητά το αντίπαλο δέος του κομματικού φανατισμού. Για αυτό το λόγο: Αλλά κι εσύ είσαι παρτιζάνος της ΝΔ.

Βέβαια εγώ δεν είμαι παρτιζάνος της ΝΔ. Αλλά ο Γκαλήπ είναι παρτιζάνος του ΠΑΣΟΚ. Αρχικά βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, μετέπειτα μέλος του ΠΑΣΟΚ και με μια συμπάθεια για το ΠΑΣΟΚ ως μια φυσική εξέλιξη αυτών και πέραν αυτού, ένας «ΠΑΣΟΚΙΚΟΣ φανατισμός».

Κάτι τέτοιο είναι μια καινούρια σύσταση στην μειονότητα. Ο Γκαλήπ είναι από τους πρωτοπόρους του. Ένας κομματικός φανατισμός και μία υπεράσπιση του κόμματος, την οποία δεν την συναντάς εύκολα ούτε σε όσους από την μειονότητα έγιναν μέλη και ήταν υποψήφιοι από μαρξιστικά κόμματα.

Δεν είχα προβλέψει μια τέτοια εξέλιξη στον Γκαλήπ.

Αυτό το γεγονός θα σταθεί η αφορμή να κάνω κάποιες επισημάνσεις για την σχέση της μειονότητας με τα πολιτικά κόμματα, όπως και τον κομματικό φανατισμό. Επιπλέον θα προσπαθήσω να διευκρινίσω τις διάφορες ιδεολογικές αποκλίσεις και τις διαταράξεις της συμπεριφοράς που προκαλούνται από μία θέση κομματικού φανατισμού.

Ο κομματικός φανατισμός του Γκαλήπ, όταν συγκρούονται τα συμφέροντα της κοινωνίας που εκπροσωπεί με αυτά του κόμματός του, γίνονται η αιτία να απωθήσει το συμφέρον της κοινωνίας σε δεύτερη μοίρα. Αυτός είναι εξάλλου ο ορισμός του κομματικού φανατισμού που επικρίνουμε.

Η δήλωση του Γκαλήπ για τις επιδοτήσεις του καπνού, η οποία έγινε ο στόχος της κριτικής οφείλονται σε μεγάλο βαθμό σε αυτόν τον κομματικό φανατισμό, όπως και άλλες απόψεις και συμπεριφορές του που αντιτίθενται σε ένα υποστηρικτή της μειονότητας.

Η κατάργηση των επιδοτήσεων καπνού από την ΕΕ, δεν είναι βέβαια μια απόφαση του ΠΑΣΟΚ, αλλά της Ευρώπης. (Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες του γεγονότος. Τώρα μαθαίνω από τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού κ. Σημίτη στην Βουλή ότι η απόφαση ήταν του Ευρωκοινοβουλίου και δεν έχει οριστικοποιηθεί ως απόφαση από την Κομισιόν) και βέβαια δεν φέρει την ευθύνη μιας τέτοιας απόφασης το ΠΑΣΟΚ. Και παρόλα αυτά υπάρχει μια έμμεση πολιτική ευθύνη της Κυβέρνησης. Και είτε η αντιπολίτευση, είτε οι καπνοπαραγωγοί θα αρχίσουν να κατηγορούν και ήδη τον κάνουν, την κυβέρνηση για το γεγονός ότι δεν αντέδρασε επαρκώς και δεν αγωνίστηκε για να αποτρέψει μια τέτοια απόφασή της Ευρώπης. Ο δικός μας ο Γκαλήπ φοβάται να πάρει μία θέση κατά της κυβέρνησης. Ή φοβάται ότι θα φανεί αντικυβερνητικός έαν πάρει μια τέτοια θέση.

Πρόκειται βέβαια για ένα φόβο άτοπο και υπερβολικό υπέρ του δέοντος. Εξάλλου αρκετοί του ΠΑΣΟΚ, στηρίζουν τον αγώνα των καπνοπαραγωγών και δεν διστάζουν να ενοχλήσουν την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Δεν νομίζω να συμβούλεψε κανένας τον Γκαλήπ από το ΠΑΣΟΚ για να βγει και να πει στους καπνοπαραγωγούς της μειονότητας να ξεχάσουν τις επιδοτήσεις του καπνού και να καλλιεργούν κάτι άλλο. Ο Γκαλήπ το κάνει μόνος του. Ο Γκαλήπ υπερασπίζεται το εαυτό του ισχυριζόμενος ότι δεν διστάζει να πει την αλήθεια στο θέμα το καπνού, όσο και πικρή κι αν είναι η αλήθεια αυτή. Αλλά η δική του συμπεριφορά δεν καθορίζεται από αυτόν τον παράγοντα, να λέει δηλαδή την αλήθεια με οποιοδήποτε κόστος, Αυτός αποφεύγει να έρθει σε ρήξη με οποιοδήποτε κόστος με το ΠΑΣΟΚ. Έστω και αν αυτή η ρήξη είναι φανταστική. Ο δικός μας είναι βασιλέστερος του βασιλιά.

Άλλα παραδείγματα κομματικού φανατισμού

Ο κομματικός φανατισμός μεταξύ άλλων οδηγεί στην αντιμετώπιση των μειονοτικών προβλημάτων με βάση τον κομματικό φανατισμό και στα πλαίσια του κόμματος, αντί του πλαισίου των μειονοτικών δυνάμεων και της μειονοτικής βάσης.

Μπορεί αυτό να μην είναι κάτι τόσο κακό από μόνο του πάντοτε και σε όλα τα επίπεδα. Κανένας δεν υπερασπίζεται την μοναχικότητα στην μειονότητα. Η επίλυση πολλών μειονοτικών προβλημάτων θα αναζητηθεί σε συνεργασία με τις πολιτικές δυνάμεις και τα πολιτικά κόμματα. Ο κομματικός φανατισμός όμως οδηγεί στην χωρίς όρους παράδοση.

Εάν το ζητά και το δέχεται η μειονότητα, πρέπει να στοχεύεται η στήριξη, η ανάπτυξη, η προάσπιση του ανεξάρτητου πολιτικού ήθους της μειονότητας.

Ο κομματικός φανατισμός κρύβει τον κίνδυνο της αποξένωσης από την μειονότητα, την απαξίωση της μειονοτικής συνείδησης και την εντέλει κατάργηση της μειονότητας.

Ένα παράδειγμα: Την προηγούμενη περίοδο ο γιατρός Χασάν Αχμέτ είχε την πρωτοβουλία να ετοιμάσει ένα υπόμνημα με σχόλια και προτάσεις από την μειονότητα με θέμα την αναθεώρηση του Συντάγματος για να σταλεί προς τα κόμματα και την αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Κατά τη συζήτηση του θέματος ο Γκαλήπ εξέφρασε την εξής άποψη: Να πάρω τώρα το υπόμνημα αυτό και να το δείξω στον καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου και υπουργό Ευάγγελο Βενιζέλο για να διορθώσει τυχόν ελλείψεις και λάθη… Πιστεύουμε δηλαδή ότι ο Βενιζέλος μπορεί να σταθεί δίπλα στην μειονότητα και να στηρίξει μια τέτοια κίνηση της μειονότητας.

Εδώ υπάρχει τόσο κομματικός φανατισμός, όσο και πολιτικός δελεασμός.

Ένα άλλο παράδειγμα: Όταν ο υπουργός Εθνικής Παιδείας του ΠΑΣΟΚ κ. Γεράσιμος Αρσένης επισκέφτηκε την Κομοτηνή, οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί στα γυμνάσια και λύκεια της μειονότητας πραγματοποίησαν μια πορεία διαμαρτυρίας.

Ο βουλευτής Γκαλήπ αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αυτήν. Η αιτιολογία που επικαλέστηκε: Έχω ραντεβού με τον Υπουργό Παιδείας σε μια ώρα για τα προβλήματα της μειονοτικής εκπαίδευσης, θα ήταν μάταιο να πάρω μέρος σε μια πορεία για το ίδιο θέμα μια ώρα πριν.

Δεν μπορεί να πει ότι δεν συμμετέχει σε μια πορεία κατά του υπουργού ενός κόμματος, στο οποίο ανήκει και ζητά να καλύψει το κομματικό του φανατισμό. Θα συναντήσει σε μια ώρα τον υπουργό και θα είναι μάταιο να συμμετάσχει.

Τι να πει κανείς για τον παραλογισμό που επικρατεί στην μειονοτική εκπαίδευση εδώ και 35 χρόνια από τις κυβερνήσεις; Η παράλειψη του ήθους θα ήταν το πρόβλημα; Μπορεί ο Γκαλήπ να κέρδισε επαίνους για το ήθος που υπέδειξε, όπως στόχευε. Αυτή η εκτίμηση όμως προήλθε από το ΠΑΣΟΚ, όχι την μειονότητα.

Του Ιμπράμ Ονσούνογλου

(Από την εφημερίδα «Trakya΄nin Sesi” στις 21 Νοεμβρίου 2001)

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.