«Το βερεσε παει συννεφο. Χρονια τωρα»

Με τον Γιάννη Αντωνιάδη μιλά σήμερα ο «Κόσμος». Είναι ένας από τους ελάχιστους εν ενεργεία παραδοσιακούς παντοπώλες του τόπου. Στην οδό Τέρμα Μαραθώνος επί 32 συναπτά έτη διατηρεί ένα παντοπωλείο στο οποίο όπως υποστηρίζει: «Βρίσκει κανείς και του πουλιού το γάλα». Μπορεί κάθε μέρα να είναι αντιμέτωπος με τα supermarket, τα πολυκαταστήματα και τα «βερεσέ» δεν χάνει στιγμή, όμως, το κέφι του. Μιλά με αγάπη για το επάγγελμα του παντοπώλη και τους ανθρώπους της γειτονιάς και ξαναζωντανεύει στιγμές του παρελθόντος…

Πόσα χρόνια είστε παντοπώλης;

32 χρόνια. Επάγγελμα παντοπώλης από το 1974.

Τι πουλάτε στο παραδοσιακό σας παντοπωλείο;

Τα πάντα. Από τουρσί μέχρι καρφιά. Ό,τι μπορεί να χρειαστεί κάποιος. Ψωμί, λαχανικά, φακές, τυρί, λάδι και του πουλιού το γάλα.

Ποιο είναι το ωράριό σας;

Δεν υπάρχει ωράριο. Επτά το πρωί μέχρι τις οκτώ το βράδυ 2:30 – 4:00 μια μικρή ξεκούραση. Αλλά ο πελάτης πάντα με βρίσκει όταν χρειαστεί κάτι.

Παλιότερα, σε ένα παντοπωλείο σερβίρονταν πάντα ένα ούζο μετά μεζέ…

Πράγματι, πίσω από τον πάγκο. Ένα ουζάκι με σαρδέλα, αντσούγια, λίγο σαλάμακι, καμιά ελίτσα, λίγο τυράκι. Πάντα έβρισκε και μεζέ ο μερακλής πελάτης.

Από πελάτες πώς πάει το μπακάλικο; Μήπως χάσατε τη μάχη με τα πολυκαταστήματα;

Ο κόσμος πριν ψώνιζε περισσότερο. Υπήρχαν και πολλοί εργάτες. Έφυγε ο κόσμος, αναζήτησε μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό ή σε άλλες πόλεις της Ελλάδος, έτσι σταμάτησε και η ζήτηση. Χάσαμε τη μάχη με τη μετανάστευση του κόσμου, άδειασε η γειτονιά μας.

Αυτό πώς φάνηκε στην πώληση των προϊόντων;

Για να καταλάβετε πριν χρόνια πουλούσα 300 ψωμιά, έξι τελάρα ντομάτα, επτά τελάρα σταφύλια κάθε μέρα. Τώρα την ίδια ποσότητα τη δίνω κάθε μήνα.

Οι πελάτες έρχονται με λίστα στα χέρια ή ό,τι θυμούνται όποτε θυμούνται;

Όταν καθίσει να φάει τότε θυμάται τι του λείπει. Του λείπει κάτι από το τραπέζι και ξέρει ότι θα το βρει εδώ.

Ο τελευταίος των παντοπωλών στην Κομοτηνή;

Έχουμε μείνει κάποιοι λίγοι. Εδώ στη γειτονιά είμαστε δυο, εγώ και ο Τάκης πιο κάτω.

Πάντως λένε ότι οι παντοπώλες των γειτονιών είναι λιγάκι «τσουχτεροί» στις τιμές, τι λέτε κι εσείς;

Ίσως να μην έχουν και άδικο. Τα μεγάλα καταστήματα μπορούν και πωλούν πιο φθηνά. Μπορούν και κατεβάζουν τις τιμές γιατί αγοράζουν μεγάλες ποσότητες από τις εταιρείες. Εγώ δεν μπορώ να το κάνω. Ναι, σε πολλά είδη είμαστε πιο ακριβοί. Δεν μπορούμε να πουλάμε στην ίδια τιμή με μια μεγάλη αλυσίδα super market.

Και από το γνωστό: «γράφτα» πώς πάτε;

Το βερεσέ πάει σύννεφο. Χρόνια τώρα. Περιμένουν την Άνοιξη να αρχίσει η δουλειά, να κάνουν κανένα μεροκάματο κι εμείς να μαζέψουμε τα χρήματα που μας χρωστούν. Γράφουν τα πάντα.

Συνήθως ποιοι ψωνίζουν «βερεσέ» συχνότερα;

Τα «εργατάκια». Όσοι ζουν με ένα μεροκάματο.

Κι εσείς, υπάρχουν στιγμές που λέτε: «Τέρμα το μολύβι»;

Όταν μια δυο δεν πληρώνει κλείνω την πόρτα. Έχω χάσει πολλά χρήματα με τα «βερεσέ». Μερικοί «ξεχνούν» και αλλάζουν δρόμο. Πιο πριν περνούν κάθε μέρα από εδώ, μετά πηγαίνουν από άλλο δρόμο, άλλο στενάκι να μην τους βλέπω.

Αν σας δινόταν η ευκαιρία να ξεκινήσετε από την αρχή θα αλλάζατε επάγγελμα ή πάλι από την αρχή ξανά παντοπώλης;

Αυτό έμαθα, αυτό κάνω. Πάλι αυτό θα έκανα Εδώ στη γειτονιά είμαι γνωστός. Αν ρωτήσετε πού είναι ο Γιάννης ο μπακάλης όλοι θα με ξέρουν. Μ΄ αρέσει αυτό.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.