«Το ταξιδι τελειωνει οταν συναντηθουν οι εραστες…»

Μια από τις «ώριμες» κωμωδίες του Ουΐλιαμ Σαίξπηρ, τη «Δωδέκατη Νύχτα» ανέβασε πρόσφατα το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Καβάλας, σε σκηνοθεσία Βασίλη Βαφέα. Έργο –γιορτή της ρομαντικής αγάπης, η «Δωδέκατη Νύχτα» διατηρεί όλα τα βασικά χαρακτηριστικά της ελισαβετιανής ρομαντικής κωμωδίας, όπως το χωρισμό των δίδυμων αδερφών, την επινόηση της λάθος ταυτότητας και τη «μεταμφίεση»-αλλαγή φύλου. Όμως, αναμφίβολα, το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του έργου είναι ο τρόπος που ο Σαίξπηρ θίγει το θέμα της «τρέλας», όχι μόνο της ερωτικής αλλά και της φρενοβλάβειας όπως και του τρόπου που η κοινωνία της εποχής την αντιμετωπίζει.

Η τέχνη της μεταμφίεσης και της ειρωνείας

Ο «πνεύμα» του έργου συλλαμβάνεται ήδη από τον τίτλο του: Δωδέκατη νύχτα είναι η βραδιά των Επιφανίων, η δωδέκατη μέρα μετά τα Χριστούγεννα, νύχτα που κατά τη σαιξπηρική εποχή γιορταζόταν με τρόπο «διονυσιακό», μια αφορμή για ανεξέλεγκτο ποτό και κυνήγι ερωτικό. Μέσα στο πνεύμα αυτό κινείται το έργο, με τόπο δράσης την Ιλλυρία – καθόλου τυχαία μιας που οι ακτές της Αδριατικής αποτελούσαν χώρα μακρινή άρα εξωτική για την Αγγλία, ιδανικό υπόβαθρο για ρομάντζο και ίντριγκες αλλά και ένα ναυάγιο λόγω πειρατείας, αφορμή εκκίνησης του έργου. Τα πρόσωπα του έργου δίνουν συνοπτικά το διάγραμμα της υπόθεσης ως εξής: «…Ένα ταξίδι. Ένα ναυάγιο. Μια ηρωίδα που φτάνει σε μια ξένη χώρα μόνη…Ένας νεαρός δούκας που επιμένει να πολιορκεί μία αρχόντισσα…Ένας υπηρέτης που ονειρεύεται την κοινωνική άνοδο μέσα από έναν καλό γάμο…Μια καμαριέρα ερωτευμένη μ’ ένα αμετανόητο γεροντοπαλίκαρο. Κι ένας τρελός που αυτοτιτλοφορείται «διαφθορέας των λόγων» και μας πληροφορεί ότι το ταξίδι τελειώνει όταν συναντηθούν οι εραστές…».

Βασικά συστατικά του έργου γύρω από το οποίο κεντά την υπόθεση του ο ποιητής είναι δύο: το πρώτο είναι η «τέχνη της μεταμφίεσης» την ο οποία ο Σαίξπηρ με ευφυΐα χρησιμοποιεί και στις τραγωδίες του αλλά και στις κωμωδίες του προκειμένου να εφαρμόσει το λογοτεχνικό τέχνασμα της «τραγικής ειρωνείας», με στόχο τη δημιουργία έντασης στο έργο και έντονης συγκίνησης στο κοινό. Το δεύτερο στοιχείο είναι η ειρωνεία: οι χαρακτήρες κάνουν σχόλια με διπλό νόημα. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι η δημιουργία ενός έργου «γεμάτο ποίηση, τρυφερότητα και ομορφιά…ενός έργου που αναδεικνύει έναν ερωτισμό εξαιρετικής χάρης και λεπτότητας».

Δυνατά σημεία…

…πολλά. Το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας δούλεψε πολύ γι αυτή την παράσταση και αυτό ήταν φανερό με την πρώτη. Η σκηνοθεσία, χωρίς τάσεις εντυπωσιασμού, απέριττη και «γρήγορη», βασίστηκε σ’ ένα παιχνίδι με τον -πράγματι φροντισμένο- φωτισμό. Τα κουστούμια προσεγμένα, αναδύανε μια ελισαβετιανή αύρα, στοιχείο που βοηθούσε το θεατή να ταξιδέψει στο χρόνο του έργου. Το σκηνικό, έξυπνο και λιτό διετέλεσε – με τη σημαντική αρωγή και του φωτισμού – πρωταγωνιστικό ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης, αφού μέσα από τα διαφορετικά επίπεδα και τη δημιουργία πρόσθετων εισόδων – εξόδων συνέβαλε στην έξυπνη μετάβαση στο συμβατικό χωροχρόνο του έργου. Βέβαια, η δημιουργία της φυλακής εντός του σκηνικού και ο τρόπος που – κυριολεκτικά «αναδύονταν» επί σκηνής μαζί με το φυλακισμένο Μαλβόλιο – προσμετρώνται αναμφίβολα στα συν της παράστασης. Η μουσική και το τραγούδι, διατήρησαν έναν επικουρικό – «αριστοτελικό», μάλλον, ρόλο στη δημιουργία κατάλληλης σεξπηρικής ατμόσφαιρας, με τους στίχους του τέλους να αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα της πολυπόθητης «κάθαρσης». Τέλος, οι ηθοποιοί, διαλεγμένοι ένας – ένας, όλοι τους τιμήσανε το ρόλο τους, συμβάλλοντας με το ταλέντο τους στην επιτυχία του αξιόλογου αυτού εγχειρήματος. Ξεχωριστές παρουσίες, αναμφισβήτητα η Βιόλα – Καισάριο και ο Μαλβόλιο: η πρώτη έπειθε και συγκίνησε στο διπλό και δύσκολο ρόλο της, και ο δεύτερος, απολαυστικότατος, κατάφερε να ψυχογραφήσει με τρόπο θαυμάσιο τις λεπτές διακυμάνσεις του ήρωα που ακροβατούσε ανάμεσα στις πτυχές της «τρέλας» και της παράνοιας. Αλλά και οι υπόλοιποι ηθοποιοί καταχειροκροτήθηκαν από ένα κοινό που με αξιοπρέπεια παρακολούθησε την παράσταση και μπιζάρισε με «Μπράβο» το τέλος της.

Εν κατακλείδι…

Αξίζει το ταξίδι στη γειτονική Καβάλα!

Μετάφραση: Γιώργος Ξένιας

Σκηνοθεσίας: Βασίλης Βαφέας

Σκηνικά – Κουστούμια: Ιουλία Σταυρίδου

Μουσική: Μιχάλης Χριστοδουλίδης

Φωτισμοί: Κώστας Γκίκας

Διδασκαλία Τραγουδιών: Θανάσης Αθηνέλλης

Ηθοποιοί: Κίμων Ρηγόπουλος, Γιώργος Καρατζιώτης, Δημήτρης Κοτζιάς, Βαρβάρα Καϊάφα, Παύλος Σταυρόπουλος, Κώστας Γαλανάκης, Μαρία Μπενάκη, Σταύρος Μερμήγκης, Αλέξανδρος Τσιακίρης, Νιόβη Χαραλάμπους, Μανώλης Σορμαΐνης, Κωνσταντίνος Φάμης.

Τόπος και χρόνος παραστάσεων: Kαβάλα, Θέατρο «Παλλάς», τηλ.2510 834777.

Παραστάσεις ώς 29 Φεβρουαρίου, Τετάρτη-Παρασκευή- Σάββατο 9μμ, Κυριακή 7μμ.

Πληροφορίες στη γραμματεία του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, τηλ. 2510 220.876

& 2510 220.877

Email: [email protected]

Βάγια Παπαδοπούλου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.