Το πληρες κειμενο της προκηρυξης της “17 Ν”

Θέση για τις τελευταίες συγκλονιστικές εξελίξεις παίρνει η “17 Ν” στην πεντασέλιδη προκήρυξη με νέα σφραγίδα της οργάνωσης, που αφέθηκε τα ξημερώματα σε κάδο απορριμμάτων κοντά στα γραφεία της εφημερίδας “Ελευθεροτυπία” .

Ολόκληρο το κείμενο της προκήρυξης που στάλθηκε αιφνιδιαστικά τις πρώτες πρωινές ώρες στην “Ε” είναι το ακόλουθο:

“Επαναστατική οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ

Αθήνα Ιούλης 2002

“Ετσι είναι εάν έτσι νομίζετε”

Λουίτζι Πιραντέλλο

(1867-1936)

Είχαμε σκοπό αυτή την προκήρυξη να τη στείλουμε προς το τέλος του Αυγούστου. Τότε που ο λαός θα είχε στ’ αλήθεια μπουχτίσει από το σκουπιδομάνι που του σερβίρουν και θα ήθελε να μάθει πως πραγματικά έχουν τα πράγματα.

Είδαμε όμως ότι ο λαός έχει ήδη μπουχτίσει. Όλη αυτή η υστερία της τρομολαγνείας που καλλιέργησαν τα ΜΜΕ και ιδιαίτερα η τηλεόραση αυτές τις μέρες, με την απίθανη και εξωφρενική κατασυκοφάντηση του αγώνα μας, με τις τσιρίδες, τις “αναλύσεις” και τις υπερβολές του κάθε γελοίου άσχετου που ήθελε να κερδίσει το δικό του 10λεπτο δημοσιότητας, κούρασαν και εξόργισαν τον σκεπτόμενο πολίτη.

Με μεγάλη μας έκπληξη παρακολουθήσαμε τον γνωστό υπαλληλάκο των αμερικάνων, κ. Γκόλντον, να κρατά χαμηλά τους τόνους του “θριάμβου” του. Πράξη σοφίας θα τολμούσαμε να πούμε που, μακροπρόθεσμα, θα του βγει σε καλό. Γιατί η ιστορία έχει πολύ δρόμο μπροστά της.

Είδαμε, ακούσαμε και διαβάσαμε όλον αυτόν τον καιρό, όλα τα πιθανά και απίθανα σενάρια που είναι σε θέση να συλλάβουν τα θλιβερά μυαλουδάκια των γνωστών προβοκατόρων.

Όχι, δυστυχώς, δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι μέλη του κεντρικού σώματος της Οργάνωσης δεν είναι στα χέρια του αστυνομοκράτους και μοιραίως, σε λίγο καιρό, στα χέρια της υποτιθέμενης δικαιοσύνης.

Δυστυχώς είναι.

Ακόμα πιο δυστυχές όμως είναι το γεγονός ότι στα χέρια των προαναφερθέντων είναι και άτομα εντελώς αμέτοχα! Οι σύγχρονοι Δον Κιχώτες που, βλακωδώς ίσως για πολλούς από εμάς, επιμένουν να θυσιάζουν εαυτούς σε βωμούς δεσμών και φιλιών που ούτε εμείς οι ίδιοι θα μπορούσαμε να πιστέψουμε. Σεβόμενοι λοιπόν τα δικά τους “θέλω” έτσι όπως αυτά έχουν προκύψει μέχρι στιγμής, δεν θα τους υπερασπιστούμε.

Θα επιστήσουμε όμως την προσοχή σε όλους τους “φωτεινούς παντογνώστες”, σε όλους τους φουσκωμένους διάνους αυτής της ιστορίας, να ανοίξουν τα μάτια τους και να διαχωρίσουν την ήρα από το στάχυ, στο όνομα της όποιας δικαιοσύνης υποστηρίζουν ότι ενεργούν.

Πριν προχωρήσουμε και επειδή οι άνθρωποι έχουν πολύ κοντή μνήμη, θέλουμε να αναφερθούμε (για να ξαναθυμίσουμε) κάτι που αφορά στον τελευταίο -μοιραία- στόχο μας, μέχρι σήμερα. Τον ταξίαρχο Στ. Σόντερς και την προσπάθεια των ΜΜΕ να τον παρουσιάσουν σαν ένα άτομο “ανθρώπινο, ευγενικό, με πηγαίο χιούμορ” κ.τ.λ.

Όσο ανθρώπινος και ευγενικός και να ήταν με την οικογένεια ή τους φίλους του, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι ήταν ένας από τους μεγαλύτερους χασάπηδες των Βαλκανίων. Μέσα στα τόσα κατασκευάσματα και ψέματα των ημερών, ακούστηκε κι αυτό της υποτιθέμενης συνωνυμίας.

Όχι κανένα λάθος δεν έγινε. Ο συγκεκριμένος Σόντερς ήταν υπεύθυνος για χιλιάδων αμάχων το θάνατο, και κανείς άλλος.

Επανερχόμαστε λοιπόν σε παράγραφο προηγούμενης προκήρυξης, μια και είμαστε βέβαιοι ότι αυτή τη φορά, λόγω των γεγονότων, θα διαβαστεί από τους πολίτες με περισσότερη προσοχή:

“…Η ευθύνη του λοιπόν για τις δολοφονίες εκατοντάδων, αν όχι χιλιάδων γυναικόπαιδων στη διάρκεια των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας είναι άμεση, χειροπιαστή και οφθαλμοφανής. Γιατί αν δεν είναι υπεύθυνος ένας επιτελής αξιωματικός που σχεδιάζει κι αποφασίζει μαζί με άλλους το είδος των επιχειρήσεων και των βομβαρδισμών, που διατάζει μαζί με άλλους, τους πιλότους να ρίξουν τις βόμβες και τους πυραύλους τους, τότε ποιος άλλος στρατιωτικός θα μπορούσε να είναι υπεύθυνος;…”.

Προσπαθούν τα ΜΜΕ, οι υπηρέτες της μεταμοντέρνας αμερικάνικης αντίληψης περί δικαιοσύνης που όπως είχαμε αναφέρει και παλιότερα, δεν ενδιαφέρονται τόσο αν όσοι κατηγορηθούν είναι αθώοι ή ένοχοι, αν έχουν όντως διαπράξει κάποια βίαιη ενέργεια ή όχι, αν είναι πραγματικά μέλη της 17Ν, άλλης οργάνωσης ή τελείως άγνωστοι και άσχετοι, αρκεί να φυλακιστούν μερικοί ύποπτοι του ευρύτερου αριστερού χώρου της κοινωνικής ανατροπής με προφίλ συμβατό (πόσο μάλλον τώρα τα χαράς ευαγγέλια που έχουν στα χέρια τους άτομα που έχουν “ομολογήσει” υποτίθεται οικειοθελώς…) προσπαθούν λοιπόν να πείσουν τον απλό πολίτη ότι ΤΩΡΑ μπορεί να κοιμάται ήσυχος.

Ότι εφ’ όσον εξαρθρώθηκε -όπως νομίζουν- η “τρομοκρατική” Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί. Ποιον κοροϊδεύουν;

ΠΟΙΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΕΑΝ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗ 17Ν; ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ;

Γιατί να θέλουμε να βλάψουμε τον απλό Έλληνα πολίτη; Ξαφνικά η δίκαιη, ένοπλη, λαϊκή αντίσταση μας παρουσιάζεται στο βωμό της όποιας ψηφοθηρίας εν όψει εκλογών και της όποιας τηλεθέασης -της όποιας γελοιωδέστατης μορφής τηλεθέασης- σαν σειρά εγκλημάτων του κοινού ποινικού δικαίου.

Δεν είμαστε δολοφόνοι αθώων. Ούτε ληστές που “τσεπώνουν” όπως ακούσαμε αυτές τις μέρες, τη “λεία” τους για ατομικές ανάγκες. Τα περιουσιακά στοιχεία και η οικονομική κατάσταση όσων έχουν στα χέρια τους οι υπαλληλίσκοι των αμερικάνων, καθώς και η οικονομική κατάσταση όλων των προσφιλών τους προσώπων, το κραυγάζουν αυτό. Με ταχυδακτυλουργικά κόλπα και ασάφειες προσπαθούν να αποδείξουν ότι η 17Ν ήταν κοινοί ληστές. Τα λάθη εδώ είναι δύο. Η 17Ν δεν “ήταν”. ΕΙΝΑΙ. Αλλά όχι ληστές. Εκτός από τα χρήματα που μοιραία πήγαιναν στην αυτοχρηματοδότηση του αγώνα μας (βλέπετε εάν ζητούσαμε δάνειο δεν υπήρχε περίπτωση να μας δώσετε) τα υπόλοιπα – που σαφώς δεν έχουν καμιά σχέση με τα ποσά που προσπαθούν να περάσουν για τον εντυπωσιασμό της κοινής γνώμης – πήγαιναν εκεί που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΑΝΑΝ ΤΟΠΟ. Σε άτομα και οικογένειες που το “κράτος πρόνοιας” αγνοεί και την ύπαρξη τους ακόμα. Τα “κλεμμένα” λεφτά, βοήθησαν κόσμο να εγχειριστεί, να πάρει φάρμακα, να χορτάσει και να ντυθεί. Είναι ευνόητοι οι λόγοι της μη αναφοράς συγκεκριμένων ονομάτων. Κανείς μας δεν θέλει να ταλαιπωρηθεί με προσαγωγές και ανακρίσεις κόσμος που κυριολεκτικά δεν φταίει σε τίποτα. Είναι δυνατόν να είμαστε οι αδίστακτοι και φιλοχρήματοι ληστές που θέλουν να παρουσιάσουν; Εάν ήμασταν όντως αυτοί, τότε γιατί να συνεχίζαμε τον ένοπλο αγώνα μας εναντίον των καθαρμάτων; Γιατί να μην κάναμε απλώς ληστείες κρατώντας τα χρήματα για λογαριασμό μας, κάνοντας εύκολο το βίο μας;

Ποιος ο λόγος ύπαρξης της Οργάνωσης; Για την “ιδεολογική βιτρίνα” που πιπιλίζουν σαν καραμέλα οι “ειδήμονες”; Μα εδώ είναι η φάση και η αντίφαση. Κάποιος τόσο πωρωμένος με τα χρήματα, δεν έχει λόγο να διακινδυνεύει τη ζωή του ή την ελευθερία του για ιδεολογίες.

Αρκετά αναφερθήκαμε σ’ αυτό, νομίζουμε ότι το θέμα είναι αρκετά γελοίο και η σκοπιμότητα όλων όσοι θέλουν να το προβάλλουν έτσι μιλάει από μόνη της .Όσο για τα αθώα θύματα των “δολοφόνων” της 17Ν, είναι σίγουροι όλοι αυτοί που κραυγάζουν ότι μπορούν να αποδείξουν στ’ αλήθεια το πόσο “αθώα” ήταν; Γιατί εμείς μπορούμε να αποδείξουμε περίτρανα το αντίθετο.

Από σεβασμό προς τις οικογένειές τους ποτέ δεν αναφέρθηκαν στις προκηρύξεις στοιχεία από την προσωπική ζωή τους. Τα “διότι” των εξηγήσεων περιοριζόταν πάντα στον ευρύτερο κοινωνικό ρόλο τους. Στο πόσο επιζήμιοι ήταν για ένα μεγάλο μέρος του κοινωνικού συνόλου. Από τις 6μηνες όμως και πλέον παρακολουθήσεις του κάθε ένα χωριστά προέκυπταν διάφορα άλλα ανατριχιαστικά στοιχεία. Όλα αυτά υπάρχουν και είναι αδιαμφισβήτητα. Κατανοούμε το γιατί αποσιωπήθηκε τόσο επιμελώς το θέμα των φωτογραφιών και της βιντεοταινίας που αφορούσαν στον Κ. Περατικό και βρέθηκε στην οδό Δαμάρεως, αλλά δεν θα βοηθήσει και πολύ αυτό. Εάν παραστεί ανάγκη πληροφόρησης, υπάρχουν και τα αντίγραφα καθώς και τα αρνητικά των φωτογραφιών.

Ποτέ δεν είχαμε φανταστεί ότι θα αναφερόμασταν σε τέτοιου είδους γελοιότητες. Αλλά αρκετά με την παραπληροφόρηση και τη λασπολόγηση για τα δήθεν αθώα θύματα. Βρωμούσαν κι έζεχναν οι “αξιότιμοι” συμπολίτες μας. (Να κάνουμε μια μικρή παρένθεση εδώ για να πούμε ότι δεν αναφερόμαστε σε όλους. Θα επανέλθουμε παρακάτω όμως στους πραγματικά αθώους. Όπως όλοι οι πόλεμοι, έτσι κι αυτός, δυστυχώς έχει και τα θύματα του).

Έτσι λοιπόν όπως όχι απλώς έχει κατέβει, αλλά έχει πιάσει πάτο το επίπεδο της πληροφόρησης και της ενημέρωσης από τα, τηλεοπτικά κυρίως, ΜΜΕ, μπορούμε να επανέλθουμε και να εστιάσουμε και σε άλλες πτυχές της ζωής των προαναφερθέντων. Γιατί λαϊκιστί -για να μείνουμε στο κλίμα των ημερών- “απ’ όλα έχει ο μπαξές”. Παιδεραστές, εκβιαστές, τοκογλύφους, εμπόρους ναρκωτικών, βασανιστές και τέλος δεν έχει ο κατάλογος. Η σαπίλα και η βρώμα που αναδύεται μέσα από μερικούς κουστουμαρισμένους αφήνει σε μερικές περιπτώσεις άφωνο ακόμα και τον πιο υποψιασμένο.

Συνεχίζοντας θέλουμε να απευθυνθούμε στον μέσο Έλληνα τηλεθεατή. Σ’ αυτούς που τα ΜΜΕ ονομάζουν “απλούς πολίτες” και εννοούν, σαφώς υποτιμώντας τη νοημοσύνη τους, “γελοίο που τρώει και χωνεύει ότι σκουπίδι του σερβίρουν”.

Όπως όλοι γνωρίζουν, ένα σημαντικό μέρος, ίσως το σημαντικότερο της πολυετούς δράσης μας, είχε στόχο τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό – εθνικισμό. Μπορεί πολλοί να διαφωνούν μ’ αυτή τη μορφή αγώνα, να τη θεωρούν τρομοκρατία, να αμφισβητούν την αποτελεσματικότητά της, δεν μπορούν όμως να αρνηθούν το γεγονός αυτού του αγώνα. Οι στόχοι λοιπόν ήταν συγκεκριμένοι. Ποιος μπορεί να πίστεψε πραγματικά, έστω και για μία στιγμή, ότι κινδυνεύει από εμάς ο απλός πολίτης;

Δεν υποστηρίζουμε ότι δεν έγιναν λάθη. Έγιναν. Τραγικά λάθη! Λάθη τα οποία μας σημάδεψαν. Σε καμία περίπτωση δεν ήταν στις προθέσεις μας να βλάψουμε κανέναν αμέτοχο.

Ο νεαρός Θάνος Αξαρλιάν ήταν και είναι η σκιά που θα μας ακολουθεί μέχρι να τον συναντήσουμε… Ήταν η μεγαλύτερη ατυχία στην πορεία της Οργάνωσης και το μεγαλύτερο βάρος στις ψυχές μας.

Αλλά και άλλα άτομα όπως ο Σωτήρης Σταμούλης, ο Νίκος Βελούτσος, ο Γιάννης Βάρης, ο Γιάννης Γεωργακόπουλος, ο Γιώργος Ρουσέτης και ο Χρήστος Μάτης ήταν θύματα πολέμου. Κανείς δεν ήθελε το θάνατο τους, αλλά δυστυχώς δε γινόταν αλλιώς.

Ίσως η γνησιότητα τούτης της προκήρυξης να αμφισβητηθεί λόγω του γλαφυρού της ύφους. Πρέπει όμως να γίνουν γνωστά ορισμένα πράγματα στον Ελληνικό λαό και πιστεύουμε ότι η απλή γλώσσα είναι η καλύτερη οδός. Στο ίδιο ύφος θα κινούνται οι προκηρύξεις μας από ‘δω και στο εξής.

Χάσαμε πολλού συντρόφους. Αυτό δεν μπορούμε να το διαψεύσουμε. Χάσαμε ένα μεγάλο μέρος της “οικογένειας” μας. Ένα μεγάλο μέρος του δυναμικού του πρώτου κύκλου. Αυτό αλλάζει κάπως την πορεία μας, αλλά δεν ματαιώνει τίποτα. Απλώς αναβάλλει. Και για να γίνει κατανοητό το γιατί δεν υπάρχει τέλος -τουλάχιστον το τέλος που νομίζουν οι υπαλληλίσκοι των αμερικάνων- φανταστείτε τέσσερις ομόκεντρους κύκλους. Ο ένας μέσα στον άλλον, χωρίς κανένα σημείο επαφής. Κάτι σαν ένας στόχος. Μόνο που στην περίπτωση του δικού μας στόχου, η νίκη δεν επιτυγχάνεται χτυπώντας στο κέντρο.

“Είμαστ’ ακόμα ζωντανοί”. Μάθαμε από τα λάθη μας και ευτυχώς από τα λάθη της ελληνικής αστυνομίας και προχωράμε.

Εδώ θέλουμε να στείλουμε ένα μήνυμα στους λεγόμενους και φερόμενους ως υπερασπιστές του Δικαίου. Θα περιμένουμε τη διάφανη δίκη που δικαιούται ο κάθε πολίτης. Εάν θυμίσει στο ελάχιστο, θέατρο του παραλόγου ή κωμικοτραγικές παραστάσεις χουντικών δικαστηρίων (σ.σ. βλέπε δίκη Αλέξανδρου Παναγούλη) οι επόμενοι στόχοι θα έχουν κι άλλον έναν σκοπό. Την ανταλλαγή των κρατουμένων.

Ξαναγυρνώντας στο θέμα του πόσο μπορεί ο απλός Έλληνας πολίτης να κινδυνεύει από τη 17Ν θέλουμε να τονίσουμε ότι η Ελλάδα σαφώς έχει να αντιμετωπίσει διάφορους κινδύνους, αλλά όχι εμάς.

Η Ελλάδα κινδυνεύει από τις υπερχρεώσεις και τους δανεισμούς με τα “έξυπνα καταναλωτικά δάνεια” που σφίγγουν σα βρόγχος γύρω από τους λαιμούς των πολιτών που είχαν την αφέλεια να πιστέψουν στο αμερικανοφερμένο “εύκολα και γρήγορα”.

Η Ελλάδα κινδυνεύει από τα χιλιάδες τροχαία δυστυχήματα που στέλνουν στους τάφους πάνω από δύο χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο ενώ το “κράτος πρόνοιας” κλαίει με κροκοδείλια δάκρυα τους τριάντα νεκρούς της “τρομοκρατίας” μέσα σε τριάντα χρόνια.

Η Ελλάδα κινδυνεύει από τα όπλα των μπάτσων που, κατά σατανική σύμπτωση, πάντα εκπυρσοκροτούν κατά λάθος, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας πραγματικά αθώους πολίτες, όπως στην περίπτωση του Θόδωρου Χαλουλάκου που καθήλωσε στο αναπηρικό καρότσι τον 20χρονο Σωτήρη Κατσιώτη.

Κανένας πολίτης δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από τη 17Ν. Όπως είχαμε γράψει και πριν από 12 χρόνια, κανείς δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, εφ’ όσον δεν πυροβολεί και δολοφονεί 15χρονα παιδιά, είτε απλούς διαδηλωτές ή δεν στρέφεται κατά της οποιασδήποτε ελευθερίας, ιδιωτικής, συλλογικής, οικονομικής, κοινωνικής των πολιτών αυτού του τόπου.

Η 17Ν είναι Οργάνωση αγωνιστών και όχι δολοφόνων, όσο κι αν προσπαθούν οι σοβαροφανείς πληρωμένοι κονδυλοφόροι να την παρουσιάσουν έτσι.

Είμαστε αγωνιστές της Ελευθερίας. Μιας Ελευθερίας όμως που πρέπει να είναι θρονιασμένη ανάμεσα στη Δικαιοσύνη και τον Ανθρωπισμό, όπως έλεγε και ο Νεοέλληνας Διαφωτιστής Αδαμάντιος Κοραής.

Αθήνα 30 Ιούλη 2002

Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη”

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.