Το παρον σκοτωνουν, οταν δεν εχουν το μελλον, οταν δεν μαθαινουν απο το παρελθον*

Σε καταλαβαίνω! Κι ετούτο επειδή αντίκρισα αμέτρητες φορές το γυμνό κορμί και την ψυχή σου. Σε είδα δίχως τη μάσκα σου, την κομματική σου ταυτότητα ή την εθνική σου υπερηφάνεια. Αναρωτιέσαι «ποιος είμαι εγώ που θα έχω άποψη, θα κουμαντάρω τη ζωή μου και θα αποκαλώ ολόκληρη την οικουμένη δική μου;» Δίκιο έχεις. Ποιος είσαι εσύ που θα διεκδικήσεις τη ζωή σου; Ε λοιπόν θα σου πω ποιος είσαι.

Το αυθόρμητο ξέσπασμα οργής σε Αθήνα και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, περιλαμβανομένης και της δικής μας, τις μέρες που ακολούθησαν της εν ψυχρώ δολοφονίας του άτυχου 15χρονου Αλέξη ή Gregory, γεννά την πεποίθηση πως δεν υπάρχει κράτος δικαίου, αλλά μια εν συνόλω βαρβαρότητα ως υποκατάστατο της νομιμότητας. Υπάρχει ένα σύστημα αναξιόπιστο, κοινωνικά άδικο, που δεν δίνει ελπίδες, δεν επιτρέπει κυρίως στα νέα παιδιά να ονειρευτούν το μέλλον, να πιστέψουν σε αξίες, να εμπιστευτούν θεσμούς. Ένα κωδικοποιημένο σύστημα βίας που αποτελεί έκπτωση του πολιτισμού και προκαλεί τις ηθικές και κοινωνικές δυνάμεις της Δημοκρατίας. Για όλα αυτά είμαστε συνυπεύθυνοι.

Επειδή ανεχόμαστε μια ένστολη εξουσία να πυροβολεί εν ψυχρώ όταν «απειλείται» από 15χρονα. Επειδή ανεχόμαστε μια κυβέρνηση που υποθάλπει αυτή την εξουσία, και έναν πρωθυπουργό ανίκανο να επιβάλει μια ευνομούμενη λειτουργία του κράτους και τολμά δια του κυβερνητικού εκπροσώπου να δηλώνει πως «αυτή η εξέγερση των πολιτών δεν είναι κοινωνικό φαινόμενο, αλλά καταστροφική μανία ορισμένων συντονισμένων ομάδων».Επειδή ανεχόμαστε ένα κράτος σκανδάλων, διαφθοράς και κομματικής πελατείας, επειδή παθητικά δεχόμαστε μια κυβέρνηση να ξεγυμνώνεται, το παρακράτος να ζει και να βασιλεύει, τον εμποράκο να πεθαίνει πληρώνοντας τα εγκλήματα των ομολόγων, του Βατοπεδίου, των τραπεζών και τον μεγαλέμπορα να γλιτώνει από τους φόρους και να δίνει ψίχουλα στους υπαλλήλους του.

Πριν λίγο καιρό μας έφταιγαν οι εργαζόμενοι. Ύστερα οι μετανάστες. Τώρα μας φταίνε οι αναρχικοί. Ξαφνικά η Ελλάδα γέμισε αντιεξουσιαστές. Σε λίγο θα μας πουν ότι όλα αυτά τα παιδιά θα ζητήσουν ως Χριστουγεννιάτικο δώρο βιβλία του Μπακούνιν, Κροπότκιν, Μαλατέστα και Ντουρρούτι.

Κύριοι και κυρίες υποκριτές. Ποιους πάτε να κατηγορήσετε; Αυτούς που λεηλάτησαν δύο νύχτες ή τους ηθικούς αυτουργούς, αυτούς που μας λεηλατούν κάθε μέρα, αυτούς που βιάζουν νυχθημερόν την Δημοκρατία;

Παρόλα αυτά έχουν το θράσος να βγαίνουν στα meda και να παπαγαλίζουν το γνωστό «εμείς οι δημοκράτες, είμαστε κατά της βίας» και καθαρίζουν. Μόνο που οι άνθρωποι δεν γεννιούνται βίαιοι, ασπάζονται κάτω από δεδομένες κοινωνικές συνθήκες την μορφή βίας.

Ποιος έχει το θάρρος να κοιτάξει τον εαυτό του και να τα βάλει με αυτούς που πραγματικά ευθύνονται; Ποιος θα τολμήσει να τα βάλει με θρασύδειλους, δήθεν ανήσυχους νοικοκυραίους που τεχνηέντως προπαγανδίζουν, τρομοκρατούν και ενεργοποιούν κάθε συντηρητικό και φοβικό κομμάτι της κοινωνίας με sms ή άλλα μέσα;(στην εποχή της τεχνολογίας ζούμε άλλωστε…τι ουτοπικό αν αναλογιστούμε ότι τα μυαλά κάποιων είναι κολλημένα σε πρωτόγονες εποχές).

Πέρα από τα μεγάλα κέντρα, σε κάθε γωνιά της Ελλάδος κάηκαν τράπεζες και καταστήματα. Ακόμη και στην μικρή πόλη της Κομοτηνής έγιναν κάποια μικροεπεισόδια που ολοκληρώθηκαν; με μια ειρηνικότατη πανθρακική πορεία φοιτητών. Γίναμε δυστυχώς κοινωνοί ενός τραγικού περιστατικού δημιουργούμενου από την προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση κάποιων που έκριναν πως οι φοιτητές θα ρήμαζαν την Πόλη τους.

Καλώς έκαναν οι καταστηματάρχες και σύρθηκαν πίσω από την πορεία. Φοβήθηκαν για την περιουσία τους. Ακόμη καλύτερα αν έρχονταν για να φωνάξουν μαζί με τους φοιτητές για τα αιτήματα τους. Αλλά αυτό είναι ζήτημα πολιτικών επιλογών….Όταν όμως μια πορεία λήγει ειρηνικά, οι φοιτητές μπαίνουν μέσα στο πανεπιστήμιο για γενική συνέλευση, κανένα κατάστημα δεν υπέστη καταστροφή, κανένας πολίτης δεν έπαθε κάτι, τι δουλειά είχαν ορισμένοι να στέκονται επί τέσσερις ώρες και να χυδαιολογούν προασπιζόμενοι και προστατεύοντας τι; Ποια είναι εν τέλει η απειλή; Και γιατί φωνασκούν; Κάνουμε τεστ «Ποιος αγαπά περισσότερο αυτήν την πόλη;»

Μήπως την αγαπάει περισσότερο ο ίδιος ο δήμαρχος; Ο οποίος να καυχηθεί για τι; Για τους πεζόδρομους που εξυπηρετούν σαν υπαίθρια πάρκιγκ; Για τα ξεκοιλιασμένα πεζοδρόμια-παγίδες; Για μια πόλη που την έχουν πνίξει στις πολυκατοικίες και συν τοις άλλοις ξεριζώνουν ανελέητα όποια λίγη μορφή πράσινου μας είχε απομείνει; Για τους κάδους ανακύκλωσης που μόνο διακοσμητικοί πλέον είναι; Για μια πόλη αδιάβατη για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες; Από πού κρίνεται το επίπεδο του πολιτισμού μιας κοινωνίας, αν όχι από τον τρόπο που φέρεται στα ασθενέστερα μέλη της;

Δεν χρειαζόμαστε έναν δήμαρχο που κουνάει αυστηρά κι από μακριά το δάκτυλο αποκαλώντας τους φοιτητές ταραξίες! Γιατί αυτοί οι φοιτητές που τόσο λοιδορήθηκαν αγαπούν περισσότερο την Κομοτηνή, από όποιον αυτοαποκαλείται Κομοτηναίος υποκριτικά και μόνο τύποις μέσω ληξιαρχικών εχεγγύων. Γιατί αυτά τα παιδιά δεν πήραν μεταγραφή να φύγουν από αυτήν την πόλη, γιατί διασκεδάζουν, αγοράζουν, ερωτεύονται σε αυτήν την πόλη. Γιατί όταν παίρνουν πτυχίο δακρύζουν που θα εγκαταλείψουν αυτήν την πόλη και κάποια επιλέγουν να μείνουν και να την κάνουν «πατρίδα» τους.

Είναι σκληρή, άγρια κι απάνθρωπη η Κομοτηνή που αντίκρισα την Πέμπτη 11 Δεκέμβρη, επειδή κάποιοι τόλμησαν να φέρουν τους πολίτες απέναντι από τους φοιτητές, και η Αστυνομία απούσα.

Όλοι έχουμε ευθύνη. Γιατί παθητικά έχουμε κάτσει στην γωνίτσα μας, παρακολουθώντας την βία της καθημερινότητας. Ό, τι δεν περνά τον φράκτη της ιδιοκτησίας μας, κομμάτια να γίνει. Αυτή η νοοτροπία εγκολπώθηκε στην συνείδηση κάθε Έλληνα. Ας το παραδεχτούμε, ο πατριωτισμός μας τελειώνει εκεί που αρχίζει η αυλή του γείτονα και εκεί που αρχίζει ο δημόσιος χώρος.

Αχ καημένε ανθρωπάκο. Υποτάξου στην δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, με την ισχνή πλειοψηφία και την ισχυρή βούληση. Στην δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση που αγνοεί την έννοια της πολιτικής ευθύνης, που δεν ξέρει τι είναι ο χωρισμός των εξουσιών, που χαρακτηρίζει μεμονωμένο περιστατικό το τραγικό γεγονός του φόνου του Αλέξη.

Αυτή τους η πολιτική, αυτή τους η υποκριτική στάση έβαλε την πραγματική κουκούλα και σαν άλλοι Κου Κλουξ Κλαν αποκεφάλισαν κάθε όνειρο, κάθε αξία και σε έκαναν μελαγχολικό.

Η μέθοδός τους είναι χυδαία και κτηνώδης. Δεν σου υπόσχονται ατομικές αλλά εθνικές ελευθερίες. Δεν λένε λέξη περί αυτοσεβασμού. Σου λένε μονάχα να σέβεσαι το Κράτος. Δεν σου υπόσχονται προσωπική μεγαλοσύνη, αλλά εθνικό μεγαλείο. Σε φοβάμαι ανθρωπάκο. Σε τρέμω, επειδή από σένα εξαρτάται το μέλλον της ανθρωπότητας. Σε θυσίασαν σ’ ένα σύμβολο κι εσύ τους έδωσες την δύναμη να σ΄ εξουσιάζουν.

Υπάρχει άραγε αυτές τις ώρες της μεγάλης μας παρακμής η δυνατότητα να επιδιώξουμε μια επανακοινωνικοποίηση του κράτους; Να επενδύσουμε επιτέλους σε μια κοινωνία πολιτών;

Ε ανθρωπάκο, θέλω να δω το άσπρο του κόσμου μέσα από τα μάτια ενός πιτσιρικά , να ημερέψω λίγο φως μου κι όταν θα γεννηθεί ο γιος μου θα μου τα μάθει της ζωής τα μαγικά.. Μου επιτρέπεις;

Υ.Γ. Αξίζει θετικής μνημόνευσης το γεγονός ότι με πρωτοβουλία του τέως Δημάρχου, Τάσου Βαβατσικλή αλλά και του δημοτικού συμβούλου, Δάμωνα Δαμιανού αναβλήθηκε το Δημοτικό Συμβούλιο και συνεισφέρανε με την παρουσία τους μαζί με τον Νομάρχη, Άρη Γιαννακίδη και τον Βουλευτή ΠΑΣΟΚ, Γιώργο Πεταλωτή στην ουσιαστική αποκλιμάκωση κι αποφυγή ίσως δυσάρεστων καταστάσεων που κάποιοι επεδίωκαν.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.