«Το κρατος μας πρεπει να παψει να ειναι Αθηναικο και να αγκαλιασει την Ελληνικη Περιφερεια»

Με τον Χαρίλαο Κουσινίδς, αναπληρωτή εκπαιδευτικό στο επάγγελμα και Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου του Δημοτικού Διαμερίσματος Καστανεών (χρημάτισε και Πρόεδρος της πρώην Κοινότητας) συζητάμε σήμερα για τις πλημμύρες που ταλαιπωρούν την περιοχή. Ένας τόπος που γειτνιάζει με τη Βουλγαρία και την Τουρκία. To χωριό των Καστανεών έχει πληθυσμό 1520 κατοίκους και βρίσκεται στο βορειανατολικό άκρο της χώρας μας στην ελληνοτουρκική μεθόριο, απέναντι απ’ την Αδριανούπολη, απ’ την οποία απέχει περί τα 5 χλμ. Οι Καστανιές είναι το μοναδικό χωριό στην Ελλάδα, που συνορεύει δια ξηράς με την Τoυρκία. Ως εκ της θέσεώς του το χωριό των Καστανεών αποτελεί την πύλη της Ελλάδας και της Ευρώπης και παράλληλα τη βιτρίνα της χώρας μας στους επισκέπτες και διερχoμένους. Μια «βιτρίνα» που απειλήθηκε από τα ορμητικά νερά, αλλά και από την οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων, το δημογραφικό και την μετανάστευση. Ωστόσο νέοι, όπως ο Χαρίλαος Κουσινίδης επιμένουν να μένουν και ζωντανεύουν την περιοχή…

Τι ζήσατε φέτος στις Καστανιές και στην Νέα Βύσσα; Ο τόπος θύμισε Νέα Ορλεάνη…

Φέτος το πρόβλημα ήταν πολύ έντονο, τέτοιες πλημμύρες είχαμε τελευταία φορά το1963 κατά πως λένε οι μεγαλύτεροι. Η αγωνία ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των συγχωριανών μου γιατί ποτέ δεν ξέρει κανείς τι πρόκειται να συμβεί. Τι θα γινόταν π.χ. εάν συνεχιζόταν η κρίσιμη κατάσταση για μία ή δύο ημέρες ακόμα. Πλημμύρισαν 3000 περίπου στρ. του κάμπου του χωριού που ένα μεγάλο μέρος αυτών ήταν σπαρμένα με σιτηρά και σπαράγγια. Έχουν υποστεί μεγάλη ζημιά τέσσερις θερμοκηπιακές εκμεταλλεύσεις. Μεγάλη καταστροφή έχουν υποστεί οι εγκαταστάσεις του χώρου αναψυχής δίπλα στον Άρδα.( αναψυκτήριο κλπ.). Πλημμύρισε το Αγροτικό Ιατρείο του χωριού. Μετά την απόσυρση των υδάτων θα διαπιστώσουμε τις καταστροφές σε υποδομές(γεωτρήσεις, αγροτικοί δρόμοι, γεωργικές αποθήκες κλπ.) που με βάση τις εμπειρίες του παρελθόντος αναμένεται να είναι μεγάλες. Τα προβλήματα είναι μεγάλα για τους αγρότες μας, ξεκίνησε μια δύσκολη χρονιά με ζημίες και καταστροφές, πώς θα τα βγάλουν πέρα μόνον ο θεός το ξέρει. Στη Ν. Βύσσα το πρόβλημα ήταν πολύ μεγαλύτερο καθώς κινδύνευσε άμεσα ο οικισμός από τη θραύση ενός τούρκικου αναχώματος. Οι μεγαλύτεροι θυμήθηκαν τις εφιαλτικές στιγμές που ζούσαν όταν το χωριό πλημμύριζε πριν γίνουν τα αναχώματα ( το1959). Η άμεση επέμβαση του κόσμου ( με σακιά άμμου που άλλοι έφτιαχναν και άλλοι μετέφεραν στον τόπο του προβλήματος) έσωσε το χωριό. Σημειώθηκαν και πολύ μεγάλα προβλήματα για τις γεωργικές καλλιέργειες.

Έχετε ζήσει κάτι παρόμοιο;

Το 1963 λένε οι μεγαλύτεροι.

Θα μπορούσε να αποφευχθεί;

Ίσως ναι, ίσως όχι. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι κατάσταση επικρατούσε στη Βουλγαρία. Εάν δηλαδή οι αρμόδιοι της γειτονικής χώρας είχαν περιθώρια χειρισμών για μια διαφορετική διαχείριση των τεράστιων υδάτινων όγκων που έστειλαν. Από αυτά που λέγονται χωρίς να είναι απολύτως βάσιμα, πιστεύουμε ότι η Βουλγαρία δεν κάνει όσα μπορεί για την αποφυγή παρόμοιων φαινομένων. Η πραγματικότητα βέβαια είναι ότι στη χώρα μας τα δύο ποτάμια είχαν επιβαρυνθεί με πολλά τοπικά νερά εξαιτίας των βροχών που διήρκησαν αρκετές ημέρες. Από εκεί και πέρα οι αρμόδιες υπηρεσίες της χώρας μας γνωρίζουν υποθέτω τις απαραίτητες παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν ώστε να περιοριστούν ανάλογα φαινόμενα. Αρκεί να υπάρχει η πολιτική βούληση για τη διάθεση των απαραίτητων κονδυλίων ώστε να υπάρξει μια σωστή διαχείριση των υδάτινων πόρων της περιοχής. Μην ξεχνάτε ότι το καλοκαίρι έχουμε το πρόβλημα της ξηρασίας. Επίσης να σημειώσουμε ότι τα σημερινά αντιπλημμυρικά έργα έχουν γίνει το 1959 και από τότε διορθωτικές και μόνον παρεμβάσεις γίνονται. Πρέπει να έχουμε έναν νέο σχεδιασμό για την κατασκευή των απαραίτητων έργων λαμβανομένων υπ’ όψιν των νέων καταστάσεων που υπάρχουν στην περιοχή (κλιματολογικές συνθήκες, γεωργικές εκμεταλλεύσεις, συμπεριφορά των γειτονικών κρατών και ιδιαιτέρως πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν ότι τα Βουλγαρικά βουνά έχουν απογυμνωθεί παντελώς από δέντρα εξαιτίας της υπερβολικής υλοτομίας που κάνουν οι γείτονες για οικονομικούς λόγους).

Ποιοι χειρισμοί έγιναν λάθος από την πλευρά των υπευθύνων;

Οι υπεύθυνοι θα έπρεπε να επιδιώξουν όσο το δυνατόν καλύτερη επικοινωνία με τη βουλγαρική πλευρά και να ολοκληρώσουν εγκαίρως τις διορθωτικές παρεμβάσεις τους στα υφιστάμενα αντιπλημμυρικά έργα. Από εκεί και πέρα πιστεύω πως υπήρξαν και καταστάσεις που δεν ήταν δυνατόν να ελεγχθούν. Όσον αφορά τις Καστανιές έχουν ξεκινήσει μερικά αντιπλημμυρικά έργα σε συνεργασία με την Περιφέρεια ΑΜΘ, τα οποία πιστεύουμε ότι θα περιορίσουν τα όποια προβλήματα στο μέλλον. Αναμένουμε να εγκριθεί πλήρως ο κατάλογος των έργων που έχουμε προτείνει.

Τι αφήνει πίσω της αυτή η πλημμύρα; Οικονομικές ζημιές, αλλά και ψυχική φθορά των κατοίκων;

Τεράστιες ζημίες στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις, στο ζωικό κεφάλαιο, στις υποδομές. Χειροτερεύει η ήδη κακή οικονομική κατάσταση των κατοίκων της περιοχής κάτι που θα έχει επίπτωση σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης του νομού. Σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα προβλήματα της περιοχής(χαμηλό αγροτικό εισόδημα, ανεργία, μετανάστευση, ερήμωση της υπαίθρου) προμηνύει άσχημες μέρες για τον Έβρο. Οι κάτοικοι νοιώθουν απογοήτευση και εγκατάλειψη από την Πολιτεία. Αισθάνονται ότι τους έχουν παρατήσει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους και ότι ουδείς νοιάζεται γι’ αυτούς. Απαιτούν από την Πολιτεία να προχωρήσει στα αυτονόητα και ουσιαστικά μέτρα για την κάθε είδους ενίσχυση της περιοχής.

Τι νομίζετε ότι πρέπει να γίνει για να αντιστραφεί το σκηνικό;

Με μία φράση, πρέπει οι άνθρωποι που υπηρετούν τους θεσμούς της χώρας μας να αποφασίσουν ότι το κράτος μας πρέπει να πάψει να είναι Αθηναϊκό και να αγκαλιάσει την Ελληνική Περιφέρεια. Νομίζω ότι έγινα αντιληπτός.

Γιατί επιμένετε να μένετε σε ένα τόπο που σας «πληγώνει» τόσο συχνά;

Εδώ είναι ο τόπος μας, εδώ είναι οι ρίζες μας, εδώ είναι οι μνήμες από το παρελθόν και εδώ τα οράματά μας για το μέλλον. Αγαπάμε τον τόπο που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε είμαστε περήφανοι που ζούμε εδώ σε μια ιστορική περιοχή και αισθανόμαστε το χρέος απέναντι στη νέα γενιά να αγωνιστούμε και να τους εξασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον σε μια περιοχή αντάξια της Ιστορίας της.

,b>Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές ελλείψεις και κενά σε ένα μεγάλο δήμο εσείς ζητάτε την απόσχιση και την αυτονόμησή σας, οι Καστανιές ως Βραχάσι δηλαδή, γιατί;

Η σωστή λέξη για το αίτημά μας είναι η επανασύσταση και όχι η απόσχιση. Ζητάμε την επανασύσταση της Κοινότητας των Καστανεών δηλαδή επαναφορά στην κατάσταση προ της 01/01 /1999. Όπως γνωρίζετε το 1997, με μία διαδικασία που δεν τιμά ιδιαίτερα τη Δημοκρατία μας, άλλαξε η συγκρότηση της Πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη χώρα μας με το Ν.2539/97. Σύμφωνα με το νόμο αυτόν η Κοινότητα των Καστανεών καταργήθηκε και απετέλεσε μαζί με άλλες καταργηθείσες γειτονικές Κοινότητες το Δήμο Βύσσας. Η εξέλιξη αυτή δεν βρήκε ΠΟΤΕ σύμφωνους τους κατοίκους του χωριού μας οι οποίοι διεκδίκησαν σαφέστατα και με κατηγορηματικό τρόπο, να παραμείνουν όπως ήταν έως τότε: μια μεγάλη, προοδευμένη και ανθηρή οικονομικά Κοινότητα. Μάλιστα και επειδή όπως θα θυμόσαστε εκείνο τον καιρό, οι όποιες λογικές, ήρεμες και με επιχειρήματα προτάσεις που αντέκρουαν τις αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις της ηγεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών, γίνονταν δεκτές με περιφρόνηση, χλευασμό, και ειρωνεία από τον αρμόδιο τότε Υπουργό, οι ακρίτες κάτοικοι των Καστανεών ως έσχατο μέσον απόδειξης της διαμαρτυρίας τους και της οξείας αντίθεσής τους στην Κυβερνητική πρακτική και αφού είχαν αποσταλεί δεκάδες επιστολές με πολλούς αποδέκτες από το τότε Κοινοτικό Συμβούλιο, χωρίς καμία ανταπόκριση, αποφάσισαν να καταθέσουν στην πλατεία του χωριού τα όπλα που είχαν ως εθνοφύλακες, πράξη που έγινε τελικά στις 14/10/1997.

Γιατί να παραμείνουν οι Καστανιές Κοινότητα;

Γιατί οι Καστανιές αδικήθηκαν κατά την εφαρμογή του σχεδίου «Καποδίστριας». Έπρεπε να παραμείνουν Κοινότητα για 1) Εθνικούς, 2) Ιστορικούς, 3) Πολιτιστικούς, 4) Γεωγραφικούς και 5) Αναπτυξιακούς λόγους. Η άποψή μας αυτή και η θέση μας ενισχύθηκε από την εφτάχρονη εφαρμογή του καθεστώτος των υποχρεωτικών συνενώσεων στη χώρα μας. Οι Καστανιές έχασαν πολλά από την ένταξή τους στο Δήμο της Βύσσας ενώ δεν κέρδισαν απολύτως τίποτα. Η Κοινότητά μας παρείχε υψηλού επιπέδου υπηρεσίες στους κατοίκους της που ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να προσφέρει ο Δήμος σήμερα.. Κανένας από τους στόχους για τους οποίους υποτίθεται ότι θεσπίστηκαν οι υποχρεωτικές συνενώσεις δεν έχει επιτευχθεί. Οι Καποδιστριακοί Δήμοι αποδείχθηκαν δυσκίνητοι, δαπανηροί, γραφειοκρατικοί μηχανισμοί. Οι δήθεν πακτωλοί χρημάτων που θα εισέρεαν στα Δημοτικά Ταμεία και θα τροφοδοτούσαν την ανάπτυξη της υπαίθρου απετέλεσαν ένα ωραίο ανέκδοτο. Η εφαρμογή του Ν.2539/97 ιδιαιτέρως στις μεγάλες Κοινότητες(όπως η δική μας ) επιβεβαίωσε τις βάσιμες ανησυχίες πουν εκφράζαμε για την τύχη των χωριών μας και διέψευσε και τις ελάχιστες προσδοκίες κάποιων για καλύτερη ποιότητα ζωής. Πάντως το τριτοκοσμικό σχέδιο «Καποδίστριας» υπέστη την πρώτη αποδοκιμασία από την τροπολογία για το Βραχάσι. Συγχαρητήρια στους Βουλευτές που ψήφισαν την τροπολογία και συγχαρητήρια στους κατοίκους του Βραχασίου, της Μιλάτου, των Ζωνιανών και της Τσαρίτσανης για τους αγώνες τους που δικαιώθηκαν. Περιμένουμε τάρα από την Κυβέρνηση να προωθήσει σχετική τροπολογία και για τις υπόλοιπες περιοχές όπως και οι Καστανιές που επιθυμούν να επανασυστήσουν τις Κοινότητές τους. Θα κερδηθεί και αυτός ο αγώνας για όσους το θέλουν πραγματικά. Και θα ήθελα από την εφημερίδα σας να καλέσω όσες Κοινότητες έχουν υποβάλλει αιτήματα επανασύστασης να αποτελέσουμε ένα δίκτυο για να προωθήσουμε αποτελεσματικότερα τα αιτήματά μας. Όσοι θέλουν να επικοινωνήσουν μαζί μου.

Τι χρειάζεται ο τόπος σας για να μην χάνει τα παιδιά του;

Χρειάζεται πρωτίστως την ανάπτυξη ενός κινήματος διεκδικητικού χαρακτήρα προς την κεντρική εξουσία, ως μια πρόταση πολιτική και μια αναγκαιότητα ιστορική. Για να διεκδικήσουμε αυτά που μας αξίζουν ως μια περιοχή συγκριτικών πλεονεκτημάτων.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρο των κατοίκων της περιοχής σας;

Να ζήσουμε αξιοπρεπώς και ειρηνικά στον τόπο μας ο οποίος θα σφύζει από ζωντάνια και οι νέοι μας θα αγωνίζονται για την αναγέννηση της Θράκης μας.

Το πιο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζετε τώρα;>/b>

Το δημογραφικό, η ερήμωση της υπαίθρου, η ανεργία, η υποβάθμιση της αγροτιάς.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.