Το ευγενες εθιμο της Παμπλονα
Αναμφίβολα το αγριότερο των θηρίων είναι ο άνθρωπος. Πέραν του ευγενούς και πολυδιαφημιζόμενου «σπορ» του κυνηγιού, που με τόσο συγκινητικό πάθος και φανατισμό ασκούν οι συμπαθείς «οικολόγοι» (!) κυνηγοί απανταχού του κόσμου, κάθε χρόνο γινόμαστε μάρτυρες ευγενών παραδοσιακών εθίμων, όπως αυτό της Παμπλόνα. Τους δένει, ως φαίνεται, με τον τόπο τους και με το παρελθόν τους. Αλλά και τονώνει τον περίφημο τουρισμό της περιοχής, καθώς, ως φαίνεται, δεν είναι λίγοι οι ευφυείς που προστρέχουν για να αποθαυμάσουν το ξεχωριστό και τόσο διασκεδαστικό θέαμα των εκατοντάδων αθλίων και αμορφώτων που βασανίζουν μερικούς ταύρους, αναδεικνύοντας την καταπληκτική γενναιότητα τής παντελώς ακαλλιέργητης και αγρίας ψυχής τους. Μερικοί εξ αυτών μάλιστα θυσιάζονται στον αγώνα του εντυπωσιασμού χάνοντας την ζωή τους ή τραυματιζόμενοι σοβαρά από τα τρομαγμένα και πανικόβλητα τετράποδα που μη έχοντας νουν ενστικτωδώς αντεπιτίθενται στους διώκτες τους.
vvvvv
Τα τετράποδα αυτά ουδεμία βέβαια αίσθηση έχουν για το ευγενές έθιμο των διπόδων που τα διώκουν. Τα δίποδα όμως, τετράποδα όντας ουσιαστικά δίχως να το γνωρίζουν, αποτελούν και πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κτήτορες είναι ως λέγουν του Ευρωπαϊκού κεκτημένου. Και η πολιτεία εξακολουθεί ατάραχη, χάριν του τουριστικού ρεύματος και της εισροής εισοδήματος στην τοπική κοινωνία της φτωχής Παμπλόνα, να αποδέχεται την εξαθλίωση των κατοίκων της και τον βασανισμό των δύστυχων ζωντανών της. Επισκέπτες ποικίλοι με φωτογραφικές μηχανές και με κάμερες, λάτρεις των παραδόσεων και των ευγενών εθίμων θαυμάζουν κατʼ έτος την προσβολή της ζωής, χάσκουν ηλιθίως από το θέαμα, απολαμβάνουν τις στιγμές της αγριότητας και προσπαθούν να πείσουν τους ανύπαρκτους εαυτούς τους ότι διασκεδάζουν ξεφεύγοντας από την μίζερη καθημερινότητά τους. Δίπλα στους ντόπιους γενναίους διώκτες των ζώων, αναζητούν κι αυτοί απεγνωσμένα το διαφορετικό μήπως και καταφέρουν να ξεφύγουν για λίγο απʼ την ρουτίνα τους και να αισθανθούν συγκινήσεις που τόσο τους λείπουν στο λούκι της μοναξιάς της μικροαστικής ανούσιας ύπαρξής τους. Αρέσκονται όλοι μαζί να αισθανθούν τον φόβο και την αγωνία του ζώου που μάταια επιχειρεί να βρει διέξοδο και νʼ απαλλαγεί από την απειλή της «λογικής οντότητας» που το διώκει.
vvvvv
Έθιμο λένε παλαιό!. Συνήθεια και γιορτή περασμένων καιρών που πρέπει λένε να τη θυμούνται!. Κι έτσι στους χρόνους αυτούς της αποκάλυψης του ανθρώπινου γονιδιώματος, στους χρόνους αυτούς του ηλεκτρονικού υπολογιστή και της αποκωδικοποίησης των μυστικών της ζωής, στους χρόνους αυτούς της διείσδυσης στην απεραντοσύνη του σύμπαντος, ας εξακολουθήσουμε σιωπηρά να δεχόμαστε το «ευγενές» έθιμο της Παμπλόνα. Όπως άλλωστε δεχόμαστε το «ευγενές» άθλημα των ταυρομαχιών ή την εξαφάνιση της κοινωνίας των ζώων, της βιοποικιλότητας, ή την άγρια σφαγή των αμνοεριφίων χάριν εθίμου κιʼ αυτή, κι όχι αναγκαστικά στην Παμπλόνα. Γιατί στο βωμό της απόλαυσης και της διασκέδασης της ζωής λησμονήσαμε ότι αποτελούμε μέρος του ζωικού βασιλείου, της συνομοταξίας των σπονδυλωτών, της ομοταξίας των θηλαστικών, της τάξης των ανθρωπιδών, της οικογένειας των ανθρωποειδών, του γένους homo του είδους homo sapiens.
Homo όμως σημαίνει Άνθρωπος κι η λέξη προέρχεται από το άνω – θρώσκω που σημαίνει βλέπω ψηλά. Και δεν νομίζω ότι βλέπουμε ψηλά βασανίζοντας τη φύση με τα «σπορ» και «έθιμά» μας.
Του ΓΙώργου Χατζηκωνσταντίνου
Καθηγητή Οικονομικής Θεωρίας στο τμήμα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Ανάπτυξης του Δημοκριτείου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
