Το διακυβευμα των εκλογων και της επομενης μερας μεσα απο την ψυχραιμη ματια του Γιαννη Νικολαιδη

Στον προεκλογικό «πυρετό» για τη κατάρτιση των ψηφοδελτίων, που επικράτησε πριν από λίγες εβδομάδες στα κομματικά επιτελεία της Ροδόπης, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που αναζήτησαν το πολύτιμο «αντίδοτο» στο πρόσωπο του κ. Γιάννη Νικολαΐδη. Η υψηλή δημοφιλία, που απολαμβάνει ο πρώην περιφερειακός σύμβουλος, σε συνδυασμό με την καλή μαρτυρία, που συνοδεύει την πολιτική και κοινωνική δράση του, αποτελούν τα εχέγγυα μιας δυναμικής βουλευτικής υποψηφιότητας, που, αν μη τι άλλο, κάθε φιλόδοξο ψηφοδέλτιο κόμματος θα επιθυμούσε να την εντάξει στη λίστα του. Οι πληροφορίες του «ΠτΘ» ήθελαν τον κ. Νικολαΐδη να δέχεται «στενό μαρκάρισμα» από παραπάνω του ενός κόμματος στη φάση της κατάρτισης των ψηφοδελτίων, πράγμα που επιβεβαίωσε κι ο ίδιος στη συνέντευξη, που μας παραχώρησε, αποκαλύπτοντας ότι οι προτάσεις τις οποίες δέχτηκε ήταν τρεις και εξηγώντας τον λόγο, που τον κράτησαν μακριά από την επικείμενη κρίσιμη εκλογική μάχη. Ταυτόχρονα, με την ψυχραιμία που εγγυάται αυτή η αποστασιοποίησή του από τα πολιτικά τεκταινόμενα, με τη στενή έννοια, ο κ. Νικολαΐδης καταθέτει ενδιαφέρεις απόψεις και εκτιμήσεις για το σκηνικό, που διαμορφώθηκε από τις έως τώρα εφαρμοζόμενες πολιτικές, για το διακύβευμα των αυριανών εκλογών, αλλά κυρίως για το διακύβευμα της επόμενης μέρας και για την προοπτική εξόδου της χώρας μας από την κρίση…

«Το δημογραφικό και η μεταναστευτική «αιμορραγία» εξελίσσονται σε κορυφαία ζητήματα για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας και για το μέλλον της Ελλάδας»

ΠτΘ: κ.. Νικολαΐδη, η Ελλάδα διανύει μια από τις κρισιμότερες περιόδους στη σύγχρονη ιστορία της. Ποία η άποψή σας για την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, για το μέλλον και για  την προοπτική της χώρας μας;

Γ.Ν.: Η πατρίδα μας πράγματι βιώνει μια πρωτόγνωρη για τα μεταπολεμικά δεδομένα πνευματική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική παρακμή. Το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα έχει πέσει δραματικά. Τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα ολοένα περιορίζονται, η αποδόμηση των εργασιακών κατακτήσεων αποτελεί πραγματικότητα, οι μισθοί κι οι συντάξεις μειώνονται δραματικά, οι επιχειρήσεις κλείνουν κατά χιλιάδες και ο παραγωγικός ιστός καταρρέει. Ανεργία, φτώχεια, εξαθλίωση και ταπείνωση της εθνικής μας υπερηφάνειας αποτελούν δυστυχώς το κληροδότημα των απερχόμενων κυβερνήσεων στη νέα γενιά, που βλέπει τα όνειρά της να σβήνουν. Η ελληνική οικονομία παραπαίει, η συνοχή της κοινωνίας διαλύεται, η εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία αμφισβητούνται και η δημοκρατία στην Ελλάδα βρίσκεται κάτω από συνεχή απειλή. Εν μέσω συστημικής καπιταλιστικής κρίσης οι πανίσχυρες δυνάμεις της αγοράς παρακάμπτουν κάθε δημοκρατικό κανόνα  και επιτυχαίνουν ολοένα και μεγαλύτερη συσσώρευση κεφαλαίου, επιβάλλοντας αντιλαϊκά μέτρα και άδικη και σκληρή εκμετάλλευση στον κόσμο της εργασίας. Απόρροια όλων αυτών είναι η μετανάστευση νέων ανθρώπων και σε αρκετές περιπτώσεις ανθρώπων με πτυχία και όρεξη για δουλειά, που συνεχώς εντείνεται. Το δημογραφικό και η μεταναστευτική «αιμορραγία», λοιπόν, εξελίσσονται κατά τη γνώμη μου σε κορυφαία ζητήματα, τόσο για το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, όσο και για το μέλλον της Ελλάδας.         

«Επιτακτική η διαγραφή μέρους του χρέους, ως προϊόντος μιας προσπάθειας διάσωσης τραπεζών και τραπεζιτών και της ληστρικής επιδρομής των διεθνών τοκογλύφων»   

ΠτΘ: Από αυτήν την ζοφερή κατάσταση, που περιγράψατε, ποια διέξοδος μπορεί να υπάρξει για την ελληνική κοινωνία; Αξιολογώντας τα δεδομένα και με την ιδιότητα του οικονομολόγου, ποιες πολιτικές, κατά τη γνώμη σας, θα μπορούσαν να συμβάλουν στην έξοδο της ελληνικής οικονομίας από την κρίση;

Γ.Ν.: Κατ’ αρχήν η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη από τη σταδιακή επίτευξη της δημοσιονομικής ισορρόπησης-εξυγίανσης και όχι κατ’ ανάγκη από την τόσο απότομη και βίαιη επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων. Η διαγραφή μέρους του επαχθούς και απεχθούς χρέους, το οποίο στο μεγαλύτερο μέρος του αποτελεί προϊόν μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής προσπάθειας διάσωσης τραπεζών και τραπεζιτών και της ληστρικής επιδρομής των διεθνών τοκογλύφων, αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Η αισθητή μείωση του βάρους εξυπηρέτησης του χρέους, ώστε να υπάρξει προοπτική για πραγματική και όχι πλασματική ανάπτυξη και ανάταση της εθνικής οικονομίας πρέπει να αποτελέσει πρωταρχικό στόχο της κυβέρνησης που θα προκύψει από τις εκλογές της Κυριακής. Η διεκδίκηση επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του χρέους θα συνέβαλλε επίσης θετικά και θα πρέπει να μπει ψηλά στην ατζέντα της επόμενης κυβέρνησης.

Όμως πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να αποτελέσει η στήριξη των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας. Η επόμενη κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι η εξυπηρέτηση του χρέους με νέα επιπλέον δάνεια οδηγεί τη χώρα στον γκρεμό. Η ανάταση της οικονομίας θα ξεκινήσει λοιπόν μόνον εάν ξεκινήσουμε να παράγουμε. Να σημειώσω επίσης ότι η ελληνική οικονομία, οι επαγγελματίες, οι επιχειρηματίες αλλά και οι απλοί έλληνες πολίτες απαιτούν διαχρονικά ένα κοινωνικά δίκαιο φορολογικό  σύστημα. Αντιθέτως βρίσκονται καθημερινά μπροστά σε εκπλήξεις και ριζικές αλλαγές, που σε όρους ελεύθερης αγοράς μεταφράζονται σε μη παραγωγικές εργατοώρες, απώλεια εσόδων και εκτίναξη του κόστους.

«Το εγχείρημα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ξεκίνησε έχοντας στο επίκεντρό του τον άνθρωπο, όμως στην πραγματικότητα βλέπουμε πλήρη αντίθεση»

ΠτΘ: Τον ρόλο των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης πώς τον αποτιμάτε; Είναι δυνατόν να βοηθήσουν στην προσπάθεια για έξοδο της χώρας μας από την κρίση;

Γ.Ν.: Οι αποφάσεις και τα σχέδιά τους για έξοδο από την κρίση, τόσο σε ελληνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όχι μόνο απέτυχαν αλλά συνεχίζουν να βαθαίνουν την κρίση και να αυξάνουν την ανεργία, της φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.  Η Ευρωπαϊκή Ένωση, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οι επιμέρους πολιτικές ηγεσίες των κρατών-μελών, που στην πλειοψηφία τους είναι συντηρητικές,  αρνούμενες κάθετα την υιοθέτηση έστω κάποιων προοδευτικών αρχών, χωρίς πολιτικό θάρρος και χωρίς κοινωνική ευαισθησία παρακάμπτουν θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η αλληλεγγύη και η εξάλειψη των περιφερειακών ανισοτήτων μεταξύ των κρατών μελών. Θυμίζω ότι το εγχείρημα για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ξεκίνησε έχοντας στο επίκεντρό του τον άνθρωπο. Στην πραγματικότητα όμως βλέπουμε πλήρη αντίθεση μεταξύ των ευρωπαϊκών προσδοκιών και των πολιτικών επιλογών της Ένωσης, που μεταλλάσσεται  σε μια ακραία νεοφιλελεύθερη νομισματική ένωση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ηγεσίες των κρατών-μελών, που την απαρτίζουν, επιβάλλεται να αλλάξουν στάση και αναπτυξιακό προσανατολισμό, τόσο για τη διάσωση της Ελλάδας όσο και για την ίδια την Ευρώπη. Και η Ελλάδα βέβαια θα πρέπει να αλλάξει νοοτροπία, η οικονομία της χώρας πρέπει να οικοδομηθεί σε στέρεα θεμέλια και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αναπτυχθεί ένα παραγωγικό μοντέλο, το οποίο να είναι προσαρμοσμένο στα δικές μας δυνατότητες και αναπτυξιακές προοπτικές. Η Ελλάδα βγαίνοντας από την κρίση θα πρέπει να γίνει πιο αποτελεσματική και συνεπής, τόσο απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τους εταίρους, όσο και απέναντι στον λαό της. Πάντως, η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας και η παραμονή της στην Ευρωζώνη, δηλαδή στο ευρώ, θα πρέπει να αποτελούν «κόκκινη γραμμή» για όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις.

«Τα βασικότερα κριτήρια για την εκλογική συμπεριφορά ενός ατόμου είναι η κοινωνική τάξη, στην οποία ανήκει, το θρήσκευμα και ο τόπος διαμονής του»

ΠτΘ: Μνημόνια, ύφεση, τρόικα, ανεργία και εξαθλίωση συνθέτουν το μεγαλύτερο μέρος ενός παζλ, που θα «καθρεφτίσει» τη συμπεριφορά του εκλογικού σώματος ενώπιον της κάλπης. Ποια είναι η δική σας εκτίμηση για τους παράγοντες, που θα κρίνουν το εκλογικό αποτέλεσμα, τόσο πανελλαδικά, όσο και ειδικότερα στη Θράκη και στη Ροδόπη;

Γ.Ν.: Οι πολιτικές προτιμήσεις παραδοσιακά καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τα κοινωνικά χαρακτηριστικά ενός ατόμου. Κατά την προσωπική μου εκτίμηση τα βασικότερα κριτήρια για την εκλογική συμπεριφορά ενός ατόμου είναι η κοινωνική τάξη, στην οποία ανήκει, το θρήσκευμα και ο τόπος διαμονής του. Οι τρεις αυτοί παράγοντες θεωρώ ότι θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την πολιτική ή καλύτερα την εκλογική προδιάθεση κάθε ψηφοφόρου. Εκτιμώ μάλιστα ότι θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ανάλυση και σύγκριση των εκλογικών αποτελεσμάτων των μειονοτικών περιοχών, που βρίσκονται στα νοτιότερα τμήματα του νομού με αυτά των περιοχών, που είναι κυρίως καπνοπαραγωγοί και οι οποίοι βρίσκονται στα βορειότερα της Ροδόπης. Επίσης, και τα αποτελέσματα στις κάλπες, όπου ψηφίζουν χριστιανοί θα έχουν αρκετά μεγάλες αποκλίσεις. Βασικοί παράγοντες που θα προκαλέσουν αυτήν την απόκλιση είναι η κομματική ταύτιση και η σταθερή προσήλωση των παραδοσιακών χριστιανών ψηφοφόρων, κυρίως σε κόμματα όπως ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.  Σε αυτά τα κόμματα η προσήλωση άρχεται από την αποδοχή της ιδεολογίας και των αξιών του κόμματος, το πολιτικό τους πρόγραμμα, την ιστορία τους, τους υποψηφίους, τα προβεβλημένα στελέχη και τους ιστορικούς ηγέτες τους. Σημαντικός επίσης παράγοντας είναι ο ρόλος ενός συνόλου ενημερωμένων για τις πολιτικές εξελίξεις στελεχών των κομμάτων και των υποψηφίων βουλευτών, που λειτουργούν στις προεκλογικές περιόδους ως πολλαπλασιαστές κοινής γνώμης, παρασύροντας προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση μέρος του εκλογικού σώματος.

«Τα κόμματα του δημοκρατικού συνταγματικού τόξου να σεβαστούν και να αφουγκραστούν τη βούληση και την επιθυμία του ελληνικού λαού»

ΠτΘ: Το μεγάλο ερώτημα αυτής της κρίσιμης αναμέτρησης πιθανόν να μην απαντηθεί το βράδυ της Κυριακής, μετά από το κλείσιμο της κάλπης. Για τον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί στόχος η εξασφάλιση της αυτοδυναμίας, αλλά την ίδια ώρα, όπως μαρτυρούν τα διάφορα γκάλοπ, ο κόσμος ζητάει συναίνεση… Σας προβληματίζει αυτό το σκηνικό, το οποίο διαμορφώνεται; Πιστεύετε ότι μπορεί να προκύψει κυβέρνηση με τη συνεργασία πολιτικών δυνάμεων;

Γ.Ν.: Κατά πρώτον θεωρώ ότι δεν θα υπάρξει αυτοδυναμία. Το εγχείρημα της συνεργασίας των δημοκρατικών κοινοβουλευτικών δυνάμεων, που υιοθετούν την ασφαλή έξοδο από το μνημόνιο ως εθνική στρατηγική επιλογή, επιβάλλεται ακόμη και αν χρειαστεί να κάνουν σημαντικές υποχωρήσεις σε επιμέρους ζητήματα. Σίγουρα πρέπει τα κόμματα του δημοκρατικού συνταγματικού τόξου να σεβαστούν και να αφουγκραστούν τη βούληση και την επιθυμία του ελληνικού λαού. Άρα το κρίσιμο θέμα είναι ποιες πολιτικές δυνάμεις, ποια κόμματα μπορούν να λειτουργήσουν ως εγγυητές για το ζητούμενο που, όπως προανέφερα, θεωρώ ότι θα πρέπει να είναι η επανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και αξιοπρέπειας. Σε αυτή την τόσο τραγική χρονική συγκυρία για την Ελλάδα και τον ελληνισμό προέχει η εθνική συνεννόηση και όχι η διχόνοια και οι ανούσιοι καβγάδες. Ο ελληνικός λαός και οι ελληνικές κυβερνήσεις πρέπει να είναι αρωγοί ο ένας στην προσπάθεια του άλλου. Τι να περιμένει όμως κανείς όταν δεν ψηφίστηκε ομόφωνα από την προηγούμενη βουλή ούτε ένα νομοσχέδιο…

«Το συναίσθημα, η συμπάθεια και η διαδρομή των υποψηφίων βουλευτών δεν θα πρέπει να αποτελούν το βασικότερο κριτήριο για την επιλογή του ενός ή του άλλου κόμματος».

ΠτΘ: Προτού κλείσουμε αυτή τη συνέντευξη, θα μας επιτρέψετε μια πιο προσωπική ερώτηση.  Το  όνομα σάς «έπαιξε» αρκετά στα προεκλογικά σενάρια περί των υποψηφιοτήτων στο νομό μας, παρόλα αυτά δε σας είδαμε τελικά σε κανένα ψηφοδέλτιο. Υπήρξαν όντως τέτοιες προτάσεις και, αν ναι, τι ήταν αυτό που σας κράτησε μακριά και από αυτήν την εκλογική διαδικασία, μετά και από εκείνη των πρόσφατων περιφερειακών εκλογών;  Ποια η άποψή σας για το ΠΑΣΟΚ, τον  ΣΥΡΙΖΑ, το Ποτάμι αλλά και το νεοσύστατο ΚΙΝΗΜΑ;

Γ.Ν.: Τα κόμματα είναι σαν ζωντανοί οργανισμοί, οι οποίοι γεννιούνται σε δεδομένες χρονικές στιγμές και κοινωνικοοικονομικές συγκυρίες, για να καλύψουν κάποιο πολιτικό κενό ή για να παρασύρουν μερίδα εκ του εκλογικού σώματος προκειμένου να διασφαλίσουν οι χρηματοδότες τους τα δικά τους οικονομικά ή και πολιτικά συμφέροντα. Τις πολιτικές όμως και την πορεία τόσο των κομμάτων, όσο και των κρατών, τις χαράσσουν άνθρωποι και όχι οι καταστατικές αρχές τους. Είναι γεγονός ότι μου έγιναν προτάσεις για να συμμετάσχω στις επικείμενες εκλογές από τρία κόμματα, τόσο δια τοπικών στελεχών και υπευθύνων τους, όσο και από στελέχη που δραστηριοποιούνται σε κεντρικό επίπεδο. Ο βασικότερος λόγος της μη συμμετοχής μου ως υποψήφιος βουλευτής ήταν ο σεβασμός, που τρέφω στους απλούς πολίτες της Ροδόπης, οι οποίοι δεν θα ήθελα να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ ή Ποτάμι, παρασυρόμενοι από το συναίσθημα και τη συμπάθεια στο πρόσωπο του Γιάννη Νικολαΐδη. Το συναίσθημα, η συμπάθεια και η πολιτική και κοινωνική διαδρομή των υποψηφίων βουλευτών δεν θα πρέπει να αποτελούν το βασικότερο κριτήριο για την επιλογή του ενός ή του άλλου κόμματος. Ο λαός της Ροδόπης, της Θράκης και της Ελλάδας ευρύτερα ας σκεφθεί ψύχραιμα και ας πάει στην κάλπη έχοντας στο νου τις διαχρονικές αξίες του ελληνισμού και το κληροδότημα στις επόμενες γενιές, που θα πρέπει να είναι μια Ελλάδα που θα ανήκει στους Έλληνες, μια Ελλάδα δημοκρατική, με ίσες ευκαιρίες για όλους, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.