«Την αγροτισσα δεν την προσεχει κανεις.

Η Μεμέτ Ογλού Σεριφέ είναι 58 ετών, αγρότισσα στο χωριό Μωσαϊκό της Ροδόπης. Η ίδια κατάγεται από την Ξάνθη, ήρθε με την οικογένειά της στο Μωσαϊκό, πριν 25 χρόνια. Την συναντήσαμε στο κτήμα της να συλλέγει μπάμιες, επίπονη δουλειά, κάτω από τον καυτό ήλιο του Ιουλίου. «Μόνο εγώ έχω μπάμιες, κανένας άλλος στο χωριό. Κι εμείς ένα μεροκάματο παίρνουμε για να πορευτούμε. Με το ευρώ δεν πάμε καλά στα οικονομικά, δεν κατορθώνουμε να βάλουμε τίποτα στην άκρη, το παν, όμως, είναι να έχουμε την υγεία μας. Την υγεία μας και άλλο τίποτε», δηλώνει και μιλά για την ελληνίδα αγρότισσα με παράπονο.

Είναι δύσκολη παραγωγή η μπάμια;

Πάρα πολύ δύσκολη η καλλιέργεια της μπάμιας, τόσο δύσκολη που δεν λέγεται. Σπείραμε το χωράφι τέλη Απριλίου. Τώρα είναι το δεύτερο χέρι που μαζεύουμε, όμως, πολύ δυσκολευόμαστε.

Πότε ξεκινούν οι δυσκολίες αυτής της καλλιέργειας;

Από την σπορά της ακόμη. Κοίτα πώς έχει φυτρώσει. Είναι δεύτερη φορά σπαρμένο και αλλού έχει μπάμιες – αλλού δεν έχει.

Έχει και χόρτα…

Καθαρίζουμε συνέχεια και συνέχεια βγαίνουν τα χόρτα.

Πότε ξεκινήσατε να μαζεύετε;

Έχουμε δεκαπέντε μέρες που μαζεύουμε. Πρέπει να μαζευτεί μικρή, αν είναι μεγάλη ή δεν την αγοράζουν καθόλου ή την αγοράζουν πολύ φθηνά. Όταν είναι μικρή τη δίνεις και 2,5 ευρώ, όταν είναι μεγάλη, δεν την αγοράζει κανείς.

Την πουλάτε οι ίδιοι;

Είμαστε «παζαρτζήδες». Πουλάμε την παραγωγή οι ίδιοι, μόνοι μας στα παζάρια. Δεν έχουμε παραγωγή μεγάλη για να την πάμε στην λαϊκή, στον Ίασμο, στην Κομοτηνή, στην Αίγειρο. Στον Ίασμο είμαστε την Παρασκευή, την Πέμπτη στο Σώστη, την Τρίτη στην Αίγειρο.

Πόση ώρα έχει που εργάζεστε;

Παιδεύομαι μια ώρα και δεν έχω μαζέψει ούτε μισό κιλό μπάμια. Δεν έχουν γίνει, θέλουν συνέχεια πότισμα.

Έσπειρε κανείς άλλος μπάμια;

Μόνο εγώ έχω μπάμιες, κανένας άλλος στο χωριό. Κι εμείς ένα μεροκάματο παίρνουμε για να πορευτούμε. Με το ευρώ δεν πάμε καλά στα οικονομικά, δεν κατορθώνουμε να βάλουμε τίποτα στην άκρη, το παν, όμως, είναι να έχουμε την υγεία μας. Την υγεία μας και άλλο τίποτε.

Τα παιδιά σας πού είναι;

Ο γιος στη Γερμανία και η κόρη μου εδώ.

Γιατί πήγε μετανάστης στη Γερμανία και δεν συνέχισε τη δουλειά στα χωράφια;

Να δουλεύει εδώ, κάτω από τον ήλιο; Να δουλεύει εδώ και να παιδεύεται; Εκεί τουλάχιστον είναι στον ίσκιο. Καλά είναι, όπως μου λέει.

Στο Μωσαϊκό είχατε χωράφια και ήρθατε από την Ξάνθη;

Τα χωράφια τα νοικιάζω. Αγοράσαμε το οικόπεδο και χτίσαμε το σπίτι.

Η ζωή της μουσουλμάνας γυναίκας είναι δύσκολη;

Πάρα πολύ δύσκολη! Οι συνήθειές μας, οι νηστείες, η κούραση, η ταλαιπωρία. Είμαστε και πάντα «μπουρμπουλωμένες», με το μαντήλι.

Γιατί δεν το βγάζετε, φοβάστε την κριτική του κόσμου;

Δεν νομίζω να μας κοροϊδέψει κανείς, από μικρές, όμως, μάθαμε έτσι, κι αν το βγάλουμε τώρα, θα νομίζουμε ότι όλος ο κόσμος κοιτάει εμάς.

Τα νέα κορίτσια, ισχύει το ίδιο και για εκείνα;

Τα κορίτσια μας τώρα είναι ευρωπαίες. Αν τις δεις, δεν καταλαβαίνεις ότι είναι μουσουλμάνες, νομίζεις ότι είναι χριστιανές.

Καλά κάνουν;

Πολύ καλά κάνουν, αλλά εμείς συνηθίσαμε με τα παλιά και με τα παλιά θα πάμε.

Γράμματα ξέρετε;

Δεν ξέρω γράμματα, όμως, ό,τι θέλω το βρίσκω και εξυπηρετούμαι μόνη μου. Καλά τα καταφέρνω.

Δεν σας έστειλαν οι γονείς σας σχολείο;

Δεν με έστειλάν οι γονείς μου, ήμασταν επτά αδέρφια και η φτώχεια μεγάλη. Τα παλιά τα χρόνια ήταν διαφορετικά.

Εσείς τα στείλατε τα παιδιά σας;

Φυσικά και τα έστειλα. Και την κόρη μου και τον γιο μου, ακόμη και στο Γυμνάσιο πήγαν. Τώρα είναι μια χαρά με τις οικογένειές τους. Όσο είναι εκείνοι ευχαριστημένοι, εγώ γίνομαι άλλο τόσο. Για τα παιδιά μου θυσία γίνομαι. Θυσία!

Την ελληνίδα αγρότισσα την προσέχει η πολιτεία όσο πρέπει;

Την αγρότισσα δεν την προσέχει κανείς. Τίποτα απολύτως δεν της προσφέρουν. Ούτε την μάνα. Γιατί μια κλώσα μάνα, όσα πουλιά κι αν έχει, τα μαζεύει και τη μία την κλώσα, την μαμά, τα παιδιά δεν την κοιτάζουν. Αυτό θέλω να μου το εξηγήσεις, από τι προέρχεται;

Από αχαριστία και αγνωμοσύνη!

Αααα μπράβο! Τώρα το είπες σωστά. Εγώ και δέκα παιδιά να έχω, κάνω ένα μεροκάματο, μια δουλειά, όσο δύσκολη κι αν είναι, και τα φροντίζω και τα δέκα, την μάνα, όμως, τα παιδιά γιατί δεν την κοιτάνε; Αυτό βλέπω, αλλά δόξα τω Θεώ εγώ είμαι ευχαριστημένη από τα παιδιά μου.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.