Θα παρουσιασθει το εργο «Βαριεμαι» του Αργεντινου Ρικαρντο Ταλεσνικ

Το έργο «Βαριέμαι» του Αργεντινού συγγραφέα Ρικάρντο Ταλεσνίκ, το οποίο έχει παρουσιαστεί και μεταφραστεί σε περισσότερες από τριάντα χώρες, θα παρουσιάσει στο κοινό της Κομοτηνής το Θεατρικό Εργαστήρι “Επί Σκηνής” το Σάββατο και την Κυριακή στις εννιά το βράδυ στο Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κομοτηνής.
Το «Βαριέμαι» είναι ένα πολιτικό στην ουσία του έργο, στο οποίο ο Νέστορας, υπάλληλος μιας μεγάλης εταιρείας, αντιδρά -και μάλιστα με τον πιο αναπάντεχο τρόπο για τους δύσκολους καιρούς μας- στη μέχρι σήμερα παρακμάζουσα ζωή του. Κηρύσσει την ανεξαρτησία του, καλοστρώνεται στο κρεβάτι και αναγγέλλει από εκεί προς όλες τις κατευθύνσεις πως δεν πάει άλλο στη δουλειά, όχι για κανέναν ιδιαίτερο λόγο, αλλά απλούστατα γιατί «βαριέται». Τον Νέστορα θα προσπαθήσουν να τον επαναφέρουν στην τάξη, κατά σειρά η γυναίκα του, η μητέρα του, η συνάδελφός του, ο υπεύθυνος του ανθρώπινου δυναμικού της εταιρείας όπου δουλεύει, κάποια στιγμή και ο ίδιος ο διευθυντής του. Θα συμβιβαστή ο επαναστάτης Νέστορας ή όχι… Όπως είπαν και οι συμμετέχοντες στην παράσταση, μαθητές του Θεατρικού Εργαστηρίου «Επί σκηνής» κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου που παραχώρησαν την Τετάρτη το βράδυ το τέλος του έργου είναι ανατρεπτικό… αλλά μάλλον φυσιολογικό…

Οι συντελεστές της παράστασης μιλούν για το έργο τους

Νίκος Μαυρίδης, Κώστας Αυγίτσης, που υποδύονται τον Νέστορα: «Ο Νέστορας είναι ένας υπάλληλος που αποφασίζει να κάνει την δική του επανάσταση και βαριέται, αλλά δεν προβλέπει τις συνέπειες της πράξης του. Επίσης στο έργο θα δούμε πάντα με σατιρική διάθεση μια απεικόνιση της καθημερινότητας και το φινάλε θα είναι μάλλον ανατρεπτικό…φυσιολογικό…Η κωμωδία, αν και η βασική της ιδέα είναι η ξεκούραση και ο ύπνος …θα τη χαρακτηρίζαμε και κωμωδία αφύπνισης».

Φωτεινή Αγινορίτου: «Παίζω την τρελή μάνα του Νέστορα και την συνέχεια θα δείτε επί σκηνής… Επιλέξαμε το συγκεκριμένο έργο γιατί αυτή τη στιγμή αντικατοπτρίζει μάλλον την καθημερινότητά μας και το νόημά της είναι κοινωνικό. Καταλήγουμε στο να βαριόμαστε γιατί οι συνθήκες μας οδηγούν εκεί και στην εποχή του μνημονίου βαριόμαστε περισσότερο από ποτέ… γιατί δεν αντιδρούμε».

Βάσω Πελτέκη: «Στην παράσταση κάνω το ρόλο της Μάρθας, η οποία είναι η σύζυγος του Νέστορα, μια πολύ τυπική νοικοκυρά, πιστή στο σύζυγό της, τον στηρίζει όταν βαριέται και δεν θέλει να πάει στην δουλειά, αλλά στο τέλος όταν γίνεται διάσημος επιστρέφει στο σπίτι και πιστεύει ότι θα γίνουν διάσημοι και οι δύο… Δυστυχώς αποτυχαίνει…»

Βασιλική Γεωργιάδου: «Κάνω και εγώ την Μάρθα που προσπαθεί να πείσει τον Νέστορα να γυρίσει στην δουλειά, θεωρώντας ότι είναι άρρωστος και κάτι του συμβαίνει. Με αυτό τον τρόπο πιστεύει ότι τον στηρίζει αλλά στο τέλος ξεσπά και φεύγει… Υπάρχει ένα τέλος ανατρεπτικό».

Άννα Ξυνιώτου: «Κάνω το ρόλο του διευθυντή που καλείται να βοηθήσει το Νέστορα που είναι υπάλληλός του που κατά τα λεγόμενα της επιχείρησης έχει πάθει μια κρίση τρέλας γιατί δεν είναι αποδεκτό από τον Όμιλο κάπόιος να φύγει χωρίς να ελεγχθεί ,γιατί μιλάμε για ένα έλεγχο που ασκείται πάντα από την εργασία. Τελικά αποτυγχάνει, γιατί και αυτός είναι άνθρωπος…»

Εκτός από τους παραπάνω συμμετέχει στην παράσταση και η Τζούλια Σαλπιγγίδου. Η Κατερίνα Χριστοδούλου έχει κάνει την μετάφραση, ο Μιχάλης Βαμβακάς έχει κάνει τα βίντεο και τα μοντάζ, ο Δημήτρης Τζατζανάς τους φωτισμούς και ο Παναγιώτης Δαλαλάκης την κατασκευή του σκηνικού.

Μυρσίνη Λαντζουράκη, «Ένα έργο επίκαιρο»

Μιλώντας για το έργο η σκηνοθέτιδα της παράστασης Μυρσίνη Λαντζουράκη το χαρακτήρισε «επίκαιρο, γιατί έχει να κάνει με την κοινωνική κρίση και στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει να κάνει με τις επαγγελματικές αξιώσεις που μπορεί να έχουμε όλοι μας. Είναι μια πολύ όμορφη κωμωδία με αρκετό υλικό για να σε κάνει να σκεφτείς». Επικεντρώνοντας δε στο γεγονός ότι επέλεξε οι ρόλοι του Νέστορα και της γυναίκας του Μάρθας να αποδίδονται από δύο ερασιτέχνες ηθοποιούς η κ. Λαντζουράκη επεσήμανε ότι αυτό έγινε γιατί «η προσέγγιση η δική μου ως δασκάλας, ως σκηνοθέτιδας είναι όλοι οι μαθητές του Εργαστηρίου να δουλέψουν κάτι κατά την διάρκεια της χρονιάς και να δείξουν κάτι στο τέλος σε μια παράσταση. Υπάρχει μια κοινή θεματική σε τρία έργα που θα παρουσιασθούν φέτος μέχρι το τέλος της εκπαιδευτικής χρονιάς. Το πρώτο είναι το «Βαριέμαι», το δεύτερο το «Ονειρόδραμα» και το τρίτο «Σκηνές καθημερινότητας» που συγκλίνουν στο κοινό θέμα της επαγγελματικής αποκατάστασης, του τρόπου ζωής μας του καθημερινού άγχους. Μοίρασα έτσι τους ρόλους, ώστε όλοι να δουλέψουν. Σκηνοθετικά είδα ότι ο Νέστορας μπορεί να μην είναι ένας άνθρωπος αλλά μπορεί να είναι πάρα πολλοί. Υπάρχουν πολλοί Νέστορες στην κοινωνία μας σήμερα που θα αντιδράσουν σε μια τέτοια καταπίεση, οπότε αντίστοιχα έχουν και τις γυναίκες τους, ο καθένας έχει το δικό του χαρακτήρα, ο ένας είναι πιο ήπιος, ο άλλος πιο νευρικός, το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο. Επέλεξα λοιπόν δύο Νέστορες και δύο Μάρθες για να εξυπηρετήσω μια κατάσταση αλλά και για να δείξω ότι δεν είναι μόνο ένα πρόσωπο ουσιαστικά αυτό στο οποίο αναφερόμαστε αλλά μπορεί να είμαστε όλοι».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.