Τελος εποχης για τα εργοστασια ζαχαρης σε Σερρες και Ορεστιαδα;
Ως κεραυνός εν αιθρία λειτούργησε για τους εργαζόμενους των εργοστασίων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης σε Σέρρες και Ορεστιάδα η είδηση του κλεισίματος των εργοστασίων που τους ανακοινώθηκε ξαφνικά την προηγούμενη Πέμπτη, στο πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής ιδιωτικοποιήσεων και τις οδηγίες των εταίρων μας για το μέλλον της τευτλοκαλλιέργειας στη χώρα μας. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των κεντρικών ΜΜΕ το κλείσιμο των εργοστασίων έρχεται ως συνέπεια και των εξευτελιστικών τιμών που έδωσε για άλλη μια χρονιά στους αγρότες η ΕΒΖ, με αποτέλεσμα να μην καλλιεργηθούν πολλά στρέμματα. Συνολικά, φέτος καλλιεργήθηκαν 78.000 στρέμματα τεύτλων, από τα 428.000 στρέμματα που καλλιεργούνταν το 2005.
Μετά την ανακοίνωση, στον «αέρα» μένουν τόσο οι εργαζόμενοι των δύο εργοστασίων όσο και όλοι όσοι εμπλέκονται στην παραγωγική διαδικασία. Από την ανακοίνωση και μετά οι εργαζόμενοι πραγματοποιούν συσκέψεις επί συσκέψεων, ενώ το πρωί της Κυριακής πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στην Ορεστιάδα με τη συμμετοχή εκπροσώπων διάφορων φορέων, των υφυπουργών Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ.Αλέξανδρου Δερμεντζόγλου, Εσωτερικών κ.Γιώργου Ντόλιου και του βουλευτή Εβρου κ.Μαρίνου Ουζουνίδη ενώ παρέστη εκπρόσωπος του υφυπουργού Εξωτερικών, Κυριάκου Γεροντόπουλου και εκπροσωπώντας τη σημερινή διοίκηση της Περιφέρειας ΑΜ-Θ ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Οικονομίας και Περιβάλλοντος κ. Σταύρος Βαβίας.
Ο κ. Βαβίας το μεσημέρι της Δευτέρας βρέθηκε στις εγκαταστάσεις του «Ράδιο Παρατηρητής 94FM» όπου και μετέφερε τα αποτελέσματα της σύσκεψης αυτής αλλά και τα προσωπικά του συμπεράσματα από την έως τώρα πορεία της υπόθεσης των εργοστασίων ζάχαρης της Ορεστιάδας και των Σερρών.
«Στην περίπτωση της Ορεστιάδας, το κλείσιμο δεν αφορά μόνο τις πενήντα θέσεις μονίμου προσωπικού και τους 300 συμβασιούχους αλλά και το σύνολο του κύκλου εργασιών, επηρεάζοντας άμεσα τις περιοχές της Ροδόπης και του Έβρου»
Όπως εξήγησε η απόφαση αυτή του κλεισίματος δεν αφορά, στην περίπτωση της Ορεστιάδας, μόνο τις πενήντα θέσεις μονίμου προσωπικού και τους 300 συμβασιούχους αλλά και το σύνολο του κύκλου εργασιών που αυτό έχει, επηρεάζοντας άμεσα τις περιοχές της Ροδόπης και του Έβρου. Σύμφωνα με τον ίδιο επηρεάζει και πλήττει «και τους αγρότες που καλλιεργούν, και τους εμπόρους φυτοφαρμάκων, και τους ιδιοκτήτες μηχανημάτων που βγάζουν τεύτλα –γιατί η συγκεκριμένη καλλιέργεια είναι διαφορετική από τις υπόλοιπες– και τους ιδιοκτήτες των ειδικών φορτηγών μεταφοράς τους και τους τευτλοεξαγωγείς κ.λπ.. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι έχουν κάνει επενδύσεις πάνω στα τεύτλα, στην πρώτη ύλη, και έχουν και δανεισμό. Το εργοστάσιο της Ορεστιάδας δεν είναι ένα εργοστάσιο που βγάζει πλαστικά, για παράδειγμα, το οποίο έκλεισε και η πρώτη ύλη ερχόταν απ’ έξω. Όλος ο κύκλος των εργασιών προερχόταν από την περιοχή του βορείου Έβρου κατά κύριο λόγο. Τα τελευταία χρόνια το εργοστάσιο είχε παραγωγούς και από τη Ροδόπη, φέτος, τευτλοπαραγωγούς 4 με 5 χιλιάδων στρέμματα».
«Την ευθύνη την έχει η κυβέρνηση»
Κληθείς να σχολιάσει το γεγονός ότι η κύρια αιτία της εν λόγω απόφασης είναι οι εξευτελιστικές τιμές που έδωσε η ΕΒΖ, ο ίδιος επεσήμανε πως από το 2006 και μετά, που άλλαξε ο τρόπος επιδότησης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, άλλαξε και η τιμή στο ζαχαρότευτλο. Τις αποφάσεις αυτές σύμφωνα με τον ίδιο τις «πήραν οι διοικήσεις, οι οποίες διορίζονταν από τις κυβερνήσεις. Αυτό σημαίνει ότι έχει ευθύνη η κυβέρνηση. Όταν ένα πλοίο βουλιάζει, φταίει ο καπετάνιος. Αυτός οδήγησε το πλοίο στον μαρασμό, δεν το οδήγησαν οι αγρότες. Από εκεί και πέρα, τα δύο τελευταία χρόνια, όποτε ήταν να σπείρουν οι αγρότες, – ακουγόταν ότι θα πωληθεί η ζάχαρη, -ενώ τελικά ποτέ δεν πουλήθηκε- και ο αγρότης «σφιγγόταν», γιατί υπήρχε η φήμη ότι μπορεί να πάει σε ιδιώτη και δεν ήξερε πώς θα λειτουργήσει, πίστευε δηλαδή ότι μπορεί και να μην πουλούσε την παραγωγή του. Κατά δεύτερον, το μήνα Φλεβάρη υπήρχαν κάποιες τιμές, που ήταν απαγορευτικές. Τις χρονιές που έβγαλαν νωρίς τιμή και ήταν καλή, όπως το 2009, το Εργοστάσιο Ζάχαρης στην Ορεστιάδα, σύμφωνα με χθεσινά στοιχεία, είχε 46 χιλιάδες στρέμματα, εν αντιθέσει με πέρσι, που λόγω των βροχών είχαμε μόνο 8 χιλιάδες στρέμματα».
«Για τα προβλήματα της τευτλοπαραγωγής οι υπουργοί μας παρέπεμψαν στον «εκκαθαριστή», στην Τράπεζα δηλαδή της Ελλάδος»
Σε ό,τι αφορά το μέγιστο αυτό ζήτημα της εξευτελιστικής τιμής των τεύτλων, ο κ. αντιπεριφερειάρχης τόνισε πως κατά το παρελθόν εκπρόσωποι της περιφέρειας έθιξαν το ζήτημα τόσο στον κ. Στουρνάρα όσο και στους κ.κ.Τσαυτάρη και Σταϊκούρα οι οποίοι με την σειρά τους αποποιήθηκαν των ευθυνών τους, επισημαίνοντας πως πλέον διαχειριστής των ζητημάτων αυτών είναι ο «εκκαθαριστής», εν προκειμένω η Τράπεζα της Ελλάδος. Αναφορικά με την προχθεσινή ανακοίνωση, ο κ. Βαβίας εξήγησε πως σύμφωνα με μια μελέτη, που παραγγέλθηκε από το Δ.Σ. της Βιομηχανίας Ζάχαρης, στην εταιρεία Candor, τα δύο αυτά εργοστάσια δεν είναι βιώσιμα, με βάση τα στοιχεία της τελευταίας πενταετίας. Ο κ. Βαβίας ωστόσο έδωσε μία νέα τροπή στην υπόθεση του κλεισίματος των δύο εργοστασίων επισημαίνοντας πως πρόκειται για ζήτημα πολιτικό, γνωστοποιώντας μάλιστα πως στην περιοχή της Αδριανούπολης, αυτή τη στιγμή χτίζεται ζαχαρουργείο.
«Αν πουλήσουν την ακίνητη περιουσία της Βιομηχανίας Ζάχαρης, σιγά σιγά θα αρχίσει να γίνεται βιώσιμη»
Όπως δήλωσε ο ίδιος αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται προσπάθεια πώλησης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, υπογραμμίζοντας την ακίνητη περιουσία που αυτή κατέχει και τους τρόπους που αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης. Όπως εξήγησε « την εποχή που θα έπρεπε να γίνεται εκσυγχρονισμός των εργοστασίων, μπορεί να κάνανε επενδύσεις real estate ή αγοράσανε τη Βιομηχανία Ζάχαρης στη Σερβία. Δεν αντιλέγει κανείς στο ότι η ΕΒΖ έχει πρόβλημα βιωσιμότητας. Αν πουλήσουν όμως, για παράδειγμα, το κτίριο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, σιγά σιγά θα αρχίσει να γίνεται βιώσιμη. Αν πάρουν πίσω τα λεφτά που τους χρωστάνε δύο εταιρείες που κάθε χρόνο τους δίνουν ζάχαρη –γύρω στα 70 εκατομμύρια– αυτόματα το χρέος, από 130 πέφτει στα 60 εκατομμύρια, χρέος βιώσιμο για μια εταιρεία με τζίρο όπως η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Και τα περισσότερα είναι δάνεια στην Πειραιώς. Οι περισσότερες υποχρεώσεις που έχει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι δάνεια που τα έπαιρνε από την Αγροτική, η οποία ήταν και 100% μέτοχος της Βιομηχανίας. Και το αστείο ήταν ότι εκείνη την εποχή όλοι δανείζονταν με 5-6% ενώ η Βιομηχανία Ζάχαρης με 12%!».
«Τη “συνδεδεμένη” θα την παίρνουν οι τευτλοπαραγωγοί της Λάρισσας και της Ημαθίας και θα σταματήσουν να την παίρνουν οι Θρακιώτες;»
Επικεντρώνοντας στο εργοστάσιο που βρίσκεται στο Πλατύ Ημαθίας, το οποίο αντιμετωπίζει επίσης αντίστοιχα προβλήματα βιωσιμότητας, ο κ. Βαβίας υπογράμμισε πως σε περίπτωση που αυτό κλείσει, ανοίγει ο δρόμος για τους ιδιώτες οι οποίοι θα σπεύσουν να αγοράσουν τα ακίνητα που έχει η εταιρεία στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, τις πολυκατοικίες, τα γραφεία, αλλά και τα 70 στρέμματα «φιλέτο», όπως τα χαρακτήρισε, δίπλα στο εργοστάσιο στο Πλατύ. Ο ίδιος τέλος τόνισε πως και η χρονική στιγμή των εξελίξεων αυτών δεν είναι τυχαία, υπενθυμίζοντας την «συνδεδεμένη ενίσχυση» που θα δοθεί το 2015, με την νέα ΚΑΠ και η οποία αποτιμάται σε κάποια εκατομμύρια ευρώ, διερωτώμενος «μήπως με αυτόν τον τρόπο πάνε να χρυσώσουνε το χάπι στους παραγωγούς της Λάρισας και της Ημαθίας, γιατί τη συνδεδεμένη θα την παίρνουν αυτοί και θα σταματήσουν να την παίρνουν οι Θρακιώτες».
«Ζήτησα σύγκλιση του περιφερειακού συμβουλίου την Τετάρτη»
«Δυστυχώς αυτό που λένε ότι στην Αθήνα κοιτάνε τέσσερις τοίχους στο Κολωνάκι και βγάζουν αποφάσεις, είναι η κλασικότερη περίπτωση άσκησης πολιτικής»
Ο κ. Βαβίας αναφέρθηκε επίσης και στις επερωτήσεις που έχουν καταθέσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης σχετικά με το ζήτημα αλλά και τη στάση των τριών Εβριτών υπουργών που συμμετέχουν στο κυβερνητικό σχήμα. «Φοβάμαι ότι σιγά σιγά και οι βουλευτές, βλέποντας το αδιέξοδο στο ζήτημα αυτό, θέλουν να φεύγουν από το προσκήνιο» τόνισε και συνέχισε « οι βορειοεβρίτες ζουν με το όνειρο ότι κάτι θα αλλάξει τελευταία στιγμή. Αν τελικά, στο περιφερειακό συμβούλιο της Τετάρτης, παρθεί η απόφαση να κλείσει η Βιομηχανία Ζάχαρης, δεν ξέρω ποιες θα είναι οι αντιδράσεις. Θα πρέπει να καταλάβουν κάποιοι ότι ο Βόρειος Έβρος δεν είναι θέμα μελέτης βιωσιμότητας, είναι θέμα εθνικό και δεν το έχουν καταλάβει. Δυστυχώς αυτό που λένε ότι στην Αθήνα κοιτάνε τέσσερις τοίχους στο Κολωνάκι και βγάζουν αποφάσεις, είναι η κλασικότερη περίπτωση άσκησης πολιτικής».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
