«Τελειωσε κι αυτο, δοξα τω Θεω»

Πέρασε ήδη ένας μήνας. Το απολαύσαμε αφάνταστα. «Όσοι τουλάχιστον δεν απορροφηθήκαμε πλήρως από το θερινό στόχο της ηλιοθεραπείας, της επιδερμικής μας αλλοτρίωσης (μαύρισμα) και του beach Party. Τον απολαύσαμε τον ακήρυκτο πόλεμο που μεταφέρθηκε καρέ-καρέ στο σπιτικό μας.

Ρουφήξαμε λαίμαργα τις αναλύσεις, τις σοφίες, τις αγωνίες, τις συνεντεύξεις, τα ρεπορτάζ, τις καθοδηγήσεις και τα μηνύματα των διαμορφωτών της Κοινής Γνώμης. Δακρύσαμε απ’ το χαμό και τη δυστυχία των γειτόνων μας. Μαλώσαμε, ίσως και για το ποιος έχει το δίκαιο με το μέρος του, το αμυντικό Ισραήλ ή ο αμυντικός Λίβανος (γιατί βέβαια επιτιθέμενος δεν υπάρχει!). Ξύπνησαν, άλλωστε, και τα φιλάνθρωπα αισθήματά μας. Τι Λαός αλήθεια ευαίσθητος που είμαστε! Ω, διεθνώς έγινε αποδεκτό κατ’ επανάληψη πρώτοι στον κόσμο είμαστε σε ευαισθησία. Σπεύσαμε με το πρώτο κάλεσμα να στείλουμε μακαρόνια, νερό, γάλα, κονσέρβες, όλα, εκτός βέβαια από χοιρινό, για ν’ απολύνουμε τον πόνο των προσφύγων, αλλά και τη δική μας συνείδηση.

Ευαισθητοποιημένοι και ανήσυχοι μετά τον «εκδημοκρατισμό» του Αφγανιστάν και του Ιράκ, και παρά το γεγονός της απαιτούμενης ανταπόκρισής μας στην τυποποιημένη πλέον διαδικασία που φέρει την ονομασία «τα μπάνια του Λαού», δεν παραλείψαμε να κάνουμε το καθήκον μας απέναντι στον πόλεμο που μας προέκυψε στην περιοχή. Τον είδαμε όλον στην TV και προβληματισθήκαμε βαθύτατα. Μάλιστα θαυμάσαμε και τη σωφροσύνη του «βαθύτατα» Δημοκρατικού Ισραήλ και κατανοήσαμε πλήρως και εμπεδώσαμε αναμφιβόλως το γιατί δεν μπορούν όλοι να έχουν πυρηνικά, αλλά μόνο κάποιοι που εν πάση περιπτώσει είναι, βρε αδελφέ, εγγυημένοι για τη σωφροσύνη κα τον πολιτισμό τους. Βλέπετε; Δε χρησιμοποίησαν πυρηνικά ενάντια στα γυναικόπαιδα, στη φτώχια και τη μιζέρια των χωρικών του Νοτίου Λιβάνου! Παρά το γεγονός ότι μεταξύ τους είχαν εισχωρήσει αντάρτες της Χεζμπολά. Προτίμησαν να διαλύσουν τα πάντα εντελώς με συμβατικά όπλα οι άνθρωποι! Έδειξαν αυτοσυγκράτηση και δεν χρησιμοποίησαν το πυρηνικό οπλοστάσιό τους που «δικαιωματικά» (!) αυτοί έχουν και δεν πρέπει να το ‘χουν άλλοι «παράφρονες». Οι «σώφρονες» μόνο το δικαιούνται!

Αλλά και μεις το ευχαριστηθήκαμε. Σπουδαίο πράγμα η ενημέρωση και η επικοινωνιακή πολιτική. Όλα τα γνωρίζουμε. Τίποτε δεν έγινε πίσω από την πλάτη μας. Όλα στο φως, στο γυαλί, στην TV. Ουχί υπό το μόδειον, αλλά υπό τη λυχνίαν! Και μάλιστα με κριτική και σχόλια και με κείνο το φοβερά ανήσυχο, εναγώνιο και θλιβερά επίπλαστο βλέμμα των τηλεπαρουσιαστών. Πιο πολύ από το βλέμμα τους ανησυχούσες παρά απ’ τα γεγονότα αυτά καθ’ αυτά. Γιατί σε τέτοια γεγονότα έχουμε πλέον εθισθεί. Δεν μας τρομάζουν οι μακράν των οπισθίων μας τραγωδίες! Ξέρουμε πλέον και είμαστε βέβαιοι ακραδάντως, ότι τελικώς η «Διεθνής Κοινότητα» θα τακτοποιήσει τα πράγματα. Είμεθα βέβαιοι ότι θ’ αναφωνήσουμε και πάλι: «Τέλειωσε κι αυτό, Δόξα το Θεώ». Και στο βωμό αυτής της βεβαιότητας, αλλά και της άλλης, αυτής δηλαδή που μας έχει καταλλήλως γίνει συνείδηση, ότι δηλαδή «δυστυχώς» τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς οι καημένοι, οι κατά τα άλλα «Κυρίαρχοι Πολίτες της Κοινωνίας των Πολιτών», σιωπούμε, δεχόμαστε αγόγγυστα τις παράπλευρες παρενέργειες, όπως οι αυξήσεις της τιμής του ανεκδιήγητου αυτού πετρελαίου, οι «καθ’ όλα φυσιολογικές» μετακυλίσεις του αυξανόμενου κόστους στις τιμές των προϊόντων, οι μηδενικές αυξήσεις μισθών και ημερομισθίων χάριν της εξυπηρέτησης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων κ.α.

Κι όταν ξαφνικά, κάτι άλλο συνταρακτικό κι «απρόσμενο» προκύψει εκ νέου, όπως π.χ. η ανέλπιστη αποκάλυψη νέας εγκληματικής τρομοκρατικής ενέργειας, όπως αυτής με τα δέκα υπό ανατίναξη αεροπλάνα των αγγλοσαξωνικών αερογραμμών, τότε να ‘μαστε και πάλι έτοιμοι και αχόρταγοι να καταβροχθίσουμε την νέα πληροφόρηση – ενημέρωση – θέαμα και να λησμονήσουμε την παλιά που πλέον μας έχει κορέσει και κουράσει ταυτόχρονα. Εμπρός αδέλφια για νέα τηλεοπτική περιπέτεια! Αρκετά με την κυβέρνηση και τον Στρατό του Ισραήλ! Αρκετά με τους Χεζμπολάδες και τους πυραύλους τους! Αρκετά με τα παιχνίδια της «Διεθνούς Κοινότητας»! Να η νέα ηδονή του θεάματος καρέ-καρέ! Να νέος τόπος για κριτική! Ιδού το πεδίο, λαμπρό και πάλι, για νέα ενδιαφέροντα, χαβαλέ και ροκάνισμα του χρόνου! Τι είπε αλήθεια ο πρόεδρος Μπους; Θα διακόψει τας διακοπάς του ο Πρωθυπουργός Μπλερ; Τι στάση θα κρατήσει ο μυστηριώδης Πούτιν; Θα κοντράρουν άραγε οι Γάλλοι; Θα πέσουν οι τιμές στα χρηματιστήρια; Πώς θα αντιδράσει η αγορά; (τι αγωνία αλήθεια κι αυτή!) Πότε θα τελειώσει ο Γ΄ παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας; (τούτο κι αν δεν είναι φλέγον ερώτημα!).

Υπό την νέα τηλεοπτική πίεση των καναλαρχών που πωλούν ενημέρωση και μόνον περί αυτού ενδιαφέρονται, υπό το άγχος και την αναγκαιότητα (!) να ξεχασθεί το παλιό και να αναδειχθεί το καινούριο, οι επιχειρήσεις της καταστροφής, της ισοπέδωσης, της προσφυγιάς και του θανάτου, συνεχίζονται ανενόχλητες τώρα. Αλλού εστράφη η προσοχή της ταλαίπωρης Κοινής Γνώμης. Κάθε ώρα που περνά σημαίνει νέους θανάτους στρατιωτών, ανταρτών και βέβαια αμάχων. Νέα πιτσιρίκια αντικρίζουν τον θάνατο πριν ακόμη γευθούν τις χαρές και τις λύπες της ζωής. Νέες γενιές φανατικών κι απελπισμένων αναδύονται. Εμείς όμως, άλλα πράγματα βλέπουμε τώρα αχόρταγα στο γυαλί. Δεν πάει να αλλάξει η μέση ανατολή και ο χάρτης της κατά την βούληση των συμφερόντων των ισχυρών! Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς! Τα μακαρόνια μας τα στείλαμε στους κατατρεγμένους! Τι να κάνουμε άλλωστε μπροστά στην πυρηνική δύναμη του Ισραήλ και των υποστηρικτών του; Είναι καλύτερα υπομονετικά να περιμένουμε την υποταγή και του Λιβάνου, όπως και τόσων άλλων στην δήθεν εκδηλωμένη και ξεκάθαρη βούληση της «Διεθνούς Κοινότητας». Ενδιαφέρουσες πραγματικά, τόσο οι παλαιές, όσο και νέες τάξεις πραγμάτων.

Εντύπωση όμως προκαλεί και η τηλεοπτική παρουσίαση δια της μεθόδου του ρεπορτάζ, διαφόρων «λογικών», «ορθολογικών», «νουνεχών» και «σοβαρών» πολιτών – ταξιδευτών της Κοσμοπολίτικης νεοταξικής Κοινωνίας μας.

Πώς αντιμετωπίζετε Κύριε, Κυρία, νεαρά ή νεαρέ τους αυστηρούς, σχολαστικούς και χρονοβόρους ελέγχους στο αεροδρόμιο; Ρωτά βαθυστόχαστα ο ρεπόρτερ. Δεν σας ενοχλεί, αλήθεια, η καθυστέρηση που υφίστασθε; Ρωτά η καταπληκτικής ευφυΐας νεαρά δημοσιογράφος που μόλις τελείωσε με «καλώς» το Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών Δημοσιογραφίας. Και η απάντηση βαθυστόχαστη κι αυτή, αλλά και προσεγμένη, δια να εξασφαλίζουμε και τα νώτα μας από το μάτι του Μεγάλου Αδελφού που καιροφυλακτεί. Μα, προκειμένου να ταξιδέψουμε ασφαλώς, ας υποστούμε την καθυστέρηση. Σημασία έχει να φτάσουμε ασφαλείς. Πάνω απ’ όλα η ασφάλεια. Τρελαθήκαμε τώρα; Αυτά τα ψιλά θα προσέχουμε; Κάλιο ασφαλείς παρά ελεύθεροι. Ασφάλεια κύριοι τηλεθεατές πάνω απ’ όλα. Τα ατομικά δικαιώματα και οι ατομικές ελευθερίες έπονται.

Κι έτσι, σιγά – σιγά, μια με τους «Εκδημοκρατισμούς» των ανυπότακτων, μια με τους άξονες του κακού, μια με τον συνετισμό εκείνων που δεν είναι μαζί μας κι άρα είναι εναντίον μας, μια με την τρομοκρατία και τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Κοινωνίες μας αποδημοκρατικοποιούνται, οι άνθρωποι ελέγχονται «αποτελεσματικά», οι παρεμβάσεις δικαιολογούνται, οι συνειδήσεις μας αμβλύνονται, τα παράδοξα αιτιολογούνται, οι «πεφωτισμένοι» κυριαρχούν, οι αγώνες για τις ελευθερίες μας λησμονούνται και οι ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες μας, τα αδιαμφισβήτητα μέχρι πρότινος δικαιώματά μας, συρρικνώνονται.

Και, δυστυχώς, ήδη ξεχάσαμε παντελώς, πως πάνω απ’ την ασφάλεια, την κατανάλωση, την αγορά και τις οικονομικές επιδόσεις, τους στρατηγικούς συσχετισμούς και το μοντέλο της ζωής μας βρίσκεται η ελευθερία. Στον 21ο αιώνα μάλιστα! Θυμάστε τις εορτές του millennium; Δεν είναι πράγματι θλιβερό;

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.