«Τεχνη και Περιβαλλον»

«Τέχνη και Περιβάλλον» είναι ο τίτλος της έκθεσης ζωγραφικής του Εβρίτη ζωγράφου Δημήτρη Ναλμπάντη που εγκαινιάστηκε προχθές το βράδυ στην αίθουσα τελετών της νομαρχίας Ροδόπης και θα φιλοξενηθεί μέχρι τις 4 Μαΐου. Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ροδόπης – Έβρου και θ’ ακολουθήσει η παρουσίασή της στην Αλεξανδρούπολη και το Διδυμότειχο. Ο Δημήτρης Ναλμπάντης είναι ένας καλλιτέχνης με λαμπρή καλλιτεχνική πορεία, αξιόλογες σπουδές, διεθνή βραβεία κι επαίνους, όπως και με προσφορά στον τόπο του, καθώς έχει δωρίσει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Διδυμότειχο, τη Δημοτική Πινακοθήκη. Ανάμεσα στην ενδιαφέρουσα πορεία του συγκαταλέγεται η επιλογή από τα Ηνωμένα Έθνη να κάνουν γραμματόσημο του Οργανισμού το έργο του με θέμα «Αναμνήσεις» στη σειρά «Ο κόσμος του 2000». Ο πίνακας «Οι αναμνήσεις» έγινε το πρώτο ελληνικό γραμματόσημο των Ηνωμένων Εθνών.

Τα έργα που φιλοξενούνται στην αίθουσα τελετών της νομαρχίας Ροδόπης είναι ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο της αναζήτησης, της γνώσης μέσα από οικολογική ευαισθησία και μετά από φιλοσοφική αναζήτηση.

Ο πρόεδρος της Διευρυμένης Γιώργος Μηνόπουλος, ως οικοδεσπότης της έκθεσης, άφησε στην άκρη τα πολιτικά του καθήκοντα για να μιλήσει μ’ ένα ύφος πιο γλαφυρό. «Φέτος, περάσαμε έναν πολύ ήπιο χειμώνα, όμως τα μηνύματα που αφήνει πίσω του δεν είναι και τα πλέον καλά. Ανησυχούμε όλοι μας, γιατί η επίδραση που είχε στο άμεσο περιβάλλον μας φαίνεται ότι έχει ξεπεραστεί από τις ανθρώπινες δραστηριότητες κι εμείς οι άνθρωποι επηρεάζουμε πλέον το περιβάλλον. Αυτό είναι ένα τεράστιο δίλημμα και φέτος στην περιοχή μας είχαμε κάποια δείγματα που μας χτύπησαν κάποιους συναγερμούς, το Χρυσό που πήγε ν’ αναδειχθεί σαν θέμα, τα λατομεία της Κίρκης στην περιοχή της Αλεξανδρούπολης, το πυρηνικό εργοστάσιο και τον αγωγό πετρελαίου. Αυτό μας κάνει ν’ ανησυχούμε και να ευαισθητοποιούμαστε όσον αφορά στην προστασία του περιβάλλοντος.

Ο άνθρωπος από την αρχή θαύμασε τα φυσικά φαινόμενα κι επειδή δεν γνώριζε τα λάτρεψε και σαν θεότητες. Αργότερα, τα εξήγησε με τη φυσική και μετά θέλησε να δώσει ερμηνεία στη γένεσή τους κι έτσι περάσαμε στη μεταφυσική ή τη φιλοσοφία και τη θεολογία. Φαίνεται πως ξεπεράσαμε κατά πολύ τα όριά μας και τώρα μπαίνει ένα φιλοσοφικό ερώτημα: «έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε αυτό που μπορούμε να κάνουμε;», μ’ άλλα λόγια, «η επιστήμη για την επιστήμη;» ή θα πρέπει η επιστήμη να μπει στην υπηρεσία του ανθρώπου; Είναι ερωτήματα εύκολα στην απάντησή τους, αλλά δύσκολα στη λύση τους, γιατί ξέρουμε ότι το διοξείδιο του άνθρακος επηρεάζει την ατμόσφαιρα, αλλά, αν πάρουμε την απόφαση να σταματήσουμε να κυκλοφορούμε τα αυτοκίνητά μας, μια και από εκεί προέρχεται η μεγαλύτερη μόλυνση, στο τέλος δε θα συμφωνήσουμε.

Ο Δημήτρης Ναλμπάντης είχε από πολύ παλιά αυτές τις ευαισθησίες και οι πίνακές του δεν είναι σύγχρονοι, αλλά λίγο παλιότεροι. Τις ευαισθησίες αυτές τις έβγαλε σε κάποιες επίπεδες επιφάνειες και μας τις εκθέτει».

Ο κ. Μηνόπουλος εξήγησε ότι δεν είναι ειδικός για ν’ αναλύσει τους πίνακες του Δ. Ναλμπάντη, μετέφερε ωστόσο κάποιες παρατηρήσεις του. «Οι πίνακές του έχουν έναν ιδιότυπο ρεαλισμό. Όποιος δει έναν πίνακά του καταλαβαίνει ότι δεν είναι ένα ποτάμι, ο Έβρος, ένα φυσικό περιβάλλον κι εκεί είναι μια βαλίτσα. Μπορεί και τα παντρεύει πάρα πολύ όμορφα, εκφράζοντας μια εσωτερική, μια ψυχολογική του διεργασία μέσα από ένα συμβολισμό και μπορεί να μας μεταφέρει αυτό το συναίσθημα. Μπαίνοντας μέσα στην αίθουσα βλέπουμε έναν – έναν τους πίνακές του και σχολιάζουμε ότι όλα μας αρέσουν. Ο Δημήτρης Ναλμπάντης μιλάει για το περιβάλλον προσπαθώντας να μας περάσει ένα αισιόδοξο μήνυμα, το περνάει και είναι σαν να λέει «προσέξτε, αυτό το περιβάλλον υπάρχει ακόμη στη γειτονιά μας, ας το προστατεύσουμε». Μάθαμε για το Δημήτρη Ναλμπάντη μέσω του εξωτερικού – γιατί είναι ένας πολύ χαμηλών τόνων άνθρωπος – όταν πήρε το πρώτο βραβείο του ΟΗΕ, εκπροσωπώντας την Ευρώπη, κι εκείνος ο πίνακάς του ήταν το πρώτο γραμματόσημο που έγινε από τον ΟΗΕ. Από εκεί κι έπειτα έχει κάνει πολλές εκθέσεις. Αυτό που τον χαρακτηρίζει είναι ότι πρόκειται για ζωγράφο μεγάλων επιφανειών. Έχει ζωγραφίσει πολλά ξενοδοχεία και φέτος ένα από αυτά – στην Καραϊβική όπου έγινε διαγωνισμός – πήρε το πρώτο βραβείο, το ξενοδοχείο της Κρήτης που το ζωγράφισε ο καλλιτέχνης. Είναι πνεύμα ανήσυχο, έχει αίσθηση του χώρου, της αρχιτεκτονικής και δεν είναι ένας αφηρημένος καλλιτέχνης, αλλά ένας πολύ πρακτικός άνθρωπος».

Ο κ. Μηνόπουλος εξήγησε ότι συνδιοργάνωσαν την έκθεση με τη νομαρχία Ροδόπης για να δείξουν ότι απευθύνονται σε όλους τους ανθρώπους.

Ο ζωγράφος, λιτός στο λόγο του, ευχαρίστησε αρχικά τον Γιώργο Μηνόπουλο, το νομάρχη Ροδόπης Άρη Γιαννακίδη, τους αντινομάρχες και δήλωσε ενθουσιασμένος από την οργάνωση της έκθεσης, καθώς αγοράστηκαν και στήθηκαν επαγγελματικά καβαλέτα. «Είμαι ενθουσιασμένος από την Κομοτηνή, αν και είμαι Εβρίτης, κι ελπίζω η έκθεση να έχει και την αποδοχή του κόσμου. Η ζωγραφική η ίδια είναι μαγικός ρεαλισμός και η φιλοσοφία είναι σοσιαλιστικός ρεαλισμός αμερικάνικης ματιάς.

Οι Αμερικανοί λένε ότι «εάν ένα έργο δεν κερδίσει σε τρία δευτερόλεπτα το θεατή, τον χάνει δια παντός». Ελπίζω να μην τον χάσω» κατέληξε, για να ξεναγήσει το κοινό στα έργα του, στον κόσμο της οικολογίας και του προβληματισμού ταυτόχρονα.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.