Τα μεγαλα προβληματα της μειονοτικης εκπαιδευσης

Παρά τα αισιόδοξα μηνύματα για την μειονοτική εκπαίδευση που κόμισε η επίσκεψη Παπανδρέου στην Θράκη, δεν πρέπει να διαλανθάνουν της προσοχής μας, τα τεράστια κενά που δημιούργησε η πολιτική του ελληνικού κράτους σε αυτόν τον τομέα και τα οποία δεν είναι εύκολο να αλλάξουν από την μια μέρα στην άλλη.

Η πολυδιαφημισμένη αναβάθμιση της ΕΠΑΘ (Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης), αποτελεί ακόμα και σήμερα ένα ζητούμενο που, όμως, από μόνο του δεν μπορεί και πάλι να επουλώσει το πρόβλημα της πλημμελούς εκπαίδευσης εκείνων που έχουν επιφορτιστεί με το χρέος να προσφέρουν μόρφωση στα παιδιά της μειονότητας.

Η άρνηση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας της μειονότητας να αποδεχτεί τον ρόλο και την θέση αυτών των δασκάλων, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα γεγονός ήσσονος σημασίας από την ελληνική Πολιτεία.

Η πρόσφατη δίκη του μειονοτικού δημοσιογράφου Αμπτουλχαλήμ Ντεντέ ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, επ΄ αφορμής μήνυσης που κατέθεσε εναντίον του ένας «Επαθίτης» δάσκαλος ο οποίος εθίγη από χαρακτηρισμούς που έγιναν σε εκδήλωση του Κ.Κ.Ε για την μειονοτική εκπαίδευση, για όσους την παρακολούθησαν, ήταν αποκαλυπτική για το χάλι που επικρατεί ακόμα και σήμερα στην πρωτοβάθμια μειονοτική εκπαίδευση στη Θράκη.

Δάσκαλοι που αδυνατούσαν να αντιληφθούν ακόμα και απλά ελληνικά, παρέλασαν ως μάρτυρες υπεράσπισης από το δικαστήριο για να υπερασπιστούν στην ουσία ένα σύστημα, που για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, είναι και οι ίδιοι απολύτως συνυπεύθυνοι.

Ασφαλώς δεν είναι οι μόνοι που ευθύνονται για το επίπεδο της μειονοτικής εκπαίδευσης. Πολλές εμφορούνται από καλή διάθεση και διακρίνονται για την προσπάθεια που καταβάλλουν για την μόρφωση των παιδιών της μειονότητας.

Δεν παύουν όμως να αποτελούν αναπόσπαστο κρίκο της αλυσίδας της μετριότητας, που φανερώνεται εύκολα όταν, κανείς, καλείται να διαπιστώσει το εκπαιδευτικό επίπεδο των μαθητών.

Μπορεί επί της ουσίας τα πτυχία της ΕΠΑΘ να μην είναι πλαστά, είναι βέβαιο, όμως, ότι το σύστημα εκπαίδευσης δασκάλων και διδασκομένων παραμένει νόθο και θα συνεχίσει να είναι τέτοιο μέχρις ότου προβούμε στην παραδοχή ότι το εκπαιδευτικό σύστημα οφείλει να στηρίζεται πάνω σε εκπαιδευτικά και όχι σε εθνικά ή άλλα, ξένα προς την εκπαίδευση, χαρακτηριστικά.

Αυτό προϋποθέτει, ασφαλώς, ότι το βάρος της ευθύνης της μειονοτικής εκπαίδευσης θα αναλάβουν πραγματικοί επιστήμονες που θα έχουν αποφοιτήσει από ελληνικά ή αναγνωρισμένα ξένα πανεπιστήμια, έτσι ώστε να μην είναι δέσμιοι της ημιμάθειας ή αναχρονιστικών εκπαιδευτικών μεθόδων με τις οποίες γαλουχήθηκαν.

Η δίκη του κ. Ντεντέ στο Εφετείο, εξελίχθηκε τελικά σε ένα αδιάκοπο σφυροκόπημα εναντίον ενός αντιδραστικού εκπαιδευτικού συστήματος και των ταγών του, που επιμένουν να κρατούν την εκπαίδευση δέσμια μιας εποχής που η ανθρωπότητα έχει οριστικά ξεπεράσει.

Όταν οι μηχανισμοί του κράτους αντιληφθούν την συκοφαντική δυσφήμιση που υφίσταται η παιδεία της μειονότητας από το παρωχημένο σύστημα στο οποίο εδράζεται, τότε, ίσως, η ελληνική δικαιοσύνη να αποφαίνεται στο μέλλον διαφορετικά για δημοσιογράφους που ασκούν κριτική σε αυτό το σύστημα.

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.